Je vindt atheïsten nogal agressief in het aan de man brengen van hun overtuiging.

Ik ben een atheïst met een afkeer van welke vorm van agressie dan ook.

Echter in het gereformeerde milieu waarin ik in de jaren 70 werd grootgebracht sloeg men er vaak duchtig op los. Vrouwen werden thuis, in het huwelijk niet zelden mishandeld en verkracht en kinderen leerden met harde hand dat papa's wil wet was. Met de bijbel in de hand werd de riem uit de broek getrokken. Op grond van het woord van God, mocht men zich zo wel een zonde veroorloven dacht de rechtgeaarde christen.

Dat geloof werd overigens als de enige waarheid ingeprent. Met mij de ongelovige Thomas zou het niet goed aflopen. Allerlei waanzinnige dreigementen hingen mij boven het hoofd.

Vanuit die opdringerige indoctrinatie kan ik de atheïsten alleen maar aanmoedigen hun boodschap luid te blijven verkondigen. Jij noemt dat waarschijnlijk agressief.

De kans dat God bestaat is overigens nihil. Omdat wij mensen nu eenmaal niet zo goed zijn in de omgang met het onbekende. Ooit zagen we groene mannetjes op Mars. Die waren er niet. We verzonnen kaboutertjes en dachten ze te zien. Ook die waren er niet. De kans dat wij met onze verzonnen God en goden de waarheid raken is niet zo heel erg groot. Als je dan bedenkt dat heden ten dage nog hele drommen mensen overtuigd zijn van het bestaan van God dan is er voor de atheïst inderdaad nog een lange weg te gaan. En het is belangrijk de gelovige te bereiken. Want zoals die vertrouwt op Onze Lieve Heer, dat lijkt me niet terecht, daar kan alleen maar onheil van komen.

Geloven is gevaarlijk. Als je gelooft dat je kunt vliegen spring je van een flat. De meesten van ons weten ook zonder springen wel hoe dat afloopt. Als je gelooft in God en de hemel wat heb je hier dan nog te zoeken? Het vervullen van een aardse opdracht natuurlijk. Te leven als een goed mens. “Doe dat dan ook. Gij stelletje zondaars!” denk ik vaak. Bush vocht met God's zegen tegen hen die het met die van Allah moesten doen. Vechten tot bloedens toe in de naam van de almachtige, dat noem ik pas agressief. Of hoe de Israëlieten de Palestijnen bejegenen. Het volk van God tegen de Arabieren op 'hun' heilige grond. Krankzinnige ideën leiden tot een hoop ellende, zie dat nou toch eens een keer in. Het geloven in een bestaan van een God en een hemel maakt het bestaan van de duivel en de hel net zo ook aannemelijk. Je krijgt ze beide voor de prijs van één. Zolang er een duivel is kan ertegen gestreden worden. Oorlogen ook morgen gegarandeerd.

Het is zo mooi. Het atheïsme. Je vaart op eigen kompas. En je leert zelf keuzes maken. Los van een God die dat wel of niet goedkeurt. Je zult op een nieuwe manier ervaren wat vrijheid is als je de idee van een god (tijdelijk) durft los te laten. Ik nodig iedere gelovige uit die uitdaging aan te gaan. Pas als we ons geestelijk bevrijd weten stopt ons verlangen de ander te veroordelen. De atheïst kan niets opdringen want is doordrongen van het besef dat hij/zij het zelf moet doen. De atheïst hoeft niemand ergens van te overtuigen, dat doen gelovigen immers al.

Kluun, het beste man, vanuit puur ongeloof, goddelijke groeten, Krunk.

Volgend artikel in dit blog

15reacties