Kwart voor zeven in de
ochtend, wat is het nog donker, het lijkt wel nacht. Mijn oudste
ligt in diepe rust. Haar lange haren liggen als versgegooide
mikado om haar hoofd gestrooid. Ik knip een lampje aan. Ik draal
nog wat al is daar is eigenlijk geen tijd voor. Met een diepe
zucht zet ik mij naast haar op het bed. Stevig aai ik dat alsmaar
groter wordende lijf met de stille hoop dat ik haar zo kan helpen
een zachte droomlanding te maken. Geen reactie. Ik streel haar
wang, die lieve zachte ontspannen wang. Nu nog wel. Heel even
nog. Ik aai haar haren bij elkaar en schrik alsnog als er
beweging komt in het meisje.
Kreunend kruipt ze onder de dekens. "Nee mama, nee ik wil niet opstaan, ik kan niet opstaan. Ik heb zo'n verschrikkelijke buikpijn, laat me hier nou liggen." En wéér begint de ochtend met tranen, nu al zes weken op rij. Wéér verzamel ik mijn kracht, mijn positiviteit en blijf ik ogenschijnlijk onbewogen onder haar litanie aan klachten. Want ik weet dat ze niet ziek is, althans niet fysiek. Maar ze is wel zo bang en droevig dat ze er fysiek ellendig van is. Vooral nu het donkert. Straks knapt ze op, ik weet het want het gebeurt elke ochtend. Straks als we het schoolplein oplopen keurt ze me geen blik meer waardig. Tot het half vijf wordt en het gaat schemeren. Dan komen de tranen weer. Maar eerst de ochtendtranen nu weerstaan.
Vanavond is vanavond, daar denk ik gewoon nog even niet aan. Ik ben zo moe. Hoe lang gaat dit nog duren. Kom op, nu niet versagen, ik moet er voor mijn dochter zijn. Ik zet mijn vriendelijke rustige robuuste stem aan en zeg "Kom, opstaan. Ik weet dat je buikpijn hebt en dat is naar maar we gaan gewoon opstaan. Kom maar."
Reisopdracht
en als je weggaat...
regen, er dreigt regen,
storm blaast zand
over de wegen,
men moet z'n ogen beschermen.
angstige vogels zwermen
boven het land.
de lucht is zwart.
...zeg langzaam:
Ik hou van regen.
Ik hou van storm.
Ik ben niet bang.
Riekus Waskowsky (1932-1977)
thera
20-11-2009 12:51
Vast wel hoor, maar ik bedoel, dat het voor haar eigen bestwil is dit te overwinnen? Of werkt dat niet zo bij haar?
zusenzo 20-11-2009 14:29
hippocampi 20-11-2009 18:36
je schrijft het prachtig op
en de combinatie met het gedicht
is een mooi voorbeeld van geslaagde synergie,
samen zijn jullie meer
gr. hippo
coby 20-11-2009 22:46
Hartelijke groet, Coby
Liesbet
29-11-2009 20:21
Zeer mooi geschreven en heel herkenbaar spijtig genoeg. Elke overgang gaat gepaard met veel geween
geroep geslaag en geklop. Ze wil dit niet dat niet en dat ook niet. Ik betrap mij erop dat
mijn zachte honing stem om slaat in de late namiddag tot een gegrom. ok, Ni grommen slik nog maar een paar krijtjes in om je stem terug te verzachten zoals de boze wolf in de wolf en de 7 geitjes.
Pfff vermoeiend idd en dan moet het moeilijkste nog komen eten bad en slapen.
Maar dezer dagen ziet zwarte piet (die volgens haar gewoon een mama is) alles (ook al zijn haar gordijnen toen)!!!
Groetjes
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
ijskastmoeder
Op dit blog berichten van een moeder met een kind dat niet volgens het boekje grootgroeit. Dochterlief heeft Asperger en al doende leer ik hoe we haar daarin kunnen begeleiden en wat dat van mij vraagt. Op zoek naar kennis, op zoek naar ervaringsverhalen en al schrijvend pogen het onzichtbare zichtbaar te maken en opgedane ervaringen te delen. Heb je vragen, wil je iets kwijt? Reageer gerust in de redactieruimte, dan leren we er allemaal iets van. IJskastmoeder is geen kouwe dame, noch voelt zij zich miskend. Ze draagt de naam met opgeheven hoofd en ziet het als een Geuzennaam.Vrouw, 43 jaar
IJskastmoeder Het Boek
Je bent
Je bent gewoon je bent
gewoon een mens
dat is een warm en onontwarbaar wezen
en toch kun je gebeuren als een wonder
dit fragment uit een gedicht van Ellen Warmond stond op het
geboortekaartje van onze oudste.
LEESHONGER?
Verwant
Loslaten uit liefde | ISBN 97809959924 Ingrid Ketelaar-Blokpoel & Rianne van Leeuwen www.loslaten.info
Kinderen van de Kannerschool | ISBN 904390080X Julia van Bohemen
Interessant
Kind als geen ander - moeders van gehandicapte kinderen tussen wie en wat | ISBN 9055735108 Jet Isarin
Een gesloten boek - autisme en emoties | ISBN 9034459094 Peter Vermeulen
Werk maken van vrije tijd | ISBN 906445325X Steven Degrieck
Fijn, handig!
Mijn kind heeft autisme | ISBN 9789020966329 Peter Vermeulen & Steven Degrieck
Oudergids Autisme - een praktische handleiding sociale vaardigheden | ISBN 9057121840 Carolien van der Velde
Het syndroom van Asperger | ISBN 902651672X Tony Attwood
Gratis pictogrammen - www.sclera.be
Op de website van het boek IJskastmoeder staat een uitgebreide boekenlijst met beschrijvingen. Aanvullingen welkom.
Groepen
Autisme
Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 14 leden
Voor alle berichten uit het Autisme Spectrum
Met kinderen
Opgericht door thera op dinsdag 26 mei 2009 18:24, 46 leden
Opvoeding, problematiek, onderwijssystemen, perikelen op school, luisteren naar elkaar, anekdoten, ontdekkingen en bijdragen van kinderen zelf
Favorieten van ijskastmoeder
Lezen.tv
Veel te kijken, weinig te lezen Ga
kijken en geniet van prachtige interviews waar schrijvers mogen
uitpraten, doorpraten en voorlezen.
Beziehung - Jelena Shum
Ziel en zaligheid
Koormuziek is als balsem voor de
ziel.
In het diepe
Laatste reacties
School V
ijskastmoeder: dag Anne, zoals ik in mijn allereerste blog www.vkblog.nl/bericht/64015/IJ... beschrijf …
School V
Anne: Wat is precies de betekenis van ijskastmoeders?
Diagnose XIV
zusenzo: Tja, hoezo marktwerking in de zorg ? Zodra je een …
Logeren I
Edwin de Jonge: De Heeren Wonen, een miezerige tent.
Edwin De Jonge
Info@deheerenwonen.nl
0243888366
Diagnose XIV
alb4bob: azojHallo, helaas nog steeds te weinig bekend over het Syndroom …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van ijskastmoeder, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
en het kost veel kracht, steeds weer. Kun je wel een beetje opladen?
Mooi gedicht koos je voor deze bijdrage
warm groetje,
dianne