Nabestaanden tsunamiramp rouwen in stilte

De nabestaanden van de 36 dodelijke Nederlandse slachtoffers van de tsunami op tweede kerstdag 2004 organiseren rond de vijfde herdenking van de ramp geen publieke bijeenkomsten.

Dat heeft Karin Beenhakker, initiatiefneemster van het tsunamimonument in de Noord-Hollandse plaats 't Zand, zondag gemeld. De ruim tweehonderd Nederlandse nabestaanden die nog regelmatig contact met elkaar hebben, voelen geen enkele behoefte om in het openbaar hun emoties tot uiting te brengen, zo stelt zij. De verbondenheid onder hen is groot. Groter trauma ''De meesten hebben hun eigen manier gevonden om toch verder te gaan met hun leven'', vertelt Beenhakker. ''Zij herdenken op hun eigen manier en vooral op hun eigen moment. Al die media-aandacht heeft de meeste mensen alleen maar met een groter trauma opgezadeld.'' Ook de onthulling van het monument in 't Zand vond twee jaar geleden in besloten kring plaats. Het gedenkteken bestaat uit een stenen golf, omringd door 36 zwerfstenen met daarop de namen van de slachtoffers. Volgens Beenhakker wordt het monument het hele jaar door drukbezocht, ook door nabestaanden uit andere landen als Duitsland en Zwitserland. ''De meeste landen hebben geen monument waar ze kunnen herdenken of bezinnen. Veel nabestaanden hebben ook nooit een lichaam gekregen dat ze ter verwerking van het verlies ter aarde konden dragen.'' Monument Een aantal van de Nederlandse nabestaanden reist zoals elk jaar rond tweede kerstdag af naar Azië om de ramp te herdenken. Maar details wil Beenhakker daar niet over geven. De gemeente Zijpe, waar 't Zand onder valt, organiseert geen herdenking bij het monument. Een zegsvrouw stelt dat de gemeente het ''besloten karakter van het monument volledig respecteert''. Ook het ministerie van Buitenlandse Zaken is niets bekend over herdenkingen die Nederlanders in Azië zouden organiseren. Wel worden er in de getroffen landen diverse bijeenkomsten gehouden ''waar wellicht Nederlanders bij aanwezig zijn''. Ook is een vertegenwoordiger van de Nederlandse ambassade in Bangkok aanwezig bij één van de tsunamiherdenkingen in Thailand.

nu.nl

We waren er bijna geweest ,  op het laatste moment bestoten we naar Pattaya te gaan waar een vriend logeerde, die ochtend vernamen we op het vroege strand dat er wat aan de hand was , later werd pas duidelijk hoe erg.

We kwamen juist terug van een korte zeiltocht op een catamaran. ongerust NL belde met ons, nee we zijn niet in Phuket.

Onze gedachten zijn bij de nabestaanden, veel Zweden kwamen daar ook om, de kleinzoon van de Thaise Koning helaas ook.

Veel vissers dorpen werden weggevaagd op You tube is het nodige beeldmateriaal te aanschouwen.

Thailand deed grandioos werk een Nederlands artsen team ook  samen met NL politie specialisten en dat was geen kinderachtige karwei .

We zijn ons blijvend bewust dat het of morgen of over 50 jaar weer kan gebeuren, dit monster komt op een dag weer terug.

Een vriouw die aan een strand waar we op Phuket wel komen een nering drijft  vertelde dat ze toevallig keek toen en midden in de baay een monstergolf ontstond, ze had wat onthouden van de ouden over een Tsunamie , nam een run een bergpad op, het water achter haar aan, zij ontkwam anderen niet.

Een Duitser die ik ook weer sprak zag het ook aankomen en kon met zijn gezin net op tijd in een pick up springen en wegrijden, voor het water uit, dat gezin raakte alles kwijt aan de zee aan huis en inboedel.

Dat waren de geluksvogels.

Volgend artikel in dit blog

0reacties