Bron: Waarheid911.nl

Het totale gebrek aan weerstand bij het slikken van de 9/11-lezing door de regering Bush, wordt pas echt pijnlijk wanneer ook wetenschappelijk geschoolde deskundigen, zelfs indien zij bekend staan als non- conformistisch en souverein denkend, zich op een onbeholpen manier in deze discussie gaan mengen.
    
Zo was het niet zonder teleurstelling dat ik in het boek "Maarten van Rossum in Amerika", kennis nam van Van Rossum's afrekening met de wereld van zogenoemde complotdenkers.

De plaag van het complot-labelen is in afgelopen jaren succesvol gebleken bij het definitief om zeep helpen van het al langer in onbruik geraakte kritisch denken. Menig journalist zal waarheids-vinding in zijn vak wel degelijk beschouwen als een eerlijk streven, maar het is de vraag of men de waarheid in relatie tot 9/11 ook echt wil weten.

Vragen bij 9/11 worden door Van Rossum direct op de grote hoop van overige complottheorieën gegooid, om daarmee aan te tonen dat wij te maken hebben met een subcultuur die niet kan nalaten te onderstrepen dat "de ware werkelijkheid die zij veronderstellen achter de zichtbare werkelijkheid oneindig veel ingewikkelder is dan die zichtbare werkelijkheid".

Van Rossum lanceert zowel over Pearl Harbor als over 9/11 enkele tegenargumenten die alleen al misplaatst zijn door het gemak waarmee hij de stellingen die hij aanpakt versimpeld heeft. Vanuit Van Rossum's optiek lijkt een grondige argumentatie ook niet echt van belang, een noodzaak die hij met onderkoelde humor wel vaker weet te omzeilen.
Van Rossum: "Bush is een gevaarlijke kluns, maar hij is er niet de man naar om drieduizend mensen in koelen bloede te laten vermoorden."

Waarschijnlijk zonder verder te zijn gekomen dan wat hardnekkige cliché's over complotdenkers, betoogt Van Rossum dat "honderden personen nodig waren om een onwaarschijnlijk complex plan, waarbij helemaal niets mis mocht gaan, tot uitvoering te brengen."

Kennelijk was een omgekeerde redenering hem iets te veel, namelijk dat elk van de 19 terroristen, onder supervisie van Bin Laden, vooraf op zijn vingers had kunnen natellen dat hij gedurende de gekaapte vluchttijd weldra zou zijn onderschept, zoals dat in de tien jaar voorafgaand aan 9/11 in een 100% score maar liefst 75 tot 150 maal per jaar gebeurde.

Zelfs als de totale luchtdefensie door communicatie- problemen vleugellam was geweest, had anderhalf uur tijd zeer ruim voldoende moeten zijn om boven elke stad, Washington en New York City, tenminste één gevechtsvliegtuig te laten patrouilleren, zelfs al zat het luchtruim toen al volgepakt met toestellen die op een landing moesten wachten. Het beschermde luchtruim boven Manhattan en Washington D.C. was een gemakkelijk te monitoren gebied voor elk modern gevechtstoestel.

Dat een geheime operatie van een omvang als 9/11 teveel zou zijn geweest voor een land met een reputatie als de V.S., met zijn Manhattanproject en talrijke clandistiene operaties in zuidelijk gelegen buurlanden, geldt kennelijk nooit voor dat groepje van negentien radicale moslims dat in staat moet worden geacht om ruim van tevoren tal van strikte militaire protocollen te ontregelen en vervolgens anderhalf uur lang onzichtbaar te blijven voor hypermoderne radarsystemen.

Uit de veelgehoorde aanname dat - tijdens zo'n operatie door de Amerikanen zelf - niets mis had mogen gaan, spreekt vooral weerzin tegen datgene dat weerlegd wordt. Alsof de focus daarop gericht blijft en nimmer op de weerlegging waaraan elke precisie ontbreekt.

Uitgaande van de 'complothypothese' die Van Rossum in zijn argumenten bestrijdt, is er bijzonder veel misgegaan. Vlucht 93 is bijvoorbeeld niet op zijn beoogde crashlokatie aangekomen. De Secret Service die het toestel zag naderen heeft razendsnel het Witte Huis ontruimd. De alternatieve crashlokatie bestaat alleen uit een krater in Shanksville, Penn.
— Zes seconden voor het eerste treffen van WTC-1 door een Boeing 767, is daar een zeer zware kelderexplosie gemeld door enkele belangrijke getuigen. Alleen de belangrijkste getuige, met grote kennis van het gebouw, is achter gesloten deuren gehoord. Er is door de 911Commissie niets met zijn informatie gedaan.
— De gevechtsvliegtuigen die zoek waren; het tekort aan beschikbare jagers door legeroefeningen, het heeft uiteraard de aanvallen mede doen slagen, maar hoe bestaat het dat niemand na het falen van het luchtverdedigingsysteem verantwoordelijkheid heeft hoeven nemen?
— Leden van de 911Commissie, die met oog op hun politieke nalatenschap om de beurt toegeven aan alle kanten door NORAD en CIA te zijn belogen en zeggen nooit op hun taak berekend te zijn geweest, beweren nu zelfs dat zij verre van onafhankelijk waren. Het grootste wapenfeit van de Amerikaanse overheid is dan ook de wijze waarop zij vanaf 9/11 tot aan het wapengekletter in Irak, de informatiestromen heeft weten te domineren door ieder met een kritische noot aan de morele schandpaal te nagelen.

Regering Bush voornaamste bron van informatie over 9/11
[935 leugens in twee jaar, Center for Public Integrity]

De belangrijkste imperfectie inzake waarheidsvinding en 9/11 blijkt vooral uit het nagelaten onafhankelijk onderzoek en uit de verbijsterende volgzaamheid van pers en wetenschappelijke lieden als Van Rossum. Mensen die juist in tijden van op drift geraakte machtscoalities hun vooroordelen en preoccupaties over complotdenkers hadden moeten inwisselen voor een onverbiddelijk kritische houding jegens overheden en hun weigering om lastige vragen te beantwoorden.

Volgend artikel in dit blog

12reacties