Marco Pastors (Leefbaar Rotterdam) heeft zich in het zicht van Kerstmis 2009 opnieuw laten kennen als een roekeloos leider. Had hij in september bij het eerste debat over het drama in Hoek van Holland achteraf spijt van zijn typering ‘moslimburgemeester Aboutaleb’, bij het tweede debat over de strandrellen, medio december, sneed hij zich nog dieper in de vingers.

Zijn motie van wantrouwen tegen de burgemeester kan onmogelijk met een koel hoofd zijn opgesteld.

Allereerst is de motivering dun. Aboutaleb zou tijdens het debat opnieuw blijk hebben gegeven van een chronisch gebrek aan zelfreflectie. Een van de schaarse nieuwsmomenten was nu juist Aboutalebs excuus aan alle politieagenten die op 22 augustus ‘zonder rugdekking’ – zoals hij zei – tegenover een overmacht van dolgedraaide hooligans stonden.

Bovendien opende de burgemeester zijn inbreng met de zin: ‘Als burgemeester van Rotterdam neem ik alle verantwoordelijkheid op mij voor de gebeurtenissen in Hoek van Holland.’ Ook gaf Aboutaleb toe dat hij meteen nadat hij om kwart over twaalf 's nachts hoorde over de geweldsexplosie in Hoek van Holland de zogeheten 'veiligheidsdriehoek' (burgemeester, hoofdofficier, korpschef) bijeen had moeten roepen - en niet pas de volgende ochtend. 

Pastors’ tweede verwijt gold Aboutalebs besluit om aan een mogelijke sanctie voor korpschef Meijboom een arbeidsrechtelijke procedure vooraf te doen gaan, inclusief onafhankelijke juridische toets naar verwijtbaar gedrag. Dit moet half januari tot een finaal oordeel leiden over Meijbooms toekomst. Pastors vindt het een teken van bestuurlijke zwakte dat de burgemeester de zorgvuldigheid verkiest boven het vandaag nog op straat zetten van Rotterdams hoogste politiebaas.

Opmerkelijker nog dan deze motivering zijn de politieke consequenties van de motie van wantrouwen voor Leefbaar Rotterdam zelf. Pastors’ partij, na de raadsverkiezingen van 3 maart 2010 mogelijk de grootste van Rotterdam, verklaart zwart op wit geen vertrouwen meer te hebben in Aboutalebs capaciteiten als bewaker van de openbare orde en veiligheid in Rotterdam. Pastors haalt er in zijn motie zelfs de commissaris van de koningin bij om te onderstrepen dat Aboutaleb echt weg moet.

Op de vraag of Leefbaar Rotterdam zichzelf met dit statement niet heeft veroordeeld tot nog eens vier jaar oppositie, viel Pastors stil. Hij leek de consequenties van zijn motie pas te beseffen toen het al te laat was. Het wordt nu onmogelijk voor Leefbaar Rotterdam om zonder ernstig gezichtsverlies aan te schuiven in een toekomstig college van B en W dat wordt voorgezeten door Aboutaleb – en die is voorlopig nog niet weg uit Rotterdam.

Aan Aboutaleb zal het niet liggen. ‘Ik heb een groot hart en ben buitengewoon vergevingsgezind’, zei hij. ‘Ook Leefbaar Rotterdam kan tot het inzicht komen dat ze het verkeerd gezien heeft.’

Pastors, die na 3 maart dolgraag opnieuw wethouder wordt, zou inderdaad een draai kunnen maken. Het is eerder vertoond. Maar hoe legt een veiligheidspartij pur sang dit uit aan de eigen achterban? Die zal dan terecht willen weten waarom Pastors deelneemt aan een college dat wordt aangevoerd door een burgemeester die volgens zijn eerdere waarneming ‘in onvoldoende mate blijkt te beschikken over de vereiste competenties om het Rotterdamse veiligheidsbeleid vorm te geven’.

Marco Pastors heeft zichzelf en zijn partij in een lastig parket gemanoeuvreerd.

Volgend artikel in dit blog

52reacties