Alib Bondon
Over de vreemdeling

Interview met Frank Starik. Duizenddichtersdag: 'Het komt nog wel een keer'.
dinsdag 24 januari 2006 07:07 door alib
Hoe lang
ken ik hem al niet, de dichter Frank Starik? Altijd in pak, het
haar strak achterover gekamd, sprekend in een Nederlands dat
verwijst naar oude tijden. Aan publiciteit heeft hij geen gebrek,
laat hij weten. Zijn 'Poule des Doods', zijn boeken, zijn liedjes,
er is een groeiend publiek voor. Hij is samen met Vrouwke Tuynman
de initiator van Duizenddichters, een massadichtfestijn
waarbij duizend dichters in litanie elk een voordracht houden van 1
minuut, onderbroken door zeer korte muzikale fragmenten (20
seconden). Dat festijn zou gehouden worden op 6 juli, maar het gaat
niet door: subsidieproblemen. Welkom Starik, je bent niks
veranderd. Nog steeds even lijp. Alib! Wat een verrassing om
van je te horen! Ik dacht je dood was. Je moet wel een rotdag
hebben, nu Duizenddichters niet doorgaat. Nee hoor, ik heb
vandaag een fijne dag. Het is mooi helder koud, ik heb een gezond
bruin hoofd van een korte maar intensieve vakantie gekregen, op een
eiland in de zon. Ik ben nu weer thuis en mijn zoon zit naast me te
gezelligen op zijn computer. Maar goed, of niet goed... Je
festival is van de baan. Ik heb de indruk dat er je behalve geld
nog iets anders dwarszit. Is dat zo? Dwars, ach… Het is
voor ons ook wel een opluchting om ervan af te wezen. We hebben er
de afgelopen jaren veel werk en een beetje geld ingestopt, en als
het doorging, zou het nog veel meer werk geworden zijn, en veel
meer geld. En het idee blijft gewoon bestaan. Het komt nog wel een
keer. Het liefste ware me geweest dat het meteen in 2003 gelukt
was, in Amsterdam, een jaar na Fortuijn, of Fortuyn, hoe heette die
vent, toen lag er dat politieke en psychologische momentum dat het
het Volk zich uitsprak, daar en toen. De brief op je weblog
klinkt bijna als een protest... Ik protesteer nergens tegen. Ik
leg op mijn weblog uit dat binnen de subsidiesystematiek
zoals die zich voordoet gewoon geen mogelijkheden zijn om zoiets
groots op een verantwoorde wijze op te zetten. Voor grotere,
alreeds ruimhartig gesubsidieerde instellingen ligt dat anders. Ik
zou het geweldig vinden als zo'n instelling het idee oppakt, en
alsnog uitvoert, omdat het concept (excuse le mot) de moeite waard
is, vind ik. Maar het is ook brutaal en ongebruikelijk, daarom
pakken ze dat niet op. Kunnen mensen zich desondanks nog
inschrijven? Nee, dat zou vergeefse moeite zijn.En voor ons
weer extra werk omdat we iedereen dan weer vriendelijk moeten
informeren dat het festival helaas voorlopig geen doorgang
vindt.... Vierhonderd heb je er nu. Dat is nog te weinig,
toch? Nee hoor, dat is eerder al teveel. Onze strategie is
doelbewust geweest: we benaderen eerst, min of meer stiekem,
terloops, op persoonlijke titel, een hoop dichters van naam en
statuur, opdat die in ieder geval meedoen, zodat we later, als we
met het Festival naar buiten treden, in een vloek en een zucht met
een bescheiden campagne het Getal kunnen volmaken met een keuze uit
de miljoen ladedichters die ons land daarnaast nog schijnt te
kennen. Overigens: er zijn in ons taalgebied ongeveer 800 dichters
min of meer serieus actief, die hebben allemaal een bundel of
treden regelmatig ergens op. Nog iets op je lever? Ja, heb
je vrijdagavond Netwerk gezien? Bedoel je dat vreselijke
actualiteitenprogramma? Ja. De 'Poule des Doods' werd daarin
uitgebreid belicht, dat zijn dichters die de dood bezingen.
Duizenddichters is daarvan de perfecte tegenhanger, of zou
dat geweest zijn… Dank... En groet Vrouwke en die
eigenwijze zoon van je. Graag gedaan, Alib, groet je vrouw en
kinderen. Hoeveel waren het er ook al weer? Geen idee. Ik ben de
tel kwijtgeraakt.
Isis
Nedloni 24-01-2006 22:38
Verhelderend intervieuw Alib.Het staat je goed!Vervolg? ; )
hietbrink berend willem 17-07-2008 12:32
B.W.Hietbrink. 65 jaar... meld zich aan als duizenddichter een
minuut gedicht voor te dragen ter zijner tijd als het er van mag
komen en mijn advies... iedereen is dichter dus maak er maar
miljoenen van buiten je selektie.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

In de spiegel
kijken. Dat is zinnig. Misschien ontdek je dat je een gezicht hebt.
Misschien ontdekken anderen dat je een gezicht hebt. Deze cartoon
komt van
Satire hat
eine Grenze nach oben: Buddha entzieht sich ihr. Satire hat auch
eine Grenze nach unten. In Deutschland etwa die herrschenden
faschistischen Mächte. Es lohnt nicht - so tief kann man nicht
schieBen. Kurt Tucholsky, 1932
‘Zeg,
Bacterie, wat doe je daar?' ‘Niks Bondon. Nou ja, ik kijk
even wat je hebt opgeschreven.' ‘Over jou, bedoel je?'
‘Precies. Tenslotte ben ik jouw vreemdeling.' ‘You're
welcome, ik heb over jou nog niets geschreven geloof ik. Andere
kwestie: waarom moet je uitgerekend op mijn bureaustoel gaan
liggen?' ‘Ligt lekker...' ‘Maar dat is mijn stoel. Mijn
eigen stoel!' ‘Ja en nu lig ik er even. Schattig hè?? ‘
Cute. Ik kom over een half uur terug en dan donder ik je er even af
als je het niet erg vindt. Ik heb werk te doen.' ‘Werk? Man,
voel je je niet lekker? Het is zondag. Relax.' ‘Maakt me niet
uit. We kunnen niet allemaal zo relaxed zijn als jij.' ‘Kan
best hoor. Vergeet je niet wat?' ‘Wat dan?' ‘Foto!'
‘Jij vindt dat ik een foto moet maken?' ‘Ja, een mooie
foto van Bacterie! En dan weten de mensen ook waar je blogt: je zit
op de stoel van Bacterie.' ‘Ja, makkelijk.... Een computer,
een toetsenbord, een dier.' ‘Juist Bondon, een lekker dier.'
‘Het is goed. Indringster!' ‘Ach jij. Mens! Ga ergens
zitten zeiken of zo. Neem de poezenmand!'
Fritz
Behrendt; Uit: Ondanks alles, 1962; Zeventien jaar na het
einde van de oorlog, nog steeds: vluchtelingen. Duitsers? Hongaren?
Chinezen? Algerijnen? ... Mensen!
Ali begrijpt
mij volkomen, vreet dagelijks mijn stukjes, en schijt ze meteen
weer uit. Hij wil dat ik voor hem kom werken. Mooi niet. Hier 'The'
Man bij mijn vorige profielfoto. ART ATTACK... Nou ja, enigszins
bewerkt. Fijn zo'n f-woord. De scheet van een wetenschapper. De F
is bijgeknutseld op een universiteitscomputer te Leiden. De
F-knutselaar is erg tevreden over het resultaat. 'Dit is pure
reclame!' schreef hij erbij. En voor deze keer ben ik het volkomen
met hem eens. Maar wat wil je? De knutselaar deed het gratis, 'voor
de goede zaak'. Je moet zulke mensen niet te veel tegenspreken. Als
jij de goede zaak bent. Pure reclame, toch?


Ik word wel een beetje triest van pogingen van dichters olieputten te dempen als de paarden allang verzopen zijn...
Het probleem daarbij is dat de dichter ZELF de dood en de eenzaamheid niet beleeft en dat gemis compenseert met een schaamteloos graaien in de mlatenschap van anderen.
Ik heb het tv-programma gezien 'stilstaande poelen' of zo - en ik keek in mijn dooie eentje naar de trieste kamer van een dode man en ik dacht bij mezelf: "Stel ik dat ik een beroerte krijg en dood hier neerval..." En dat dan ineens Simon Vinkenoog op een wolk uit de hemel komt nederdalen en mij - als dode eenzaam geworden man, want elke dode is eenzaam - gaat zitten ontdekken...
Hoe gruwelijk...
Omdat eenzame mensen nu worden geconfronteerd met goedbedoelende, maar volmaakt lege zinnen als 'BE HAPPY' en "WE ZIJN ALLEMAAL JEZUS" en zo - holle frasen van een immer drukke man die juist vanwege het gebrek aan stilte volmaakt inhoudsloos zijn, wanneer je als eenzame sterveling moet leven in een wereld waarin iedereen de dood en de eenzaamheid en de stilte buiten de eigen deur houdt...
Wanneer ik dichters mensen zie onteren moet ik aan GERARD REVE denken, altijd al alleen op de wereld en nu nog allener omdat hij een onterend bestaantje moet leiden als demente man.
Zijn vriend vroeg ooit hem mooie poezenfoto's te sturen, omdat alleen lieve kinderlijke plaatjes nog enige interesse in hem konden oproepen.
Lieve Simon - schrijf eens een gedicht voor Gerard Reve.