Filoblog
Bespiegelingen, beschouwingen, overdenkingen - de wereld bekeken
vanuit een filosofische invalshoek

Het determinisme stelt dat alles is voorbeschikt. Iedere gebeurtenis is het resultaat van voorgaande gebeurtenissen, en wordt door de aard van die gebeurtenissen volledig bepaald. Vanaf de eerste gebeurtenis, de Big Bang, lag het lot van de wereld volledig vast, tot in het meest minieme detail. Dat geldt ook voor het gedrag van de mens. Wat jij nu gaat doen, was al bij de Big Bang bepaald. Toeval bestaat niet.
Toeval wil zeggen: er is geen reden voor een bepaalde gebeurtenis. Het gebeurt gewoon spontaan. Veel mensen vinden dat moeilijk te geloven. Toch zal iedereen moeten toegeven dat er veel dingen gebeuren waar je geen controle over hebt, toevallige ontmoetingen, ongelukken, noem maar op. Determinisme is enkel een kwestie van geloof. Een determinist durft het toeval niet onder ogen te zien en klampt zich vast aan een onbewezen en onbewijsbaar waanidee. Want hoe zou je ooit kunnen vaststellen wat de reden is voor alles wat je overkomt, laat staan dat je dat zou kunnen doen voor het hele heelal?
Hoe kan iemand iemand die regelmatig dingen meemaakt die hij niet heeft zien aankomen, zoals wij allemaal, vasthouden aan het idee dat het allemaal is voorbeschikt? Ik kan me heel goed voorstellen dat alles op toeval berust. Ik ga uit van toeval als basisprincipe. Dat wil niet zeggen dat er geen een-op-een oorzaak - gevolgrelaties bestaan. Alleen kun je, dank zij die toevalsfactoren de toekomst principieel niet tot in alle eeuwigheid voorspellen. Volgens de hedendaagse fysica zou, als je de film van het heelal zou terugdraaien, en vervolgens de wereld weer zijn gang zou laten gaan, die wereld zich anders ontwikkelen dan voorheen. Puur toeval dus, zij het dat de kansen op de verschillende mogelijkheden bekend zijn.
Van veel gebeurtenissen die we dagelijks meemaken kunnen we niet achterhalen wat ze heeft veroorzaakt. Waarom dan toch aannemen dat er zo'n oorzaak is? Dat is niet meer dan een op niets berustende veronderstelling. Toeval daarentegen veronderstelt geen verborgen oorzaken, wat determinisme wel doet. Dat laatste is dus complexer, en die extra complexiteit levert niets op, omdat je meestal toch niet kunt nagaan wat die oorzaken waren. Dus zegt het scheermes van Ockham: weg met het determinisme.
Kweetal
07-07-2009 22:32
Je vergeet één ding: De theorie die het gedrag van de kleinste
deeltjes beschrijft is een toevalstheorie, namelijk de
quantummechanica. En aangezien alles uit die deeltjes bestaat, en
afhankelijk is van de werking van die deeltjes, moet je ervan
uitgaan dat alles op toeval berust.
determinist 12-07-2009
22:10
je schrijft: "Een determinist durft het toeval niet onder ogen te
zien en klampt zich vast aan een onbewezen en onbewijsbaar
waanidee. Want hoe zou je ooit kunnen vaststellen wat de reden is
voor alles wat je overkomt, laat staan dat je dat zou kunnen doen
voor het hele heelal?"
Ik, determinist, wil helemaal niet vaststellen wat de reden is voor alles wat mij overkomt. Ik accepteer dat de ketting van gebeurtenissen zo complex is dat oorzaak en gevolg niet meer zijn te traceren en ik accepteer dat determinisme op micro-niveau zich uit als toeval op macro niveau.
Dus zou ik je willen vragen genuanceerder te schrijven over de motivaties van een determinist.
Ik, determinist, wil helemaal niet vaststellen wat de reden is voor alles wat mij overkomt. Ik accepteer dat de ketting van gebeurtenissen zo complex is dat oorzaak en gevolg niet meer zijn te traceren en ik accepteer dat determinisme op micro-niveau zich uit als toeval op macro niveau.
Dus zou ik je willen vragen genuanceerder te schrijven over de motivaties van een determinist.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Zo kan men aannemen "dat er geen toeval bestaat" doch die bewijsvoering ervoor is niet te geven; idem het omgekeerde "er bestaat toeval" evenmin empirisch is te bewijzen. De discussie blijft m.i. daarom onbetwist tot in eeuwigheid totdat de mens tot nog meer begrijpen in staat zal zijn door (ook) het heelal te verklaren en te begrijpen. Tenslotte lag daarin toch onze gehele oorsprong... Zoiets dus...