Dingen van alledag
Gedachten, observaties, aforismen, gedichten en andere dingen van
alledag

Ramsey Nasr - Dichter
des Vaderlands
In een rommelige NPS-uitzending is Ramsey Nasr vanavond verkozen tot Dichter des Vaderlands. De uitzending bevestigde opnieuw dat de poëzie in dit land niet loskomt van het druilerige ik-heb-me-niet-geschoren-want-dan-lijk-ik-creatief imago. De houdbaarheidsdatum van presentator Joost Prinsen is verstreken, althans voor live-televisie, de man is te traag. Ook was er (daarom?) een heuse quiz om de snelheid erin te houden. De aardige maar volstrekt niet literaire Jeltje van Nieuwenhoven was weer eens van stal gehaald als juryvoorzitter, waarschijnlijk in een ijdele poging om de poëzie dichter bij het volk te brengen. Al met al was plaatsvervangende schaamte voor de briljante dichteres Antjie Krog (zie verder in dit blog) mijn deel.
De keuze voor Nasr is een terechte keuze en een verademing na het Sinterklaasrijm van de altijd als circusdirecteur geklede Driek van Wissen. Dit prachtige gedicht droeg Nasr voor:
ik wou dat ik twee burgers was
(dan kon ik samenleven)
en dit is mijn gedicht, komt u binnen
let niet op de galm, wees niet bang
laat ons beginnen in leegte
welkom in mijn krater van licht
ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog
koel leefden wij op in de glans van een roemer
onze schaduwen als helder kristal
onze roem even terloops als de lichtval
op de brief van een windstille vrouw
goudbestoft waren wij
bleek, bijna doorschijnend van liefde waren wij
wij loken de ogen voor de ander
en wij hielden van boetedoen
vroeg iemand hoe het met ons ging
dan zeiden we naar waarheid
we schamen ons kapot, meneer
wij waren er heilig van overtuigd
dat wij ooit onze bloedeigen heer
zelf met gesels ineengeslagen
en op eigen houtje gekruisigd hadden
de apocalyps stond bij voorbaat
als straf op ons netvlies gebrand
en wat is er gebeurd in die paar eeuwen
dat wij even de andere kant opkeken?
ik wilde u graag een vaderland tonen
vormvast, zuiver en met volgehouden metaforen
een gedicht kneden over ons, maar toen ik begon
moest ik toezien hoe hier het ene volk
het andere spontaan begon te vagen
als twee onverenigbare republieken
hoe kwamen wij zo snel van nietig tot lomp
van weerschijn tot alomaanwezige schreeuwhomp?
hoe kon uit zuinige rupsen dit hummervolk opstaan?
ze zeggen: omdat god verdween - onze vader
had besloten nog wat onzichtbaarder te worden
dan hij al was, kijken of dat kon, nee dat kon niet
weg was god
en in dit stilleven met grote afwezige
stonden nu de verbijsterde nederlanden
hun monden nog vol van vergankelijkheid
vol wuftheid en alom gewaardeerd doodsverlangen
al hun ijdelheid was ijdelheid gebleken
al hun schijn, hun gekoesterde slijk, heel dit spiegelpaleis
dat men ooit voor oneindigheid hield
werd nu voorgoed onbewoonbaar verklaard
je hoorde de rijp op hun zielen kraken
en uit dat gat - daar werden wij geboren
kevin, ramsey, dunya, dagmar, roman en charity
als bij toverslag kwamen wij tevoorschijn
bungeejumpend, met oranje opblaashamers
gillend en krijsend en antidepressief
of zwijgend voor een breezer gegangbangd
welkom in nederland vakantieland
ja dat krijg je ervan, dit volk houdt men over
wanneer je de schuld uit ons lijf ramt
we vullen de holte met glimmende leegte
tussen psalmenzangers en pillenslikkers
tussen het goud en het blingbling
vond ik een land dat werd opgeheven
dit land is de wraak van de voorvaderen
als een beeldenstorm razen zij in ons voort
maar het bestaat - zoals ook het verband
tussen kinderstring en boerka bestaat
tussen karnemelk en comazuipen: hol en bol
schuiven wij onze eeuwen ineen
elkaar opheffen is onze kracht
wij streven van nature naar leegte
zoals een cycloop naar diepte snakt
ziet u, een vaderland wilde ik u tonen
niet deze woestijn van oneindige vrijheid
maar hier wonen wij, en hoe mooi zou het zijn
als iemand ooit als een tweedehands godheid
rijm voor rijm een land zou bouwen
voor dit volk dat zijn volk mist
hier, in de open kuil van onze ziel
juist hier zou iets groots kunnen worden verricht
laat ons beginnen met een gedicht
zie voor meer gedichten: http://dingenvanalledag.blogspot.com/
In een rommelige NPS-uitzending is Ramsey Nasr vanavond verkozen tot Dichter des Vaderlands. De uitzending bevestigde opnieuw dat de poëzie in dit land niet loskomt van het druilerige ik-heb-me-niet-geschoren-want-dan-lijk-ik-creatief imago. De houdbaarheidsdatum van presentator Joost Prinsen is verstreken, althans voor live-televisie, de man is te traag. Ook was er (daarom?) een heuse quiz om de snelheid erin te houden. De aardige maar volstrekt niet literaire Jeltje van Nieuwenhoven was weer eens van stal gehaald als juryvoorzitter, waarschijnlijk in een ijdele poging om de poëzie dichter bij het volk te brengen. Al met al was plaatsvervangende schaamte voor de briljante dichteres Antjie Krog (zie verder in dit blog) mijn deel.
De keuze voor Nasr is een terechte keuze en een verademing na het Sinterklaasrijm van de altijd als circusdirecteur geklede Driek van Wissen. Dit prachtige gedicht droeg Nasr voor:
ik wou dat ik twee burgers was
(dan kon ik samenleven)
en dit is mijn gedicht, komt u binnen
let niet op de galm, wees niet bang
laat ons beginnen in leegte
welkom in mijn krater van licht
ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog
koel leefden wij op in de glans van een roemer
onze schaduwen als helder kristal
onze roem even terloops als de lichtval
op de brief van een windstille vrouw
goudbestoft waren wij
bleek, bijna doorschijnend van liefde waren wij
wij loken de ogen voor de ander
en wij hielden van boetedoen
vroeg iemand hoe het met ons ging
dan zeiden we naar waarheid
we schamen ons kapot, meneer
wij waren er heilig van overtuigd
dat wij ooit onze bloedeigen heer
zelf met gesels ineengeslagen
en op eigen houtje gekruisigd hadden
de apocalyps stond bij voorbaat
als straf op ons netvlies gebrand
en wat is er gebeurd in die paar eeuwen
dat wij even de andere kant opkeken?
ik wilde u graag een vaderland tonen
vormvast, zuiver en met volgehouden metaforen
een gedicht kneden over ons, maar toen ik begon
moest ik toezien hoe hier het ene volk
het andere spontaan begon te vagen
als twee onverenigbare republieken
hoe kwamen wij zo snel van nietig tot lomp
van weerschijn tot alomaanwezige schreeuwhomp?
hoe kon uit zuinige rupsen dit hummervolk opstaan?
ze zeggen: omdat god verdween - onze vader
had besloten nog wat onzichtbaarder te worden
dan hij al was, kijken of dat kon, nee dat kon niet
weg was god
en in dit stilleven met grote afwezige
stonden nu de verbijsterde nederlanden
hun monden nog vol van vergankelijkheid
vol wuftheid en alom gewaardeerd doodsverlangen
al hun ijdelheid was ijdelheid gebleken
al hun schijn, hun gekoesterde slijk, heel dit spiegelpaleis
dat men ooit voor oneindigheid hield
werd nu voorgoed onbewoonbaar verklaard
je hoorde de rijp op hun zielen kraken
en uit dat gat - daar werden wij geboren
kevin, ramsey, dunya, dagmar, roman en charity
als bij toverslag kwamen wij tevoorschijn
bungeejumpend, met oranje opblaashamers
gillend en krijsend en antidepressief
of zwijgend voor een breezer gegangbangd
welkom in nederland vakantieland
ja dat krijg je ervan, dit volk houdt men over
wanneer je de schuld uit ons lijf ramt
we vullen de holte met glimmende leegte
tussen psalmenzangers en pillenslikkers
tussen het goud en het blingbling
vond ik een land dat werd opgeheven
dit land is de wraak van de voorvaderen
als een beeldenstorm razen zij in ons voort
maar het bestaat - zoals ook het verband
tussen kinderstring en boerka bestaat
tussen karnemelk en comazuipen: hol en bol
schuiven wij onze eeuwen ineen
elkaar opheffen is onze kracht
wij streven van nature naar leegte
zoals een cycloop naar diepte snakt
ziet u, een vaderland wilde ik u tonen
niet deze woestijn van oneindige vrijheid
maar hier wonen wij, en hoe mooi zou het zijn
als iemand ooit als een tweedehands godheid
rijm voor rijm een land zou bouwen
voor dit volk dat zijn volk mist
hier, in de open kuil van onze ziel
juist hier zou iets groots kunnen worden verricht
laat ons beginnen met een gedicht
zie voor meer gedichten: http://dingenvanalledag.blogspot.com/
christinA (bekend
IP) 28-01-2009 23:25
Vreemd voor jou, maar niet voor mij,
was het juist het dicht in het gedicht dat mij niet blij maakt met Nasr als dichter des vaderlands.
was het juist het dicht in het gedicht dat mij niet blij maakt met Nasr als dichter des vaderlands.
CB 28-01-2009 23:38
Was ook niet te spreken over de uitzending die ik gelukkig opnam
en naderhand bekeek en zodra het mij niet beviel kon ik
doorspoelen. Joost Prinsen wekte voor het eerst irritatie. Laat
ik hopen dat toen hij 'Prachtig antwoord' tegen Jeltje zei het
ironie betrof! Zie mijn logje
Reactie is geredigeerd
Reactie is geredigeerd
ik vond het wel een goeie keus, en een indrukwekkend gedicht(de
uitzendig had idd wel 't karakter van een middelbare school avond
man met
knapzak 28-01-2009 23:55
Ik vind het absoluut geen indrukwekkend gedicht. Wel is Nasr een
indrukwekkend acteur. Interessant is hoe hij zijn gedicht
afzwakte: 'poezie beinvloedt de geschiedenis niet, de gchiedenis
bepaalt de richting van de poezie. Dus het Yes we can ligt alweer
in de prullenbak.
Cor, ik dacht dat jij zou slapen...!
Reactie is geredigeerd
Cor, ik dacht dat jij zou slapen...!
Reactie is geredigeerd
Ingrid die niet op de gebruikelijke manier kan
inl 29-01-2009 09:57
Joost Prinsen gaf aan de een wel complimenten en aan de ander niet. Sommige dichters tutoyeerde hij ("omdat ik julle ken") en anderen niet.
Hierdoor kreeg het geheel het karakter van een vriendjespolitieke uitzending.
Toen ik het gedicht van Nasr hoorde (nadat ik de anderen had gehoord) stond voor mij daar de Dichter des Vaderlands. Of eigenlijk gewoon een dichter die een gedicht had gemaakt dat ik prachtig vond.
Ik waardeer dichters die sterke beelden en metaforen gebruiken en daarin vooral origineel zijn zonder over de top te gaan. Dat heeft voor mij dit gedicht van Ramsey Nasr.
Ahhh mijn egootje veert verrukt op,eindelijk erkenning,ziet allen
toe hoe DUNYA genoemd geroemd en geliefd wordt door de winnaar
der Dichterlijke psyches:
-daar werden wij geboren
kevin, ramsey, dunya, dagmar, roman en charity-
Wel achter Ramses zelf of course,hoe luidt die taalregel ook al weer?
Juist ja!
Reactie is geredigeerd
-daar werden wij geboren
kevin, ramsey, dunya, dagmar, roman en charity-
Wel achter Ramses zelf of course,hoe luidt die taalregel ook al weer?
Juist ja!
Reactie is geredigeerd
Nasr`s eerste zin lijkt een parodie op Bomans:
"Ik wil dat ik twee hondjes was
dat kunnen we samen spelen.."
"Ik wil dat ik twee hondjes was
dat kunnen we samen spelen.."
Jeltje niet literair???
Mag ik ff lâchu?
Zij is compleet sufgelezen!!!
Voormalig directrice van de BIEB!
Mag ik ff lâchu?
Zij is compleet sufgelezen!!!
Voormalig directrice van de BIEB!
Deze zin is wel aansprekend:
`
`ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog?`
Vooral die schijnafstand door de u-vorm.
`
`ooit kwamen wij samen, u en ik, weet u nog?`
Vooral die schijnafstand door de u-vorm.
-op de brief
van een windstille vrouw
goudbestoft waren wij
bleek, bijna doorschijnend
van liefde waren wij -
ja.
van een windstille vrouw
goudbestoft waren wij
bleek, bijna doorschijnend
van liefde waren wij -
ja.
-Joost Prinsen gaf aan de een wel complimenten en aan de ander
niet. Sommige dichters tutoyeerde hij ("omdat ik julle ken") en
anderen niet.-
Ja,je eigen smaak schermert door alles heen,ik was het wel eens met de voorkeuren van Joost!
Ja,je eigen smaak schermert door alles heen,ik was het wel eens met de voorkeuren van Joost!
pietje
29-01-2009 12:02
Ik vind dat de gedichten van Tsead in alle opzichten, de
gedichten van Nassr zo niet evenaren dan wel overtreffen. Vooral
in muzikaliteit en betekenis. Nass gebruikt te vaak holle frasen.
Volgens is Naas ook een politieke keus.
Reactie is geredigeerd
Reactie is geredigeerd
viktor loman
29-01-2009 12:54
Ik vind de inhoud van het gedicht een Dichter Des Vaderlands
waardig. Het is de trieste werkelijkheid. En als ik de dichter
mag geloven is het ingegeven door de geschiedenis zelf, en in die
zin is er toch nog hoop, want met bewustzijn begint de
verandering (ten goede naar ik hoop).
rené
rené
Lucas
Saan 29-01-2009 15:31
Ik weet dat Jeltje belezen is en directrice van een bibliotheek
is geweest maar waarom merk ik dat dan niet aan haar?
Wanneer is iemand literair? Als ie Mulisch leest in plaats van Kluun? Literair zijn is voor mij geen vorm maar een wezen. 'Substance over form' zoals de Engelsen zeggen. het moet in je zitten en van je afstralen. Zoals Antjie Krog en Gerrit Komrij literair zijn.
Zie voor o.a. meer Antjie Krog http://dingenvanalledag.blogspot.com/
Reactie is geredigeerd
Wanneer is iemand literair? Als ie Mulisch leest in plaats van Kluun? Literair zijn is voor mij geen vorm maar een wezen. 'Substance over form' zoals de Engelsen zeggen. het moet in je zitten en van je afstralen. Zoals Antjie Krog en Gerrit Komrij literair zijn.
Zie voor o.a. meer Antjie Krog http://dingenvanalledag.blogspot.com/
Reactie is geredigeerd
eva (kan slechts gebrekkig inloggen)
29-01-2009 16:54
Alleen de titel is al, is mooi!
gr eva
gr eva
Dunya
29-01-2009 20:44
Bekrompen eenzijdig beeld van mensen,Saan!Je doelt op meer op een
uitstraling van beschaafdheid en erudutie,zoals bij van
Dis.
Krog en Komrij wasemen meer een zekere mate van doordachtheid uit,niet eens van intellect.
Want bij intellectueel denk je aan enkel rationele personages,en das beslist bij Krog niet opportuun,bij haar woelt de hartstocht in haar teksten.
Net als bij mij,als ik de vrije teugel krijg,iets wat ik op het net nauwelijks durf te tonen met van die emotionele strang-reacting-scarry-persons-
around-the-victim.
Ben het wel eens met Pieter de Hoogh en bij
Gala vraag ik mij doorlopend af,wát haar `roert`,als er überhaupt iets is,dat zoiets kan bewerkstelligen?
Reactie is geredigeerd
Krog en Komrij wasemen meer een zekere mate van doordachtheid uit,niet eens van intellect.
Want bij intellectueel denk je aan enkel rationele personages,en das beslist bij Krog niet opportuun,bij haar woelt de hartstocht in haar teksten.
Net als bij mij,als ik de vrije teugel krijg,iets wat ik op het net nauwelijks durf te tonen met van die emotionele strang-reacting-scarry-persons-
around-the-victim.
Ben het wel eens met Pieter de Hoogh en bij
Gala vraag ik mij doorlopend af,wát haar `roert`,als er überhaupt iets is,dat zoiets kan bewerkstelligen?
Reactie is geredigeerd
janien van The Sausage Machine 03-02-2009 08:50
Tja, Ramsey Nasr heeft zo zijn voor- en tegenstanders, ook in
Vlaanderen. Smaken verschillen, gelukkig maar. Wat Ramsey Nasr
dikwijls verweten wordt, lees je hier in de reacties. Ook is er
die eeuwige discussie over wat nu literair of kunst is en wat
niet: het debat over hoge en lage cultuur en daartussenin, in de
storm van de mediatisering, zeg maar.
Heerlijk, toch. Allemaal n.a.v. dé dichtersverkiezing in Nederland. Lang leve de literatuur in de media! Heerlijke stuff voor het literatuuronderwijs. Actueel en authentiek.
En idd, de beginregels van Nasrs gedicht zijn geënt op die twee hondjes ..., denk ik, dan kon ik samen spelen.
Heerlijk, toch. Allemaal n.a.v. dé dichtersverkiezing in Nederland. Lang leve de literatuur in de media! Heerlijke stuff voor het literatuuronderwijs. Actueel en authentiek.
En idd, de beginregels van Nasrs gedicht zijn geënt op die twee hondjes ..., denk ik, dan kon ik samen spelen.
janien van The Sausage Machine 03-02-2009 08:54
Mag ik nog even? Mijn blogstukje over Dichter des Vaderlands kun
je daar vinden:
http://janien.wordpress.com/2009/01/29/langer-dan-een-dag-gedichtendag-met-zeven-documentaires-over-dichters/
Ik stel er de vraag wanneer Ramsey Nasr 2.0 gaat, m.a.w. wanneer hij uit zijn ivoren toren zal treden.
http://janien.wordpress.com/2009/01/29/langer-dan-een-dag-gedichtendag-met-zeven-documentaires-over-dichters/
Ik stel er de vraag wanneer Ramsey Nasr 2.0 gaat, m.a.w. wanneer hij uit zijn ivoren toren zal treden.
petra
groenenboom 13-02-2009 16:37
wow, wrang doch heel mooi en helaas waar...
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).


blij.