Toch raar. Toen ik de relatie nog had, leek het wel of het makkelijker ging met de dames, haha. Ik hoefde maar lief te lachen (bij wijze van) en het was raak. Nu is dat wel anders. Althans, zo voelt het. Ik merk wel dat ik meer geduld moet hebben. Rustig afwachten en investeren. ;-) Ik wil té graag denk ik zo.

Ik zit er dan uitgebreid over na te denken, maar het is toch van "doe maar normaal, dan doe je gek genoeg". Maar het komt ook mede, doordat ik meteen ben gaan samenwonen in een volstrekt onbekende stad. Ik ken er niemand (wel collega's), maar geen vrienden etc. Als ik dan mensen ontmoette, dan deed ik er wat mee, want als ik zei dat ik mensen had ontmoet en vervolgens met ze ging afspreken, was de vrouw des huizes niet blij. Dus dat is het ook. Het is meer van de mensen ontmoeten, er wat mee doen. Maar nu ik vrij ben, kan ik doen en laten wat ik wil. Gewoon echte vriendschappen opbouwen zonder verdere bijbedoelingen. Het is even een klik die in het koppie om moet. Fijn dat ik nu gewoon dingen kan opbouwen!

In m'n geboorteplaats heb ik vrienden zat. Goed, die komen ook niet wekelijks over de vloer. In m'n huidige plaats heb ik dat niet. Dus toen ik iemand ontmoette vond ik het best raar. Ik had er ook mee gezoend, maar dat was het. Contact wou ik 24u per dag, gewoon vriendschappelijk. Als ik dan niks hoorde, werd ik onzeker en dacht ik dat het over was. Maar dat vergeleken met de 'andere' vrienden, daar heb ik ook geen dagelijks contact mee. Al met al moet ik dus weer vanalles leren. Vriendschappen, wat het is, hoe er mee om te gaan. Maar dan heb ik het dus over de vriendschappen dicht bij huis en niet de 'oude' vriendschappen.

Het is wel prettig dat je via via ook allemaal weer mensen leert kennen. Het is fijn om weer mensen om je heen te hebben, om dingen mee te doen en eindelijk écht kunnen genieten. Het zit allemaal in de beginfase, maar dat moet ook groeien. Ik kom wel steeds lekkerder in m'n vel!

Ook leuk is dat je wat gokjes kan wagen. Bijvoorbeeld bij de buurvrouw. Dat is een leuke vrouw, alleenstaand, een stuk ouder, maar wel een gezellige. Ik had er een paar keer echt kort mee gepraat. Van de week heb ik de stoute schoenen aangetrokken, aangebeld en gevraagd of ze zin had om samen een keer wat te eten. Het pakte goed uit, want we gingen koffiedrinken en hebben een hele gezellig avond gehad. Een hoop geluld. En nu gaan we dus ook binnenkort wat eten. Want dat vind ik nog wel saai, 's avonds alleen eten. Soms is het lekker, maar af en toe ook wel fijn. Dat zijn ook weer opstekers en geeft je ook wel zelfvertrouwen. Goed, de volgende keer gebeurt er het tegenover gestelde en krijg je een afwijzing. En zo houdt het alles in balans.

Toch raar dat ik me zo met alles bezig houd. Apart hoe de relatie eigenlijk veel invloed op me heeft gehad en hoe ik me nu een tijd later nog voel en me draai nog moet vinden. En weer een hoop moet leren. Uiteraard gaat het de goede kant op. De actie wordt ondernomen (en alles uit vriendschappelijk oogpunt, alles wat meer wordt, is meegenomen! :-)

Volgend artikel in dit blog

2reacties