Twee weken ben ik weer aan het werk. Ik ken mijn nieuwe klassen een beetje en ben weer gewend om vroeg de deur uit te gaan. Vier dagen per week aan de slag is toch echt even iets anders dan thuis zitten met een baby.

Ik vind het erg leuk om weer te werken, om mijn collega's weer te zien en pubers om me heen te hebben. Als ik aan het werk ben heb ik bijna geen tijd om aan Q. te denken die op dat moment op het kinderdagverblijf is of bij zijn oma of opa. Natuurlijk is hij nooit helemaal uit mijn gedachten, maar pas als de laatste les van de dag is afgelopen wil ik weer zo snel mogelijk naar hem toe om met hem te knuffelen.

Op school ben ik niet extreem moe, maar op vrijdagavond ben ik toch wel behoorlijk gesloopt. Ik merk dat pas als Q. lekker in zijn bedje ligt te slapen, dan gaat bij mij het licht uit en voel ik met uitgeput. Veel meer dan op de bank hangen of een beetje surfen op internet krijg ik dan niet voor elkaar.

De overgang van 6,5 maand thuis zitten naar weer vier dagen in de week voor de klas vind ik behoorlijk groot en dan voornamelijk fysiek. Het kan ook komen door de kortere nachten (Q wordt steeds vaker om 6 uur wakker) en het feit dat ik niet om half vijf neer kan ploffen op de bank. Voorlopig hou ik het nog even op wennen aan het nieuwe ritme.

Het lijkt me zo fijn als je het werken weer geleidelijk kunt oppakken. Dat je begint met 1 dag in de week voor de klas en dat je steeds je uren een beetje kunt uitbreiden. Helaas zit dat er niet in. Ik besef ook wel dat ik bevoorrecht ben dat ik zo lang elke dag van ons mannetje heb kunnen genieten.

Ik vind het heerlijk om thuis te zijn bij Q, maar een huismoeder zou ik niet willen zijn. Ik vind het namelijk ook erg leuk om te werken. Het grootste voordeel van werken vind ik dat ik extra geniet van de tijd dat ik wel samen ben met onze kanjer. Op woensdag-ochtend gaan we samen naar het zwembad en beleven we een half uur spetter-plezier. De rest van de dag slaapt hij veel, Q moet natuurlijk ook wennen aan zijn nieuwe ritme. Ik kan dan bij wijze van spreken uren naast zijn bedje staan om naar zijn rustige ademhaling te kijken. Wat een rijk gevoel is het om (een werkende) moeder te zijn.

Volgend artikel in dit blog

2reacties