2) Ouders en school zijn onvoldoende partners in onderwijs en opvoeding
Het tweede thema dat door het Panel van Wijzen is geselecteerd. Verslaggevers van de Volkskrant zullen op zoek gaan naar oplossingen. U kunt suggesties daarvoor aandragen door de reactiemogelijkheid hieronder te gebruiken.
Joke Kiewiet-Kester, PO-specialist Kwaliteit &
Per 09-02-2010 09:15
Gezin BV: ouders als samenwerkende organisatie
Nog niet zo heel lang geleden werd je op scholen niet vriendelijk aangekeken wanneer je ouders tot klant bestempelde. Het was te afstandelijk, te zakelijk. Inmiddels zie je die term echter overal verschijnen. En ik denk dat je er een eind mee kunt komen. 'Klant' impliceert namelijk een zekere afhankelijkheid. Zonder klanten geen winkel, zonder ouders geen leerlingen dus geen school.
Toch geeft de vergelijking 'ouders als klant' een probleem. Immers, het onderwijs wordt gegeven aan de leerlingen. Ouders zijn geen directe afnemer, maar vaak wel zeer betrokken. Er is sprake van een lastige constructie die 'ouder als klant' mank laat gaan. Maar daar heb ik een oplossing voor. Zie ouders samen met hun kind(eren) als een samenwerkende organisatie: Gezin BV.
Iedereen die zelf een gezin heeft, weet dat het een hele organisatie is om alles en iedereen op elkaar af te stemmen. Er wordt ook wel eens gezegd dat moeders over de meeste managementkwaliteiten beschikken. Of dat zo is laat ik even in het midden. (Wel interessant voor opleidingen die met EVC's werken….). Feit is, dat het gezin een organisatie is waar je als school mee te maken hebt. En dan is het wel zo fijn als je ervoor zorgt dat het een - voor beide partijen - waardevolle samenwerking is.
Bij samenwerking tussen organisaties gaat het er als eerste om wat je elkaar te bieden hebt. Welke toegevoegde waarde heeft de school voor Gezin BV? Dan heb je het over goed onderwijs. Missie, visie, doelen en deze communiceren. Weten wat je te bieden hebt en daar duidelijk in zijn. Geen loze beloften doen. De geschepte verwachtingen waarmaken.
En wat heeft Gezin BV de school te bieden? Het kind, de leerling!
En gratis en voor niets krijg je de ouders(s) erbij. Profiteer hiervan! Deze ouders hebben namelijk drie belangrijke eigenschappen.
Ten eerste kennen ze hun eigen kind(eren) goed, hebben het zich zien ontwikkelen, ook toen er nog geen school was die zich daarmee bezig hield. Misschien herkennen ze zichzelf in hun kind. Ouders zijn zo een belangrijke informatiebron. Tenminste, als je dat op een goede manier weet te activeren.
Ten tweede kunnen ouders ook aan het onderwijsproces bijdragen door hun eigen kennis en kunde in te zetten. In het leerlingendossier blijkt een verborgen schat aan inzetbaarheid verstopt. Een native English vader, een zeer muzikale moeder, de organisatie-adviseur….
Last but not least zijn ouders het visitekaartje van de school. Ouders vertellen hun ervaringen bij het KDV, de peuterspeelzaal en de sportvereniging. Een 'onverklaarbare' terugval in het leerlingenaantal blijkt hier maar al te vaak aan gerelateerd. Investeren in contact met ouders zet de school weer op de kaart. Maar daarvoor moet je wel vertrouwen bieden, betrouwbaar zijn. Betrokkenheid tonen en weten waar je voor staat. Alle aspecten van institutionele samenwerking zijn zo te vertalen naar de samenwerking tussen Gezin BV en school. Verhoudingen worden hiermee inzichtelijk gemaakt en kunnen verbeterd worden.
Kortom: Als je - letterlijk of figuurlijk - ziek wordt van die lastige ouders, als je na je 10-minuten gesprekken weer zo'n onbevredigend gevoel hebt, als je school langzaamaan leeg dreigt te lopen, als je er even helemaal geen zin meer in hebt, denk dan aan Gezin BV. Zie ouders als een samenwerkende organisatie en besef dat je het tij kunt keren.
Citeertitel: Kiewiet-Kester, J. (2009). Gezin BV: ouders als samenwerkende organisatie,
webcolumn februari 2009. Internet: www.LERENenORGANISEREN.nl/webcolumn.htm
Cees de Wit (KPC Groep) 12-02-2010 09:43
Wat me elke keer weer opnieuw opvalt in gesprekken over ouderbetrokkenheid of ouderparticipatie is dat onwillekeurig de aandacht vooral uitgaat naar het meehelpen, het meedenken en meebeslissen van ouders op groeps-, klasse-, afdelings- of schoolniveau. En vaker naar de beweging van ouders richting de school dan omgekeerd. Veel aspecten van de relatie ouders – school blijven dan onderbelicht. Voor ons reden om een 12-cellenschema te ontwerpen waarin we vier vormen van betrokkenheid c.q. participatie (meeleven, meehelpen of meedoen, meedenken, en beslissen) combineren met drie invalshoeken: de beweging van ouders richting hun eigen kind als leerling, de beweging van ouders richting de groep, de afdeling of school als geheel en – last but not least – de beweging van de school richting de leerling in zijn thuissituatie (zie het schema op www.vkblog.nl/bericht/300500/2...). De twaalfde cel blijft leeg: het past niet bij de eindverantwoordelijkheid van de ouders voor de opvoeding van hun kind dat de school meebeslist met zaken die op het thuisfront spelen. Interessant zijn de cellen 4 en 8: wanneer of onder welke condities en waarover kunnen ouders meebeslissen? Deze vraag boezemt nogal wat besturen, directies en teams een zekere angst in: hoezo ouders op ons terrein? Je komt daar goed uit als je de eindverantwoordelijkheid van de school voor onderwijs en opvoeding op school erkent. Die eindverantwoordelijkheid laat zich soms rijmen met meebeslissen van de kant van ouders, soms stopt ze bij hun meedenken, soms bij meedoen of meehelpen. Waar het op aan komt, is dat het speelveld en de spelregels duidelijk zijn. En dan heb je het over zelfbewuste scholen die weten waarvoor ze staan en waarvoor ze gaan… en dat ook communiceren in een dialoog met ouders.
Om die wederzijdse betrokkenheid van school en ouders op elkaar te benadrukken spreken we van (educatief) partnerschap. Partnerschap is geen doel op zich maar een krachtig middel om een pedagogisch, een organisatorisch en/of een democratisch doel te bereiken. Samen kun je meer voor jongeren betekenen dan ieder voor zich. Dan moet je wel open met elkaar communiceren en waar mogelijk (en zinvol) samenwerken. En betrek daarbij ook de jongeren zelf, zeker naarmate ze ouder worden. Speel het spel in de pedagogische driehoek school – leerling – ouders. Naarmate jongeren ouder worden, spelen ouders en school steeds meer ‘via de band van de jongere’. Dat past bij hun persoonlijke groei naar zelf verantwoordelijk worden voor hun eigen ontwikkeling en leren. Maar zet – zoals in het voortgezet onderwijs nog al eens het geval is – ouders niet bijna buiten spel. En dat leerlingen hun ouders niet meer op school zouden willen zien, is sterk cultuur- en traditiebepaald. Er zijn VO-scholen die laten zien dat het ook heel anders kan!
De afgelopen jaren is in het algemeen te weinig geïnvesteerd in de relatie ouders-school. Zo’n relatie moet je niet laten geworden, maar ‘investeer in de relatie voordat je ‘m nodig hebt’. Onderbouw die investering vanuit je pedagogische visie: wat is goed voor de ontwikkeling en het leren van jongeren? Hoe kun je samen meer optimale voorwaarden daarvoor creëren? Laatst zei een leraar van een VO-school dat hij het niet zo vreemd vond dat ouders steeds minder bereid waren te participeren. “Kijk maar naar de sportverenigingen. Steeds meer leden, maar als het erop aan komt iets voor de vereniging te doen, dan ho maar.” Terecht als die constatering mag zijn, hij gaat voorbij aan de meer fundamentele vraag wat voor ‘vereniging’ je als school wil zijn. Eén waarin ouders aan de zijlijn staan? Of een leef-, leer- en werkgemeenschap waarin ouders ook participeren en leren (zowel in relatie tot hun eigen kind als in relatie tot de school als geheel) en waarin ook de school op de spelers in de thuissituatie betrokken is? Partnerschap met ouders, participatie van leerlingen en de school als oefenplaats voor de samenleving komen dan heel dicht bij elkaar.
Vaak horen we van scholen dat ouders geen tijd meer zouden hebben om op enigerlei wijze betrokken te zijn bij hun kind-op-school. Daar staat tegenover dat er in deze tijd veel handelingsverlegenheid is als het gaat om de opvoeding van kinderen en ouders daarover graag in gesprek gaan met professionals en andere ouders. Onze vraag is dan: hoe belangrijk vinden jullie dat contact en hoe zorgen jullie er samen met ouders (en leerlingen) voor dat ouders die betrokkenheid (of participatie) ook als zin- en waardevol ervaren? Dat leidt dan vaak tot creatievere en meer interactieve vormen van goed samenspel. Jongeren zijn daarmee gebaat en daar is het om te doen bij dat partnerschap. Voor meer informatie zie www.kpcgroep.nl/ouders
lisettexoverxnld 14-02-2010 10:13
Als we investeren in (intelligente) leerlingen die hulp nodig hebben, dan dreef in Nederland veel meer talent naar boven dan alleen dat van een sporter die Sven heet.
Marcel Kesselring 17-02-2010 14:22
Als de bel gaat en de school gaat uit op een gemiddeld schoolplein in Nederland, dan zie je nog ouders tot groep 4 op het schoolplein en daarna ziet de school de meeste ouders alleen nog maar op de 10-minuten gesprekken. De directeur stuurt zijn berichtjes via briefjes in de tassen van de kinderen of via mail naar ouders, maar er vind dus geen gesprek meer plaats. Ouderparticipatie valt of staat met communicatie en wel communicatie op basis van gelijkwaardigheid. Scholen moeten gaan nadenken
hoe en wat ze willen bereiken, hoe ze met ouders het gesprek aangaan om ouderparticipatie te bevorderen, dus kiezen voor crossmediale aanpak, en dus niet blijven hangen in traditionele communicatie kanalen. Welke basisschool heeft een communicatie plan?
Liggen er kansen?
Ja, absoluut! Nieuwe Media kan zeker een bijdrage hieraan leveren, maar er zijn nog wel behoorlijk wat misvattingen, zoals niet alle ouders hebben mail, niet alle ouders hebben een PC………maar zijn dit nu net niet de uitzonderingen? Er zijn 8 miljoen leden op Hyves!. Als we aannemen dat de leeftijd van ouders met kinderen op een basisschool loopt van 20 tot 49 jaar en we kijken naar de feiten op hyves, dan blijkt dat het bereik van Hyves in deze leeftijdscategorie 68-83 % is ! Dus hoezo, geen pc? Geen mail?
Ouderparticipatie begint met ouders, leerkrachten, directie om mee te praten, onderwerpen om over te praten en dan zijn er nu ook de technieken om met elkaar in gesprek te komen.
Het wachten is op de eerste scholen die een online schoolplein gaan inzetten ter bevordering van ouderparticipatie.
Lees volledige verhaal: marcelkesselring.wordpress.com...
Jeroen
Schutz 20-02-2010 07:45
Het probleem schuilt m.i. deels in het feit dat ouders niet (goed) weten wat er onder ouderparticipatie moet worden verstaan. Het lijkt erop dat ouders denken dat er van ze verlangd wordt dat ze met een fluoriscerend vest en een stopbord op de oversteekplaats gaan staan en/of dat ze moeten meehelpen met het opknappen van de school.
Goede communicatie rondom dit thema zal ongetwijfeld kunnen bijdragen aan een betere relatie tussen ouders en de school.
Ik ben het helemaal eens met Marcel Kesselring dat een online benadering een mogelijke werkbare oplossing biedt voor een betere 1:1 benadering tussen ouders en de school. De doelgroep is voor het overgrote deel online en kan dus relatief eenvoudig benaderd worden.
Wij gaan binnenkort onderzoeken wat ouders en scholen nu precies verstaan onder 'ouderparticipatie' en zullen dus trachten te constateren waar de schoen wringt en welke (mogelijke) oplossingen er zijn om de communcatie rondom dit thema te verbeteren. Eenieder dit suggesties heeft voor dit onderzoek is van harte welkom om zijn/haar suggesties bij ons aan te dragen!
De resultaten van het onderzoek zullen wij t.z.t. uiteraard openbaar maken via onze website.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
deOnderwijsagenda
Woonplaats: AmsterdamDe Onderwijsagenda is een project van de Volkskrant in samenwerking met ThiemeMeulenhoff, SLO en Kennisnet.
Panel van Wijzen
Robbert Dijkgraaf (1960) is president
van de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen (KNAW)
en universiteitshoogleraar mathematische fysica aan de
Universiteit van Amsterdam. Dijkgraaf zet zich in om
(bèta)-wetenschap toegankelijker te maken voor het grote publiek.
Hij is initiatiefnemer van de website www.proefjes.nl voor kinderen en
voorzitter van de commissie Bètacanon. Tevens is hij lid van het
tweede Innovatieplatform.
Leonard Geluk (1970) is voorzitter van het
College van Bestuur van ROC Midden Nederland. Tot de zomer van
2009 was hij wethouder van onderwijs in Rotterdam namens het CDA,
de partij waarvoor hij voordien ook raadslid was. Leonard Geluk
studeerde rechten aan de Erasmus Universiteit. Na zijn studie was
hij ondermeer mede-eigenaar van een onderwijsadviesbureau en
werkte hij als adviseur.
Inez Groen (1968) is mede-auteur van de
bestseller Generatie Einstein, die beschrijft hoe de jongeren van
tegenwoordig denken, voelen en leven. Als communicatiedeskundige
stelt zij zich ten doel een brug te slaan tussen jongeren en
volwassenen. Inez Groen studeerde Internationale Betrekkingen in
Groningen, was adviseur bij communicatiebureau Keesie en is sinds
2008 zelfstandig adviseur, schrijver en spreker over de jeugd van
nu.
Jelle Jolles (1949) is
hoogleraar Hersenen, gedrag en educatie aan de Vrije Universiteit
te Amsterdam. Hij is ook wetenschappelijk directeur van het
interdisciplinaire AZIRE research instituut voor educatie en
tevens directeur van het centrum ‘brein en leren
Amsterdam’. Jelle Jolles werkte eerder als hoogleraar
neuropsychologie aan de Universiteit Maastricht.
Haci Karacaer (1962) was directeur van de
Turkse sociaal-culturele moslimorganisatie Milli Görüs en
bestuurslid van de Westermoskee. Thans is hij secretaris van de
Stichting Openbaar Basisonderwijs Westelijke Tuinsteden. Haci
Karacaer kwam als 20-jarige naar Nederland. Hij werkte eerst als
schoonmaker, later studeerde hij informatica. Hij is
directeur/eigenaar van advies en arbeidsbemiddelingsbureau
Flextreme.
Sywert van Lienden (1990) was
voorzitter van het Landelijk Aktie Komitee Scholieren LAKS toen
deze actie voerde tegen de zogeheten ‘ophok uren’ in
het middelbaar onderwijs. Hij zat toen in 5VWO van het
Christelijk College Groevenbeek in Ermelo. Van Lienden haalde het
staatsexamen en werkt nu ondermeer voor een
onderwijsadviesbureau. Ook schrijft hij columns voor HP/de Tijd.
Henriëtte Maassen van
den Brink is hoogleraar Onderwijs en Arbeidseconomie aan de
Universiteit van Amsterdam en hoogleraar Evidence Based Onderwijs
aan de Universiteit van Maastricht Het maandblad Opzij riep haar
in oktober 2009 uit tot de machtigste vrouw van Nederland in de
sector Onderwijs en Wetenschappen.
Tineke van der Steen (1979) is
leraar van het jaar 2009 voor het basisonderwijs. Ze geeft les
aan groep 8 van de basisschool Het Baken in Werkendam. Eerder
werkte ze aan de Johan Frisoschool in Dordrecht. Tineke van der
Steen volgde de Pabo aan de Marnix Academie in Utrecht. Als
leraar van het jaar is ze een ambassadrice voor het leraarsvak.
Heleen Terwijn (1967) is oprichter en
directeur van de IMC Weekendschool, die op tien plaatsen in
Nederland aanvullend onderwijs aanbiedt aan gemotiveerde kinderen
in achterstandposities. Terwijn studeerde psychologie aan de UvA.
Tijdens haar onderzoek naar toekomstperspectieven van kinderen in
de Bijlmer ontwikkelde zij haar idee voor de met particulier
sponsorgeld gefinancierde Weekendschool.
Kars Veling (1948) is algemeen directeur van
de openbare Johan de Witt Scholengroep in Den Haag, met scholen
voor nieuwkomers, praktijkonderwijs, vmbo, havo en vwo. Hij was
eerste Kamerlid voor het GPV en later voor de ChristenUnie; hij
was de eerste lijsttrekker voor de ChristenUnie bij de Tweede
Kamerverkiezingen in 2002. Kars Veling studeerde wiskunde en
filosofie in Groningen en werkte als docent filosofie en als
bestuurder bij diverse onderwijsinstellingen.
Groepen
Laatste reacties
3) Eerste oplossing: 'Geef docent vrijheid en weg is de stress'
PatrickUbags: Voor de goede orde; de CAO BVE, die geldt voor …
3) Eerste oplossing: 'Geef docent vrijheid en weg is de stress'
Henk: Dit kan werken! Veel scholen delen de teams in op …
3) Eerste oplossing: 'Geef docent vrijheid en weg is de stress'
sdegroot67: Zie onderzoeksrapport Werken in teams in het onderwijs Steven de …
1) Tweede oplossing: Geef leraar z’n ruimte terug, en daarmee
z’n passie
S.Haan.: Hoe onstaat passie. Alleen maar als je p-lezier in je …
2) Derde oplossing: 'School lokt moeder met koffieochtend'
S.Haan.: Koffiemoeders op school. Ja dat willen moeders wel als ze …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van deOnderwijsagenda, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
Educatief Partnerschap
Wittering.nl is anders
Voor het thema “ouders en school zijn onvoldoende partners in onderwijs en opvoeding” wil ik, als ouder, Wittering.nl voor dragen. Graag nodig ik een journalist van de Volkskrant uit om dit in levende lijve te zien.
Wittering.nl is eigenlijk op alle gebied onderwijsvernieuwend:
• De kinderen ontdekken zelf en gaan zelf op zoek.
• Er zijn geen klassen, maar de kinderen kiezen zelf hun functieruimte om aan de slag te gaan
• Er zijn geen juffen en meesters, maar mentoren en begeleiders
• De kennis mag het kind bij deze mentoren en begeleiders halen, maar ook uit andere bronnen zoals bijvoorbeeld uit boeken of bij medeleerlingen.
• De kinderen kiezen zelf de leermethode die bij hun past
Educatief partnerschap
Educatief partnerschap staat hoog in het vaandel en dat blijkt voor mij, als ouder, uit de volgende aspecten:
- In en uit school lopen wanneer je wilt
Als je kind behoefte heeft dat je als ouder meer op school aanwezig bent, dan kan dit altijd. Het maakt niet uit wanneer of hoe laat. Heb je als ouder behoefte om er meer te zijn, dan kan dat ook altijd. Kinderen zijn dit ook gewend. Hun spel zetten zij ongestoord verder of ze gaan ongestoord verder aan het werk.
- 2 dagen per jaar meedraaien op school
De school vraagt elke ouder om (minimaal) 2 keer per jaar een dag mee te lopen. Als ouder krijg je de gelegenheid om die dag te observeren hoe het er allemaal aan toe gaat. Mijn ervaring is dat die dag mijn kind laat zien wat hij allemaal doet en ik mag toekijken of meedoen. Zo’n dag geeft heel veel inzichten hoe je kind “anders” leert dan wat wij gewend zijn op meer traditionele scholen.
- Behoefte van het kind staat centraal
Als ouder weet je als geen ander hoe je kind in elkaar steekt, waar hij of zij enthousiast van wordt en wat zijn of haar eigen-aardigheden zijn. Bij de intake van Wittering.nl wordt hier naar gevraagd. Het team van Wittering.nl is in staat om voor elk kind leeraanbod te verzorgen en de werkomgeving aan te passen. Als een kind zich bijvoorbeeld veilig voelt met spullen van thuis, dan schaft de school deze materialen aan of neemt het kind het mee van huis. Daarnaast heb ik gezien dat elk kind op verschillende manieren leert. De mentor of begeleider past derhalve voor elk kind (!) de leermethode aan.
- Minimaal 4 keer per jaar samen een half uur praten over de ontwikkeling van je kind
De school kent 4 officiële rapportagemomenten, elk op verschillende manieren. Als ouder kun je vragen stellen en hoor je waar je kind in zijn of haar ontwikkeling staat. Mocht er behoefte zijn aan meer terugkoppeling, dan kan dat altijd. De kinderen kunnen bij deze gesprekken aansluiten. Hierdoor kunnen ze zelf ook onderwerpen verduidelijken.
- Je kind binnen wegbrengen en ophalen
’s Morgens brengen wij onze kinderen, ongeacht hun leeftijd, naar binnen. Als je wilt of als je kind dat wil, mag je natuurlijk blijven en aansluiten. Aan het einde van de dag loop je, als ouder, naar je kind en bekijkt eventueel nog even waar hij of zij aan gewerkt heeft of mee gespeeld heeft. Het schoolteam staat altijd voor je klaar voor eventuele vragen of gewoon even een praatje over hoe het die dag gegaan is. Als ouder weet je exact hoe het met je kind gaat en waar hij of zij mee bezig is.
- Als ouder lesaanbod verzorgen
De school moedigt ouders aan om ook lesaanbod te verzorgen. Vanuit je hobby of werk geniet de school van diverse specialisaties die de ouders inbrengen. Deze inbreng is zeer divers: van Tai chi-les tot een excursie bij een energie-centrale tot het maken van een vla-flip.
- Actieve oudervereniging
De belangrijkste taak van de Oudervereniging van Wittering.nl, is het optimaliseren van de kwaliteit van het onderwijs van Wittering.nl. De Oudervereniging stelt hiervoor niet alleen (financiële) middelen ter beschikking, maar heeft ook een belangrijke rol in het bedenken, uitwerken en organiseren van activiteiten in samenhang met kernconcepten en/of jaaractiviteiten en feestdagen. De oudervereniging is bijna wekelijks in gesprek met het managementteam van Wittering.nl. Als ouder ben je hierdoor ook nauw betrokken.
- Goed bijgehouden website
Via internet ben ik op de hoogte van wat er leeft en speelt, waardoor het spel thuis aan kan sluiten op dat van school en omgekeerd.
Logisch!
Door al deze punten weet ik, dat de opvoedlijn die ik graag voor mijn kinderen zie, voortgezet wordt op school. Het schoolteam stuurt mij soms bij of ik stuur het schoolteam bij. Dit gebeurt altijd in goed overleg, waarbij er wederzijds respect is.
Hoewel het team altijd voor je klaar staat, ben ik gaan inzien dat educatief partnerschap vooral van mij af hangt. Van partnerschap is pas sprake als je als ouder ook zelf initiatief toont. Dat zijn wij van traditionele scholen niet gewend en moet je dus leren.
De kinderen varen er wel bij: Met trots kan ik zeggen dat mijn kinderen heerlijk zich zelf zijn en kunnen blijven, dat ze hele goede resultaten halen op school en dat ik af en toe ook nog wat leer!
www.wittering.nl
Mireille Wagener (moeder van Yannick 8 jr, Sanne 6 jr en Felice 1 jr)