
"U vertegenwoordigt mijn stad niet, u verkwanselt mijn stad" (5)
Een mini-serie over de teloorgang van de democratie in het reeds veelgeplaagde hart van Zuid-Holland. In het woelige jaar 2008 AD teisterden de cultuurbarbaren het stadje met de plaag van hun terreur, alles van waarde verwoestend.
Deel 5: Free Market calling Orson ... come in,
Orson
Hoe men het op Planeet Politiek toch verzint mag Joost weten,
maar ze blijven alle maatschappelijke voorzieningen maar richting
de markt-arena pushen. Momenteel spelen veel gemeenten serieus
met de gedachte om een zakelijke huurprijs op te leggen aan
al hun huurders. Sowieso volgt men in de meeste plaatsen
al de trend om al het vastgoed af te stoten, aangezien zo'n
aardse taak niet tot de harde kern van het moderne gemeentelijke
bedrijf behoort. Dus verkopen die handel - en
eventueel terughuren. Maar eigenlijk moet een
ieder dat maar zelf uitzoeken - sport, cultuur, maar ook
voormalige 'diensten' (inmiddels concerns) als CWI en UWV - ze
moeten het van lieverlee maar in de vrije sector uitzingen met
hun hele rataplan. Slechts middels bestemmingsplannen faciliteert
'Men' (een zekere etherische entiteit) dan nog, bij de gratie
gods.
postmoderne gruzelementen

Men heeft werkelijk niet het flauwste idee wat de gevolgen
inhouden voor o.a. de subsidies, maar kennelijk gaat men er
vanuit dat degenen die dit lot treft er vast wel iets inventiefs
op zullen vinden. In Amsterdam loopt wethouder Gehrels hardop te
dromen van nieuwe musea op de zuidas, terwijl de
kraters van wat ooit was het centrum hebben geruïneerd. Als
een komeet schoot zij omhoog vanuit het Citymanagement... en de
eerste instellingen staan reeds
op straat. Zo gooit men niet alleen letterlijk maar ook
figuurlijk de eigen glazen in, geheel vervuld van de wrede
schoonheid van dit alles.
"De infrastructuur voor culturele instellingen in Amsterdam
is een groot probleem," aldus Demeester. [..] De Appel is sinds
1992 gevestigd in de Nieuwe Spiegelstraat. Aanvankelijk kon het
pand worden gehuurd voor een symbolisch bedrag, maar de huidige
eigenaar vraagt een marktconforme huurprijs die voor de stichting
te hoog is."
Groeien en bloeien is er dus niet meer bij, in de
eenentwintigste-eeuwse stad die mee wil tellen - plukken des te
meer. In Leiden wil men dit boeiende survival-effect uiteraard
ook zien te bereiken. En dus stelt men voor om de
nonprofit-sector vast te laten wennen aan een zakelijke huurprijs
die over maximaal vijf jaar in volle hevigheid over ons neer zal
dalen. Als het aan het Leidse 'concern' ligt is het aftellen
reeds begonnen. (Onderaan volgt een link naar de tekst van de
inspraakreactie die wij als kleine podia hebben gestuurd *.)
'Maar nu eerst':
professionaliseren moet

Het moet toch niet zo moeilijk zijn zich een voorstelling te
maken van de kosten en baten van culturele instellingen? Hun
steuntje in de rug kan op wonderlijke wijze variëren van minder
dan 10.000 tot meer dan een miljoen - en waar dat geld voor
bedoeld is is helaas lang niet altijd even inzichtelijk - maar
vaak zou het programma niet kostendekkend kunnen draaien
zonder een flinke aanslag te plegen op de portemonnee
van de doelgroep (cursisten, kunstenaars, publiek). De
rijksoverheid besloot reeds 1 bestuurlijke ronde geleden dat zij
het cultuurbudget voor een belangrijk deel af ging wentelen op
lagere overheden. Deze krompen echter in hun natuurlijke reflex
op evenredige wijze ineen**, maar daaronder zit dus alleen nog
'de bodem'. Als men nu ook nog de vaste lasten meermaals
over de kop wil laten gaan, gaat het wel erg hard richting
afgrond.
Binnen deze turbulente ontwikkelingen neemt popmuziek (waaronder
ook lichte muziek als jazz en wereldmuziek wordt geschaard) een
specifieke plaats in - geen andere tak van de sector zag zich bv.
zo zeer genoodzaakt om zich in nieuwe huisvesting te steken.
Vorig jaar stond er in de VK een interview met de twee auteurs
van een knelpuntenrapport over de poppodia, wat voor mij
aanleiding vormde om Tempelvrees
te schrijven. Een van hen betoogde destijds dat er vaak verkeerde
politieke beslissingen werden genomen, terwijl de ander naar
voren bracht dat het blijven hangen in de vrijwilligerscultuur
ook niet echt productief had uitgepakt. Vandaag werd een
uitgebreid
onderzoek*** gepresenteerd dat stelt dat beide oorzaken
inderdaad spelen - en dat lijkt me heel plausibel.
Toch blijft het een belangrijke vraag in hoeverre je een
culturele doelstelling met een zakelijke moet willen mengen. Voor
je het weet heb je een afdeling Vastgoed....
* Nanu, nanu! * (Wordt vervolgd.)
* Ga naar esnips.com en tik in als zoekterm 'brief
Stampod nav beleidskader vastgoed'
** Momenteel maakt de post Cultuur in Nederland vrijwel overal
minder dan 1% van de begroting uit
*** Het (overdadig geïllustreerde) Grote Poppodium Onderzoek
zelf is
hier te vinden
foto 1: De zogeheten gekraagde lemming (Dicrostonyx
groenlandicus) pleegt niet collectief zelfmoord. Door een
samenspel van roofdieren kan het aantal lemmingen enorm stijgen
of dalen.
foto 2: Eindelijk een arbo-conforme werkplek voor de
nieuwe lichting cultureel werkers (de B-b-beurs...?)!
andere delen in deze serie:
0. Requiem voor een referendum
1. de her-illegalisering van Vrijplaats Koppenhinksteeg
2. Modern strategisch muziekbeleid: het opofferen van de voorhoede
3. Creatief boekhouden of: hoe realiseer ik een dierbaar bouwproject
4. Afrekenen met het geitenwollen circuit
Schande!
paul 20-01-2009
21:50
achtige torens in aanbouw langs het spoor
Schuttersveld te Leiden?
P.S. verhuur panden is over het algemeen 4x
halen, 1x brengen dus iedere 4 jaar gaat de
jaarhuur aan onderhoud op.
Deze zogeheten marktconforme huurprijzen zijn
een rechtstreeks gevolg van het toezicht op
de Leidse gemeente begroting/buggettering.
( lees onder toezichtstelling door decenia
financieel wanbeleid )
Ik ben nu de uitvoeringsplannen voor Kunstcentrum Haagweg 4 aan het bestuderen, wat zonder bijbehorende begroting (want niet online) niet meevalt.
Je zal het niet geloven, maar ze waren de BTW vergeten. (Valt het nog mee, allemaal... *zucht*)
Dat men nu bij HW4 en het Belastingkantoor de overschrijdingen van tevoren aan de raad meldt, wordt door hen als een structurele verbetering gezien. Waar die kosten steeds vandáán blijven komen interesseert hen verder niet.
Vorig jaar heeft Leiden een sluitende begroting ingeleverd waardoor ze nipt ontkwam aan OTS. In de jaren dat we een artikel 12-gemeente waren had men dat geld van het Rijk echter in onderhoud moeten investeren (zie het begin van deel 4 van deze serie). Achterstallig onderhoud van zo'n 40 jaar her - dàt is wat men op veel plekken moet zien weg te werken. En dat probeert men dus maar op kosten van de gebruikers, want zulke panden raak je aan de straatstenen niet kwijt.
Reactie is geredigeerd
paul 21-01-2009
12:56
opeens van staatssecretaris naar Achmea-directie promoveerde al zo raar totdat ik las dat de verzekeraar in Leiden kantoren liet bouwen want zij is zo goed in de Leidse politiek ingevoerd...
Wat die oude ambachtschool betreft, e.e.a.
via nigma.ru gevonden; pand is van 1893 zie
gevel en na een eeuw plus drie jaar in 1996
door de Gemeente Leiden van Domeinen gekocht,
op de balans van 2004 voor circa 402.000 EURO.
Dit na bijna een decenium aan afschrijving,
wat was de aankoopprijs inclusief twee woningen?
Het loont niet het cement van de stenen te bikken en voor bestrating te verkopen. Misschien kan het houtwerk aan de chinezen worden verkocht.
Waarschijnlijk is de verhuur van btw vrijgesteld, dat zou dan in de huurcontracten staan. Het verschil met de btw over de kosten zou de Gemeente toch moeten afdragen. Daar worden ze geen stuiver wijzer van.
Er zijn ongeveer 62 units en 2x zoveel kunstenaars die blijkbaar 45 Euro betalen wat nu 51 ofzo wordt.
Is dit per vierkante meter op jaarbasis of per maand?
En van de brandweer moet 300.000 de brandveiligheid verhogen en is ook 700.000 aan verbouwing nodig.
Kortom een bakbeest van een gebouw, te moeilijk om alle belanghebbenden op een lijn te krijgen vooral omdat "kunstenaars" nu eenmaal individualisten zijn.
Kunstcentrum Haagweg 4 is het zoveelste schoolvoorbeeld van vage overschrijdingen die men op de exploitatie probeert te verhalen, al dan niet om een politieke beslissing (go of no go) te forceren. Vergelijkbare manipulaties zien we bij culturele projecten als: Vrijplaats Koppenhinksteeg (no go), Muziekcentrum de Nobel (rompvariant), 2e zaal Stadsgehoorzaal (go) en Scheltemacomplex (go) – zie de delen 1, 2 en 3 van dit vervolgverhaal.
Wanneer men verder terugkijkt in de tijd heeft Domeinen het gebouw dus al laten verpauperen...
Het huidige collegevoorstel vind je hier. De facelift kost blijkbaar zo'n 6 miljoen (313.000 jaarlijks aan kapitaallasten). Het betreft een legalisatie waartoe in 2002 besloten is; toen was er nog sprake van 83 ateliers. Het projectbesluit uit 2005 vermeldde slechts dat de huurprijs zou worden opgehoogd tot het maximum dat in de Randstad geldt voor ateliers.
De lokale 'markt' behelst zo'n 160 kunstenaars, maar er komen uiteindelijk maar 55 ateliers (plus 2.000 m2 overige bedrijfsruimte, gedeeltelijk te realiseren door sloop en nieuwbouw). De voorgenomen verkoop van de 2 woningen is blijkbaar van de baan. Tevens geen woord over het om zeep helpen van de theaterpoot a.g.v. sloop van de huidige gymzaal. Ook de relatie tot de voorgenomen wijziging van het bestemmingsplan blijft in nevelen gehuld.
Inclusief BTW wordt de prijs E 60,88 p/m2 p/j. (I.g.v. BTW-belaste activiteiten kan men de BTW van de stichtingskosten (= bouwkosten) ook terugkrijgen – zie de Nobel.) Die post brandveiligheid is voor 2/3 reeds uitgegeven (brandwacht!), de jongste overschrijding ad 7 ton echter blijft raadselachtig (plankosten c.q. vertraging?). De stichting wil niet het beheer op zich nemen. Een tijdlang is woningcorporatie Ons Doel in beeld geweest om de hele handel over te nemen.
petrus 24-01-2009 10:22
Je geeft een mooi voorbeeld van politieke strijd over de overheidsmiddelen, d.w.z. de belastingcenten van de burgers. Waarvoor moeten die gebruikt worden? De Christelijke partijen geven daar een antwoord antwoord op dan de socialisten of liberalen of wie wet straks een partij die de opvattingen van de moslimgemeenschap vertegenwoordigt. Ja, je moet wel met politiek bezig zijn om ook een stukje van de koek te pakken te krijgen.
Veelsuccesindepolitiekgroeten
Aan minister Plasterk heb je trouwens ook niks ("Kunst is niet dienstbaar aan welk politiek doel of welke macht dan ook." (sic) - Emanuel Boekman (die hij daarmee aanhaalt) draait zich om in zijn graf!). Onlangs hield Frans Timmermans een toespraak voor het SICA, die door de Volkskrant gepubliceerd werd. Een heus pleidooi voor de diplomatieke waarde van kunst en cultuur. Geen woord echter over de noodzaak voor deze ambassadeursfunctie om zich blijvend te kunnen vernieuwen en ontwikkelen - dat regelt de natuur blijkbaar. Ook sprak de Europa-man niet over het bestaan van een Europese richtlijn om 1% van de begroting (of was het nou toch van het BNP?) aan cultuur te wijden, die door Nederland straal genegeerd wordt.
Overigens snakken ook veel 'echte' ondernemers stilletjes naar regelvrije ruimte om te kunnen experimenteren.
Reactie is geredigeerd
Last Summer, schrik niet, maar ook het pianolamuseum kan de huur niet meer opbrengen.
Het is te hopen dat er een nationaal museum voor deze winkeldochters komt - een afdankertje van 1 van de paradepaardjes van Plasterk bv. (Het genoemde Gebouw A in Radio Kootwijk klinkt me als een aardige optie in de oren.)
Summer 28-02-2009 11:41
‘Historische muziekinstrumenten gaan verloren'.
Heb het gelezen.
Het is dood- en doodjammer als er geen redding komt. Over de hele linie heeft de kredietcrisis toegeslagen... Als de nood het hoogst is, is de redding nabij, daar hoop ik dan op.
Vergeleken met andere problemen, die het survivingsdoel qua eerste levensbehoeften hebben, lijkt dit een luxeprobleem, maar bij nadere beschouwing is het dat beslist niet. Alles hangt met elkaar samen.
Nogmaals: ik ga toch maar focussen op: "Alles sal reg kom".
Plasterk moet hard aanpoten!
joostx
14-04-2009 02:12
en weet het niet
Zie:
Dreigende uitverkoop van sociaal en cultureel Leiden uitgesteld: leiden.sp.nl/bericht/35163/090...
Beleidskader vastgoed heroverwogen: www.cdaleiden.nl/nieuws/archie...
Uitverkoop gemeentepanden even van de baan: www.sleutelstad.nl/cgi-bin/new...
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).


artiest:
Jamie Hewlett
Geacht College,
Uw verlangen om middels het vastgoedbeleid verkapte subsidies inzichtelijk te maken zien wij in principe als een nobel streven. Niet alleen vanwege de helderheid die het schept, maar ook in de hoop dat zaken als achterstallig onderhoud niet langer een sluitpost zullen vormen. Bij de vorm waarin de brief van mevrouw Schepman de plannen naar voren brengt plaatsen wij echter enkele kanttekeningen, namens de Leidse cul-turele sector en in het bijzonder namens de (kleine) podia:
In het Conceptrapport Beleidskader Vastgoedbeleid worden diverse visies en ook twijfels naar voren ge-bracht, met name ten aanzien van nonprofit-sectoren als Cultuur. Het presenteert zich als discussiestuk, o-ver onderwerpen die wij graag op de agenda zouden zien. De brief aan de culturele instellingen is echter veel stelliger van toon: u spreekt daar van marktconforme huren die op wat voor manier dan ook ingevoerd gaan worden.
Ten eerste is marktconform geen eenduidige term en dat schept verwarring. Zo staat in het rapport welke ta-rieven men in Den Haag hanteert, terwijl (bij navraag) men daar voor ateliers gewoon € 45,- rekent – wat ook wel geldt als de marktconforme prijs voor ateliers in de Randstad. Met andere woorden: marktconformiteit fluctueert naar functie en staat in feite los van de waarde van een pand. Alles in dit rapport wijst echter in de richting van een zakelijke huurprijs. Het is een eenzijdige benadering vanuit vastgoed alléén, waarbij u niet kijkt naar wat het kost maar naar wat het oplevert.
Maar waarom zou u winst moeten maken op Cultuur? Waarom niet gewoon kostendekkend, zodat het fy-sieke beheer daarmee gediend is? Een pracht van een kerntaak – want veel verder reikt de subsidiever-strekking in veel gevallen niet. Sterker nog: veel organisaties worden nu al onvoldoende gesubsidieerd om de (huidige) vaste lasten te bekostigen. Daadwerkelijke ondersteuning van activiteiten komt bij de kleinere Leidse podia nauwelijks voor (afgezien van 'incidentele' vergoedingen voor vnl. inkomstenderving).
Daarom willen wij voorstellen om het paard niet achter de wagen te spannen, maar dergelijk beleid pas in te voeren nadat de discussie is gevoerd over wat stedelijke functies als Cultuur nu eigenlijk kosten en op (kun-nen) brengen. Bepaal eerst wat de gewenste subsidie/exploitatie-verhouding zou zijn en hou daarbij de di-verse jaarcijfers bij de hand, dan zult u zien dat er vaak niet of nauwelijks rek in zit om huurgewenning ooit af te bouwen. Dan zal de Gemeente Leiden hopelijk haar ambities bijstellen en beseffen dat een zakelijke marktprijs in de kunstsector niet realistisch is.
Kortom: maak verkapte subsidies op huisvesting vooral zichtbaar, door het onzichtbare deel van de kosten-dekkende huur d.m.v. een directe vorm van subsidie in rekening te brengen; nu betaalt u het immers ook al. Ook de Gemeente Haarlem past dit systeem toe – evenwel zonder huurgewenning in het verschiet. Tot slot: stop met de rücksichtslose verkoop van panden waarin nonprofit activiteiten plaatsvinden. Die aanpak zal nl. een aanzienlijke structurele wissel trekken op òfwel het cultuurbudget òfwel het cuturele aanbod voor de stad.
Met vriendelijke groet,
namens STAMPOD,
Joke Mizée,
secretaris Stichting STAMPOD