
Vanmorgen keek ik op de kalender: 10 januari 2010. Opa jarig, geboren op 10 januari 1920. Ik keek nog een keer, ja het is echt 10 januari. Winter dus. Nu ben ik bijna vijftig jaar jonger dan Opa maar toch weet ik dat in het in de winter kan sneeuwen, vriezen en zelfs bij tijd en wijle onguur kan zijn. Met stijgende verbazing heb ik dan ook de nieuwsberichten gevolgd. De waarschuwingen waren niet van de lucht. De ANWB (een club die wielrijders vertegenwoordigd, en wielrijders zijn in de ogen van die club gemotoriseerde wielrijders) gaf aan dat ik een jas moest meenemen in de auto. Het kon wel eens koud zijn. En eten, voor het geval ik zou stranden in een verradelijke stuifduin.
Hardloopwedstrijden gingen niet door omdat de lokale bobo te bang was dat er een loper door z'n enkel kon gaan en dat dan de hulpdiensten niet binnen het voorgeschreven kwartier de onfortuinlijke loper kon ophalen. Schaatsters tijdens het NK Korte Stukjes Hard Rijden klaagden dat het wel erg koud was op de baan.
Gisteren waaide het in Rotterdam, windkracht 6. Wat ooit een gure noordoostenwind heette is nu een "wind-chill factor". Het was dankzij die waarschuwingen lekker rustig in de stad. Hardlopend over de doorgaande weg werd ik maar weinig gesneden door automobilisten.
Vandaag stond onze 23 km marathontrainingsloop op het programma. Ook bij ons was de vraag of het wel door moest gaan. Het journaal opent tenslotte niet voor niets met een weerbericht vol onheilstijdingen. Besloten werd om het zondagochtend aan te kijken. En jawel, we mochten van start. Met 210 lopers in diverse groepen. Mooier loopweer konden we ons niet wensen. Een graadje boven nul en af en toe een sneeuwvlokje. Een keertje moesten we uitwijken voor een strooiwagen. De vriendelijke chauffeur zette zijn auto voor ons aan de kant en stak zijn duim op. We hebben hem beloofd niet verder te vertellen dat we hier in de regio best nog wel strooizout hebben.
Ik was 's middags aan de late kant bij Opa's verjaardag. De tante's zaten al aan de advocaat met slagroom. Deze drie tante's, zussen van Opa, hebben de winters van 1963, 1947, 1940, 1929, 1942, 1979, 1941, 1996 en 1970 overleeft. De koudste negen winters ooit. Ze zijn ook weer niet zo oud dat ze Nummer Tien in deze lijst, die van 1917 hebben meegemaakt.
Maar wie over een jaartje of tien terugkijkt heeft het niet meer over Reinier Paping of over de mestershoge stuifduinen van 1947 maar over de Hel van 2010.
En wij waren erbij, en liepen 23 km in 1.59.55. Dat is 19 seconden langzamer dan het voorgenomen schema. Maar dat kan niemand ons kwalijk nemen. Het sneeuwde namelijk gedurende de laatste vier kilometer.
hans
10-01-2010 23:59
Marathonton 12-01-2010
13:30
Jan.B.
13-01-2010 00:03
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
