Het zijn soms de kleine dingen die het doen. Wat viel Chinese internetters op aan het eerste bezoek van Barack Obama aan hun land? Niet dat hij de matige mensenrechten in China aanroerde en de pogingen van de autoriteiten in Peking om het internet eronder te houden. Nee, het was het beeld van zijn aankomst op het vliegveld van Shanghai. De Amerikaanse president verschijnt in de deur van de Airforce One, het regent pijpestelen en wat blijkt? HIJ HOUDT ZELF ZIJN PARAPLU VAST! De nederige regeringsleider -daar kunnen Chinese burgers ontroerd door raken, omdat ze er zelf nog maar zo weinig meer van hebben. Na dertig jaar van economisch groeien en graaien zijn grote delen van het Chinese openbaar bestuur immers in een arrogante organisatie veranderd. Hier zijn enkele commentaren: ‘Opgepast, regeringsfunctionarissen van China: Obama houdt zijn eigen paraplu vast’. ‘Sommige van onze dorpsbestuurdres hebben een heel stel mensen om hun papaplu’s vast te houden’. ‘Het is te prijzen dat je je eigen paraplu vasthoudt!’ ‘Gelijkwaardigheid is je eigen paraplu vasthouden’. De enige Chinese regeringsofficial die in de buurt van Obama komt is premier Wen Jiabao, die door de spindocters in Peking bewust wordt gecast als ‘man van het volk’. Wen houdt soms ook zelf zijn paraplu vast als het regent. Volgens een Chinese blogger zijn het vooral de lagere partijfunctionarissen –zeg maar de wethouder Hekking-types van China- die zich als onuitstaanbare patsers gedragen. Gelijkwaardigheid van regeringsfunctionaris en gewone burger zou de basis moeten zijn van moderne democratie, aldus die blogger. ‘Obama’s paraplu is een voorbeeld voor onze bestuurders. De regeringsofficial die werkelijk verantwoordelijk en patriottisch is, houdt zijn eigen paraplu vast en lost de problemen op’. Ook de studenten die maandag in Shanghai vragen mochten stellen komen niet zonder schrammen weg, in de meer kritische niches van de Chinese media. Columnist Yi Fan van de Southern Metropolis Daily, een krant uit Guangdon die bekend staat als pittig, maakt de kachel aan met het gezelschap. Zo braaf en timide, die waren vast allemaal geselecteerd door de studentenbond van de partij. En ze spraken nog niet al te best Engels ook. Slechte beurt voor Shanghai, de stad die meent dat ze de meest internationaal georienteerde van China is, aldus de columnist uit de rivaliserende metropool Guangdong, het voormalige Kanton.

Volgend artikel in dit blog