Een baan heb ik nog niet maar wel wat kadootjes voor m'n zoon's verjaardag van begin volgende week. Met dat laatste ben ik nog niet tevreden maar met dat eerste eigenlijk wel. Het is raar maar ik ga het allemaal niet meer uitleggen. Ik zal u zeggen wat ik voor Mark's verjaardag heb: een tweedehands fiets, 14 paar sokken en ik ga meebetalen aan z'n rijlessen straks. Want hij wordt dus 18.

Die sokken waren een idee van z'n beste vriend Samir, toen ik hem om raad vroeg. "Koop maar sokken, want hij loopt altijd met gaten", zei hij na een tijdje denken. Dat laatste wist ik niet, maar het zou wel eens waar kunnen zijn (want Samir is een eerlijke jongen), en niet echt de schuld van Mark, maar meer van de sokkenindustrie. Die maken tegenwoordig geen sokken meer op maat maar alles in één maat, 39-42, of 43-46, of zelfs 40-46. Dat kan natuurlijk niet. Na drie keer wassen heb ik al gaatjes waar m'n grote teen moet. En toch heb ik maat 46. Ooit zijn me Teckel-sokken aangeraden: "Ze zijn wat duurder maar daar komen géén gaten in". Ik kocht Teckel-sokken op de Albert Cuypmarkt (drie paar voor 5 euro), maar ook daar kwamen gaten in. Maar ik ben ze sindsdien blijven kopen want ze zitten verder wel lekker. Ik denk dat ik onderhand al wel 100 paar gekocht heb. Ook voor Mark heb ik weer Teckel-sokken, maar dunnere en goedkopere: 7 paar voor 5 euro. Eén pak zwarte en één pak donkerblauwe. Kan ie weer even voort.

Die fiets heb ik gisteren gekregen van Bart, een oude vriend uit bejaardentehuis Habitat. Toen ik daar werkte was Bart behoorlijk vergeetachtig, nu is hij nog vergeetachtiger (en misschien heeft hij wel Alzheimer), maar mij kende hij nog wel. Hij had nog ergens een fiets hangen en vroeg of ik die kon gebruiken. Met Mark in m'n achterhoofd was dat de juiste vraag op het juiste moment. Want Mark heeft altijd wel een fiets nodig. Ik heb onlangs nog een fietswrak voor hem opgeknapt, maar zo heel lang zal hij daar ook wel weer niet op blijven zitten. Een reservefiets is dus nooit weg. Het is een fiets met een goed zadel en een goed slot, maar wel een ietwat lichte, kleine fiets voor Mark. Want hij is een flinke vent geworden in die 18 jaar leven. Op het consultatiebureau wisten ze het begin jaren '90 al: hij zou groot worden, rond de 1 meter 95, en ze hebben gelijk gekregen. Mark is ook altijd mollig, dik, zwaarlijvig, gezet, flink en bol geweest en dat is hij nog steeds. Minder dan in z'n slechtste periodes, maar nog steeds aan de zware kant. Dat zal wel nooit meer weggaan. En daarom heeft hij dus een degelijke, sterke fiets nodig, eigenlijk. Maar ja, een gratis normale fiets met excellent slot is nooit weg. Desnoods voor reserve of voor z'n vriend Samir.

Ik heb Mark ook zelf gevraagd wat we nou met z'n verjaardag aanmoesten en na een week denken zei hij dat ik misschien mee kon betalen aan z'n rijlessen. Dat was "het enige waar ik momenteel iets aan heb", zei hij. Hij heeft nog niet uitgezocht waar hij die lessen gaat nemen. En hoeveel ik er dan ga betalen zien we later wel. Misschien geef ik hem zelf wel wat les in de Berlingo. Op een ouwe fiets kan je het ook leren tenslotte. Met z'n vrienden heeft hij nog niks afgesproken voor een feest of zo, maar daar bemoei ik me verder maar niet mee. Ik ga een taart voor hem maken en dan zien we verder wel.

Volgend artikel in dit blog

9reacties