Bron: Waarheid911 met de laatste bewerking

---

Met deze derde Loose Change lijkt het team Avery en Rowe eindelijk een juiste balans te hebben gevonden. De eerste doorbraak met de Second Edition had vooral het tij mee. In 2006 bereikte de complotkoorts rond 9/11 wereldwijd en in Nederland een ware piek. Loose Change speelde hier handig op in en maakte een dynamische filmdocumentaire met hitpotentie. Een film die door vele waarheidzoekers op handen werd gedragen en alleen al op Google 125 miljoen hits genereerde. Maar het was een onbetrouwbare film. Teveel aandacht ging uit naar het shockeren van het grote publiek, teveel focus op de inherente slechtheid van overheden en teveel gretigheid bij het scoren op gerechtigheid.

Loose Change Second Edition werd een pamflet, zelfs al zaten alle elementen van deze derde sterke versie er al in. Dylan Avery en zijn producer Jason Bermas beloofden beterschap in een opmerkelijke zelfkritiek [op 28min.] en kwamen die belofte na in hun tweede Loose Change, The Final Cut. Helaas kampte die film met een combinatie van lang en droog. Het miste de vaart die de eerste versie zo aantrekkelijk maakte, waarbij opgemerkt dat de doelgroep van Loose Change in belangrijke mate moet worden gezocht bij het mainstream publiek. Dat is althans het lofwaardig streven van de makers. Wat de Final Cut eveneens tegenzat waren de hooggespannen verwachtingen na het hitsucces van die eerste (Second Edition). Niettemin dwong de Final Cut respect af, want het werk was grondig en vrijwel nergens tendentieus te noemen. Voor de echte 'die hard' bovendien een film waarin alle belangrijke kwesties goed werden samengevat.

Loose Change An American Coup is een strakke film geworden. Erg knap hoe het complexe feitenmateriaal is gesmeed tot een soepel lopend geheel waarin wederom, zoals bij de Final Cut, alles voorbij trekt. De film begint met een aantal historische kwesties, zoals de brand in 1933 in het Rijksdaggebouw in Berlijn en het Golf van Tonkin-incident in 1964. Door dit incident, waarbij patrouilleboten van Noord-Vietnam de Amerikaanse mijnenveger USS Maddox aanvielen, voelden de Amerikanen zich gelegitimeerd om de eerste bombardementen op Vietnam uit te voeren. Het Tonkin Incident bleek, net als de brand van het Rijksdaggebouw, te zijn aangesticht onder eigen vlag.
De V.S. declassificeerde in 2005 een rapport waaruit blijkt dat de aanval nooit heeft plaatsgevonden. Exact wat door vele onderzoekers al jaren was beweert, maar ten onrechte werd afgedaan als complotdenken. Wanneer tot de kijker doordringt dat de geschiedenis bol staat van staatsterroristische activiteiten waarbij de schuld in andere schoenen wordt geschoven, begint het eigenlijke thema: 9/11.

Daniel Sunjata           Source pic. skyone.co.uk

Heel prettig in deze versie van Loose Change is de nieuwe vertelstem. Ditmaal niet van Dylan Avery, maar van de Amerikaanse acteur Daniel Sunjata, bekend van ondermeer Sex and the City en recenter de brandweerserie Rescue Me , waarbij het seizoen 2009 ook al bol stond van het complotgebeuren. Hier nam Sunjata het in zijn rol van brandweerman eveneens op tegen de officiële verklaring over 9/11. Waar het stemgeluid van Avery in twee voorgaande Loose Change versies telkens meer leek weg te zakken, lijkt de stem van Sunjata alleen maar te verbeteren.
   
Natuurlijk zitter er ook minpunten in de film. Zo worden er citaten van NIST gebruikt om aan te tonen dat ook volgens NIST geen oorzaak kan worden gevonden voor het instorten van de gebouwen. Deze citaten lijken erg uit hun verband gerukt en zo ontkomt ook de redactie van Loose Change niet aan het gevaar van teveel gretigheid bij het aantonen van een vermeend extreem onrecht. De stelligheid in detailkwesties is zoals in vorige versies soms overtrokken. Zonde, want het maakt kwetsbaar waar dat onnodig is.
Het valt ook niet mee om te vechten tegen conventionele wijsheden. Tegen de collectieve perceptie inwerken, is werken vanuit grote achterstand. Alles lijkt daarbij in het nadeel, zelfs de bijzondere focus die men nodig heeft om iets tot een goed einde te brengen. Toch lijken dit soort drempels in sommige mensen het beste naar boven te brengen. Deze film is daar het bewijs van.

  Het is onnodig om de vele inhoudelijke punten van Loose Change, An American Coup nog eens te laten passeren, aangezien alles opnieuw voorbij komt, met uiteraard de laatste updates over de vondst van nano-explosieven bij het WTC en bijvoorbeeld een volledig interview met de belangrijkste getuige van grote explosies in Gebouw 7, rampcoördinator Barry Jennings. Hij overleed op 19 augustus 2008, dagen voordat NIST na jarenlang onderzoek met conclusies naar buiten kwam over de oorzaken van het volledige instorten van Gebouw 7. Wederom zonder belangrijke vragen van vele architecten en ingenieurs te hebben beantwoord. Jennings is een belangrijke figuur waaraan op deze site tot op heden totaal geen aandacht is besteed, een minpunt op zijn minst... Het volledige in kaart gebrachte verhaal over 9/11 is van zulk belang dat het er niet toe doet hoe vaak het verteld wordt, zolang het telkens maar in een betere vorm wordt gegoten en aangevuld met nieuwbelangwekkend feitenmateriaal.

    

Volgend artikel in dit blog