Zintuigen
Sarajevo online

In mijn huis in Amsterdam was ik, midden tussen een oude en een nieuwe periode in. Niemands land, niemands huis, míjn huis. Vorigmens' troep in een hoek in vier zakken en dan in dozen, mooi zolang onder houten zwevende planken geschoven, kasten uitgehaald en schoongemaakt, vloeren gezogen, trappenhuis gestript en gesopt. Alle sporen van tussentijds leven moesten worden weggeboend, de woning weer blanco voor volgendmens' vlekken.
Maar mijn sporen niet te wissen. Houten vloeren waarvan de leggeschiedenis nog in mijn knieën zit, schuifdeuren waarvan ik de ophangzwaarte in mijn handen en schouders voel. De plekken waar mijn beide kinderen ter wereld kwamen als brandpunten in mijn ogen. Tuttebelschapjes waarvan ik de vrouwelijke vormen blind in de lucht kan tekenen, tafels met ontelbare uren in de bladen, en in de stoelen. Enzovoort.
Dus raar. Mijn leven van vijf jaar terug, waar het toen eindigde om elders verder te gaan, hier in deze kamers uit het zicht. In het zicht.
Ontheemd. Onthecht. Géhecht eigenlijk nu, aan twee thuizen in plaats van één. Gevlucht naar een ander leven, een andere cultuur. Zonder de oude echt los te laten. En dus zwevend tussen toen en nu, nooit echt kunnen kiezen. Overal thuis. Of nergens.
Weer een mooi stukje . Inmiddels vind je mijn stukjes misschien
wat minder, aangezien ik je commentaren mis. Kan kloppen , ik ben
meer in de richting van 'de discussies' opgeschoven , maar gaat
wel weer over , denk ik.Overigens niet zo vreemd,dat dat is
gebeurd, want onder andere blogs heb ik al vaak gereageerd over
kwesties waar ik nu maar eens zelf wat blog,maar eigenlijk nog
steeds liefst een beetje onduidelijk.Blijf je in Nederland ?
Vriendelijke groeten.
Dag Iris, ik vind je stukjes helemaal niet minder, ik ben alleen
zelf heel wat minder on-line. Had ik voorheen echt een hele
avond, nu is het een paar uur, en die zijn gevuld met stukje
schrijven en op weblog zetten. Moet voortaan, ook vrijdagavond,
vroeg naar bed, kan het me niet meer permitteren om de zaterdag
als een druildag voorbij te laten gaan.
Nee, ik ben al weer terug, mijn bezoek was er een van het bliksemsoort. Dat maakte het mede zo raar, om hele dagen in dat huis te vertoeven.
Nee, ik ben al weer terug, mijn bezoek was er een van het bliksemsoort. Dat maakte het mede zo raar, om hele dagen in dat huis te vertoeven.
Noud 28-03-2009 08:20
Hoi A, ik bewonder je. Zelf ben ik zo honkvast dat men af toe
mijn kraagje nakijkt om te zien met welk spijkertje ik aan de
muur hang.
Lijkt mij een moeilijk probleem.Ik worstel al een tijdje met mijn
besluit naar Australie te verkassen.
'Overal thuis. Of nergens.' Herkenbaar, ook al woon ik al ergens
heel lang. Ik weet ook: waar ik ook naar toe ga, dàt overal thuis
of nergens neem ik altijd met me mee. Het zit in mij.
Het maakt dat je altijd anders naar de plekken waar je bent of bent geweest, kijkt. Je blijft een soort van toeschouwer. Je ziet de dingen anders. Maar ook dat levert weer heel veel op.....
Hartelijke groet, Coby
Reactie is geredigeerd
Het maakt dat je altijd anders naar de plekken waar je bent of bent geweest, kijkt. Je blijft een soort van toeschouwer. Je ziet de dingen anders. Maar ook dat levert weer heel veel op.....
Hartelijke groet, Coby
Reactie is geredigeerd
Catharina Anna
Maria 28-03-2009 11:50
Regelmatig verhuizen is goed voor een mens. Anders roesten we
vast.
Catharina Anna
Maria 28-03-2009 11:50
Regelmatig verhuizen is goed voor een mens. Anders roesten we
vast.
Mooi en wel herkenbaar, ergens. Overal thuis, luchtwortels.
Nergens thuis, ook luchtwortels. Thuis zit in je hoofd.
MetaMama 28-03-2009 12:54
Longing to linger.
Reservehuis of inkomstenhuis, 3D fotoalbum of een handige opslagplaats...
Het gevoel erbij maakt het verschil en stelt je in staat om overal of nergens thuis te zijn. Durven kiezen is dan vers 2.
Reservehuis of inkomstenhuis, 3D fotoalbum of een handige opslagplaats...
Het gevoel erbij maakt het verschil en stelt je in staat om overal of nergens thuis te zijn. Durven kiezen is dan vers 2.
Mijn toenmalige buurman verhuisde elk jaar.
Moet er niet aan denken: wil best veel reizen, maar ik ben toch honkvast.
En nu ik jou zo lees weet ik weer waarom.
Moet er niet aan denken: wil best veel reizen, maar ik ben toch honkvast.
En nu ik jou zo lees weet ik weer waarom.
Mooi, Zintuigen, en deels herkenbaar. Overal thuis. Of
nergens.
In weinig woorden veel zeggen.
In weinig woorden veel zeggen.
Het loopt ook zo mooi
wevend van woord naar
woord in intelligente
doordachte zinnen: thuis
in jezelf....
gr. Annet:)
wevend van woord naar
woord in intelligente
doordachte zinnen: thuis
in jezelf....
gr. Annet:)
Noud, ach ik ben overal honkvast:)
Paco, ja ben er nog niet uit. Voorlopig blijft het gescheurd denk ik. Heen en weer duurt alleen zo lang en kost telkens zo veel van vanalles.
Coby, dat klopt, toeschouwer blijf ik overal. Deelnemen is veel lastiger. Maar het zal er wel van moeten komen, hier...of daar.
Maria-Dolores, ja tussentijds. Je geeft niet zomaar een woning in de Amsterdamse Westerparkbuurt op.....
slimerick, dank je wel.
Catharina Anna Maria, als de geest maar niet vastroest, dan is fysiek verhuizen niet nodig.
Rachel, jij volgens mij ook een luchtteken toch? Weegschaal? Ik tweelingen. Er zit wat in, om het vanuit het element lucht te bezien.
Metamamma, ik moet even langer nadenken over je woorden...
Zusenzo, ja. Maar soms reikt het leven je de kans om ergens van te proeven. Dat was de uitdaging vijf jaar geleden. Ander land, andere taal, andere cultuur. Dat had ik toch voor geen goud willen missen.
Beer dank je wel.
Annet, dank je wel.
Paco, ja ben er nog niet uit. Voorlopig blijft het gescheurd denk ik. Heen en weer duurt alleen zo lang en kost telkens zo veel van vanalles.
Coby, dat klopt, toeschouwer blijf ik overal. Deelnemen is veel lastiger. Maar het zal er wel van moeten komen, hier...of daar.
Maria-Dolores, ja tussentijds. Je geeft niet zomaar een woning in de Amsterdamse Westerparkbuurt op.....
slimerick, dank je wel.
Catharina Anna Maria, als de geest maar niet vastroest, dan is fysiek verhuizen niet nodig.
Rachel, jij volgens mij ook een luchtteken toch? Weegschaal? Ik tweelingen. Er zit wat in, om het vanuit het element lucht te bezien.
Metamamma, ik moet even langer nadenken over je woorden...
Zusenzo, ja. Maar soms reikt het leven je de kans om ergens van te proeven. Dat was de uitdaging vijf jaar geleden. Ander land, andere taal, andere cultuur. Dat had ik toch voor geen goud willen missen.
Beer dank je wel.
Annet, dank je wel.
Mijn vader zei altijd dit:
toen hij van Italie naar Nederland vertrok liet hij een stukje van zijn hart achter in Italie.
Later, veertig jaar, later vertrok hij uit Nederland om weer in Italie te gaan wonen. Hij dacht, nu ben ik weer compleet. Maar wat bleek, hij had ook een stukje van zijn hart in Nederland achter gelaten ....dus nee, hij leefde met een half hart, zei hij altijd. Kennelijk kunnen wij mensen ons niet verbinden met twee plekken!
Reactie is geredigeerd
toen hij van Italie naar Nederland vertrok liet hij een stukje van zijn hart achter in Italie.
Later, veertig jaar, later vertrok hij uit Nederland om weer in Italie te gaan wonen. Hij dacht, nu ben ik weer compleet. Maar wat bleek, hij had ook een stukje van zijn hart in Nederland achter gelaten ....dus nee, hij leefde met een half hart, zei hij altijd. Kennelijk kunnen wij mensen ons niet verbinden met twee plekken!
Reactie is geredigeerd
gala 29-03-2009 19:48
mooi, zintuigen en zo waar wat Niko zegt, er zijn inmiddels
zoveel mensen hier en elders die dit dilemma hebben....hadden we
maar 2 harten ;)
Solvejg 29-03-2009 22:52
Een prachtig stukje weer zintuigen! Mooie woorden die je dilemma
voelbaar maken (leggeschiedenis in je knieën, ik voel het meteen
ook weer van toen ik van dit huis mijn huis maakte)...
Reactie is geredigeerd
Reactie is geredigeerd
kees smit 01-04-2009 19:33
Ik moet niet aan verhuizen denken, we wonen hier in Utrecht al 31
jaar. Als student elk jaar een ander huis, en ook daarna nog om
de 2 jaar.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).



Het lijken wel terugkerende thema's .
Wel weer mooi opgeschreven.
Tussentijd; een begrip van de theosofen, maar dat weet je waarschijnlijk wel.