Het gaat niet goed met ons kind en aan wie ligt dat? Juist. Aan mij, want problemen van het kind liggen aan de moeder.Tenminste, dat is de teneur bij zowel onzinnige borrelpraat als bij echt goede discussies op internet. En in publiekscampagnes van allerlei instellingen.
Ik doe nu nog beter mijn best thuis, alleen dat kon niet, want ik deed al erg mijn best. Op momenten na dat ik huilde omdat we zo uitgeput zijn, mijn man en ik, dat we niet meer samen kunnen praten. Of het moet over de opvoeding gaan. Op die momenten was ik dus niet goed. Het kon dus beter, zoals alles altijd beter kan. Ik heb geleerd om vanaf afstand van mijn man te houden en dat voldoende te vinden. Hij is (op praktische taken na) zo onbereikbaar als een idool is voor een tienermeisje, het ontbreekt ons aan tijd en energie. We weten van elkaar wanneer de ander uitgeput is en alleen moet zijn, laat dat dan ook een vorm van liefde geven zijn. En de taken die we ongevraagd van elkaar overnemen als het nodig is.
Hoe meer je je best doet, of liever gezegd hoe meer je zoon zijn best doet, hoe meer hij doorsnee lijkt. En hoe fouter je als moeder lijkt als het een keer niet gaat. Autisme wordt, door de intelligentie van ons kind, iets dat ingebeeld lijkt. Maar ik merk pas hoe zwaar het voor ons kind is, hoe hard hij moet knokken om zich staande te houden. Er is gevaar voor schooluitval. En ik zie dat opgewekt aan, anders besmet ik hem met mijn angst voor de toekomst. Hij heeft het zo moeilijk dat ik therapie nodig heb om in zijn strijd optimistisch te blijven.
We zouden ook als samenleving kunnen steunen. Moeder niet op voorhand verdenken van slecht ouderschap, want vele ouders van kinderen met autisme en ADHD doen hun uiterste best. Bij een diagnose zit ook opvoedingsinstructie in het pakket, dus daar ontbreekt het ook niet aan. Velen van ons zijn net zo ervaren in problemen oplossen als de jeugdhulpverlening, maar alleen doorlopend doodmoe en soms tot vaak moedeloos uit angst dat het niet meer gaat op school. Als burger kunnen we of de AWBZ aanspreken als het bij een gezin niet gaat. Als dat te duur is en er tijd over is, is het mogelijk zelf af en toe als oppas helpen bij een gezin waar sprake is van autisme. Proberen het ego proberen op te krikken van ouders van kinderen met ADHD of autisme die we kennen. Want ouders als ik hebben vergrote kans op depressie, dat staat nog los van mijn eigen aanleg. Ik word opgedweild als het niet gaat, maar andere ouders ook?
We weten allemaal dat kinderen die het erg moeilijk hebben vermoedelijk mishandeld worden. Het zou ouders ook steunen als we erbij zouden zeggen dat het in plaats daarvan ook autisme kan zijn, en hoe je kunt helpen. Het zou wellicht de kosten voor AWBZ doen dalen. Nu lopen we allemaal rond als zogenaamd falende moeders. En je ego zakt tot diep onder het nulpunt als je in de buurt van school komt, of van buren die autisme niet snappen.
Hoe het nu verder moet met mij? De therapie die depressie moet voorkomen werkt, maar eigenlijk werkt vooral de steun uit de omgeving. Op school zijn er een paar ouders die ongemerkt een hand op onze schouder leggen op een confronterend moment. Daar ontbreekt het vele ouders aan.
j-p- 20-11-2009 10:15
lisetteXoverXnld 20-11-2009 10:19
Ik reageer later nog, misschien maandag pas, op iedereen die hier een bericht achter laat. Ik ga nu een tijdje bijkomen.....en blij zijn dat ons kind deze week toch steun bij ons durfde te zoeken.
Robert 20-11-2009 10:50
Ik hoop dat er mensen zijn die jouw problemen herkennen hier.
Groet Robert Kruzdlo
ijskastmoeder
20-11-2009 12:03
zucht
een welwillende steunende omgeving
dat helpt
een beetje
sterkte waar nodig!
TelMiep 20-11-2009 12:18
Ik wens jullie heel veel sterkte, voor wat het waard is.
thera
20-11-2009 12:46
Het zou inderdaad al heel veel helpen, als mensen leerden niet klakkeloos te oordelen, want daarmee geven ze net dat extra zetje in de depressierichting, terwijl er eigenlijk een standbeeld voor deze moeder zou moeten komen.
Van mij ook een virtueel schouderklopje en kop op, laat mensen maar denken en oordelen, ze weten niet waarover ze spreken. Maar ik weet dat het moeilijk is. Vooroordelen zijn het gif van de samenleving.
coby 20-11-2009 14:52
Krachtgroet, Coby
galadriel 20-11-2009 16:36
sterkte!
groet, gala
lisetteXoverXnld 21-11-2009 10:21
Mijn persoon is overeind gebleven, ook dit keer, mede dankzij jullie steun. Ik was donderdagavond zo moe dat ik een soort van ijldromen had zonder dat ik koorts of een andere ziekte had....
Thera geeft iets aan dat vaak een rol speelt. Is moeder wanhopig en uitgeput omdat kindlief (bijna) uitvalt op school, dan zal een weinig ervaren medewerker in de jeugdhulpverlening denken dat het aan de moeder ligt dat het kind problemen heeft. Terwijl het dan gewoon om een kind gaat dat in vroeger tijden in het speciaal onderwijs kwam en het regulier niet trekt. Een moeder heb ik ooit gesproken, de basisschool gaf haar de schuld en stuurde haar kind weg zonder dat er een nieuwe school te vinden was (en zonder de inspectie in te lichten, ze deden allen alsof het kind nog gewoon naar school ging). Deze moeder kreeg er een depressie van, want ze had ook geen steun in de omgeving. Ze dacht zelfs aan de dood. Ook voor al deze moeders schrijf ik dit stuk, maar ik weet niet of het ook maar iets helpt....
Ik heb zelf in de volwassenen GGZ mensen meegemaakt die dachten, veel meer dan mensen uit de jeugdzorg, dat het aan mij lag....
Overigens heb ik ooit de schuld gehad van een lerares voor het rugzakje er was, en dus nooit van de jeugdhulpverlening. En nu krijgen de betreffende ouders op haar school, ook van haar, alle steun en credits, ze zijn nu beter op de hoogte. Het is nog lang niet overal zo ideaal als op de vroegere basisschool van ons kind.
angin 23-11-2009
17:09
lisetteXoverXnld 25-11-2009 09:10
Het is buitengewoon verdrietig dat nu nog steeds de politiek, beleidsmakers en de samenleving denken dat wij moeders de oorzaak zijn van de problemen. En als er om die reden niet in passend onderwijs wordt geïnvesteerd, raken ouders veel sneller uitgeput. Omdat uitzichtloosheid voor je kind je opbrandt. Het kost al gigantisch veel energie als het goed gaat met je kind. Laat staan als er geen geschikt onderwijs is en je kind thuis zit.
Wij hebben overigens alleen toen ons kind heel klein was de schuld van de problemen gekregen van school. Daarna vonden we een andere basisschool na een verhuizing. Toen kregen we alleen bij heel hoge uitzondering en incidenteel de schuld. Daar is van terug gekomen.
lisetteXoverXnld 01-12-2009 18:04
Toename van behoefte aan jeugdzorg is dus niet zo dramatisch als veel mensen denken. Onze zoon wordt nu geholpen, en deze hulp is toch nodig. Hoe kun je zorgen voor een kind dat frequent in paniek is en 90% niet hoort van wat je wilt zeggen, en de overige 10% verkeerd begrijpt?? Een beetje hulp maakt contact tussen ouder en kind mogelijk. In vroeger tijden kwam een kind als onze zoon in het speciaal onderwijs.
Zo meteen gaan we eten. Taakverdeling thuis: manlief kookt, als ik dat doe eet ons kind niet omdat ik anders kook en alles moet altijd hetzelfde gaan. Ik doe de (huiswerk-)begeleiding. Voor exacte vakken heeft onze zoon geen hulp nodig, dat is mooi, want ik snap die vakken niet. Mijn man geeft na het werk en het koken ook de nodige aandacht aan ons kind.
Bij dit bericht worden geen reacties (meer) toegestaan
lisettexoverxnld
Hoe deze blog tot stand kwam
Na vele gesprekken met bekende en onbekende (ervarings-)deskundigen over de term NLD is deze blog tot stand gekomen. De ervaringen van volwassen lotgenoten waren zeer herkenbaar. Bij dezen dank ik hen allemaal, van hen heb ik het meeste geleerd! Mijn opleiding bestaat uit 3/4 HBO-verpleegkunde, diploma journalistiek bij de LOI en diploma directiesecretaresse. Verder ben ik bezig met talen op nogal hoog niveau.
Momenteel werk ik samen met een deskundige. Het is de bedoeling
dat zij haar reactie zal gaan geven op mijn teksten. Dit kost
echter tijd. 
Groepen
Autisme
Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 12 leden
Voor alle berichten uit het Autisme Spectrum
In de overgang!
Opgericht door zilvertje op zondag 7 juni 2009 13:58, 3 leden
Alles wat met de overgang te maken heeft.
Met kinderen
Opgericht door thera op dinsdag 26 mei 2009 18:24, 45 leden
Opvoeding, problematiek, onderwijssystemen, perikelen op school, luisteren naar elkaar, anekdoten, ontdekkingen en bijdragen van kinderen zelf"Etiket" is een handleiding voor je probleem
Diagnose in 1984, 17 jaar, net na opname: Losmakingsproblematiek met beginnende hysterische karakterneurose. Gezinsproblematiek.
Diagnose eind 1985, na twee jaar opname: dwangmatige persoonlijkheidsstoornis. Die diagnose is me overigens niet medegedeeld, ik had zogenaamd niets meer.
Deze blog gaat over NLD. Dit doe ik omdat de symptomen die bij NLD beschreven staan mij de meeste antwoorden geven op vragen. Echter ik vertoon tevens symptomen van ADHD, angststoornis, depressie en Asperger c.q. PDDNOS. Als kind had ik nogal wat symptomen van ODD (Oppositional Defiant Disorder; ernstige opstandigheid). Tevens heb ik een slechte motoriek, kenmerkend voor veel mensen met Asperger.
Voor de buitenwereld kom ik volkomen normaal over. Ik kan gewoon opvoeden en een goede relatie er op na houden, vrijwilligerswerk doen en studeren. Alleen moet ik wel hard knokken om mee te kunnen draaien. Net zoals je net na een echte griep best kunt werken, maar veel en veel meer moeite hebt om de dag door te komen en productief te zijn. Mensen die dat niet kunnen en een speciale aanleg hebben, zijn daar niet zelf schuldig aan. Veel hangt af van goede steun en een juiste (werk-)omgeving. Die krijg ik wel en dat scheelt veel. Kinderen met een andere aanleg moeten we zeker steunen, zij hebben dat nodig. Het is heel moeilijk om met een speciale aanleg met alle enorme krachten in jezelf om te gaan.
Ik ben zeker niet veel met mijn stoornis bezig. Eigenlijk vooral
als ik blog, daarna niet meer. Ik heb veel en veel meer
interessen dan autisme, maar daar begin ik hier niet over. Anders
wordt de blog 10x zo groot en ongeschikt om te linken vanuit
sites met soortgelijke onderwerpen. 
Uiteraard beschrijf ik mijn eigen ervaring. Die hoeven niet overeen te komen met mensen die mogelijk verschijnselen vertonen die dezelfde naam mogen dragen. Wel heb ik veel lotgenoten gesproken met soortgelijke problematiek.
Laatste reacties
Jeugdprobleem afgebeeld
lisettexoverxnld: Hoi Lonkie, begrijp ik het goed, je zoekt verder naar …
Jeugdprobleem afgebeeld
lonkie: Hai Lisette,
Ik heb nu al wel een baan 1.5 jaar, …
Jeugdprobleem afgebeeld
lisettexoverxnld: Hoi Lonkie, dan begreep ik je verkeerd. Vreselijk naar als …
Jeugdprobleem afgebeeld
lonkie: Hoi lisette,
ik probeerde er juist mee te zeggen , dat …
"Eindelijk helder: ADHD bestaat"
lisettexoverxnld: Hallo Mea,
Voor dit ene artikel kun je denk ik het …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van lisettexoverxnld, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
bijdeze
lfs Moon