Liplezen, het wordt een steeds populairder tijdverdrijf in de topsport. Kort geleden nog moest er een Joegoslavische doventolk aan te pas komen om te duiden wat de voetballer Lazovic naar trainer Huub Stevens riep.

Jammer. Ik verzin dat altijd graag zelf. Mag ik graag doen, de slowmotion van een geschreeuwde belediging bekijken en die dan simultaan vertalen voor mijn meekijkende kinderen. “Die meneer zegt: Ik neuk de broer van je moeder met zijn buik op een Servische vlag en trek hem daarna in zijn blote reet met een paard door de straten van Mostar en zal onkruid op zijn rug wieden tot hij huilend om zijn zus schreeuwt, goal, goal goal!”

Zaterdag was het de beurt aan Sven Kramer. Hij schreeuwde na zijn 5000 meter ‘Fuck you all’ naar het Noorse publiek. Daar had ik ook eerst iets anders in gezien. “Rendieren!!” dacht ik. In de herhaling liplas ik: ‘kijk, een hertje’. De waarheid bleek minder prozaïsch. Fuck you all. Omdat de Noren Sven niet met respect behandelden.

Sven kan deze week weer de beminnelijke Friese schaatszoon uit gaan zitten hangen in diverse talkshows, maar dit weekend liet hij zich recht in zijn ziel kijken. Zijn kleine ziel. Alweer een luguber eind-product van jaren topsport.  Zelf zo gaan geloven in alle mensen om je heen die je bovenmenselijke eigenschappen toedichten, dat je normaal menselijk gedrag van het Noors publiek als vijandig ervaart

Sven was er zaterdag erg van in de war. Noren in Noorwegen moedigen tijdens een kampioenschap in Noorwegen liever Noren aan. Dat kwam alle bezoekers na de 5000 meter op een welgemeend Fuck You All te staan. En die vreselijke vinger voor de mond.

Van alle gebaren is dat de ergste. Uitrijden en een vinger voor je lippen leggen. Ja, jij schaatsende god, Sven Kramer, unieke sporter, hebt die Noorse schoften stil. Die vuile sekreten die jouw grootheid niet willen zien.

Wat treurig. Daar moet je het karakter voor hebben om zo’n gevaar te maken. Dan moet je je miskend voelen. Tijdens de race en voor de race heeft Sven dat al bedacht. Als hij wint gaat hij ze uitschelden. Gaat hij zijn vinger voor zijn lippen doen. Want hij is de beste. Hij is Sven. Keizer Sven.

Dan vind ik de Noren mooiere sporters. Die laten zich al jaren de massahysterie in het Thialf welgevallen. Thialf, waar we over de rug van de sporters, ieder jaar moeten laten zien wat een heerlijk volk we toch zijn. Waar we hard juichen voor hele slechte schaatsers. Want ja mensen, als het om schaatsen gaat zijn we me er een paar gekkies bij elkaar.

Nooit een Noor horen klagen over de duizenden dronken gekken langs de kant, die vreselijke van voor naar achter van links naar rechts bende. Nog nooit een Noor dat brallende feestpubliek een middelvinger zien geven.

Sven wilde zaterdag iedere Noor neuken omdat er een scheurtje in het ijs zat. Dat werd niet snel genoeg gerepareerd. Een walgelijke, provocerende Norenstreek. Volgens Sven dan.

Het ging over niets anders dit weekend. Hoe reageerde Svens lichaam op dat scheurtje? Probeerde de Noren hem op deze manier kapot te krijgen? Verloor Sven daarom tijd op de 1000 meter? In een interview vlak na de race gaf Sven aan dat hij er verder niet over wilde praten. Zijn neus begon te bloeden Daarna reed hij een wraakzuchtige 5000 meter. En vervloekte hij het publiek en de hele organisatie die het hadden gewaagd hem voor even van zijn wolk af te trappen.

Sven haalde zaterdag zijn motivatie uit woede. Om niks. Jammer. Perfecte race of niet, Sven kan nooit meer een groot sporter worden. Kans verkeken.

Volgend artikel in dit blog