Vanmorgen om half negen kwam de regen nog met bakken uit de hemel en dat ging zo nog even door, een weinig wekkend vooruitzicht voor de 10e editie van de Grote Zakloop. Die zakloop heeft niets te maken met die spelletjes zoals we die vroeger plachten te doen op Koninginnedag zoals koekhappen, ezeltje prik, zakdoek leggen (niemand zeggen), ballen gooien en natuurlijk een wedstrijdje zaklopen. De Zak in de Grote Zakloop verwijst naar de Zak van Zuid-Beveland, een meer dan prachtig gebied dat vanaf de 11e eeuw door met name Vlaamse monniken op de zee, de schelde gewonnen is. En dat gebeurde toen veel kleinschaliger dan in de 20e eeuw met het aanleggen van polders. Stukje voor stukje werd het land op de zee gewonnen en ontstonden daardoor steeds meer dijkjes. En door al die dijkjes met hun begroeiingen (zoals in de lente en in de zomer als ze boordevol bloemen staan en dan worden aangeduid als bloemdijken) is er een bijzonder landschap ontstaan. Soms zijn deze dijkjes doorgebroken en zijn er grote diepe waterplassen ontstaan. Deze noemt men weelen. En door dat landschap ging vandaag die 10e Grote Zakloop, een prestatieloop die eigenlijk wel een upgrading naar een wedstrijd verdient. De organisatie is goed. Behalve dan het afhalen van de startnummers, dat kan wel beter maar is tegelijkertijd ook een van de charmes van de loop. Lange rijen lopers die voor de smalle ingang van het dorpshuis staan te wachten om hun nummer te krijgen. Dit jaar was er sprake van een record aantal deelnemers! Het parkoers is voldoende zwaar en onderscheidend. En de prijzen in het dorpshuis zijn zeer democratisch! Maar door de grote toeloop begon de loop iets van 20 minuten later. Dat kwam mij goed uit want ik was een beetje aan de late kant (had wat dingen vergeten). Maar zo omstreeks tien voor half drie klonk dan toch het startschot, hoewel volgens mij werd een opgeblazen papieren zak kapot geslagen. En toen begon ons loopje, dijkje op en dijkje af, met soms een pittige wind tegen (maar wat zou een loop in Zeeland zijn zonder wind?). Ik liep de eerste km's met Dr. Jon en we zouden rustig beginnen maar daar zijn we wederom niet in geslaagd. Maar ja, ik zat nog vol emotie van de een beetje mislukte Marathon de Beaujolais en wilde mezelf toch wel bewijzen dat ik power in de benen had. In de Grote Zakloop begin je vaak met een grotere groep maar deze valt meestal binnen 5 km uit elkaar. Ik bleef alleen over met Benito en een voor mij onbekende loper en we hebben keurig met elkaar samengewerkt om de wind de baas te zijn en de snelheid niet te verliezen. En het ging gewoon lekker.

(foto van Draver)

De dijkjes lagen er na al die regen wonderbaarlijk goed bij en we konden dus goed doorlopen. Iets na de 15 km hoorde ik bekende stemmen en een bekende .ochel en ja hoor dat waren JohnQ en WimB op hun trainingsrondje. We kwamen bij elkaar maar dat was maar even want een onverwachte haas deed zich aan en trok het tempo omhoog en ik moest toen passen. Ik bleef gewoon in mijn eigen tempo doorlopen en kwam uiteindelijk na 1.33.54 (geloof ik) over de finish onder de kerktoren van Nisse. Het was gezellig in het dorpshuis, een groepje speelde er unplugged wat nummers van o.a. Neil Young. Een mooie 10e editie van de Grote Zakloop en ik heb op mezelf revanche genomen.

Volgend artikel in dit blog

3reacties