de vrouw als pronk-pauw

Plantage Tamarinde

Adinda

uit

de

Dessa

Mijn grootste liefde

IK BEN VAN ZOVEEL GLAS,

DAT IEDERE HARDE STEM

EEN BARST IS

OF EEN KRAS

Let the more loving one be me.

He was my North,

my South,

my East and West

My working week

and my Sunday rest

My noon,my midnight,my talk,my song:

I thought that love would last for ever:

I was right.

Anything for you
Though you`re not here
Since you said were through
It seems like years
Time keeps draggin on and on
And forevers been and gone
Still I can`t figure what went wrong

I`d still do anything for you
I`ll play your game
You hurt me through and through
But you can have your way

I can pretend each time I see you
That I don`t care and I don`t need you
And though you`ll never see me cryin
You know inside I feel like dying
And I`d do anything for you
In spite of it all
I`ve learned so much from you
You made me strong
But don`t you ever think that I don`t love you
That for one minute I forgot you
But sometimes things don`t work out right
And you just have to say goodbye

I hope you find somone to please you
Somone who`ll care and never leave you
But if that someone ever hurts you
You just might need a friend to turn to

And I`d do anything for you
I`ll give you up
If that`s what I should do
To make you happy

I can pretend each time I see you
That I don`t care and I don`t need you
And though inside I feel like dying
You know you`ll never see me crying

Don`t you ever think that I don`t love you
That for one minute I forgot you
But sometimes things don`t work out right
And you just have to say goodbye

Ze verklaart dit zelf uit haar wat

bedeesde Aziatische mentaliteit.

Zaken benoemen gaat in Indonesië

via een omweg. Wie ergens ongelukkig

mee is, zoekt een milde manier

om dat duidelijk te maken.

Dat mijden van confrontaties vergt

tijd, tact, maar ook een zekere oppervlakkigheid.

Middenin de vlakte van juli
kwam ik je tegen. Ik woon hier, zei je.
Ik keek naar de bloemen. Ja, dat zie ik,
zei ik, en waar leerde je de kunst
om niet lang te duren? Ook hier, zei je.

Je was lenig; en je woorden waren zo
doorschijnend, ik kon je er helemaal
door zien.

En daar lag ik al in het gras
en wat hield ik in mijn hand?
Een oortje, waarin het lange woord
'lieveling' uitgoot, zonder morsen.

 
   
     Vertel het aan de wind,
     die in de bomen klimt
     of uit de takken valt,
     hoeveel ik van je hou
     Vertel het aan een kind,
     dat jong genoeg is om het te begrijpen.
     Vertel het aan een dier,
     misschien alleen door het aan te kijken.
     Vertel het aan de huizen van steen,
     vertel het aan de stad,
     hoe lief ik je heb

     Maar zeg het aan geen mens.
     Ze zouden je niet geloven.
     Ze zouden niet willen geloven dat
     alleen maar een man alleen maar een vrouw
     dat een mens een mens zo liefheeft
     als ik jou. 

Jemand mußte Josef K. verleumdet haben,

denn ohne daß er etwas Böses getan hätte,

wurde er eines Morgens verhaftet.›

Overtuigd van zijn onschuld gaat Josef K. de strijd met het blogsysteem aan. Hij komt terecht in een absurde wereld, waarin logica en rede lijken te wijken voor de macht en onmacht van onzichtbare misstanden in een mistige bureaucratie. Langzaamaan doordringt 'het proces' alle facetten van zijn vroegere leven als captain of industry. Na verschillende vruchteloze pogingen om ook maar enigszins greep te krijgen op zijn proces (K. komt er zelfs nooit achter waarvan hij beschuldigd wordt), geeft Josef K. toe. Gewillig laat hij toe dat op zijn 31e verjaardag het doodvonnis wordt uitgevoerd?

Je loog, waarom ? Waarom kan ik niet langer
     een leugen van de waarheid onderscheiden,
     en eis ik nieuwe woorden, steeds maar weer,
     gedempte, vreemde en jou onbekende,
     maar woorden welke, net als in 't verleden, 
     uitsluitend kunnen komen uit jouw mond.

Voor wie dit leest
    Gedrukte letters laat ik U hier kijken,
    maar met mijn warme mond kan ik niet spreken,
    mijn hete hand uit dit papier niet steken;
    wat kan ik doen? Ik kan U niet bereiken.

    O, als ik troosten kon, dan kon ik wenen.
    Kom, leg Uw hand op dit papier; mijn huid;
    verzacht het vreemde door de druk verstenen
    van het geschreven woord, of spreek het uit.

    Menige verzen heb ik al geschreven,
    ben menigeen een vreemdeling gebleven
    en wien ik griefde weet ik niets te geven:
    liefde is het enige.

    Liefde is het meestal ook geweest
    die mij het potlood in de hand bewoog
    tot ik mij slapende vooroverboog
    over de woorden die Gij wakker leest.

    Ik zou wel onder deze bladzij willen zijn
    en door de letters heen van dit gedicht
    kijken naar uw lezende gezicht
    en hunkeren naar het smelten van Uw pijn.

    Doe deze woorden niet vergeefs ontwaken,
    zij kunnen zich hun naaktheid niet vergeven;
    en laat Uw blik hun innigste niet raken
    tenzij Gij door de liefde zijt gedreven.

    Lees dit dan als een lang verwachte brief,
    en wees gerust, en vrees niet de gedachte
    dat U door deze woorden werd gekust:
    Ik heb je zo lief.

    Leo Vroman

It's all about... silence, flowers, fractured memories, running barefoot across the viddas, abandoned places, endless ancient summers, sunlight through a foliage of darker thoughts, forgotten songs, the romance of the Arctic sky at night, mornings in May, ruins, better days ahead, post-war world, storms of all seasons, sand and shells on distant shores, memories made with paint and pictures, kneeling down, praying, time spent in Your embrace, kissing underneath the waves, grey rain, a half remembered smile, "because I love you", infatuation, disillusion, but the scent of quiet roses growing, forgiveness, his ghost lingering around me, icy afternoons, dreaming, far away, but always sensing You are near...

v

vvv

v

vvvv

land van genade en verdriet

I

tussen jou en mij
hoe verschrikkelijk
hoe wanhopig
hoe vernietigend breekt het tussen jou en mij

zoveel verwonding in ruil voor waarheid
zoveel verwoesting
zo weinig is overgebleven om voor te overleven

waar gaan we heen van hier?

je stem slingert
woedend
langs de kil snerpende zweep van mijn verleden

hoe lang duurt het?
hoe lang voor een stem
een ander bereikt

in dit land dat zo bloedend tussen ons ligt

• 

  Mauritsstraat 1963 -

   

Het waargebeurde relaas over de Duitse theateracteur Hendrik Höfgen die  onverwacht succes heeft  met zijn rol van de duivel in Goethes Faust. Wanneer de nazi's de macht grijpen in Duitsland, ontdekt Höfgen dat het hem moeite kost zijn pas verworven roem op te geven. Hij verkoopt daarmee - net als Faust - zijn ziel aan de duivel... Mephisto is gebaseerd op het gelijknamige boek van Klaus Mann over zijn voormalige zwager Gustav Gründgens en diens toneelcarrière tijdens het nazi-regime.

Het boek zit razend knap in elkaar.

De film is traag.

Kijk speciaal de tweede beginscène,

waarin je erotiek in beeld ziet.

Der Grundkonflikt, den Böll dabei mit der Symbolik

vom "Lamm" und vom "Büffel" thematisiert,

ist der Konflikt zwischen

den selbständig denkenden und handelnden einzelnen

und der opportunistischen Mehrheit.

Alles kan schoonheid zijn,
het schijnbare goede en
het schijnbare kwade...
De openbaring van het ware
kan ons wreed toeschijnen
maar lieflijkheid is niet
altoos het schoone...

Ik kom naar haar huis met een mes

Ze smeert een boterham voor mij

Ik zet al haar kanalen op sneeuw

en mijzelf op 1

Ze staat op longstay

‘

Staat je prima, dat legergroen.

Kleurt vast gewel- dig bij je
exercities in het regenwoud.

 Die hitte, die ver- betenheid.

Van her en der ben je gekomen,

 ingevroren en ontdooid,
negen keer over de kop,

 toen van het balkon gedonderd.

Lees maar iets voor,

dan voer ik de vissen wat goudstof.

Mijn wonderkind.

Eindproduct van breedvoeri- ge zinnen.

Een orakel, tuk op moraal.

In je kale atelier dat uitziet op
het zuiden staat een asbak die kan hoesten,

versuft val je

in slaap voor de tv,

elke nacht speelt een dank- baar orkest
naast je bed.

 Toch lijk je wat nerveus. Is het mijn litteken?

Het kan geen toeval zijn dat ik je aantrof in het warenhuis,

mijn jonge veteraan, graaiend bij de uitverkoop – toen je
bukte, kon ik je bilspleet zien. Of je had geen kleren aan.
Maar hoor ik daar iets ritselen, daar, achter die struiken?

Alfred Schaffer

Als ik een dokter was zou ik een briefje schrijven

aan een andere dokter:

collega, op jouw verzoek heb ik

naar de jongen gekeken die zo vaak hoofdpijn heeft.

Volgens mij is het alleen dat hij te veel

in zijn hoofd probeert te proppen —

hij zegt dat het vooruitwerken is,

dan hoeft hij het later niet meer te doen.

Hij vraagt mij te zeggen waar ik naar kijk en waarom,

dan weet hij dat, voor als hij later een dokter wordt.

Of hij zich ergens zorgen over maakt?

Dat het makkelijker is om te beslissen

iets te doen als hij daarin al vooruitgewerkt heeft

en dat hij daarom te vaak kiest voor dat

waarin hij de meeste kans gehad heeft vooruit te werken.

Zal ik je niet meer storen

je stem springlevend op mijn antwoordapparaat.

Muziek uit duizenden.

`s Nachts droom ik van bomen

die ik voor je planten zal.

Je boekenkast bracht me nergens

Je zou iets moeten eten

slaaproes uit de tijd van eendendons

Kijk me eens aan,

ik vrees dat we het hiermee moeten doen

het eerste wat ik doe als ik ’s ochtends wakker word nog voordat ik een gedachte kan hebben en luttele seconden nadat ik  mijn ogen geopend heb is rennen naar mijn laptop en de dag opstarten in de hoop dat ik een berichtje van jou tussen al die andere mailtjes vind ik wil je bedanken voor je korte bericht op facebook of eigenlijk waren het er drie op een werkelijk onchristelijk tijdstip en dan vraag ik me af wat je toch allemaal aan het doen bent maar ik weet ook wel dat het mij niets aangaat in ieder geval weet ik nu dat je nog adem haalt ook al is het in een ander soort lucht dan we hier hebben maar dat geeft niet want er zit ook gewoon zuurstof in dat het leven zo ingewikkeld kan zijn wisten we al langer het enige wat we moeten doen is voorkomen dat we zover uitscheuren dat we niet meer te plakken zijn zelfs de kracht van de beste kleefstof is eindig maar dat hoef ik jou niet te vertellen elke avond voor het slapen gaan zing ik een liedje voor je en omdat ik niet zingen kan doe ik het stilletjes in gedachten zodat je mij horen kunt daarna heb ik nog wat rituelen en val ik in slaap dan draai en droom ik wat en word ik veel te vroeg wakker en het eerste wat ik dan doe nog voordat ik een gedachte heb is rennen naar mijn computer om te zien of je nog ademt

Ik drink liever uit een glas
dan uit een beker,ik bedoel:
mijn geloof is dat men alles
zorgvuldig beschouwen moet
en dan als een tere vermiljoenen vogel
daaruit het beste kiezen kan

V

heeee lieve schat
ik ben back in townnnnn
bedankt voor je leuke fotoos en muziek
ik heb er weer van genoten
morgen naar school
en dan wo en dond vrij
en dan vr weer werken
en dit het gehele jaaarrr
ben dr klaar voor
hoe vaar jij?
gaan wij elkander snel zien??
please
this week
wo naar joost om te klussen
donderdag?
zaterdag?
zondag?
maandag?
kusopjevlag
xxxxxxxxxx

I honor the place in you in which
the entire universe dwells
I honor the place in which is of love of truth,
of light and of peace

When you are in that place in you
and I am in that place in me,
We are one

Bij de dood gaat alle kennis van het betreffende individu verloren, ja. Maar van kunstenaars, wetenschappers, schrijvers blijft heel veel bewaard. De boekdrukkunst was hiertoe de eerste technische foef. Van schilderkunst bleef via reproductietechnieken veel bewaard en dankzij de fotografie en de kleurendruk zelfs voor heel veel belangstellenden. Van muziek is veel bewaard dankzij notenschrift en partituren, en geluidsopnamen op grammofoonplaten en CD's. Van historische gebeurtenissen is de afgelopen eeuw veel vastgelegd op film. Nu via internet kunnen we met enkele muiskliks de meest zeldzame historische boekwerken inkijken zodra die door bibliotheken zijn gescand tot digitale bestanden.
Ja, bij onze hoogst persoonlijke eigen dood valt alles weg. Dat is wel spijtig ja, omdat je wilt weten hoe het met de wereld, je kinderen en kleinkinderen verder gaat. En voor de langstlevende is het echt hardstikke rot om ermee te leren leven.

Maar wie is daarvoor verantwoordelijk te stellen? Ik weet het niet. Op dit soort rampen breekt elk wereldbeschouwelijk geredeneer/gewouwel met daarin een gods-beeld, aan gruzelementen. Net als op de realiteit van de tsunami van 2004 of de huidige orkaan op Taiwan, of hetgeen jij op je bord hebt die jij desondanks altijd met een bewonderenswaardig opgewekte levenshouding hebt weggeduwd.


De functie van het Onderwijs. Dezer dagen zijn de scholen hier weer begonnen, en dat betekent o.a. een nieuwe lichting van de jonge generatie aan wie alle waardevolle kennis/ervaring van de oudere generaties weer zal worden doorgegeven.

VIER MANIEREN OM OP IEMAND TE WACHTEN

Men kan tegen mij alles zeggen.
Als ze maar niet zeggen,dat ik op hen lijk.

Do not do unto others

as you would them

do unto you.
They might not have

the same taste.

If someone keeps it up that long,

there must be something good in it.

JE SUIS HADASSAH

Zomaar, onopvallend in
de zee van de zomerprogramma’s
schitterde
een pareltje. Omdat de halve
wereld op vakantie was, kan
het geen kwaad er nog eens
naar te wijzen. Kijken in de
ziel, een meeslepende serie
gesprekken met bekende
psychiaters en therapeuten
over hun vak en zichzelf. Interviewer
Coen Verbraak,
ook werkzaam voor deze
krant, sprak met hen over
onderwerpen als ‘onze kinderjaren’,
‘depressie’ en ‘medicijnen’.
De gesprekken waren themagewijs
versneden, waardoor
psychiaters elkaar vaak
tegenspraken in zaken waarover
je als argeloze patiënt
geen twijfel zou verwachten.
Verfrissend en ontnuchterend tegelijk.
Dinsdag beleefde de (RVU-)serie zijn
laatste aflevering. Nu weet ik het zeker:
dit hoort tot het mooiste en beste dat ik
dit jaar op televisie voorbij zag komen.
Meesterlijk. Voor wie het gemist heeft:
dvd-box en boek verschijnen nog.
De psychiaters en andere geleerden
schetsten een nogal meedogenloos zelfportret.
‘Allemaal grote ego’s’, stelde
Bram Bakker. En: de beroepsgroep waar
de radeloze patiënt zijn lot aan ophangt,
kampt zelf met de meeste zelfmoorden,
echtscheidingen en misbruikgevallen.
Een aantal van de behandelende therapeuten
bleek zelf een ‘problematisch’ verleden
te hebben. Psycho-analyticus Louis
Tas verzon ooit zijn eigen verzetsverleden
– pseudologica
fantastica. Een ander had
ooit zelfmoordplannen.
Sommigen kijken tegen
hun eigen vak aan als een depressieve
patiënt naar de
voorjaarszon. Jarenlange ervaring
bleek bijvoorbeeld
nauwelijks van belang: de
net afgestudeerde psychiater
behaalt soms even goede
resultaten als de oude rot.
Hoogleraar René Kahn
voorzag vijftien jaar geleden
– in een soortgelijke reeks
van Paul Witteman – een
nieuw tijdperk, waarin de
psychiatrie tot grote resultaten
in staat zou zijn. En ook
al meende hij ‘zuiver wetenschappelijk’
gelijk te hebben,
nu moest hij toch bekennen
dat hij ‘ietsje te optimistisch’was
geweest: ‘Behalve in geval van heel ernstige
depressies moet je zeggen dat we eigenlijk
geen stap verder zijn gekomen’.
‘Straatpsychiater’ Jules Tielens vond
zelfs ‘dat wij de bevolking geen goed
doen’: het aantal depressieve patiënten
was immers alleen maar toegenomen.
Verbraak luisterde bij dit alles even
scherp als dat hij vroeg. Hij meed geen
enkel onderwerp. De fragmentenwist hij
intelligent aan elkaar te monteren. Ideale,
zinnige televisie, metminstens twee
nieuwe inzichten. 1: De mens blijft zichzelf
een raadsel. 2: Tegenover de zielenknijpers
zat de gedroomde presentator

Die éne druppel

die er toe doet

Heel wat goede mannen

zijn door toedoen

van een vrouw

onder de brug beland.

Maar zelfs als hij
zijn geilheid
probeert op te waarderen
tot een sensatie,
die de moordlust het dichtst benadert,
is alle seks van nul en generlei waarde.

Chi houdt de schijn op van een hoger doel,
om te schrijven verovert hij vrouwen.
Slechts illusie.
Er is geen hoger doel.
Er is enkel walging.

De vreugdeloze rondgang

langs inwisselbare minnaressen
is uiteindelijk slechts Chinaski`s manier

om een middelvinger op te steken
naar de wereld.
Iedere verovering van een vrouw

is een triomf op het fatsoen,
de hypocrisie,de burgerlijke normen en waarden.

De mensheid mag gestaag werken

aan het verachtelijke ideaal

van gezin,werk,saamhorigheid-

maar dat ideaal zal ltijd gesaboteerd worden

door het bepuiste en sigaren rokende drankorgel,

dat Henry Chinaski heet

en dat niet zal rusten,

voordat hij zijn onwelriekende geslacht

in een opening van een van die voorbeeldige huisvrouwtjes

heeft gestopt.

Maar zelfs de bittere triomf van de `vieze oude man`,
zoals hij zich in een interview liet omschrijven,is uiteindelijk schijn.

Niemand wint,de monotoon neukende sater nog wel het minst.

ook voor mij was het heerlijk en divine om jou weer te zien en echt te zien;
je puurheid, wat is dat mooi!!!!
Net zag ik haar en die is ook zo puur, daarom laven we ons aan haar,
daarom kan ze die moeilijke rol vervullen, ze is zichzelf met haar echtheid en ook haar grenzen, gewoon puur dus
en dat zag ik ook bij jou,eerlijkheid bovenal, het zoekende, het twijfelende, je echtheid vindend door het gezoek,
wat voelt goed en wat niet, wat is van die ander en wat is van mij,wanneer kom ik voor mezelf op en wanneer maak ik die ander kapot, verraad ik die gene,
wat is eerlijk, ach vul maar in, maar je bent gewoon puurheid aan het zoeken en...vinden, dat straal je uit!! heerlijk om naar te luisteren en te kijken en naast je te mogen staan!!

Je hoeft niet van een boom te vallen om een eikel te zijn.

Heb ik niet zelf een sinaasappel voor je uitgeperst deze ochtend?
Ben ik niet kilometers gaan lopen voor vers water om je in te wassen?
Om je aan het laven, waar ik thee van kan zetten.
Geef ik je niet het zweet van mijn aangezicht.
Zodat jij je mooi kunt maken?

She wears a heart that can melt my own
She wears a smile that can make me wanna sing
She gives me presents
With her presence alone
She gives me everything I could wish for
She gives me kisses on the lips just for coming home

You gotta be careful when you've got good love

But you're so busy changing the world
Just one smile and you can change all of mine
We share the same soul

Un uomo senca

panaci

è ome unaile senza

stelle !!!

Obama zegt in een speech,dat PESTEN een verschrikking is !!!

Whatever it is,

I`m against it.

No matter

what it is

or who commenced it,

I`m against it.

http://www.youtube.com/watch?v=Pq4eeyVr_Hs

Jaloers
Hij zei het weer eens op tv, Wouter Bos, de
mondhoeken misprijzend omlaag. Het was
allemaal jaloezie. Gezeur van het grauw over
graaiende bankiers en schandelijke bonussen. Ach,
mensen begrepen niet dat als je talent aan het roer wilde
hebben, je daarvoor ‘diep in de buidel moet tasten’.
Kwaliteit heeft een prijs. Wie niet zeven ton wil betalen
voor een topper, krijgt bagger.
Het is een fantastische truc: beschuldig iemand van
jaloezie en je hebt hem afdoende bezwadderd. Jaloezie is
een lelijke karaktertrek. Een ander weelde misgunnen, is
zuur en verongelijkt. Verdere argumentatie is onnodig.
Een jaloers persoon moet zich simpelweg schamen.
Je bent je baan kwijt, net als je baas, maar die krijgt
miljoenen vertrekpremie. Je wordt ongevraagd klant van
de met jouw belastinggeld overeind gehouden ING; de
nieuwe topman wordt binnengereden op een bed van
aandelen. Intussen ben je als spaarder door Bos al
weggezet als een hebzuchtige grabbelaar, die ‘om een
procentje meer’ zijn geld stalde bij een omgevallen bank
waaraan Nout Wellink zijn zegen had verleend. Je bent
postbode of thuiszorger en je mag bij je semigeprivatiseerde
werkgever kiezen tussen ontslag of een
nieuw, slechter contract, terwijl de falende directeur zich
als een pasja laat rondrijden. Zielige afgunst?
Gek, je hoort dat argument ‘kwaliteit heeft een prijs’
zelden als het om andere topkwaliteiten gaat. Als een
bankier zeven ton waard is, hoeveel komt mensen dan toe
die levens redden? Brandweerlieden, ambulancebroeders,
kankeronderzoekers? Voortreffelijke opleiders van
redders van de economie? Makers van weergaloze
gedichten of schilderijen die talloze mensen troost en
schoonheid bieden? Bij de PvdA geldt het argument
alleen voor bestuursvoorzitters en tv-presentatoren.
Maar jaloezie is zelden zomaar. Jaloezie is een nuttig
signaal: er dreigt gevaar of verlies. Niet voor niets is de
eigenschap bij kleine kinderen sterk ontwikkeld. De
jaloezie van een driejarige die zijn plaats, hoog op de
kindertroon, ziet ingenomen door een nieuwgeboren
concurrent, is groot.

Die jaloezie is hartverscheurend en
begrijpelijk. Zo moet het voelen wanneer je geliefde
onder jouw ogen met een ander zit te vozen, en jou
gebiedt niet zo kinderachtig te zijn en even iets voor jezelf
te gaan doen.

Jaloezie speelt in alle gezinnen een rol, ook al zijn de
leden volwassen. Jaloezie doet jonge ouders beseffen dat
ze nog een kind hebben dat aandacht verdient. Bejaarde
ouders riskeren verlies van zorg als ze één kind
bevoordelen.
Ook Bos heeft jaloezie straks nodig. Als de economie
weer een beetje draait, en iedereen volop moet
meedraaien, zijn jaloezie en afgunst geweldige motoren
voor een groeiende welvaart. Alleen noemen we het dan
gezonde ambitie en competitiedrang.
. ..............................................................
Aleid Truijens is medewerker van de Volkskrant.

Hier heerst een suprematie,
een despotisme
dat grenst aan waanzin.

Je kan er zeker van zijn,

dat de slechtste schrijvers

het meeste zelfvertrouwen hebben

en het minst aan zichzelf twijfelden.

Wat Liefde is

vraag het niet.

Zoveel licht is het,

zoveel beweging,

zoveel kracht.

Zoenen is intiemer dan neuken.

If it isn’t ours
I don’t want it, this spring
with its spring-tide of light,
its splash of colours.

Joh wat flauw.
Ik vertel je alles.
Alles wie ik ben.
Alles wat ik denk.
Alles wat ik kan.
Alles wat het is.
Al is het niets.
Je houdt toch van me?
Ik hou van jou.
Heel erg van jou.
Je buitelingen.
Je aantijgingen.
Ik wil het niet meer opzoeken.
Ik luister graag naar je.
Denk je,
denk je dat het kan.
Samen oud worden?

De zaterdagkrant gaat in eerste versie om 22.00 uur op vrijdagavond naar de drukkerij. Daarna kan nog enkele uren nieuws worden doorgegeven en dat is in de bewuste nacht ook gebeurd.

Wie de krant nog in huis heeft, kan dat ook zien. Telkens als een pagina tijdens het drukproces wordt aangepast, wordt dat op de pagina aangegeven met een zwarte stip naast de datumregel.

Wie thuis de laatste editie van de krant heeft, en dus dichtbij de drukkerij in Amsterdam woont, kan aan pagina 23 van de krant van 27 februari zien dat die sportpagina in de nacht tweemaal is gewijzigd. Eerst om te melden dat er geen tweede goud kwam voor schaatser Sven Kramer (één stip) en vervolgens voor een verslag van de race van Nicolien Sauerbreij, met foto (tweede stip).

De laatst gemaakte voorpagina telde zelfs drie stippen. Die pagina is in de loop van de avond drie keer veranderd, vooral om het nieuws van Sauerbreij te kunnen melden, in de laatste versie zelfs met een foto gemaakt door een eigen fotograaf in Vancouver.

De chef van de nachtploeg zegt dat hij daar ook vanaf het begin van de avond rekening mee had gehouden, omdat hij wist dat zowel de ploegenachtervolging als de race van Sauerbreij laat op het programma stond.

Bekijk het hele archief van Fleur Frenkel Frank, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.

Zoek in het archief

Abonnementen

Alle blogs
Deze gebruiker