In onze maagdelijk witte Seat Leon rijden we acher Paco aan, de chauffeur die ons naar de velden zal brengen waar de tomaten worden geoogst. Paco moet eerst een lege bak ophalen, daarna gaat het in sukkeldraf over de snelweg richting Merida.

 Sikke Meerman moppert een beetje. Hij is jarenlang inkoopdirecteur geweest van Avébé, de grootste aardappelverwerker ter wereld, dus hij weet wat het is om een campagnefabriek te runnen die maar een paar maanden per jaar in vol bedrijf is en de rest van het jaar stilligt.

 'Dat is hectisch. Maar we zaten er bovenop, zeker in het begin.' Die indruk heeft hij bij Agraz niet, waar het er vanmorgen allemaal nogal relaxed aan toe ging. ‘Het zal de Spaanse aanpak wel zijn.'

 In Californië, het grootste productiegebied van tomatenpuree in de wereld, gaat het er heel wat strakker aan toe. Maar het kan ook erger. 'In Griekenland is het altijd een chaos.'

 Voorheen had Unilever zijn eigen tomaatverwerkende fabrieken. De meeste zijn afgestoten, Unilever koopt nu pasta in bij derden. Dat betekent dat je geen directe invloed hebt op de bedrijfsvoering. Maar Unilever heeft er wel groot belang bij.

 'Als een fabriek inefficiënt werkt, draaien wij daar als klant uiteindelijk voor op.' Sikke geeft zijn ogen goed de kost. Hij kijkt in de boeken, turft hoe lang het duurt om een vrachtwagen te lossen. 'Als ze volgend jaar bij nieuwe contractonderhandelingen meer geld willen, kan ik zeggen: zorg eerst maar dat jullie zelf efficiënter gaan werken.'

 Bij afslag Torresfresneda verlaten we de snelweg en volgen de vrachtwagen over een zandweg door de velden. Links en rechts staan tomaten en maïs. Na een hobbelrit van een kwartier komen we op een tomatenveld. Ook hier spat het zweet er niet van af.

 Mannen leunen tegen volle bakken met tomaten die staan te druipen in de volle zon, een oogstmachine staat stil aan de rand van het veld. José-Antonio, de opzichter, klaagt. 'Ik heb speciaal twee oogstmachines laten komen. Maar we krijgen geen lege bakken, dus ik kan niet vooruit.'

 De akker is eigendom van de gemeente Torresfresneda, die in totaal 700 hectare grond bezit. Vorig jaar ging het niet goed met de tomaten. Het regende in mei zodat de planten pas laat konden worden uitgepoot. De akkers waren vergeven van onkruid en insecten.

 Dit jaar ziet het er veel beter uit, zegt José-Antonio, terwijl we over het veld lopen waar tomaten felrood glanzen tussen groen loof, als paaseieren in een groen nestje. Ze zijn bedekt met een wit poeder. 'Dat is kalk, tegen de zonnebrand’, stelt José-Antonio ons gerust. ‘Anders verbranden de tomaten.'

 Gelukkig zijn wij met een lege vrachtwagen meegenomen zodat de oogstmachine aan de gang kan. Het is een brullende plantenhapper. Aan de voorkant zit een muil die de planten met tomaat en al opgeslokt. Ze belanden op een trilband met mechanische vingers waar de tomaten eraf worden getrokken.

 Wat er over is van de planten wordt aan de achterkant uitgespuugd, de tomaten gaan verder over een lopende band naar de andere kant van de machine waar drie sorteerders klaar staan om kluiten en plantenresten eruit te halen. Overal is herrie, stof en tomaten.

 Twee automatische kleursorteerders wippen de groene eruit die terug op het land worden gestort. De rode worden via een pijp in de laadbak van een meerijdende tractor gestort. Met twee keer op en neer rijden is de bak vol en kunnen we terug naar de fabriek. 

 Sikke en ik plukken een tomaat, vegen hem af aan onze broek en proeven. Hij smaakt sappig en zoet. 'Lekker!', zeg ik. José-Antonio kijkt tevreden. Het is een Nederlands ras, zegt hij. Onderweg komen vrachtwagens en tractoren met bakken tomaten tegen. De campagne is echt begonnen.

KIJK HIER NAAR EEN FOTOREPORTAGE VAN DE OOGST

           De tomaten worden met plant en al opgeschept, van de planten geplukt....

        lopen trilband naar de andere kant van de combine waar ze worden gesorteerd....

waarna de tomaten in de bak rollen en de planten worden uitgespuugd.

             KIJK HIER NAAR EENFILMPJE VAN DE OOGSTMACHINE             

Volgend artikel in dit blog

0reacties