De waarheid achter de brief van Laura Dekkers grootouders

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

onderwijs en andere zaken

gedachten en meningen

< Voorpagina

woensdag 23 december 2009 10:49 door edu

Tags: ouders, zeilen, ondertoezichtstelling, uithuisplaatsing, raad voor de kinderbescherming, kinderrechter, bureau jeugdzorg, brief, grootouders, laura dekker

Vandaag stond er een brief van de grootouders van Laura Dekker in de Volkskrant. Het gaat hierbij om de ouders van Laura's vader; dit is duidelijk af te leiden uit de toonzetting van de brief. De grootouders slaan redelijk wild om zich heen, zonder zich vooraf goed te hebben laten informeren. Anders hebben zij bewust een brief geschreven met zeer dubieuze tot onware aannames en kreten erin. Hieronder de brief met her en der tekst van mijn hand.

Onze kleindochter, Laura Dekker, was enkele dagen vermist en dook gisteren op op Sint-Maarten. De waarheid is dat zij ten onder gaat aan de Jeugdzorg. Als bezorgde grootouders hebben we hier lang over gezwegen, maar we kunnen ons nu niet meer stilhouden, omdat we bang zijn dat als de Raad van de Kinderbescherming zo door blijft gaan, Laura straks helemaal kapotgemaakt wordt.

Het ene moment hebben de grootouders het over Bureau Jeugdzorg Utrecht en het andere moment over de Raad voor de Kinderbescherming. Dit zijn echter totaal verschillende organisatie, die een compleet verschillend takenpakket hebben. Voor zover mij bekend is er bij Laura sprake van een ondertoezichtstelling (OTS). Dit betekent dat Bureau Jeugdzorg van een kinderrechter de opdracht heeft gekregen om mede het gezag uit te oefenen over Laura. De Raad voor de Kinderbescherming heeft in zo'n situatie geen rol meer. Kort en helder staat het ook beschreven op een speciale website voor kinderen.

Wij hebben Laura, sinds de bemoeienis van Jeugdzorg, in een paar maanden zien veranderen van een ondernemende en positieve tiener in een meisje dat een schild om zich heen heeft gebouwd en totaal geen vertrouwen meer heeft in de volwassenen. Laura wordt uitzicht gegeven op het doorgaan van haar wereldreis, mits zij voldoet aan een aantal voorwaarden – die zijn allemaal na te lezen op de website van Laura.

Als grootouders vonden we dit een redelijk uitgangspunt. De rechter stelde dus dat haar wereldreis niet onmogelijk is, mits voldaan aan de door Jeugdzorg gestelde voorwaarden.

Er is geen sprake van dat er voldaan moet worden aan voorwaarden. Dit is onjuiste kretelogie. Een kinderrechter kijkt of er sprake is van ontwikkelingsbedreigingen. Indien dit het geval is, is er grond voor een ondertoezichtstelling. Bureau Jeugdzorg moet aan de bedreigingen zogeheten 'gewenste ontwikkelingsuitkomsten' koppelen. Ouders en kinderen dienen, ondersteund door Bureau Jeugdzorg zo (samen) te werken, dat deze gewenste uitkomsten worden behaald. Vaak worden hiertoe praktische werkdoelen vastgesteld. Zie ook de uitleg op de website van het Nidos.

Treurig genoeg blijft Bureau Jeugdzorg tot nu toe onduidelijk over de vraag wanneer aan deze voorwaarden is voldaan. Het zijn voorwaarden met een open eind. Een voorbeeld: ‘Meer ervaring opdoen in solozeilen’, was een van de eisen die aan Laura werden gesteld. De logische vraag is dan: hoeveel meer? Hierop was het letterlijke antwoord van de toeziend voogd aan Laura en haar vader: ‘Dat is jullie probleem, daar lig ik niet wakker van.’ En zolang ze onder toezicht gesteld is – voorlopig tot 1 juli 2010 – mag ze bovendien niet eens uitvaren.

Het is de taak van ouders (met gezag) en van (oudere) kinderen om de gewenste uitkomsten te bereiken, dat is geen taak van Bureau Jeugdzorg. Wel kan Bureau Jeugdzorg ondersteunend zijn door hulp in te schakelen en door het hele traject te begeleiden. Als een gewenste ontwikkelingsuitkomst c.q. een werkdoel is dat Laura meer ervaring op moet doen met zeezeilen (lijkt mij een zeer terecht punt), dan moet zij uiteraard ook (gecontroleerd) in de gelegenheid worden gesteld om die ervaring op te doen. Dat moet ook niet zo moeilijk zijn overigens.

Hoe lossen we dat op? was dan ook de vraag. Ook dat was zijn probleem niet, zei de voogd. Deze onverantwoorde uitspraken werden gedaan in aanwezigheid van Laura.

Er wordt Laura een worst voorgehouden, die zij nooit te pakken zal kunnen krijgen

Na zo’n gesprek was Laura enkele dagen totaal van slag. Kortom, er wordt Laura een worst voorgehouden, die zij nooit te pakken zal kunnen krijgen.
Dat Bureau Jeugdzorg niet verantwoordelijk is voor het bereiken van de gewenste ontwikkelingsuitkomsten schreef ik hierboven al. Maar wel is Bureau Jeugdzorg (mede)verantwoordelijk voor de randvoorwaarden. Laura moet logischerwijs wel in staat worden gesteld om de uitkomsten te bereiken.

Hiermee wordt haar het uitzicht op het doorgaan van haar wereldreis ontnomen. Tegelijkertijd wordt zij murw geslagen door dwangmaatregelen, zoals de onder toezichtstelling en het dreigement van een mogelijke uithuisplaatsing. Dit is niet vol te houden.
Een OTS is per definitie een tijdelijk maatregel. Mede daarom wordt de gerechtelijke maatregel altijd voor maximaal één jaar uitgesproken. In het geval van Laura zelfs korter dan één jaar (namelijk tot 1 juli 2010). Er is bij een OTS geen sprake van een dwangmaatregel, maar van een beschermingsmaatregel. De kinderrechter legt de maatregel namelijk alleen op indien hij ervan overtuigd is dat het kind wordt bedreigd in de ontwikkeling. Kort door de bocht: als de ouders niet goed voor het kind zorgen en dus niet in staat zijn het gezag alleen te dragen. Dan stelt de kinderrechter een gezinsvoogd aan, die wordt toegevoegd aan het gezag. Het is dus geen overname van het gezag; de ouders blijven het gezag houden, maar moeten het delen met een gezinsvoogd.

De bezorgdheid van haar vader groeide met de dag. Deze bezorgdheid is ook uitgesproken bij Bureau Jeugdzorg. Er is niets mee gedaan. ‘Dat is uw probleem, daar lig ik niet wakker van’, was wederom de reactie. Bij ons is het inmiddels meer dan duidelijk. Bureau Jeugdzorg geeft niets om Laura, met als triest gevolg dat Laura is weggelopen. Weer zal Bureau Jeugdzorg alleen weten te reageren met dwangmaatregelen. Er wordt al openlijk gesproken over uithuisplaatsing – lees de gevangenis waarin al ruim tweehonderd kinderen zitten. Niet zo vreemd dat je als 14-jarige depressief wordt van dat vooruitzicht en op de vlucht slaat. De Raad voor de Kinderbescherming heeft al meegedeeld dat Laura uit huis geplaatst zou worden, zodra ze terug is in Nederland. Dat is de enige oplossing die de Kinderbescherming kan bedenken.
Het is mij nog niet bekend hoe Laura het land heeft verlaten en dus ook niet of haar vader er iets mee te maken heeft. Wel is het zo dat hij wettelijk en moreel gezien hoofdverantwoordelijk is voor verdwijning. Hij is de ouder met gezag die als hoofdverzorgende verantwoordelijk is voor haar. Een uitspraak zoals de grootouders die citeren, kan ik mij niet voorstellen uit de mond van een gezinsvoogd. Ik zet dat citaat (misschien wel onterecht) weg onder het kopje 'populisme'. De grootouders schakelen een uithuisplaatsing gelijk aan een plaatsing in een gevangenis waarin ruim 200 kinderen zitten. Zelden hebben ik zulke onzin gelezen en deze uitspraak van de grootouders is voor mij dan ook puur populisme. Een uithuisplaatsing betekent dat een kind niet meer bij de verzorgende ouder mag wonen, in dit geval de vader. In eerste instantie wordt gekeken of het kind bij directe familie kan worden ondergebracht, in dit geval bijvoorbeeld de moeder. Indien dit geen goede oplossing is, wordt gekeken naar een pleeggezin. Indien dit om welke reden(en) dan ook niet lukt, wordt gekeken naar een leefgroep (zeker bij oudere kinderen). Indien er geen enkele plaats beschikbaar is, komt een kind ter overbrugging in een crisisopvang terecht. Plaatsing in een gevangenis is een onmogelijkheid in de situatie van Laura. Er mogen namelijk geen kinderen meer civielrechtelijk (die geen strafbaar feit hebben begaan) worden geplaats in een zogeheten Justitiële Jeugdinrichting (JJI). Wel zijn er instellingen voor gesloten jeugdzorg (Jeugdzorg Plus), maar die lijken in de verste verte niet op gevangenissen en dan gaat het om kleine groepen van circa tien jongeren.

Noemen ze dit hulpverlening? Er zijn zo veel andere mogelijkheden om haar echt te helpen. Laat haar een jaar meevaren met de Stad Amsterdam, de clipper die voor de VPRO-televisie dezelfde tocht rond de wereld maakt als Charles Darwin ruim 150 jaar geleden met de Beagle. Daar zijn genoeg volwassenen aan boord om haar te helpen met het onderwijs. Ze mocht niet naar zee om haar bestwil, maar nu gaat ze aan Bureau Jeugdzorg ten onder.

Een suggestie zoals de grootouders hier doen, riekt wel erg naar publiciteitbelustheid. Daar komt bij dat de tocht die door de VPRO wordt gevolgd jarenlang voorbereid is en dat een kind aan boord alles kan verstoren. Geen realistische optie lijkt mij. Veel realistischer zou zijn als Laura bepaalde periode toegewezen krijgt, waarbinnen zij kan oefenen met zeilen onder verschillende omstandigheden. Dit zeilen zou zij alleen moeten doen. Om een goed beeld te krijgen zou een ervaren zeezeiler gevraagd kunnen worden af en toe met haar mee te gaan om haar te observeren. Dat geeft nuttige informatie.

Lees ook:

Onderzoek Raad naar 13-jarige Laura Dekker

Toon gerelateerde artikelen

Dit bericht maakt deel uit van de groep(en)

Met kinderen

Volgend artikel in dit blog

26reacties

zusenzo 23-12-2009 11:56

Hè, diepe zucht van verademing, eindelijk nuance.

edu 23-12-2009 11:59

@zusenzo
Dank je wel! Dat probeerde ik ook te bereiken en ik ben blij dat het gelukt is.

K.Reintje 23-12-2009 12:38

Er wordt een worst voorgehouden.
Ja, ja, er worden wel meerdere worsten voorgehouden.
Alleen die eerste worst was opportunistisch, rammelde van juridische kennis en heeft haar wellicht een levenslange nare smaak opgeleverd. Maar er zat wel 3.500 euri bij. Bleh.
Dank je wel opi en omi.

edu 23-12-2009 12:40

@k.reintje
Laura's grootouders doen haar hier inderdaad geen plezier mee. Of zij wat te maken hebben met de verdwijning weet ik niet.

N=1 23-12-2009 13:37

Dank voor je uitgebreide analyse.
Toch wil ik een paar kanttekeningen plaatsen.

Je schrijft dat de RvK géén rol meer heeft en dat een en ander in handen is van Jeugdzorg.
In dat licht is de uitspraak van mevrouw van Kleef dat zij zich afvraagt of de gevraagde en opgelegde maatregel achteraf niet te zwaar was, bijzonder pijnlijk.(16/12: Jeugd en Co www.jeugdenco.nl/dsc?c=getobje...)
De partij die Moord en Brand schreeuwde komt daar nu dus grotendeels op terug, maar de instantie die met de uitvoering van de daarop volgende maatregelen belast is, heeft daar geen enkele boodschap aan. Sterker nog, diezelfde dag werd zij direct bedreigd met uithuisplaatsing, wegens tegenvallende schoolprestaties.

Daarbij lijkt me dat de duidelijke verwarring die blijkbaar heerst over de rollen die deze partijen spelen, niet positief reflecteert op het vermogen van de partijen die de regie van het leven van Laura hebben overgenomen, deze rollen toe te lichten.

Tot 2 maal toe schrijf je dat Laura logischerwijs wel in staat moet worden gesteld om de uitkomsten te bereiken. Daarbij geef je de jeugdvoogd echter volmondig gelijk wanneer hij weigert om te communiceren over de mogelijkheden voor de invulling daarvan.
Op mij komt dat over als een cirkelredenering, analoog aan het dreigen met zware straffen bij overtreden van een maximumsnelheid, zonder ook maar iets over de die maximumsnelheid snelheid zelf te willen zeggen. "Dat merkt u vanzelf wel..."

Daarbij merk ik op dat je belangrijkste argument om de bewering van de grootouders dat jeugzorg 'niet wakker zou liggen' een populistische leugen te noemen is, dat jij je niet kan voorstellen dat men daar zoiets zouden zeggen.
Dat vind ik wat dun, en strookt ook niet met mijn ervaringen met deze instantie.

Dit is een mogelijke waarheid achter de brief, ik betwijfel echt of het dé waarheid is.

edu 23-12-2009 14:48

@N=1
Geen dank.

De raad voor de Kinderbescherming heeft voor het komt tot een uitspraak door de kinderrechter wèl een rol. Bureau Jeugdzorg kan namelijk helemaal niet een eerste keer een ondertoezichtstelling aan de kinderrechter vragen. Dat moet altijd worden gedaan door de Raad voor de Kinderbescherming. Zij doen het verzoek aan de kinderrechter en op het moment dat de kinderrechter het verzoek toewijst, verdwijnt de Raad voor de Kinderbescherming van het toneel en komt Bureau Jeugdzorg naar voren.

Je schrijft: Daarbij geef je de jeugdvoogd echter volmondig gelijk wanneer hij weigert om te communiceren over de mogelijkheden voor de invulling daarvan. Maar dan heb je de strekking van mijn opmerking niet begrepen. Ik geef de gezinsvoogd geen gelijk en ook geen ongelijk. Ten eerste omdat ik uiteraard niet betrokken ben bij de zaak en dus niet weet wat er werkelijk wordt gecommuniceerd door de verschillende partijen. Wat ik aangeef is dat Laura de kans moet krijgen om te zeilen, indien in de gewenste ontwikkelingsuitkomsten staat dat meer ervaring noodzakelijk is. Indien de gezinsvoogd die mogelijkheid aan Laura niet biedt, geef ik de gezinsvoogd ongelijk. Indien Laura die mogelijkheid wel krijgt, klopt de informatie niet die o.m. door deze grootouders wordt verstrekt.

Ik mag stellen dat hetgeen ik verwoord de waarheid is, omdat alle informatie in wetteksten en regels is vastgelegd. Ik heb namelijk alleen uitleg gegeven over begrippen. Ten aanzien van mijn eigen mening over de uitspraak van de gezinsvoogd, geef ik duidelijk aan dat ik het wellicht ten onrechte zo verwoord. Ik ben er tenslotte niet bij geweest.

N=1 23-12-2009 18:44

Goed nieuws! www.vkblog.nl/bericht/293145/G....

edu 23-12-2009 18:55

@N=1
Een logische uitspraak van de rechter als het verhaal op nu.nl klopt. Als de communicatie het bereiken van de gewenste ontwikkelingsuitkomsten in de weg stond en die miscommunicatie is uit de weggeruimd, is er inderdaad geen grond voor een uithuisplaatsing.

Burro_Holanda 23-12-2009 21:25

Wat je ook van de uitspraak vindt , ik blijf er een rare "smaak" van overhouden. Bovendien heb ik wat moeite met de enorme aandacht die dit geval krijgt. Ook de ongetwijfeld gigantische kosten voor de belastingbetaler zitten mij niet lekker. Maar , vooruit. Laat het kind ( zeilmeisje? Wie verzint zo'n achterlijke naam?) maar zo snel mogelijk de oceaan opgaan. Een solozeiltocht wordt het toch niet meer. Dat kind komt te varen in een vloot van media-aandacht.

mai 23-12-2009 21:37

Dank en hulde voor je heldere uiteenzetting. Ik heb me ook bijzonder geergerd aan de ongenuanceerde uitspraken over bureau jeugdzorg, en gezinsvoogdij. Men kletst elkaar na met populistische opmerkingen en oordelen, en het is volstrekt onduidelijk waar dat op gebaseerd is. Ik heb (als hulpverlener in de kinder en jeugdpsychiatrie) vooral erg positieve ervaringen met zowel jeugdzorg als de raad voor de kinderbescherming, en weet ook van veel ouders dat zij zich zeer gesteund voelen door de gezinsvoogden. Het belang van het kind staat altijd voorop! Ook, en juist, als men het oneens is.

Rene Scheffer 23-12-2009 22:03

Helder verhaal!
Natuurlijk erger ik me ook aan allerlei uitlatingen van individuen/familieleden die alles kunnen zeggen. De overheid en instanties kunnen dat niet en dat plaatst ze in de publieke opinie op achterstand.

Theo 23-12-2009 22:09

Prima betoog.

N=1 23-12-2009 22:19

14:48 #verdwijnt de Raad voor de Kinderbescherming van het toneel en komt Bureau Jeugdzorg naar voren.

En zoals ik aangaaf is het dan bijzonder zuur om te lezen dat, nadat het te laat is en er onomkeerbare stappen zijn gezet, de RvK openlijk twijfelt aan de wijsheid van het aanvragen van de maatregel.
Op dat moment verworden alle procedures van Jeugdzorg tot onnodige formaliteiten die worden opgelegd aan een veroordeelde waarvan feitelijk de aanklacht is ingetrokken.

Ik begrijp dat je in jou omgeving ook veel goede ervaringen hebt met Jeugdzorg en je daarom eerder bassert op de informatie die van die kant komt. Niet alle medewerkers van jeugdzorg zijn identiek aan de gemotiveerde en communicatief vaardige mensen waar jezelf contact mee hebt, denk ik.

Het lijkt me dat de uitspraak van vanavond duidelijk maakt dat het soms goed is om behalve volledig te vertrouwen op de communicatie van de partij die het meest 'betrouwbaar' lijkt, ook te overwegen dat de cliënten die het oneens zijn met de behandeling van Jeugdzorg af en toe uiteindelijk ook gelijk kunnen hebben.

Jeugdzorg legt de nadruk op de regels, gelukkig kijkt de rechter nu ook naar de manier waarop die regels ten uitvoer worden gebracht en het effect daarvan.

Gelukkig maar dat De Waarheid genuanceerder is dan we ons soms voor kunnen stellen.

off - topic 23-12-2009 22:31

Geheel off - topic,
Je krijgt concurrentie edu!
www.vkblog.nl/bericht/293153/T...

Qabouter 24-12-2009 07:33

Edu,

De brief van de grootouders riep bij mij ook wat vraagtekens op. Het schetste het beeld dat je na alle negatieve berichtgeving over jeugdzorg de afgelopen jaren zou kunnen hebben van de jeugdzorg in het algemeen. En ook ik kan me amper voorstellen dat een voogd van jeugdzorg tegen de OTS cliënt zegt dat het zijn/haar probleem niet is dat Laura zich klem voelt zitten. Zoals bijvoorbeeld tussen de voorwaarde meer solozeil ervaring op te doen, terwijl het haar verboden is uit te varen.

Er zijn echter wel twee dingen die ik me kan voorstellen. Een scenario wat ik me kan voorstellen is dat de voogd, naast een nogal verwende Laura, levend in een behoorlijk rijke en luxe positie, ook een aantal andere dossiers heeft lopen waar de situatie een directere bedreiging vormen. Hoge werkdruk, zogezegd. Als je dan een jengelende puber hebt die steeds loopt te zeuren over dat varen, omdat ze zo nodig snel op haar boot de wereld rond wil mogen, dat je dan een keer, of een paar keer, kortaf bent en zegt dat het niet jouw probleem is en dat ze zelf maar een oplossing moet bedenken. Zeker omdat ze straks op zee ook alleen oplossingen moet bedenken, helemaal alleen, terwijl er eigenlijk geen echte oplossing bestaat voor je probleem.

Maar dan moet je ook niet hardvochtig doen als ze creatief is en de oceaan over vliegt om een knutselbootje te kopen en daarmee uit te varen, om die solo-ervaring op te doen.

Het tweede wat ik me kan voorstellen is het volgende. Het is inmiddels wel duidelijk dat iedereen een mening heeft over de situatie. Ook voordat de rechter uitspraak deed stonden de kranten vol met berichten van mensen, professioneel of niet, die uiteenlopende meningen hadden over het zeilavontuur dat Laura gepland had. Variërend van de mensen die haar moedig, volwassen en zelfstandig vonden en de critici betichtten van jaloezie, tot de critici die vonden dat zo'n kind niet de droom van haar vader moest gaan leven, en maar eerst eens 18, of zelfs 21 moest worden voordat ze zo'n reis zou gaan ondernemen. Het kan natuurlijk zijn dat de heersende mening bij Jeugdzorg Utrecht die laatste betreft. Dan sta je niet zo te juichen om Laura te helpen op haar 15e uit de leerplicht te laten vallen voor zo'n tocht, en werk je niet echt mee om die doelstellingen te halen die volgens de rechters nodig is om Laura zelfstandig de wereld rond te kunnen laten zeilen op 1 juli 2010. En dan komt er via Laura, bij de grootouders, zo'n verhaal te liggen, dat niet helemaal klopt, maar wel wordt ingegeven door wat Laura ervaart aan tegenstand.

Ik heb me overigens niet alleen over de brief van de grootouders verbaasd. Maar ook over de brieven van al die mensen die, zonder het kind te kennen, stellen dat ze een mooie, vroegvolwassen en dappere dame is, die zo'n vrije geest heeft dat ze die reis wel aankan. Vanaf het begin zijn er dergelijke lofzangen geweest over Laura Dekker. Kinderen kunnen heel volwassen acteren, maar hun brein kan het niet zijn, op hun 14e in ieder geval. En dat zie je ook nu. Typisch pubergedrag om je spaarrekening van 3500 euro te plunderen, naar St. Maarten te vliegen vanaf Parijs en dan daar een boot te willen kopen om te kunnen zeilen. Impulsief, ondoordacht en onpraktisch. Met die actie heeft ze wat mij betreft laten zien dat ze inderdaad niet volwassen is en niet goed met tegenslagen kan omgaan. Want zelfs als de brief van de grootouders klopt, dan is de tegenstand die ze hier ervaart van Jeugdzorg nog niets vergeleken met de tegenstand die ruwe, volle zee je kan tegenwerpen.

Ik vraag me overigens wel af hoe je met zo'n stelligheid kan beweren dat het de grootouders van vaders kant moeten zijn. Alleen de toonstelling? Dat is nogal speculatief.

edu 25-12-2009 14:45

@Burro
Je mag je inderdaad afvragen of een dergelijke situatie zoveel tijd, aandacht en energie zou mogen kosten. Los nog van de geldelijke kosten.

@Mai
Dank je wel. Wij hebben gelijke ervaringen denk ik. Ik ben het met je eens: het gaat om het kind!

edu 25-12-2009 14:48

@Rene
Je raakt het cruciale punt volgens mij. De ene partij kan van alles roepen, maar de andere partij kan slechts toekijken.

@Theo
Dank je wel!

edu 25-12-2009 15:14

@N=1
Het is inderdaad vreemd dat de Raad voor de Kinderbescherming eerst besluiten de kinderrechter te verzoeken om een ondertoezichtstelling en later daar zelf vraagtekens bij plaatsen. Het lijkt ook te getuigen van een slechte interne communicatie.

Mijn ervaringen zijn wisselend, maar over het geheel positief. Ik zie mensen van Bureau Jeugdzorg die professioneel te werk gaan en het kind daadwerkelijk centraal stellen. Soms tot ergernis van de ouders of andere volwassenen, die zichzelf nog wel eens centraal willen stellen.

@off topic
Het is een dode link...

edu 25-12-2009 15:30

@Qabouter
Ik kom later terug op jouw reactie. Voor nu: dank je wel voor je inhoudelijke reactie! Ik wil er serieus op reageren en dat kost meer tijd dan ik nu heb.

egeltje 27-12-2009 13:01

ik ben het met Burro holanda eens. Het kost de belastingbetaler teveel. Laat dit kind zonder begeleiding de wereldzeeën overvaren. De ouders vinden dat het kan neem ik aan en de rechterlijke macht denkt ook dat zij het kan. Alle aandacht hiervoor is teveel. Ouders en rechterlijke macht zijn het eens. Wanneer 1 van de ouders er niet mee eens is zou de rechter dit niet mogen toestaan en dat is mijn mening. Want ouders zijn immers verantwoordelijk en wanneer 1 van de ouders deze verantwoording niet kan dragen mag het niet doorgaan. En solo zeilen is zeer zeker niet met een leger van hulpverleners, media etc. Solo is solo anders stelt het toch zeker niets voor.

edu 28-12-2009 14:32

@egeltje
De kans dat Laura echt solo de wereld rond zeilt is vrijwel nihil inderdaad. Overigens zijn de ouders en de kinderrechter het niet met elkaar eens. De kinderrechter vindt dat Laura de kans moet krijgen aan te tonen dat het verantwoord en veilig is, de vader vindt dat Laura direct kan vertrekken en de moeder vindt het ontverantwoord en wil Laura niet laten gaan.

edu 28-12-2009 14:38

@Qabouter
Ik heb je reactie nu goed kunnen lezen. Ik was namelijk weg met de kerstdagen. Dank je wel voor de goede uiteenzetting. Ik kan mij er goed in vinden. Wat betreft de tegenslag die Laura volgens haar vader en grootouders nu ondervindt; daar wordt ze misschien wel een grote meid van. De tegenslag is niet zo groot volgens mij, maar ja, ze krijgt haar zin niet...

Wat betreft je laatste punt: de moeder is tegen de reis en houdt zich vanaf het begin zoveel mogelijk afzijdig. Dan is het niet logisch dat de grootouders van die kant zo'n brief schrijven. Daarentegen is vader een fanatiek voorstander van zo'n reis en hij heeft vanaf het begin de publiciteit gezocht. Dus naast de toonzetting, heb ik nog een reden om aan te nemen dat het zijn ouders betreft.

Henk Daalder speelt het Energie Mix spel 28-12-2009 20:22

Het stond gewoon in de krant dat het de grootouders van vaderskant zijn.
Overigens vind ik het heel normaal dat ze de publicitiet zoeken.
Zelf zijn ze er van overtuigd dat ze een keer uitvaart.
Alle benodigde plannen zijn uitgewerkt.
Ze pakken het zeilen professioneel aan.
Aan zo'n zeiltocht zit altijd PR waarde, dus iemand heeft daar nut van, en geld voor over.
Het zeilmeisje creert gewoon die waarde, dat hoeft ze niet te benutten, maar er is niets mis mee.
Ze heeft er de benodigde zeilvaardigheden voor.
En extra geld kan allerlei problemen tijdens de reis helpenoplossen.

Verder heeft de rechter al geconcludeerd dat ze geschikt is om op reis te gaan.
Ze mag het wel nog een keer aantonen, met oefenzeiltochten, dat mocht niet van bureau jeugdzorg. Nu wel van de rechter die zo de gebreken van Bureau jeugdzorg corrigeert

edu 29-12-2009 11:50

@Henk
Op het moment dat ik deze bijdrage schreef, was dat nog niet bekend. Ik vind het niet normaal dat men zo de publiciteit zoekt. Zeker niet gezien de onwaarheden en kretelogie die men gebruikt. De situatie van Laura is niet bijzonder; dat zou het pas zijn als zij zou worden mishandeld ofzo. Dat is pas een reden om alles uit de kast te halen.

De kinderrechter heeft overigens niet geconstateerd dat Laura de zeilreis kan of mag maken. Hij heeft een ondertoezichtstelling uitgesproken, omdat de kinderrechter van mening is dat op dit moment de ontwikkeling en de veiligheid van Laura in gevaar is. Dat is de enige grond voor een ondertoezichtstelling volgens het Burgelijk Wetboek namelijk.

Henk Daalder speelt het Energie Mix spel 29-12-2009 21:43

Het kind is op last van de rechter sinds aug 2009 2 maanden onderzocht door psychologen
nl.wikinews.org/wiki/Laura_Dek...

Daarna is vastgesteld dat ze in principe stabiel genoeg is om zo'n reis te maken.

"‘Sociaal-emotioneel’ zou het meisje wel in staat zijn twee jaar ‘alleen’ op zee te zijn, blijkt volgens de rechters uit een psychologisch onderzoek. "
www.nrc.nl/binnenland/article2...

Uit dit artikel blijkt dat ze niet weg mag tot het eind van het schooljaar, omdat ze zelf heeft aangegeven dit schooljaar af te willen maken.

edu 30-12-2009 11:56

@Henk
Je moet even doordenken en -lezen Henk. Dat zij waarschijnlijk sociaal-emotioneel in staat is zo'n reis te maken, wil nog niet zeggen dat de kinderrechter het ook een goed idee vindt. Er komt ook nog dingen als veiligheid en leerplicht om de hoek kijken. En natuurlijk de wenselijkheid qua ontwikkeling voor de 13-jarig meisje (net 14 jaar nu).

De Raad voor de Kinderbescherming heeft namens de leerplichtambtenaar aangegeven dat zij leerplicht c.q. school een erg belangrijk onderwerp vinden. Laura wilde het tussen het zeilen door een beetje doen. Dat vond en vindt de rechter geen goed idee. Dat Laura sinds een tijdje roept dat zij het schooljaar wil afmaken heeft niets te maken met een keuze van school boven zeilen, maar alles met het feit dat het nu een slechte tijd is om uit te zeilen. Dat kan pas vanaf juli weer. De kinderrechter heeft die datum niet overgenomen als startdatum voor haar zeiltocht.

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Kanker verziekt je taal!

Kanker. Moet je je indenken dat jíj het krijgt. Je wordt kaal en kotsmisselijk van de medicijnen. Hondsmoe. Je mist een arm of een been omdat de kanker dat heeft opgevreten. En straks missen we jou. Voor de nu 16-jarige Richelle Laurijsen en haar ouders is het werkelijkheid. Zij gaat dood aan kanker. Daar valt niks meer aan te doen. En nóg zijn er mensen die het woord ‘kanker’ heel anders gebruiken. In bijna elk zinnetje dat ze zeggen. Of als scheldwoord. Richelle ergert zich er dood aan. En zij niet alleen. Dus: STOP ermee. Nu. Kanker verziekt je taal!

Stichting Share A Smile!

Stichting Share A Smile! is opgericht uit liefde voor kinderen, kennis en uit het gevoel en de behoefte om onze bevoorrechte positie te delen met anderen. Kinderen in Marokko in dit geval. De stichting wil een bijdrage leveren aan de stimulering van educatie op het Marokkaanse platteland. Daarmee wil men tevens een positieve impuls geven aan de motivatie en leergierigheid van basischool leerlingen.

Door onze bescheiden bijdrage willen we deze kinderen een positieve impuls geven. Waarom? Omdat school ook leuk kan zijn en kennis macht is. Educatie biedt deze kinderen de mogelijkheid om zich te ontwikkelen en tot geleerde volwassen mensen uit te groeien. Mensen die niet alleen voor zichzelf het verschil maken, maar ook voor hun gezin en omgeving.

De doelstelling van Share a Smile! is het onderwijs van kinderen op het platteland van Marokko een positieve impuls geven. Onze doelgroepen zijn:

- kansarme schoolkinderen in Marokko;

- de school waar deze kinderen naartoe gaan en

- de ouders van de kinderen.

Stichting Share a Smile! investeert zo letterlijk in de toekomst, één glimlach per keer.

Bijdragen over Letland

Wie weet welke bloem/plant dit is?

(6 oktober 2006)

Ooievaars in Letland: volkomen natuurlijk

(24 september 2006)

Hollandse luchten in het noorden van Letland

(20 september 2006)

Bloemen en tramkaartjes: zo gaat dat in Letland

(17 september 2006)

Architectuur in Riga: de Jugendstil-stad van Europa

(15 september 2006)

Terugblik op de vakantie: de rivier Salaca

(5 september 2006)

Terugbik op de vakantie: Duits en Frans grondgebied in Riga

(4 september 2006)

Terugblik op de vakantie: waar te beginnen?

(1 september 2006)

Leven zonder VK-weblog is mogelijk :)

(21 augustus 2006)

Reizen door Letland 6

(22 november 2005)

Reizen door Letland 5 (10 november 2005)

Reizen door Letland 4

(6 november 2005)

Reizen door Letland 3

(3 november 2005)

Reizen door Letland 2

(1 november 2005)

Reizen door Letland

(31 oktober 2005)

Timu Kota

Timu Kota is Swahilli voor Team Droom. Ons doel is om dromen van jongeren op het gebied van Maatschappij, Ontwikkelingssamenwerking en de millenniumdoelen waar te maken. Met als motto: samen kunnen we alles, dagen wij jongeren uit om zich actief in te gaan zetten voor een ander.

Tegenwoordig is het moeilijk om ideeën en plannen in deze wereld te realiseren. Veel jongeren willen hun steentje bijdragen: iets doen voor een ander, maar niet via geld storten of collectebussen maar door eigen plannen en ideeën in praktijk te brengen.
Timu Kota geeft deze jongeren een kans.

We richten ons op jongeren tussen de 12 en 28 jaar. En die richten zich weer op de maatschappij, dat kan lokaal, nationaal maar ook internationaal zijn. Bijvoorbeeld een bridge toernooi voor alle oma's in de Bijlmer, of een waterput slaan in Madagaskar, een toneelstuk maken voor gehandicapten of een kinderkamp bedenken.