
Er is altijd wel iets te doen over de financiering van de zorg in Nederland. De afgelopen dagen hebben we gezien hoe Klink de specialisten in de zorg gaat korten. Ze hebben een maas in het net gevonden en Klink is de boel aan het dichtknopen. Op naar het volgende gat in het systeem.
Het systeem is volgens een volstrekt belachelijke structuur in elkaar gezet. Ik zal het uitleggen aan de hand van een "illustratief voorbeeld".
Stel de zorg voor als een autoverkoper. De overheid is de fabriek die de auto's maakt. Ze zijn de enige, er worden geen andere auto's gemaakt. Ze hebben een aantal types zoals de ggz-mobiel, de verstandelijkgehandicapten-bus, de bejaarden-pieremachogel en nog wat van die gezellige modelletjes.
De fabriek geeft de verschilende dealers auto's die ze mogen verkopen. Ze dealers hebben daar geen invloed op, de fabriek is oppermachtig en doet wat ze wil.
De dealer van de ggz krijgt in het voorbeeld 80 ggz-mobielen. Maar nu komt het:
De dealer moet er 100 verkopen.
Doen ze dat niet dan krijgen ze er nog maar 60. Maar dan moeten ze er nog steeds 100 verkopen.
Bovendien mogen ze geen winst maken. De prijzen zijn vastgesteld en alles gaat met gesloten knip.
De dealers moeten hun infrastructuur zelf onderhouden en krijgen daar van de fabriek ook geld voor. Vervolgens stelt de fabriek eisen volgens hetzelfde concept als bij de verkoop: de eisen kosten meer geld dan de dealers krijgen.
Dealers die creatief boekhouden worden keihard gestraft. De fabriek is producent, leverancier en verkoper.
Maar dat kan toch niet, hoor ik u vragen. Inderdaad, dat kan niet. En daarom neemt de chaos in de zorg alleen maar toe, moeten de burgers steeds meer voor hun zorgverzekering betalen en zegt de overheid tegen de burger: zorg maar voor jezelf en als dat niet lukt heb je iets helemaal verkeerd gedaan in je leven.
Ondertussen zit ik zelf tot aan mijn nek in het verhaal. Een familielid moet naar een zorgcentrum en de rapen zijn helemaal gaar.
Zo hebben we te maken met het CIZ, nog zo'n Klink-fabriek die volgens bovenstaand principe werkt.
Het CIZ moet mag ook niks meer kosten en de instellingen moeten zelf gaan indiceren. Ze krijgen een quotum en een bedrag. CIZ is dan alleen nog maar een brievenbus. De instellingen mogen indiceren tot het geld op is. De rest van het jaar moeten de bejaarden dan maar thuis blijven of de instellingen krijgen enorme boetes waardoor ze nog minder geld krijgen.
Ondertussen is het allang niet meer leuk om in de zorg te werken. Alle financiele shit word op de werknemers afgewend en we moeten met veel te weinig mensen veel te veel werk doen.
Ik werk nu in de ouderenzorg en je kan er geen hond meer voor vinden. Ik vraag me af waar dit gaat eindigen.
Waarschijnlijk in de goot. Ik zelf dan om precies te zijn, als ik na 69 jaar werken met pensioen ga, nauwelijks nog geld krijg en geen plaats kan vinden als ik zelf hulp nodig heb.
Hopen dat die Klink snel ziek word en op mijn afdeling word opgenomen. Die laat ik lekker in zijn luier liggen gisten tot de vellen er bij hangen.
Weet hij ook eens hoe het voelt om geen afdoende zorg te krijgen.
Bpleeg
Henriette
23-07-2009 16:58
De specialisten moeten meer de hand in eigen boezem steken. De zorginkoop is een vrijbrief om nog minder tijd in de patient te steken. De tarieven die berekend worden zijn exhorbitant hoog.
Dat het personeel van de zorgverlener daarvan de dupe is, is simpel uit te rekenen.
Zorgverleners zouden zich meer moeten richten op de basis en vanuit het idealistische gegeven dat een patient goed geholpen moet worden en waar tijd in gestoken moet worden. Als dat weer aan de orde is, zou het een stuk beter gaan met de samenwerking met de inkoper......en met het personeel.
netperk
23-07-2009 18:49
Mijn stelling is zeker niet dat de zorgverzekeraars er meer geld bij moeten leggen. Mijn stelling is dat de huidige manier waarop er bezuinigd word gewoon meppen met een botte bijl is.
Er moet iets veranderen maar dat doe je niet door een incompetente structuur gewoon minder geld te geven. Dat gaat mis.
Overheden moeten hun verantwoordelijkheid nemen maar dat doen ze niet. Het gaat al jaren zo en het werkt niet. Het huidige systeem word afgewend op 1 het personeel en 2 de patient. En dat komt door de reeds eerder genoemde incompetente structuur. Zo moet mij tante van 87 in het zorgcentrum zelf voor haar broodmaaltijden zorgen en is er geen alternatief.
En dat laatste, daar gaat het mij om. En die incompetentie zit diep en dat weet onze vrind Klink echt wel. Maar hij neemt de makkelijkste weg en ik kan na mijn nachtdienst brood gaan halen voor mijn tante.
stefan
02-08-2009 09:43
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Kijk ook eens
in
Is er een keer iets kapot, dan kun je het wel vergeten om meteen geholpen te worden. Voor de werkplaats is meestal een flinke wachttijd.
En heeft een monteur tijd voor je, dan schrijven ze een urenbriefje die door niemand gecontroleerd wordt. Ik als klant heb in ieder geval nog nooit een service ticket voor een monteur moeten ondertekenen. Als dan blijkt dat ze met die ongecontroleerde urenbriefjes teveel betaald hebben gekregen en ze moeten terugbetalen, dan moet je ze eens horen.
Maar wat te denken van de hoofdgaragehouder? Verdient kapitalen, veel meer dan de directeur van de fabriek. En wat ze ervoor terugdoen? Ze maken er een enorme puinzooi van en schuiven de schuld door naar de fabriek of naar de monteurs.