
Als je wilt kun je de hele dag ruzie maken met je kind met autisme
- Weet je nog wat ik laatst zei, je zou geen grappen maken als ik boos ben. Nu doe je het toch, ik wil dat je stopt.
- Je bent toch niet echt boos? Tenminste, gisteren was je ook niet echt boos op papa, zei je. Nu ook niet op mij toch? Dan mag ik toch nog wel grappen maken, als je niet echt boos bent?
- Maak geen grappen als ik echt boos ben, maar ook niet als ik alleen boos doe en niet echt boos ben. En ook niet als ik heel, heel erg moe ben.
- Goed mama, sorry. Zullen we nu naar de muziek gaan luisteren?
- OK, gezellig!
Een gesprek met een jonge tiener. Als je in een situatie geen grappen mag maken, mag dat in veel andere situaties ook niet. Maar dat is niet logisch voor een jongere met Asperger. Als je het uitlegt, blijkt een jongen toch heel erg bereid te zijn om mee te werken.
Als je heel erg boos wordt en er van uit gaat dat hij je met opzet dwars zit, en dat dag in dag uit, en het was niet zo bedoeld, dan groeit een kind of tiener scheef. Levenslange schade is het gevolg. Het is namelijk zo dat het grootste deel van de dag uit zulke misverstanden bestaat.
Het zou jammer zijn als je de intentie van je kind zwarter ziet dan deze is, want in bovenstaand voorbeeld was het helemaal niet verkeerd bedoeld van de jongen. De vorige keer dat hij uitleg kreeg dat hij niet 'leuk' mocht doen tijdens een ruzie, wilde hij mama alleen opvrolijken omdat ze niet blij was.
Ik heb de wijsheid niet in pacht, ik weet alleen hoe ik me zelf voelde op die leeftijd en dat ik behoefte had aan begrip, een grens, maar ook acceptatie.
Het eindoordeel over de genoten opvoeding ligt later bij onze zoon. Maar nu komt hij vaak vol vertrouwen naar ons toe, ook die zeldzame keren dat we echt vastlopen samen. "Mam, zullen we het goedmaken, ik wil geen ruzie". Dat deed ik vroeger niet.
En mocht het kind al willen profiteren; het kind heeft zo'n moeite andermans gevoelens te voorspellen dat 'doen aslof' niet te verhullen is. Een kind met autisme liegt nooit. In tegenstelling tot hun image zijn het geweldige kinderen, alleen je moet ze naar mijn mening niet standaard willen opvoeden, dan loopt het goed mis.
- Maak van gewenst gedrag zo veel mogelijk een routine. Om die routine geaccepteerd te krijgen, overleg en maak afspraken/ schema's met de jongere.
Als gedrag ongewenst is, is het eerder een ongewenste routine dan opzet. 'Goed' gedrag wordt even snel routine als 'fout' gedrag. Verander de routine bij ongewenst gedrag. Leidt bijvoorbeeld naar bed gaan tot drukke festijnen waarbij een kind of jongere loopt te keten, spreek dan een andere routine af. Of laat een klein kind richting bed gaan onder begeleiding van de andere ouder. Zo doorbreek je een 'verkeerde' gewoonte vaak.
- En als de jongere deze echt niet wil, wijs er dan op dat we zo conflicten voorkomen. Dat is niet leuk en gaat ten koste van gezelligheid. Helpt deze informatie nog niet, dan kun je grenzen altijd nog van buitenaf opleggen, zeker met uitgaan en op tijd gaan slapen! Geen herrie of woorden bij handhaving, een vaste sanctie met zo min mogelijk heisa, volgens een vaste routine, zakelijk medegedeeld.
- De tiener is zeer vaak overbelast. Zeker als hij naar het reguliere onderwijs gaat. Dat leidt soms tot afwijzing van de ouder. Dit is geen doelbewuste of welgemeende afwijzing, want nog geen drie minuten later is ons kind dol op ons, als de bron van stress weg is. Mopperen mag, ook op de ouder, maar wel respectvol blijven is een goede afspraak!
Vergeet niet de kleine, liefst sociale beloningen bij gewenst gedrag. Iets stoers, zoals een heel verre fietstocht met papa bijvoorbeeld, of het favoriete eten koken samen met mama. Probeer het zo veel mogelijk leuk te hebben met je kind en kijk naar positieve ontwikkelingen. Dat scheelt veel!
- Wordt zo min mogelijk boos. Corrigeer met bepaalde consequenties en doe dit op neutrale toon. Wij corrigeren soms zelfs op vriendelijke toon, met wel een vorm van straf. Zo gevoelig is ons kind.
Kijk uit dat je niet in een gewoonte verzeilt waarin je de hele dag kijkt naar wat het kind fout doet. Zo word je zelf ongerust en het kind krijgt een verkeerd beeld van zichzelf. Kijk vooral naar wat goed gaat. 'Verkeerd' gedrag dat nog niet zo fout is dat je het gewoon kunt negeren, bijvoorbeeld knoeien met water tijdens het douchen, kun je soms beter negeren. Alleen corrigeren wat niet acceptabel is.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).


Is ook het meest geloofwaardig voor je kind. Autisme of niet.