Mijn verhaal begint ongeveer 5 jaar geleden. Onverwacht en toch onvermijdelijk verbreekt mijn partner onze relatie. Ons (enige) kind is dan 5 maanden oud. De teleurstelling over deze breuk luidt een lange en ingewikkelde strijd in.
De verwarring is groot en ik probeer in deze situatie toch vorm te geven aan het grote geluk die de geboorte van dit meisje mij geeft en te wennen aan het vaderschap. De tijd om alleen met haar te zijn is beperkt en wordt uiteindelijk door moeder verboden. Zij zoekt steun bij een advocaat en die meldt mij telefonisch dat geen Rechter het zou toestaan om omgang te hebben met mijn dochter. Ik voel me dan ook genoodzaakt juridische steun te zoeken.
Na de eerste rechtszaak volgt mediation. Gelukkig treffen we een
zeer gekwalificeerde jurist/mediator die al vrij snel en met
enorme inzet de communicatie weer op gang brengt. Hier leer ik
voor het eerst een simpele maar doeltreffende regel: Als er geen
druk is is tegendruk niet mogelijk. Dus als er tijdens een
conflict uitgehaald wordt is het doel te raken en geeft elke
reactie hierop voldoening en herhaling is daardoor
onvermijdelijk. Door niet te reageren ontneem je de aanvaller
indirect zijn genoegdoening en wordt het middel om te raken
onbruikbaar en zal het stoppen. Zo simpel.
Het zogenaamde splitsen van partijen maakt ook dat de aanval van
de omgeving van de tegenpartij te verwachten valt. Ook hier
geldt: niet reageren helpt.
In een gesprek met een lotgenoot hoor ik hem zeggen dat hij zich
bij het begin van zijn eigen problemen heeft voorgenomen om zijn
strijd volgens zijn eigen beschavingsnorm te voeren. Dus niet mee
gaan in het liegen en bedriegen van de tegenpartij maar alleen
vanuit zijn eigen waarheidsgevoel te handelen. “Wie veel
liegt moet ook veel onthouden” je maakt het voor jezelf
daardoor ook makkelijker. Ik besluit ook op deze manier verder te
gaan.
Illustratief is dat tijdens de rechtszaak mijn ex altijd al haar
ordners meeneemt en gaat bladeren en zoeken naar een antwoord als
de rechter haar een directe vraag stelt “wat heb ik toen
ook alweer gezegd…”. Ik heb alleen mijn notities en
kan meteen vanuit mijn eigen gevoel reageren op een vraag van de
rechter.
Tijdens mijn “coachingsgesprekken” bij het Instituut voor geschillen wordt ik hard geconfronteerd met mijn slachtoffergedrag, iets wat ik in eerste instantie niet in de gaten heb. “houdt je kind centaal” zegt Martine Groen. Het gaat bij het verkrijgen van een omgangsregeling niet om vader niet om moeder maar alleen om het kind. Jezelf slachtoffer voelen maakt ook dat je niet meer serieus genomen wordt, het lijdt je ook af van je werkelijke doel. Bij de belangenverenigingen voor vaders in een vergelijkbare situatie merk ik dat dat besef nog niet is ingetreden. In een reportage van Nova over dit onderwerp in 2006 zie ik heel veel huilende vaders. Natuurlijk is er enorm veel verdriet maar collectief zitten huilen omdat het allemaal zo erg is helpt niet, integendeel. En het probleem bij hen is dat ze niet erg serieus genomen worden, zeker niet door mij.
Nu na bijna vijf jaar strijd, drie keer mediation, zes rechtszaken en een hoger beroep heb ik nog steeds contact met mijn dochter, nog niet veel en het is zeker niet makkelijk ook niet voor haar.
Maar het gaat zeker beter worden en ik prijs me gelukkig.
lidy broersma 25-06-2009 17:32
The_Saint 25-06-2009 18:19
Succes
Martine Delfos
25-06-2009 20:37
Uiteraard het kind centraal. De vraag is dus: komt uit dit verhaal het kind er centraal in naar voren?
Wat betreft je blijdschap: ja. Wat betreft conflictvermijden: ja. Wat betreft uit de slachtofferrol: ja.
Geen slechte score. Voor een kind is het ervaren van de conflicten tussen ouders, de oneerlijkheid (nog een paar jaar en dan heeft ieamnd onderzocht dat je liegen kunt ruiken) funest.
Is weinig contact beter dan geen? Natuurlijk. Een leegte vult een mens in met zijn eigen monsters. De toetsing aan de realiteit helpt in contact blijven met de ware aard van de ouder. Uiteraard moet het dan contact zijn waar het kind geen schadelijek ervaringen opdoet.
Blijft wel staan dat scheiding voor een kind het eidne van zijn of haar jeugd is: weg onbevangenheid. Weg de zekerheid dat je niet alles hoeft te kunnen en te weten, omdat er een vangnet is. Je ouders ervaren als ruziënde kinderen maakt dat nog erger. Het kind blijft dus in de min. Het enige wat ouders kunnen hopen is dat ze de draaglast van het kind niet overschrijden.
joep zander
27-06-2009 13:05
Dat niet reageren en conflicten vermijden leidt tot voortzetting van de relatie met je kind, cq conflictvermindering is helaas niet altijd waar. Ergo dit lijkt me een mythe die door een groot deel van hulpverlening en burgers wordt gepropageerd en in ieder geval zeker nergens is bewezen. Daarmee wil ik ook weer niet zeggen dat escalatie (steeds bozer worden enz) helpt. Wel is het zo dat een partij binnen het familierechtsbedrijf geheel alleen in staat is om de ene procedure na de andere te voeren, ook zonder dat daar tegen geageerd wordt. Ik heb het wel eens zo uitgedrukt: "Zo lang de verdoemde ouder nog leeft is er aanleiding hem te bestrijden, en zelfs een grafsteen kan nog een steen des aanstoots zijn".
Slachtofferisme is niet goed, maar weigeren jezelf slachtoffer te noemen waar je dat wel bent, of je emoties in te houden, is standaard-aangepaste-mannengedrag die er in dit soort gevallen toe leidt dat solidariteit van vaders wordt gebokkeerd ( "die vaderclubs zijn maar niets"). In feite is je oproep een tot "uncle-tom-gedrag",
Het heeft zeker zin stil te staan bij je eigen reacties, en het misschien eens andersom aan te pakken. Dus als jij degene was die altijd zo nodig elk conflict aanging, probeer het eens andersom. Inderdaad?
In het algemeen is decisief en assertief reageren de beste remedie; niet over je heen laten lopen en dus zeker niet "door het stof gaan" zoals de alomaanwezige "echtscheidingsdeskundige" Ed Spruijt beweert.
groetjes
Joep
Joepzander.nl
Jitschak
27-06-2009 13:41
Conflicten vermijden houdt niet in dat je je niet weerbaar kunt opstellen. Assertief gedrag is goed, maar als hiervan verwacht kan worden dat er een escalatie volgt met als gevolg dat het contact met je kind wordt verstoort kun je beter eerst even achter je oren krabben. Contact met je kind heeft een hogere prioriteit.
Voor jezelf opkomen is eigenbelang en dat is op bepaalde momenten dus ondergeschikt.
Bij jezelf eerst bedenken wat je eigen gedrag op de lange duur bijdraagt aan het verbeteren of opstarten van een omgang met je kind is lastig en vraagt soms om nederigheid en dus: "het doel heiligt de middelen" geldt ook hier.
lidy broersma 27-06-2009 17:31
joep zander
27-06-2009 20:58
"Jezelf slachtoffer voelen maakt ook dat je niet meer serieus genomen wordt, het lijdt je ook af van je werkelijke doel. Bij de belangenverenigingen voor vaders in een vergelijkbare situatie merk ik dat dat besef nog niet is ingetreden."
Denk je dat die belangenverenigingen enzo dat ook vinden?
Ach ja... reageren...
Lezen misschien? (In Gemist Vaderschap staan een aantal tactieken uitgelegd en geannoteerd)
Jitschak
28-06-2009 00:29
Jammer dat je in je reactie in deze inhoudelijk opgezette Blog persoonlijk wordt. Je haalt ook twee zaken door elkaar n.l.: je nederig opstellen om je kind te blijven zien (hoger belang) en ook vooral kritisch en alert zijn, om je heen blijven kijken naar wat er gebeurd en daar je voordeel me doen...of niet natuurlijk..
Wat betreft mijn opmerking over de belangenverenigingen, zie het als een handreiking naar hen, ik ben echt niet de enige die er zo over denkt.
Over tactieken (..) en strategie nog even een quote van de meester Winston Churchill:
"It's not enough that we do our best; sometimes we have to do what's required"
J.
joep zander
02-08-2009 22:14
Ik doe overigens niet graag iets wat requiered is, maar liever iets wat "needs to be done".
Dit zijnde mijn vooralsnog laatste reactie in deze.
Met vriendelijke groet
Joep Zander
joep zander
16-08-2009 13:46
henri
moll 27-08-2009 11:28
Gezien het feit dat een moeder eenvoudigweg ervoor kan zorgen dat dit niet het geval zou zijn, kun je spreken over een klein succesje. De ontberingen die je hebt moeten ondergaan om tot hier te komen zijn het waard, ongetwijfeld, wat niet weg neemt dat het volstrekt belachelijk is dat een vader gedwongen kan worden zo een weg te nemen. En, Jitschak, morgen kan het weer over zijn en ziet je wereld er weer anders uit...
De door jou beschreven tactiek kan in veel gevallen een zinvolle tactiek zijn, echter niet in alle gevallen. De conclusies die je trekt aan de hand van je eigen ervaringen t.o.v. andere vaders, de verschillende organisaties, Joep Zander en het vermeende belang van het kind zijn voorbarig, ondoordacht en gekleurd.
De persoonlijke aanvallen op Joep Zander zijn het dieptepunt. Waren er een paar honderd van hem qua niet aflatende inzet en strijd, dan had het familierechtwereldje er ongetwijfeld al anders uit gezien.
Echter, het vermogen om een eigen strijd uit te breiden naar lotgenoten die hetzelfde ervaren is een capaciteit die helaas niet iedereen heeft, hiermee duidelijk makend wat het begrip `narcisme` voor mij inhoudt in deze discussie.
Dat je daarnaast spreuken uit het taoïsme aanhaalt geeft onomwonden aan dat enigerlei besef over de dieperliggende oorzaken omtrent wantoestanden in familierechtland je vreemd is, laat staan over de wijsheden van het taoïsme.
Jischak
27-08-2009 13:00
Ik val Joep Zander zeker niet af in zijn niet aflatende strijd om het juridische landschap tav Familierecht te veranderen en te verbeteren, hij is echter niet onaantastbaar en ik probeer erachter te komen wat zijn werkelijke motieven zijn. Binnenkort ga ik hem persoonlijk spreken waarbij dat voor mij duidelijker gaat worden hoop ik.
Waar ik hem (Joep) en anderen op aanspreek is dat de strijd om een groter draagvlak te creëren om zaken recht te zetten vaak ten koste gaat van waar het allemaal om gaat en dat is het contact met je kind. Vertroebeld vaak ook door jezelf te verliezen in een slachtofferrol.
Dat ik ver gekomen ben klopt en dat wil ik ook uitdragen, maar dat het morgen over kan zijn bestrijd ik.
Het zijn allemaal kleine stapjes geweest en waar ik nu sta neemt niemand me meer af. Ik heb het bereikt om tot nu toe het contact mijn kind in stand te houden en dat is voor nu het resultaat.
Ik heb een band met mijn kind, en zij heeft een vader waar ze af en toe tegen aan kan kruipen.
Het begrip narcisme is door Joep zelf geïntroduceerd en is volgens mij een valkuil waar hij niet in moet vallen omdat het weer verder van de beschermend en zorgende taak die je als vader hebt (ook als je je kind niet kan zien!) afhoud.
Ik verdiep me inderdaad niet erg met de wantoestanden in familierechtland (heb gemist vaderschap wel gelezen overigens) want ik concentreer me op mijn eigen zaak en heb daar weinig ruimte voor, anderen kunnen en doen dat veel beter.
Een tip voordat je me weer bestraffend toespreekt, lees het boekje 'de Tao van Pooh' eens!
En laat mij dan eens horen wat je geleerd hebt,
groet
Jitschak
henri
moll 27-08-2009 21:44
Dat je geìnteresseerd bent in zogenaamde werkelijke motieven van Joep Zander is diep treurig. Hoort hij soms bij één of de andere terreurgroep, een stille cel of zo...
Voor je mensen om je heen van advies wilt gaan dienen omtrent de materie rond het familierecht raad ik je aan je kennis eerst eens bij te gaan spijkeren. Je weet namelijk niet waar je over praat zoals je in bedekte termen zelf eigenlijk al aangeeft.
Daarna kunnen we elkaar titels aanbevelen, echter wel in de juiste context alsjeblieft.
Tot die tijd adviseer ik je ongevraagd eigen motieven en intenties eens aan een grondig onderzoek te onderwerpen waarbij het geen kwaad kan tevens enige basisbegrippen van de psychologie tot je te nemen. Te beginnen met het begrip spiegelen...
Een groet
Jischak
28-08-2009 01:17
Het was tegen het zere been blijkbaar, ik raad je aan mijn reactie nogmaals en deze keer goed te lezen voordat je een briesende reactie op mijn log zet. Je hebt er werkelijk helemaal niets van begrepen,
groet,
Jitschak
henri
moll 28-08-2009 10:17
Je komt nu zelf met insinuaties en een lege opmerking.
Verklaar je maar nader zou ik zeggen, te beginnen met de zogenaamde werkelijke motieven...
een groet
joep zander
02-09-2009 09:40
Desgewenst stuur ik eenieder die dat wenst de kopie van dat bericht. Jitschak dwingt me hier te reageren omdat hij onwaarheden verkondigt. Verder acht ik deze discussie gesloten.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
Jitschak
Laatste reacties
Conflictvermijdend en lange adem
joep zander: Het begrip Narcisme is door Jitschak geintroduceerd in de aanhef …
Conflictvermijdend en lange adem
henri moll: Nee Jitschak, ik blijf feitelijk en kan alles onderbouwen.
Je komt …
Conflictvermijdend en lange adem
Jischak: Dag Henri,
Het was tegen het zere been blijkbaar, ik raad …
Conflictvermijdend en lange adem
henri moll: Er is niemand die onaantastbaar is. Joep niet, jij niet …
Conflictvermijdend en lange adem
Jischak: Beste Henri,
Ik val Joep Zander zeker niet af in zijn …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van Jitschak, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
