Yk ver(t)rek
Que la Vie est belle.
Het is mooi zonnig weer
de laatste dagen, tijd voor een rondje door de stad. Ik toog op
mijn fiets en reed naar de Seine, waarom nou de Seine, ik weet het
niet precies, misschien omdat je van daaruit alle kanten op kunt.
De Seine dus, en daarna ging ik naar het noorden.
Op de Boulevard de Sébastopol grenzen tientallen kantoortjes aan de stoep, waarin vrouwen voor het raam overwegend verveeld naar buiten staren. Het is dat ze mantelpakken dragen anders zou je kunnen denken dat je in de rode zone terecht gekomen bent. Hoeven die daar alleen te zitten en verder niks? Eentje maakt het wel heel bont, die kijkt niet alleen naar het verkeer dat langskomt, maar vijlt ondertussen ook haar nagels. Ik sta voor rood en wuif naar haar, ik wil ook wel eens lachen en ben benieuwd hoe ze reageert. Eerst ziet ze me niet, dus zwaai ik nog maar eens, nu een beetje expressiever. Met glazige ogen kijkt ze me aan, maar laat verder haar vijl geen moment rusten. Blijkbaar is ze niet gevoelig voor gewuif, wellicht wordt ze dagelijks meerdere malen toegewuifd door mensen die denken origineel te zijn en ook wel eens willen lachen. Flauw.
Op de Boulevard de Strasbourg zijn alle telefooncabines bezet, door mannen met leren jasjes. Niet dat ze van het toestel gebruik maken, ze staan er met hun mobiel tegen het oor. Misschien profiteren ze van de relatieve rust in het hokje, het is wachten op de eerste cabines met dubbele beglazing. Verderop staat een zwarte gepantserde four-wheel drive met getint glas half op de weg geparkeerd, een man, type gangsterrapper, brengt dozen kleurspoeling en gezichtscrème naar één van de Black is beautiful-kapsalons. Ik heb het Gare de l'Est nog niet bereikt of een kastanjebruine lok nephaar heeft zich tussen de spaken van mijn fiets genesteld. Beautiful.
Op de Boulevard Magenta staan overal koel kijkende mannen in de deuropening van hun winkel in trouwkleding. Er zijn geen potentiële echtparen, wel wat groepjes Amerikaanse vrouwen die zich vergapen aan de vitrines en giebelen over de associaties die de jurken bij hen oproepen. ‘Hey Cathy, look', krijst er eentje met een groot fototoestel om de nek, ‘dat is een mooie voor als je met die luggage porter gaat trouwen.' Cathy wordt helemaal rood, maar moet van haar vriendinnen toch echt met de jurk op de foto. Romantisch.
Op de Boulevard de Rochechouart probeert een jongeman zo hoog mogelijk affiches op de al volgeplakte gevel te plakken. Daarvoor heeft hij een bezem aan een hele lange gele buis, een prachtig gereedschap, behalve als er continu mensen achter je over de stoep lopen. De aanplakker stoot met zijn buis bijna een kindje uit een buggy, de moeder murmelt wat. Niet veel later rijd ik bijna een vrouw omver die zonder om zich heen te kijken het fietspad oversteekt, ze schrikt zich het apenzuur en murmelt wat, ik ook. Passief.
Op de Boulevard de Clichy zie ik mijn oud-collega Houcine lopen, jaren geleden, toen we in hetzelfde hotel werkten, was hij net getrouwd met een Franse vrouw, die ergens ver van Parijs woonde. Hij had haar leren kennen via een datingprogramma op de Tunesische televisie en was vrijwel direct daarna naar Parijs gekomen, waar hij een kamer deelde met zijn broer. In het hotel begon hij als nachtwaker, klom al snel op tot receptionist en kort voordat ik daar wegging werd hij assistent-manager van de receptie. Een echte doorzetter, het zou mij niet verbazen als hij inmiddels receptiechef zou zijn. Houcine loopt haastig over de stoep, met een verbeten trek om zijn mond en een licht wanhopige blik, hij ziet eruit alsof hij net slecht nieuws gehoord heeft, ik besluit hem maar niet aan te spreken. Laf.
Op de Rue d'Amsterdam scheur ik naar beneden, op de Madeleine aan, nog drie kwartier en ik ben weer thuis, eigenlijk is Parijs maar een stadje.
Op de Boulevard de Sébastopol grenzen tientallen kantoortjes aan de stoep, waarin vrouwen voor het raam overwegend verveeld naar buiten staren. Het is dat ze mantelpakken dragen anders zou je kunnen denken dat je in de rode zone terecht gekomen bent. Hoeven die daar alleen te zitten en verder niks? Eentje maakt het wel heel bont, die kijkt niet alleen naar het verkeer dat langskomt, maar vijlt ondertussen ook haar nagels. Ik sta voor rood en wuif naar haar, ik wil ook wel eens lachen en ben benieuwd hoe ze reageert. Eerst ziet ze me niet, dus zwaai ik nog maar eens, nu een beetje expressiever. Met glazige ogen kijkt ze me aan, maar laat verder haar vijl geen moment rusten. Blijkbaar is ze niet gevoelig voor gewuif, wellicht wordt ze dagelijks meerdere malen toegewuifd door mensen die denken origineel te zijn en ook wel eens willen lachen. Flauw.
Op de Boulevard de Strasbourg zijn alle telefooncabines bezet, door mannen met leren jasjes. Niet dat ze van het toestel gebruik maken, ze staan er met hun mobiel tegen het oor. Misschien profiteren ze van de relatieve rust in het hokje, het is wachten op de eerste cabines met dubbele beglazing. Verderop staat een zwarte gepantserde four-wheel drive met getint glas half op de weg geparkeerd, een man, type gangsterrapper, brengt dozen kleurspoeling en gezichtscrème naar één van de Black is beautiful-kapsalons. Ik heb het Gare de l'Est nog niet bereikt of een kastanjebruine lok nephaar heeft zich tussen de spaken van mijn fiets genesteld. Beautiful.
Op de Boulevard Magenta staan overal koel kijkende mannen in de deuropening van hun winkel in trouwkleding. Er zijn geen potentiële echtparen, wel wat groepjes Amerikaanse vrouwen die zich vergapen aan de vitrines en giebelen over de associaties die de jurken bij hen oproepen. ‘Hey Cathy, look', krijst er eentje met een groot fototoestel om de nek, ‘dat is een mooie voor als je met die luggage porter gaat trouwen.' Cathy wordt helemaal rood, maar moet van haar vriendinnen toch echt met de jurk op de foto. Romantisch.
Op de Boulevard de Rochechouart probeert een jongeman zo hoog mogelijk affiches op de al volgeplakte gevel te plakken. Daarvoor heeft hij een bezem aan een hele lange gele buis, een prachtig gereedschap, behalve als er continu mensen achter je over de stoep lopen. De aanplakker stoot met zijn buis bijna een kindje uit een buggy, de moeder murmelt wat. Niet veel later rijd ik bijna een vrouw omver die zonder om zich heen te kijken het fietspad oversteekt, ze schrikt zich het apenzuur en murmelt wat, ik ook. Passief.
Op de Boulevard de Clichy zie ik mijn oud-collega Houcine lopen, jaren geleden, toen we in hetzelfde hotel werkten, was hij net getrouwd met een Franse vrouw, die ergens ver van Parijs woonde. Hij had haar leren kennen via een datingprogramma op de Tunesische televisie en was vrijwel direct daarna naar Parijs gekomen, waar hij een kamer deelde met zijn broer. In het hotel begon hij als nachtwaker, klom al snel op tot receptionist en kort voordat ik daar wegging werd hij assistent-manager van de receptie. Een echte doorzetter, het zou mij niet verbazen als hij inmiddels receptiechef zou zijn. Houcine loopt haastig over de stoep, met een verbeten trek om zijn mond en een licht wanhopige blik, hij ziet eruit alsof hij net slecht nieuws gehoord heeft, ik besluit hem maar niet aan te spreken. Laf.
Op de Rue d'Amsterdam scheur ik naar beneden, op de Madeleine aan, nog drie kwartier en ik ben weer thuis, eigenlijk is Parijs maar een stadje.
20reacties
rachel
schrijft 30-01-2009 19:09
Ben in gedachten even met je meegefietst. Beautiful.
L 30-01-2009 20:55
toeval? net nu ik mijmerend onder nantes joewe bach naar de
plattegrond van parijs een half uur gekeken heb??? zo van: zucht,
metrostation rivoli... dat soort mijmeringen.
L 30-01-2009 20:56
la parisienne schreef al treffend: 'om de seine kun je niet heen
in parijs' - wat werkelijk klopt, want in amsterdam kun je om de
grachten heen, maar in parijs niet om de seine!
coby 30-01-2009 21:25
Jouw kijken en zien mooi kunnen volgen.
"Eigenlijk is Parijs maar een stadje". Grotestads-conclusie.
Hartelijke groet, Coby
"Eigenlijk is Parijs maar een stadje". Grotestads-conclusie.
Hartelijke groet, Coby
L 30-01-2009 22:55
noteerd: na 3 kwartier na de rue d amsterdam is ze weer thuis.
spaart weer op de privédetecitve.
amelie.pardouze 31-01-2009 11:41
Ik meende al dat er af en toe iemand op m’n bagagedrager
kwam zitten, Rachel. Agréable.
Tjonge, dat was me nog niet eens opgevallen, Kees, ik had ook over gebouwen en infrastructuur kunnen mompelen, natuurlijk. Jij tuigt ook graag op de fiets voor een rondje wereld, hè?
Heerlijk een beetje mijmeren boven een plattegrond, hè L. Nee, het is geen toeval, ik kan gedachten lezen op afstand! Dat verbaast je toch niet?
Ja, inderdaad, je kunt er alleen onder, over, of doorheen, wat een fenomeen.
Wat zou het eerste zijn dat je ging zeggen als je voor mijn deur stond L?
‘Grotestads-conclusie’, dat is wel waar, Coby, het is ook een erg vol stadje, waar je jezelf heftig kunt verliezen, als je niet oplet.
Haha, Aad, nee, die beweegt zich in een ander deel van Parijs, wel een aantal getikte mensen gezien…
Tjonge, dat was me nog niet eens opgevallen, Kees, ik had ook over gebouwen en infrastructuur kunnen mompelen, natuurlijk. Jij tuigt ook graag op de fiets voor een rondje wereld, hè?
Heerlijk een beetje mijmeren boven een plattegrond, hè L. Nee, het is geen toeval, ik kan gedachten lezen op afstand! Dat verbaast je toch niet?
Ja, inderdaad, je kunt er alleen onder, over, of doorheen, wat een fenomeen.
Wat zou het eerste zijn dat je ging zeggen als je voor mijn deur stond L?
‘Grotestads-conclusie’, dat is wel waar, Coby, het is ook een erg vol stadje, waar je jezelf heftig kunt verliezen, als je niet oplet.
Haha, Aad, nee, die beweegt zich in een ander deel van Parijs, wel een aantal getikte mensen gezien…
L 31-01-2009 17:15
zoiets als hallo, ik doe een onderzoek in de naam van een kleine
hollandse omroep op zoek naar leuke reacs om uit te zenden - ca
te va?
L 31-01-2009 17:18
ik bedoel: als ik je meteen zou omhelzen zou ik al snel met je
buren te maken krijgen en als ik je zou kidnappen zou ik al je
stukjes moeten missen! je bent beter af zolang je dit soort
ongelofelijk levenslustige stukjes schrijft, en ik wegkwijn met
de flessen in mijn provencaalse wijnkelder, c'est la vie.
L 31-01-2009 17:29
ik weet al wat je buren over je zeggen: c'est pas pauvre, une
belle et aussi brillant fille comme elle toujours sans jules? q
estkellefai? pour gagners ses sous? pensezvous quelle...???
Maria-Dolores 31-01-2009
17:59
hihi, jij hebt geen fototoestel nodig. is in feite nog leuker en
duidelijker dan een foto...
Maria-Dolores 31-01-2009
18:01
vandaag gaat het inloggen weer eens niet.
wilde eigenlijk komen zeggen dat het ondertussen gelukt is, maar nee dus :-).
ciao
wilde eigenlijk komen zeggen dat het ondertussen gelukt is, maar nee dus :-).
ciao
amelie.pardouze 01-02-2009 11:16
Originele mogelijkheden, L. daar is over nagedacht! C’est
la vie, moi ça me va. Wat denken jouw buren van
jou…?
Het is maar een bizar probleem, dat niet kunnen inloggen, Maria-D. Eens zal het goed komen!
Ja, als er ooit fototoestellen komen waarmee je dit alles vast kunt leggen, dan zal ik er zeker één kopen, hmm, misschien heet dat wel videocamera…maar ja, daarmee kun je dan weer moeilijk fietsen. ;-)
Het is maar een bizar probleem, dat niet kunnen inloggen, Maria-D. Eens zal het goed komen!
Ja, als er ooit fototoestellen komen waarmee je dit alles vast kunt leggen, dan zal ik er zeker één kopen, hmm, misschien heet dat wel videocamera…maar ja, daarmee kun je dan weer moeilijk fietsen. ;-)
lebonton 01-02-2009 13:20
tja, die mantelpakken.
zou het geen rode zone zijn voor heel keurige meneren?
zou het geen rode zone zijn voor heel keurige meneren?
amelie.pardouze 01-02-2009 20:55
Hahaha, LebonTon, vandaar dat ze geen klanten hadden... (die
keurige meneren bestaan niet ;-)
jeannet 02-02-2009
17:17
lui? c'est une jeannet, lui. quel con. un impuissant. un autre. -
le ridicule, ca tue.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
Amelie.pardouze
Woonplaats: ParijsMag ik even uw schoenen aan? Hooggeachte bezoeker, Dit weblog ligt even stil, ik ben met een projectje bezig dat moeilijk te combineren valt met een blog en de interactiviteit daarvan….
Beroep: Verzamelaar van plateauzolen.
Hobbies: zWeven
Vrouw
Amélie's Sluipreclame
Soms heb ik
wel eens dat een blogger zo leuk schrijft, dat ik het liefst alles
van diens hand op m’n gemak zou willen lezen. Echter door
alle kruisingen en paden verdwaal ik op een gegeven moment in het
duistere blogbos en ben vervolgens alleen nog op zoek naar de weg
terug. Zij die dit herkennen kunnen hier kosteloos de
bundel met alle blogstukken downloaden die ik in maart-juni 2008
geschreven heb en hier die met de
stukken september-december.
Amélie’s Autoportret
Wat zit er in mijn koffer?
Wie hangt er aan mijn muur?
Grote Mannen
U bent geteld.
Laatste reacties
De hangmannen van Barbès.
bloggen: bijzonder dat je je wel voorhoud het adres of tafeltej …
De hangmannen van Barbès.
bloggen: heb een stuk over je geliefde bril geschereven geliefde!
De hangmannen van Barbès.
bloggen: moet wel zeggen dat die achteruitcrossende scene mij het meest …
De hangmannen van Barbès.
bloggen: amelie! was je in cannes bij johnny? hoop t niet, …
De hangmannen van Barbès.
amelie.pardouze: Echt!! Crost Audrey daar achteruit over de Boulevard in haar …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van Amelie.pardouze, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
2009
2008
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
