non-verbale leerstoornis
Leven met een ultrascherp gehoor, en tegelijk ziende blind zijn

Gelukkig. Als ik aan de bel trek voor hulp omdat onze zoon dreigt uit te vallen op school, kan de regering mij altijd nog een hyperouder noemen.
Wees echter niet verbaasd, als ik niets doe, en ons kind in de Wajong eindigt. Terwijl hij ooit keihard werkte aan zijn huiswerk. En dus wel had kunnen werken.
Momenteel gaat het weer eventjes, dankzij de extra deskundige begeleiding op school. Zonder die hulp was onze zoon intussen uitgevallen.
Nu bezuinigen op dat beetje hulp op school betekent later Wajong.
Nu zijn er vast mensen die menen dat ik te veel aandacht aan ons
kind besteed. Ik kan dit zeggen; als ik dat niet doe, dan is er
steeds paniek waar onze buren een hartverzakking van krijgen -
minder tolerante mensen konden ons uit het huis laten zetten of
zware kindermishandeling melden (die 'mishandeling' bestaat uit
het afwijken van de routine). Zonder onze begeleiding wordt er
niet meer geslapen, door geen van ons drie. Niet meer gegeten. Zo
veel structuur moet ik aanbrengen. Alleen bij het doorlopen van
een bepaalde routine (ook het hele opvoeden moet in een bepaalde
routine) kan ons kind zijn dagelijkse 'plichten' als slapen, eten
en naar school gaan volbrengen. Als er iets van de routine
afwijkt, functioneert onze zoon niet meer. En ook dat probeer ik
hem intussen toch aan te leren. Soms wordt er een stapje gezet.
Maar dat kost veel mentale inspanning en uiterlijke rust. Ik vat
voortdurend kou, dus ik ben van binnen minder onbewogen dan van
buiten! En ik moet me inbeelden dat ik rustig ben, dan kan ik die
rust overbrengen op onze zoon.
Bij dit bericht worden geen reacties (meer) toegestaan


We hebben voldoende steun in de omgeving. Zeer belangrijke factor. Meer dan genoeg ouders worden veroordeeld door hun omgeving. Ook door de samenleving www.balansdigitaal.nl/sitemana.... Duidelijk mag zijn dat je niet voor niets om hulp zoekt voor je kind, en dat het beslist niet leuk is als je kind anders is dan standaard. Het is bijvoorbeeld veel moeilijker om een school te vinden die je kind wil begeleiden.
Daarnaast heb ik de tijd omdat ik geen plicht heb te werken, mijn man verdient voor me. En we hebben alle tijd, want maar een kind. Hadden we er meer, dan zouden de andere kinderen verwaarloosd worden, zo veel inspanning kost het om ons kind binnen school te houden. Daarnaast heb ik mijn eigen ervaring als persoon die net wel of net niet onder het autisme spectrum viel als kind. Dat geeft enig zicht op wat je kunt doen, ook als de hulpverlening nog niet rond is. En dat kan vaak lang duren!!!