Naar aanleiding van het feit dat ik vrijwel dagelijks de Volkskrant lees, en vrijwel elke keer ook wel iets heb aan te merken op de inhoud van deze krant,  EN gezien de mogelijkheid om een Volkskrant-blog in te richten, heb ik besloten om een blog te creeren met daarin voornamelijk mijn kritiek op de Volkskrant zelf, de politieke kliek die zij representeert, en de actualiteit.

Laten we beginnen met de discussie van vandaag in Volkskrant omtrent de hele zin van weblogs op de Volkskrant-site. Toegegeven, niet elke blog is van hoog literair niveau, mijne inbegrepen, en zeker niet iedereen kan perfect spellen, maar daar staat tegenover dat het niet hoort te gaan om <i>hoe</i> je iets zegt, maar om <i>wat</I> je zegt. Tegelijkertijd is het wel of niet kunnen spellen tegenwoordig niet echt meer van belang, en zeker de Volkskrant zelf, die zich aangesloten heeft bij de strijd tegen de nieuw(st)e spellingshervorming, mag hier niet al te zwaar aan tillen.

Kritiek op wat ik maar netjes 'de achterliggende beweegredenen van de journalisten'  zal noemen is ook heel erg terecht, daar het tegenwoordig vrij normaal is voor de Volkskrant om een niet-neutrale positie in te nemen. De blamage van het Europees referendum, de aanloop naar de Irak-invasie, en het artikel van Xander van Uffelen van de afgelopen week over kernenergie (wat als een folder van de kernlobby leest) bewijzen maar als te hard dat de Volkskrant onder het mom van 'onpartijdige' journalistiek te vaak tegen diezelfde onpartijdigheid zondigt. Bovendien, een journalist die kritiek op zichzelf pareert door de onafhankelijkheid van het hele medium, namelijk dit weblog, ter sprake te stellen, is geen journalist maar een politicus die censuur wenst te plegen.
Daarnaast is het bekend dat de krant op z'n hoogst slechts 10% van al het nieuws wat binnenkomt geschikt vind om te publiceren. Met andere woorden: ruim 90% van al het nieuws bereikt de lezer niet maar valt bij selectie door de journalisten en redactie af. Dat maakt de wijze waarop die redactie selecteert wel degelijk relevant. En zolang als het geen computer is maar een menselijk persoon die selecteert wat wel en wat niet in de krant komt, staan persoonlijk motivaties wel degelijk ter sprake.

Ook de gedachte dat de weblogs niet meer dan een 'afvalbak voor de opinie-pagina' zijn, is nogal arrogant. Wanneer men namelijk kijkt naar de opinie-pagina, dan bemerkt men dat ruim driekwart van die opinie-pagina zich beperkt tot het aan het woord laten van journalisten, politici, diplomaten, activisten, juristen, bedrijfsleiders, en hoogleraren, oftewel, de elite.
Jan Doedel uit Lutjebroek, Meneer de Vries uit Haarlem, of Achmed Ben Allah uit Amsterdam-Oost moeten met de vele andere 'gewone' burgers in Nederland dagelijks concurreren om nauwelijks een kwart pagina 'geachte redactie'.
Zo nader gezien is 'arrogant' waarschijnlijk nog te zacht uitgedrukt, voor de elite driekwart pagina elke dag en voor de gewone burger minder dan een kwart...

Ook de gedachte dat bij conflict tussen 'netiquette' en de 'normen en waarden' van de Volkskrant de laatste moet prevaleren zal weinig effect sorteren. Wanneer de Volkskrant bepaalde eisen stelt die boven de netiquette uitgaan zal eenvoudigweg een groot aantal bloggers verhuizen naar andere blog-portals, die die eisen niet stellen. En die zijn er in overvloed. Het enige resultaat zal zijn dat de redactie en beheerders van de Volkskrant alleen hen welgevallige weblogs zullen blijven respecteren. En dus in een droomwereld blijven leven, daar als gevolg daarvan een groot deel van de realiteit buiten het zicht van deze mensen zal vallen.

Volgend artikel in dit blog