M’n relatie huppelde door. Kriebels in m’n buik had ik op zijn tijd. Als we elkaar zagen of als ik d’r miste. Maar het gemis van de sex vulde ik wel in het buitenland op met het versieren van vrouwen. Meestal bleef het enkel bij zoenen. Soms meer.

Na een tijd ging het eigenlijk weer goed tussen ons. Van beide kanten waren er prikkels en het was weer als vanouds gezellig. Vlinders in de buik. Toen ik weer voor langere tijd wegging, had ik mezelf voorgenomen om me te gedragen, trouw te blijven. Dat lukte een tijdje, totdat ik weer wat biertjes op had. Ik maakte een f*ck up. Het zat me niet lekker en ik hing al gauw met m’n zatte harses aan de telefoon en biechtte het op aan m’n vriendin. ‘Tuut, tuut, tuut.’ Het begin van een hoop ellende.

De volgende dag kwam het besef pas toen ik wat ontnuchterde. Ik zou voorlopig nog niet thuis zijn, maar iedereen, van m’n eigen ouders tot de schoonouders, zou weten dat ik vreemd ben gegaan. Dat was toch wel een lastige tijd voor mezelf. Ik schaamde me als ik belde, ik wist niks te zeggen. E-mailen vond ik lastig. En het zou veel energie kosten om weer de relatie op te bouwen. Het deed me zelf ook pijn, dat toen ook het besef kwam wat ik haar eigenlijk had aangedaan. Dat ik haar enorm veel pijn heb gedaan. Vertrouwen is een groot goed en dat had ik geschaad. En zij enorm verdrietig was. Er zijn genoeg tranen gelaten…

Gek genoeg ging ik alweer snel met een ander. Dat gebeurde op een avond dat ik niet eens die instelling had, m’n hoofd stond er niet naar, maar het gebeurde en voor ik het wist lag ik met haar te vozen. Deze keer heb ik maar niet gebeld…

Toen we elkaar zagen ging het moeizaam, maar het kwam wederom weer goed. Ze vertrouwde me voor geen meter en terecht. Dat duurde lang en 100% vertrouwen doet ze me nog steeds niet. Waarom ik het nooit heb uitgemaakt? Dat vind ik moeilijk om te zeggen. Als ik weg ben vind ik het heerlijk om te stappen, te sjansen en te versieren. Maar een relatie vind ik ook fijn. Waarom zij het nooit heeft uitgemaakt? Liefde maakt blind? Tot slot wil ik ook weer niet gebonden zijn. Dat serieuzere komt later nog wel, ik ben nog jong. Een lastig parket dus nog af en toe in mijn hoofdje…

Volgend artikel in dit blog

1reacties