Yk ver(t)rek
Que la Vie est belle.
Het blauwe scherm licht op, ik
knijp één oog dicht en houd het andere op een kiertje, 3.38, het is
weer zover, de zeeën liggen voor me, net als gister. Het is alweer
een jaar geleden dat ze de kisten in de grond lieten zakken, nu
ligt er een steen met twee namen en een verdroogde krans. Mij
onbekende mensen leggen nieuwe bloemen neer, opdat wij niet
vergeten. De kerkman prevelt, tante laat een traan. Ze waren oud,
dat wel, maar het kwam zo onverwachts en dan ook nog alle twee
tegelijk, dat had niet gehoeven. Ik kan me niet vinden in het
geprevel, ik keer mij tegen de traan, ik doe het straks wel op mijn
manier, maar dan moeten eerst al die mensen weg. Ik trek me terug
achter een grafhuisje, ik wacht wel, ik heb de tijd.
Achter me hoor ik iets over de grond schuiven, ik draai me om, een vijftiger houdt zich vast aan het huisje, hij kijkt betrapt, ik voel me betrapt. Wilt u erlangs, vraag ik op gedempte toon. Nee, ik wacht, fluistert hij. Ik vraag niet door, dat hoort niet zo, ik draai me om en voel het kriebelen in mijn buik, prikkelen in mijn neus, ik grinnik, dit is toch een verdomd bizarre situatie, waar gaat dit heen, hoelang staan we hier nog, is er al een uur voorbij? Ik druk op de plek waar de rode toets moet zitten, 4.12, het gaat minder snel dan ik dacht. Ik kijk weer achter me, hij staat er nog steeds, schichtige bruine ogen, maar hij lacht nu ook.
Verderop zijn ze bijna klaar, de kerkman prevelt niet meer, tante droogt haar traan, ik steek m'n hand in mijn zak en voel hem gloeien, de steen, mijn steen uit de bergen, speciaal hiervoor gevonden. De bovenkant is zandkleurig en ruw, met een tiental ondoorgrondelijke gaatjes erin, aan de onderkant zitten kristallen, roomkleurig, zacht, hij ruikt naar salmiak, naar verleden en als je goed kijkt zie je de hitte eruit slaan, net als toen op het bergpaadje waar ik hem vond, liters zweet kroop uit mijn lichaam, de ene na de andere druppel gleed over mijn rug en beneden in het dal sloeg de hitte uit de stad.
Mijn duim glijdt over de inkeping, mijn favoriete inham, thuis heb ik hem nog met een tandenborstel schoongemaakt, maar blinken deed hij niet, dat hoefde ook niet, het gaat niet om het blinken, het gaat om het gebaar, mompel ik tegen mezelf.
De stoet loopt langzaam naar de uitgang, zogenaamde eensgezindheid. Straks zullen ze in groepjes uiteenbreken, sommigen kunnen niet wachten en graaien gespannen naar hun sigaretten. Ik grijp naar mijn telefoon, de zwaan is wit, maar ik zie hem niet, ik zie hem nooit, ik heb alleen oog voor de tijd, ik wil weten hoelang het nog duurt, hoelang ik nog heb en ik wil weten waarop de man wacht. Hij staat er nog steeds, dit is toch een verdomd bizarre situatie, grinnikt hij, ik knik, hij heeft gelijk.
Het zou nu kunnen, de mensen staan al buiten de poort, de steen brandt in mijn handpalm, het voelt vertrouwd, ik zou hem op hun graf kunnen leggen nu, naast de bloemen van de vreemden, op de plaats boven het hart dat ooit klopte, maar ik doe het niet, nog niet, dat zou het einde betekenen en morgen moet ik misschien weer verder. Ik draai me om, hij staat er nog steeds, ik wil weten waarop je wacht, of jij ook een steen hebt, is die voor hetzelfde graf, hoelang gaat dit nog duren, ik ben er nog niet uit, ik wacht nog even, ik heb de tijd.
Het ruikt nog niet naar aftershave in mijn kamer, de jongens doen nog niet mee. Buiten staat het licht op groen, al de hele nacht en niemand die het ziet. Een auto start beneden op de parkeerplaats, verbreekt de stilte, de wereld komt op gang. Uit de kamer naast me klinkt een holle hoest, het scherm licht op, de zwaan dobbert bewegingloos in het beeld, de tijd sijpelt het kiertje binnen, zal ik opstaan, ik moet wassen vandaag, zal ik de was gaan doen, of is het nog te vroeg? 5.53, mijn zon komt op, dag man, tot vannacht misschien.
Achter me hoor ik iets over de grond schuiven, ik draai me om, een vijftiger houdt zich vast aan het huisje, hij kijkt betrapt, ik voel me betrapt. Wilt u erlangs, vraag ik op gedempte toon. Nee, ik wacht, fluistert hij. Ik vraag niet door, dat hoort niet zo, ik draai me om en voel het kriebelen in mijn buik, prikkelen in mijn neus, ik grinnik, dit is toch een verdomd bizarre situatie, waar gaat dit heen, hoelang staan we hier nog, is er al een uur voorbij? Ik druk op de plek waar de rode toets moet zitten, 4.12, het gaat minder snel dan ik dacht. Ik kijk weer achter me, hij staat er nog steeds, schichtige bruine ogen, maar hij lacht nu ook.
Verderop zijn ze bijna klaar, de kerkman prevelt niet meer, tante droogt haar traan, ik steek m'n hand in mijn zak en voel hem gloeien, de steen, mijn steen uit de bergen, speciaal hiervoor gevonden. De bovenkant is zandkleurig en ruw, met een tiental ondoorgrondelijke gaatjes erin, aan de onderkant zitten kristallen, roomkleurig, zacht, hij ruikt naar salmiak, naar verleden en als je goed kijkt zie je de hitte eruit slaan, net als toen op het bergpaadje waar ik hem vond, liters zweet kroop uit mijn lichaam, de ene na de andere druppel gleed over mijn rug en beneden in het dal sloeg de hitte uit de stad.
Mijn duim glijdt over de inkeping, mijn favoriete inham, thuis heb ik hem nog met een tandenborstel schoongemaakt, maar blinken deed hij niet, dat hoefde ook niet, het gaat niet om het blinken, het gaat om het gebaar, mompel ik tegen mezelf.
De stoet loopt langzaam naar de uitgang, zogenaamde eensgezindheid. Straks zullen ze in groepjes uiteenbreken, sommigen kunnen niet wachten en graaien gespannen naar hun sigaretten. Ik grijp naar mijn telefoon, de zwaan is wit, maar ik zie hem niet, ik zie hem nooit, ik heb alleen oog voor de tijd, ik wil weten hoelang het nog duurt, hoelang ik nog heb en ik wil weten waarop de man wacht. Hij staat er nog steeds, dit is toch een verdomd bizarre situatie, grinnikt hij, ik knik, hij heeft gelijk.
Het zou nu kunnen, de mensen staan al buiten de poort, de steen brandt in mijn handpalm, het voelt vertrouwd, ik zou hem op hun graf kunnen leggen nu, naast de bloemen van de vreemden, op de plaats boven het hart dat ooit klopte, maar ik doe het niet, nog niet, dat zou het einde betekenen en morgen moet ik misschien weer verder. Ik draai me om, hij staat er nog steeds, ik wil weten waarop je wacht, of jij ook een steen hebt, is die voor hetzelfde graf, hoelang gaat dit nog duren, ik ben er nog niet uit, ik wacht nog even, ik heb de tijd.
Het ruikt nog niet naar aftershave in mijn kamer, de jongens doen nog niet mee. Buiten staat het licht op groen, al de hele nacht en niemand die het ziet. Een auto start beneden op de parkeerplaats, verbreekt de stilte, de wereld komt op gang. Uit de kamer naast me klinkt een holle hoest, het scherm licht op, de zwaan dobbert bewegingloos in het beeld, de tijd sijpelt het kiertje binnen, zal ik opstaan, ik moet wassen vandaag, zal ik de was gaan doen, of is het nog te vroeg? 5.53, mijn zon komt op, dag man, tot vannacht misschien.
29reacties
L 13-01-2009
11:32
ik ben de eerste, maar ik heb de indruk in de rij te staan.
kuifje simon
14-01-2009 10:45
Zwanen in de nacht; voer voor psychologen.
" de hitte sloeg de stad uit ": om in te lijsten.
" de hitte sloeg de stad uit ": om in te lijsten.
amelie.pardouze 14-01-2009 11:26
Heb je al een nummertje getrokken, L?
Frans, idem, en niet sjoemelen hè!
Tintin, ik zal er eens met mijn psycholieg over praten, maar ik zou natuurlijk ook de pixels op m'n telefoon kunnen veranderen, maar ja, dat nu die zwaan erop staat...wat heeft dat te betekenen...
Frans, idem, en niet sjoemelen hè!
Tintin, ik zal er eens met mijn psycholieg over praten, maar ik zou natuurlijk ook de pixels op m'n telefoon kunnen veranderen, maar ja, dat nu die zwaan erop staat...wat heeft dat te betekenen...
kuifje simon
14-01-2009 15:21
Zwaan in de droomanalyse: symboliseert de wens naar een
liefdespartner; wordt de zwaan aangevallen dan is er sprake van
angst voor onheil in het dagelijks leven.
Dusseh...
Dit was een google-consult
Dusseh...
Dit was een google-consult
amelie.pardouze 14-01-2009 17:00
Echt!! Goede Goden! Wat er toch allemaal in mijn onderbewustzijn
zwemt...en ik droomde niet eens...
Bedankt voor dit Googelconsult Tintin, ik sta perplex!
Bedankt voor dit Googelconsult Tintin, ik sta perplex!
wj 15-01-2009 13:41
dit is niet lichtvoetig!
heeft u slaapstoornissen?
waarom gooide u die steen niet?
heeft u slaapstoornissen?
waarom gooide u die steen niet?
L 15-01-2009 18:13
la vie est belle, et moi je t'aime!
L 15-01-2009 18:16
aad verbaast: ik denk dat amélie gewoon net iets minder gewild
grappig wil zijn dan u- toch heeft u onvergelijkelijk meer
succes. niet iets om jalourse op te zijn zolang het tot vk blog
beperkt blijft overigens.
L 15-01-2009 18:17
noteert als kanshebber voor van dale 2009: de kerkman
amelie.pardouze 15-01-2009 20:42
Goed gelezen, Willem, werkelijk, en er komt niet eens een neger
in voor, interesseert 't je dan wel...? Dit is iets minder
'rustig en vrolijk', hè... ;-) De steen gooien!? Een grafboeket
gooi je toch ook niet! Maar verder had ik natuurlijk de eerste
steen kunnen werpen, dat dan weer wel.
Merci, cher L. mais tu aime qui...mon ombre dans ta tête?
Aad mag van mij alles zeggen wat 'ie wil en de dingen interpreteren hoe die ‘wil’, in mijn ogen is het één van de meest tolerante, openstaande, respectvolle, weldenkende bloggers die hier rondzwerft en dat is geen lèche-cul-praat mijnerzijds...
Bestaat dat woord nog niet, kerkman, en ik maar denken dat het Nederlands zo'n rijke taal was…
Zeg L. heb je het liedje onderaan mijn pagina al gehoord, Moi je vis chez Amélie., van Les Fatals Picards. Die (tekstueel sterke) groep spreekt jou misschien wel aan.
Merci, cher L. mais tu aime qui...mon ombre dans ta tête?
Aad mag van mij alles zeggen wat 'ie wil en de dingen interpreteren hoe die ‘wil’, in mijn ogen is het één van de meest tolerante, openstaande, respectvolle, weldenkende bloggers die hier rondzwerft en dat is geen lèche-cul-praat mijnerzijds...
Bestaat dat woord nog niet, kerkman, en ik maar denken dat het Nederlands zo'n rijke taal was…
Zeg L. heb je het liedje onderaan mijn pagina al gehoord, Moi je vis chez Amélie., van Les Fatals Picards. Die (tekstueel sterke) groep spreekt jou misschien wel aan.
wj 16-01-2009 09:29
Nee het ging over de dood.
Breek vaker je stijl!
Breek vaker je stijl!
Klaverblad 16-01-2009 10:24
Ik houd van je proza.
En wat je over Aad schrijft, onderschrijf ik graag.
En wat je over Aad schrijft, onderschrijf ik graag.
amelie.pardouze 16-01-2009 12:21
Oké, Willem, ik zal begravenisproza(c) gaan schrijven...maar ik
heb al vaker over de dood/het einde geschreven hoor, op
suggestieve wijze dan, Uitgelopen...Oude emigrant...Ode aan mijn
grootmoeder, maar toch fijn om te horen dat de tekstuele dood je
aanspreekt.
Mooi zo, Klaver!
Ha ja, Tintin, over een fatalistische Picard gesproken...maar jij bent eerder een Fatal Ricard…uit een glaasje dan.
Mooi zo, Klaver!
Ha ja, Tintin, over een fatalistische Picard gesproken...maar jij bent eerder een Fatal Ricard…uit een glaasje dan.
L 17-01-2009
01:19
kenmerk van mensen die niet kunnen schrijven is dat ze niet weten
wat er aan hun tekst hapert/ aad verbaast verbaast me elke keer
weer dat hij veel te veel woorden nodig is om tot zn punt te
komen - terwijl bloggen nu juist zou moeten aanmoedigen tot
bondigheid? kijk naar zn originele conclusie dat er geen partij
meer is in nl die gezeldloosheid voorstaat: veeel te lange
inleiding.
of die schuddebuikende gesprekken met: dat is humor volgens aad, een compliment dat hij om je moet lachen krijgt voor mij dan een rare bijsmaak...
of die schuddebuikende gesprekken met: dat is humor volgens aad, een compliment dat hij om je moet lachen krijgt voor mij dan een rare bijsmaak...
L 17-01-2009
01:33
kijk aad: 500 woorden niet minder effectief teruggebracht tot de
omvang van een smsbericht!
hele nl politiek discusseert daadkrachtig over (dis)proportionaliteit maar niemand oppert een totale geweldloosheid in ideale redelijkheid
hele nl politiek discusseert daadkrachtig over (dis)proportionaliteit maar niemand oppert een totale geweldloosheid in ideale redelijkheid
amelie.pardouze 17-01-2009 16:30
Ik ben het niet eens met de punten die je aansnijdt, L. verder ga
ik er niet op in, want het is het oude liedje van 'wie is er
beter dan wie' enz. en op die manier kijk ik hier niet rond, wil
ik hier niet rondkijken, ieder z'n ding, bovendien is Aad er zelf
niet bij...
amelie.pardouze 17-01-2009 22:02
Ben oui hein, Tintin, ik moet bovendien mijn eigen winkel wat
afschermen, als bondigheid de regel wordt, kan ik wel inpakken,
mijn computer verkopen en vogels gaan tellen in de Provence...
L 18-01-2009 00:51
staat de provence bekend om vogelstellen?
ik pleit niet voor bondigheid tout court, jij weet je stukken uitstekend telkens uit te rekken tot ongeveer dezelfde lengte, vakwerk, maar aad gaat gewoon over de schreef, nouja, schreef, de man weet gewoon niet hoe goed of slecht het is wat hij schrijft en bedenkt.
ik pleit niet voor bondigheid tout court, jij weet je stukken uitstekend telkens uit te rekken tot ongeveer dezelfde lengte, vakwerk, maar aad gaat gewoon over de schreef, nouja, schreef, de man weet gewoon niet hoe goed of slecht het is wat hij schrijft en bedenkt.
L 18-01-2009 00:55
heb ff gegoogled maar kerkman komt alleen als eigennaam voor op
internet!
L 18-01-2009 18:55
ja, je kunt beter je eigen pastis stoken in picardie natuurlijk
kuif.
L 18-01-2009 18:57
amélie la chartreuse verte... comme cette fée museale fameuse
d'autrefois... (empoisonnante!!!)
Reactie is geredigeerd
Reactie is geredigeerd
L 18-01-2009 18:59
oui, je me ridicule, c'est ca, je me ridicule.
en cul leeeezzzzzzzzzzz!!!!!!!!!!!1
en cul leeeezzzzzzzzzzz!!!!!!!!!!!1
L 18-01-2009 18:59
tais toi! - ook een goed advies
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
Amelie.pardouze
Woonplaats: ParijsMag ik even uw schoenen aan? Hooggeachte bezoeker, Dit weblog ligt even stil, ik ben met een projectje bezig dat moeilijk te combineren valt met een blog en de interactiviteit daarvan….
Beroep: Verzamelaar van plateauzolen.
Hobbies: zWeven
Vrouw
Amélie's Sluipreclame
Soms heb ik
wel eens dat een blogger zo leuk schrijft, dat ik het liefst alles
van diens hand op m’n gemak zou willen lezen. Echter door
alle kruisingen en paden verdwaal ik op een gegeven moment in het
duistere blogbos en ben vervolgens alleen nog op zoek naar de weg
terug. Zij die dit herkennen kunnen hier kosteloos de
bundel met alle blogstukken downloaden die ik in maart-juni 2008
geschreven heb en hier die met de
stukken september-december.
Amélie’s Autoportret
Wat zit er in mijn koffer?
Wie hangt er aan mijn muur?
Grote Mannen
U bent geteld.
Laatste reacties
De hangmannen van Barbès.
bloggen: bijzonder dat je je wel voorhoud het adres of tafeltej …
De hangmannen van Barbès.
bloggen: heb een stuk over je geliefde bril geschereven geliefde!
De hangmannen van Barbès.
bloggen: moet wel zeggen dat die achteruitcrossende scene mij het meest …
De hangmannen van Barbès.
bloggen: amelie! was je in cannes bij johnny? hoop t niet, …
De hangmannen van Barbès.
amelie.pardouze: Echt!! Crost Audrey daar achteruit over de Boulevard in haar …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van Amelie.pardouze, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
2009
2008
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
