Nog een laatste blik op Kythira...standaard plaatje maar blijft mooi!

Het is tegen enen als ik in Diakofti aankom, de haven van Kythira. Om 16.00 uur vertrekt de boot naar Neapolis, zodat ik nog wat kan rondkijken en even eten op een beschut terras. Het waait namelijk ook vandaag nog flink. Diakofti blijkt een superklein plaatsje te zijn, met een ministrandje, een paar taverna’s en twee cafés. Enfin, een van beide is genoeg om de middag door te brengen, want ik ben in een kwartier uitgekeken in het plaatsje.

Gaat niet altijd goed, de aankomst in de haven...

Kwart over drie is inscheeptijd, en ik rij als een van de eersten naar de boot. Een bloedmooie havenman checkt mijn ticket en zegt dat ik érrug veel gas moet geven als ik de hellingbaan op ga. Ik bedwing de neiging om te zeggen ‘stap in en leg het me onderweg even uit’. Nu natuurlijk geen misser maken en vlotjes dat schip op rijden. Ik geef een loei gas en race naar boven, hopelijk heb ik daar ruimte genoeg om te remmen…! Gaat allemaal net en ik wordt op de millimeter naast een andere auto gedirigeerd. Ken net allemaal…

Het wordt een heerlijke tocht op het bovendek, al is het dan zonder dolfijnenbegeleiding. De zon schijnt warm, de wind koelt, kortom perfect. Eventjes half zes zijn we in Neapolis en rij ik meteen door naar Monemvasia. Als ik het laatste stuk door Neapoli rij schiet ik weer in de lach bij het zien van de vangrails langs de zijkanten. De weg is redelijk recent verbreed denk ik en een kilometer of wat voorzien van vangrails aan beide kanten. Zo’n vangrail die je ook wel langs de snelweg ziet. Alleen, er zijn érg veel toegangswegen naar deze hoofdweg, zodat de vangrail overal onderbroken wordt. Dat is opgevangen door de rail in ‘boogjes’ te plaatsen. Dus een boog van weg naar weg, waarbij het stukje waar een weg op de hoofdweg aansluit de vangrail optisch ‘in de grond verdwijnt’. Een bizar zicht.

Na een kwartiertje rijden en inmiddels een flink eind al van Neapoli geven de borden aan dat ik rechtsaf moet. Blijkt een supersmal weggetje naar boven te zijn. Is dit de sluiproute naar Monemvasia of zo? Of moeten ook al die busladingen toeristen in touringcars hierlangs naar boven? Zodra ik even kan stoppen check ik voor de zekerheid de kaart even. Blijkt echt dé weg naar Monemvasia te zijn, gelukkig wordt de weg al snel ook ietsje breder. De route is werkelijk adembenemend. Hoog, veel haarspeldbochten en waanzinnige uitzichten naar beide kanten. Ik moet oppassen dat ik op de weg blijf en niet té veel om me heen kijk. Wat zal het heerlijk zijn als we over ruim een week weer met z’n tweeën zijn en ik ook eens lekker náást de chauffeur kan zitten en naar buiten staren!!

Prachtig berglandschap onderweg, waar ik tot twee keer toe van heel dichtbij een enorme roofvogel heb zien neerstrijken op een boom.

Monemvasia

Het is rond half zes als ik Monemvasia binnen rij, al ver van te voren te zien als ik van grote hoogte kom aanrijden. Schitterend gelegen en eenmaal beneden blijkt het, alhoewel toeristisch, toch een vriendelijk aandoend plaatsje te zijn. Te voet ga ik op hoteljacht. In het eerste hotel word ik te woord gestaan door een man die duidelijk niet begrepen heeft wat de naam van het hotel, Filoxenia, betekent. Ik heb de hele reis nog niet zo’n onaardig iemand ontmoet. De vrouw die voor me is boekt de kamer, maar ik echt niet! Beleefdheidshalve kijk ik nog even in de kamer, maar heb al beslist dat ik dit echt niet doe. Na 10 minuten heb ik een hotel zo’n 50 meter verder, véél beter en superaardige mensen. De naam is vreselijk, The Flower of Monemvasia’, hoe verzinnen ze het, maar enfin whats in a name…

’s Avonds doe ik nog een klein (shop)rondje en eet nog wat yoghurt op een terras. Er is genoeg aanbod, maar het is nergens druk. Zou dat normaal zijn voor half juni, of is het ook hier nog minder druk dan andere jaren? Hoe dan ook, ik denk dat ik het hier wel even uithou, morgenochtend bedenk ik of ik een of twee dagen blijf. En, ik ga vroeg ‘de berg op’.

Nog een laatste foto, zicht op Neapoli vanaf de boot. Ik heb al honderden van dit soort foto's geloof ik, maar om de een of andere reden blijf ik ze nemen...

Volgend artikel in dit blog

3reacties