Broeden.
Vastlopen.
Even de tuin in.
Of de taalhandelingen toevoegen.

Daar zit ik dan.
Achter mijn computer.
De werklust is verdwenen.
Het idee voor de les staat nog steeds overeind.

Van idee naar product betekent eindeloos pietepeuteren op de millimeter. Niet het leukste onderdeel van een les maken, vind ik. Om mezelf op te peppen kan ik twee dingen doen: de computer dicht gooien en wachten op inspiratie, of de routinemodus inschakelen.
De les staat nog niet op papier, maar het idee in mijn hoofd is wel afgerond.
Tijd voor routine.

Spreken, lezen en schrijven zijn taalhandelingen. Ons onderwijsbureau heeft een overzicht gemaakt van de competenties en taalhandelingen voor het MBO.
Bij deze opdracht (maak een flyer die oproept om te gaan stemmen) moet de leerling:
Werkinstructies begrijpen
Documenten verzamelen, controleren en invullen
Overleggen tijdens het uitvoeren van werkzaamheden
Omgaan met kritiek en klachten
Rapporteren

De leerling heeft daarvoor een aantal competenties nodig:
Instructies , procedures opvolgen
Materialen en middelen gebruiken
Vakdeskundigheid toepassen
Activiteiten plannen
Met druk en tegenslag omgaan
Leren van je fouten en verbeteren
Omgaan met veranderingen
Aandacht en begrip tonen

Denk maar niet dat er een leerling is die met deze rijtjes zichzelf kan beoordelen. Te algemeen omschreven en bovendien komen de handelingen en de competenties tijdens het maken van de flyer op verschillende momenten terug. En hoe moet je als docent beoordelen of de leerling werkelijk vakdeskundigheid heeft toegepast?
Gelukkig is er door hetzelfde onderwijsbureau een invullijst gemaakt.
Heel concreet, in termen van gedrag.
Hiermee kan de leerling zijn eigen werk evalueren.

Een voorbeeld:
Ik lees een opdrachtformulier.
Ik begrijp wat ik moet doen.
ja/nee

Als een leerling invult dat hij een opdrachtformulier heeft begrepen, terwijl uit het resultaat blijkt dat hij iets heel anders is gaan maken, dan is er iets goed mis.


Wordt vervolgd

Volgend artikel in dit blog

2reacties