In de finale van de Meesterklasse viertallen om het NK-viertallen seizoen 2009-2010 is ’t Onstein  zaterdagde  op voorsprong gekomen. Na 42 (van de 84) spellen is het 130-111 in imps . In feite hebben Brink-Drijver, de Wijs-Muller en Bertens-Bakkeren meer imps gescoord maar een deel daarvan hadden zij nodig om de negatieve carry-over van 17 imps (afkomstig uit de twee wedstrijden die beide teams tegen elkaar in de voorronde speelden) weg te poetsen en daarnaast liepen zij ook nog twee keer 3 imps straf op vanwege te langzaam spelen.

Ricco van Prooijen(Noord) en Louk Verhees(zuid) sloegen in de finale als eerste toe met deze uitstekende 6♣. Het bieden was conventioneel: noord vroeg met 2♦, 2SA en 3♦ de hand van zuid op en kwam achter een 1♠-3♥-3♦-6♣ verdeling met een redelijke hand (14-16) waarna 5♦ vermoedelijk een ruitencontrole aangaf. (Hier schiet mijn kennis van dit relaysysteem te kort)

West kwam met schoppen uit en de leider nam het aas en speelde klaveren uit de dummy voor het aas en klaveren voor de heer van west die in klaveren van slag ging naar de dummy. Een schoppen getroefd, ruiten aas en een ruiten getroefd gevolgd door schoppen vrouw en een harten uit zuid weg toen oost een kleine schoppen bijspeelde.

Morgen (zondag 10 januari is het tweede en laatste deel van deze eindstrijd; 10.30, 13.00 en 15.15 zowel in het denksportcentrum ‘Den Hommel’ via de vugraph als op het internet (BBO) rechtstreeks te volgen.

Soms is bridge een beetje bluf. Oost (Huub Bertens) vologde na 1SA met een Landy 2♣ om een tweekleurenspel in harten en schoppen aan te geven. West (Ton Bakkeren) doubleerde hierna 3SA en hoopte (of was dat de afspraak) op een schoppenuitkomst. Zuid geloofde, vreesde een slechte afloop, en vluchtte naar 4♣ dat ongedoubleerd twee down ging.

Op de andere tafel bereikten de Wijs-Muller als noord-zuid ook 3sA maar west doubleerde niet. Na een schoppenuitkomst voor het aas stak de leider over naar klaveren aas en sneed met ♣9. Harten aas (bij west de vrouw) en harten naar ♥10, klavere naar de boer, klaveren heer en harten naar harten heer voor de dertiende klaveren als negende slag. Hoezo, bridge een moeilijk spel?

Het zag er overigens op de spellen 22 tot en met 26 van de tweede zitting bepaald niet naar uit dat ’t Onstein de eerste finaledag rooskleurig ging besluiten. Het Witte Huis (Jansma-Paulissen en van Prooijen de Wijs) denderde over de tegenpartij heen, scoorde 45 onbeantwoorde imps en ging fier aan de leiding. In de derde serie van veertien spellen sloeg ’t Onstein keihard terug en had daarbij de wind in de zeilen. Het verschil van 19 imps (zeg maar twee mancheswings) is niet dusdanig groot dat de kampioen al vast staat; met een paar grote scores kan Het Witte Huis terug in de wedstrijd komen.

Zelf de wedstrijd via BBO gevolgd (het schaatsen verdiende ook aandacht!) en ik kreeg wel de indruk dat de drie paren van ’t Onstein met vooral Drijver-Brink weer prima op dreef het betere van het spel hadden en minder dramatische ondernemingen op touw zetten. Het spreekwoord ‘bridge is a game of inches’ ging echter in een aantal kostbare spellen zeker op. Morgen op naar Utrecht om de strijders op de voet te volgen.

Rectificatie: in de zaterdagrubriek noemde ik het biedsysteem van Reese-Shapiro abusievelijk Crazy Diamond; het moet zijn Little Major (al zijn de twee systemen wel verwant).

BUITENBRIDGE: veel blues van Nederlandse bodem, Daniël Lohues. Picobello: Lohues and the Louisiana Bluesclub deel 1&2. Oude koek maar het ligt erg prettig in het gehoor.

Volgend artikel in dit blog

2reacties