
Het jaaroverzicht van het Volkskrant magazine gaf met grote indrukwekkende foto’s onder meer een beeld van de korte oorlog tussen Israël en Palestijnen in Gazastad en van een dode Amerikaan in Afghanistan.
De foto van Gazastad toonde twee ontplofte fosforbommen boven de
belegerde stad, maar dat werd in het bijschrift niet duidelijk.
Daar stond het volgende: ‘Gazastad. Vanuit Libanon wordt op
het noorden van Israël geschoten met raketten. De explosies die
volgen, zetten de nachtelijke hemel tot in de wijde omtrek in
lichterlaaie. De strijd tussen de Israëli’s en de
Palestijnen, sinds 27 december 2008 weer hevig opgelaaid, gaat
onverdroten door. Het Rode Kruis stelt dat de Israëlische troepen
humanitaire hulp saboteren. De organisatie heeft grote moeite om
met zijn ambulances de gewonden te bereiken, waardoor er nog meer
slachtoffers vallen.’
Het bijschrift was onjuist. Te zien waren door Israël afgeschoten fosforbommen boven Gazastad. Dat is op verzoek van de correspondent in de regio direct gerectificeerd, maar dat heeft niet iedere lezer gezien.
De foto’s leidden tot een brief van een lezer die vindt dat de krant bewust een verkeerd beeld geeft van het conflict tussen Israël en de Palestijnen en van de oorlog in Afghanistan. Waarom geen beelden getoond van de vele burgerdoden, vroeg hij. Een citaat: ‘Gedurende de Gazabombardementen zijn in 12 dagen 1.400 Palestijnen gedood (onder wie 700 burgers en 450 kinderen), plus nog eens ruim 6.000 verminkten en gewonden. Aan Israëlische kant sneuvelden 13 soldaten. (…) Tot op de dag van vandaag sopt de Gaza-grond van het bloed. De VN sprak over een 'humanitaire ramp van ongekende omvang' en liet voor het eerst, na onderzoek, de term ‘oorlogsmisdaden’ vallen.’
De lezer verwijt de redactie dat ze wel oog heeft voor Israëlisch en Amerikaans leed, maar dat van Palestijnen en Afghanen verzwijgt.
De brievenredactie vroeg de fotoredactie van het magazine om een antwoord. Die liet weten dat de foto’s geen politieke keuze zijn, maar zijn gekozen om de gruwelen van de oorlog te laten zien. Het gaat om het beeld, niet meer en niet minder.
De ingezonden brief werd niet geplaatst omdat de redactie vond dat de suggestie van partijdigheid niet door feiten werd gesteund.
Daarmee nam de brievenschrijver geen genoegen. Hij schreef: ‘Kennelijk is het leidmotief van de fotografie uitsluitend 'sterk' als een Israëliet of een Amerikaan het slachtoffer is. En niet als het een Palestijn of Afghaan betreft.’
Zijn brief werd desondanks niet geplaatst, ook niet nadat hij de hoofdredacteur om een mening had gevraagd. Die schaarde zich achter de fotoredactie. Hij schreef: ‘Het niet publiceren van uw schrijven heeft niets te maken met een door u veronderstelde voorkeur voor een van de partijen in het Midden-Oostenconflict. Wij weten dat dit conflict van beide kanten grote emoties oproept, maar de krant in haar algemeenheid en de correspondent in de regio doen hun uiterste best om tot evenwichtige berichtgeving te komen. Naar onze bescheiden mening slagen wij daar goed in, hoe moeilijk het ook is in het huidige gepolariseerde klimaat om de voor- en tegenstanders van beide kampen in het conflict daarvan te overtuigen.’
Vervolgens vroeg de lezer mijn mening. De lezer heeft een punt, vind ik. Dat komt echter vooral doordat bij de foto van Gazastad een verkeerd bijschrift stond. Als daar was vermeld dat het (verboden) fosforbommen waren, afgeschoten door Israël, dan was niet het beeld ontstaan dat de redactie alleen kiest voor Amerikaans of, in dit geval, Israëlisch leed. Nu werd de suggestie gewekt dat Israël werd beschoten, terwijl het omgekeerde het geval was.
Met de fotokeuze op zichzelf is niets mis. In al zijn gruwelijkheid was de foto van de fosforbommen indrukwekkend. Mijn eerste gedachte was: je zult er wonen, arme Palestijnen. De foto van de Amerikaan staat volgens mij ook voor meer. Hij toont intens oorlogsleed. Een burgerdode zou het beeld niet hebben veranderd.
Naar mijn gevoel is juist door niet voor politiek correcte foto’s te kiezen, aangetoond dat het hier alleen ging om de kracht van het beeld. Je kunt twisten over de vraag of een jaaroverzicht ook een op een moet tonen wat er is gebeurd. De redactie van het magazine vond dat, anders dan ik, niet nodig.
De lezer heeft geen gelijk als hij de redactie partijdigheid verwijt. Ik heb afgelopen week de verslaggeving over de oorlog in Gaza en Libanon nog eens nagelezen. Er is steevast van twee kanten bericht. Maar helaas kan de krant het in dit conflict bij sommigen nooit goed doen.
Thom Meens
Gelukkig werd mijn mening echter perfect verwoord door reageerder Boubkari die op 16-01-2010 16:14 schreef:
"Of Alfred Pijpers is niet op de hoogte van dit alles dan hoort hij niet verbonden te zijn aan het Instituut Clingendael of hij is er wel van op de hoogte en laat dat bewust achterwege dan is hij niet meer dan een propagandist om welke reden dan ook voor een aanval op Iran en dan is hij ook niet op z'n plaats bij het Instituut Clingendael maar meer bij een neo-con denktank in de VS!"
Als Boubkari daaraan had toegevoegd dat Alfred Pijpers naadloos past in de neoconservatieve opiniekliek van de Volkskrant, had ook hij als banneling zijn meningen voortaan alleen nog maar mogen uiten op dit weblog van de Ombudsman.
Peter van
Noort 17-01-2010 15:55
Op deze wijze hebben veel critici, dissidenten en opposanten niet de mogelijkheid om de neoconservatieve opiniestuurders van de Volkskrant de noodzakelijke tegenspraak te bieden. Is dit een democratie? Is dit een rechtsstaat? Het líjkt er niet op.
Arie Elshout, adjunct-hoofdredacteur én columnist (m.i. onverenigbare functies) maakte het vandaag 18/1 weer bont in zijn column in de VK van vandaag, 18/1. Hij praat niet alleen het executeren c.q. liquideren van Iraanse atoomgeleerden door de Israëlische geheime dienst goed, maar propageert het zelfs als zijnde het minste kwaad.
Arie Elshout doet daar eerst nog wat lacherig over:
"Loopt er soms een geheim Israëlisch programma om nucleaire wetenschappers één voor één uit te schakelen en daarmee het Iraanse atoomprogramma te ondermijnen? Het zou betekenen dat moord en ontvoering worden ingezet om Iran van een kernwapen af te houden."
Hij lijkt dus wel te beseffen dat het zonder enige vorm van proces (en misschien dus ook vaak onterecht) doden van mensen eigenlijk niet kan in moreel, ethisch en juridisch opzicht. Vervolgens kantelt Elshout echter het perspectief en presenteert het heimelijk executeren van Iraanse wetenschappers als het minste kwaad in verhouding tot de mogelijkheid dat Iran (net als Israël) eigen kernwapens ontwikkelt, wat natuurlijk onvermijdelijk door de Amerikanen en Israëliers met militair geweld zal dienen te worden verhinderd:
"Is het dan toch niet beter om te kiezen voor het tien-kleine-negertjes-scenario als minste van alle kwaden?"
Erasmus heeft kennelijk voor niets geleefd, gedacht en geleerd. Hij was zowel tegen de ketterij als tegen de ketterdood, maar hij vond om theologische redenen het doden van ketters een nóg erger kwaad dan ketterij dat ondertussen volgens hem wel moest worden bestreden, maar dan op en manier die de morele, ethische, fysieke, psychische en juridische integriteit van mens en maatschappij niet aantast. (Kees Schuyt, ‘Over het recht om wij te zeggen’, 2009, pag 97).
Hoe dan ook, de rillingen liepen over mijn rug bij het lezen van het opiniestuk van Arie Elshout, adjunct-hoofdredacteur en columnist van deze krant. Omdat ik echter door zijn collega Henk Müller ben van verbannen uit de openbare reactie- en discussieruimtes kan ik er niet op reagere. Gelukkig is daar nu nog reageerder 'Boubkari' actief. Hij bedient Elshout van scherpe, passende en inhoudelijke repliek en beschuldigt hem terecht van vervalsing van de geschiedenis van de door de Amerikanen aangemoedigde maar door Saddam Hoessein bloedig onderdrukte opstand van de sjiieten en Koerden.
Het is de vraag hoe lang reageerders als 'Boubkari', Frank Lenssen e.a. nog zullen worden gedoogd door moderator Henk Müller. Eén 'verkeerd' woord en zij liggen er ook uit zodat de opinieleiders van de Volkskrant een vrij schootsveld hebben voor hun aanvallen op de door beschaafde mensen moeizaam ontwikkelde en gekoesterde morele, ethische, humanitaire, democratische en rechtsstatelijke waarden, beginselen en regels.
Arie Elshout is altijd een uitgesproken voorstander geweest en gebleven van de misdadige en illegale (Agnes Kant had gelijk) militaire vernietiging van Irak, maar hij heeft (evenmin als VK-opiniemakers Brill en Spijkers en andere neocons) daarvan nog niets geleerd, zelfs niet na lezing van het rapport van de commissie-Davids.
Met de vraag "Moet het recht altijd zwaarder wegen dan de politiek, of kunnen zich situaties voordoen waarin het recht moet wijken voor een politieke afweging?" duwt Arie Elshout de 'moralistische en juridische' westerse democratische traditie met haar 'morele subtiliteiten en dilemma’s' (let hier op de schampere toon van Elshout) steeds verder op een griezelig hellend vlak in de richting van een cynisch politiek opportunisme, imperialisme en machtswellust van Israëlisch-Amerikaanse snit, die - als het aan Elshout, Brill en consorten ligt - niet beperkt zal blijven tot het Midden-Oosten.
"Toch zijn er vraagtekens te plaatsen bij de vanzelfsprekendheid waarmee het primaat bij het internationaal recht wordt gelegd," schrijft Arie Elshout. Dan dooft het licht, maar ik krijg er wel slapeloze nachten van.
Zie: ”Schedels lichten” extra.volkskrant.nl/opinie/art...
”Een tweede element in het polarisatieproces is éénzijdige informatie of selectieve informatieverwerving [..] Om diezelfde reden worden afwijkende meningen, maatschappelijke 'dissenting opinions en een ‘ander geluid’ veelvuldig geweerd. Democratische samenlevingen hebben een open opinieklimaat nodig, maar in een polariserend proces worden tegengeluiden van de officiële lijn of van meerderheidsmeningen onderdrukt.” (Schuyt, ibid. pag 63)
@Peter van Noort (17-01-2010 15:55),
Hoezo 'vermeende' atoombewapening van Israël? Niemand ontkent het bestaan ervan. Men wil er met het oog op 'hogere' belangen alleen niet over te schrijven, of men durft dat niet ivm het risico van verbanning of misschien zelfs liquidatie (lees het stuk van Elshout).
Het recht op vrije meningsuiting over alles en iedereen is bovendien een levensvoorwaarde voor iedere democratische rechtsstaat.
Dit verklaart wellicht waarom de vrijheid van meningsuiting wordt beschouwd als het belangrijkste van alle universele fundamentele rechten. Alle mensen zouden daarover dus ook moeten kunnen beschikken. Beperking van dat recht en van de mogelijkheid om er gebruik van te maken, komt alleen toe aan de wetgever en aan de onafhankelijke rechter.
"Thus corporations finally claimed the full rights enjoyed by individual citizens while being exempted from many of the responsibilities and liabilities of citizenship. Furthermore, in being guaranteed the same right to free speech as individual citizens, they achieved, in the words of Paul Hawken, 'precisely what the Bill of Rights was intended to prevent: domination of public thought and discourse.' The subsequent claim by corporations that they have the same right as any individual to influence the government in their own interest pits the individual citizen against the vast financial and communications resources of the corporation and mocks the constitutional intent that all citizens have an equal voice in the political debates surrounding important issues.":
(David C. Korten - Source: in his book, When Corporations Rule the World, 2001. Bron: Nieuwsbrief van Information Clearing House dd 19 jan 2010.
N.B.: Media zijn ook 'corporations'.
Omdat het bovenstaande te lezen valt in het hoofdredactioneel Commentaar van de VK van vandaag (20/1), zou deze opvatting de geest van de krant moeten weerspiegelen. De praktijk wijst echter op het tegendeel en daarmee op de hypocrisie van die mooie woorden, en helemaal van die laatste zin:
"Hoe ook de uitkomst van het proces zal zijn, het is betreurenswaardig dat nu de illusie postvat dat de rechter het maatschappelijke discours zou kunnen beslechten.
Zie: extra.volkskrant.nl/opinie/art...
In werkelijkheid gaat deze krant niet alleen nooit in debat met haar lezers. In plaats van met verifieerbare feiten, deugdelijke tegenargumenten en met een in moreel, juridisch en democratisch opzicht superieure stellingname bestrijdt de Volkskrant haar critici en opposanten met willekeurige censuur en onterechte en onrechtmatige verbanning uit de openbare platforms voor publiek debat op haar eigen internetsite.
PS1
Ivm mijn verbanning kan ik het bovenstaande helaas niet plaatsen in de daartoe bestemde openbare reactieruimte onder het hoofdredactioneel commentaar op de 'opinie-pagina' van de website van de Volkskrant waartoe iedereen (ook niet-lezers) vrij toegang heeft zolang men maar dingen schrijft die de redactie niet onwelgevallig zijn.
PS2
Waar vindt dat 'maatschappelijke discours' (waar de commentator overr schrijft) dan eigenlijk wél plaats? Ik neem aan dat burgers daar wél mogen en kunnen beschikken over hun fundamentele recht van vrije meningsuiting. Nogmaals: Waar is dat democratische en rechtsstatelijke Utopia?
Joris
Driepinter 20-01-2010 16:37
peter van
deurne 20-01-2010 17:13
Joris
Driepinter 21-01-2010 09:18
Journalisten vinden dat zij wel scherpe en zelfs grove en beledigende kritiek mogen leveren op alles en iedereen tot aan onze minister-president en Koningin toe, maar wij burgers moeten journalisten en columnisten etc. steeds met de hoed in de hand tegemoet treden en onderdanig toespreken.
"Het Europese Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) heeft in de zaken Handyside en Sunday Times zijn uitgangspunten voor beoordeling van de vraag of een beperking [van de uitingsvrijheid; rvw] noodzakelijk is in een democratische samenleving neergezet. Die kunnen als volgt worden samengevat. De uitingsvrijheid is een van de essentiële grondslagen van een democratische samenleving. Uitingsvrijheid is er niet alleen voor informatie en ideeën, die met instemming worden ontvangen, maar ook voor inlichtingen en denkbeelden, die ergeren, shockeren en verwarring zaaien ('offend, shock and disturb'). Zonder pluriformiteit, tolerantie en een 'open mind' is er geen sprake van een democratische samenleving. Om dus beperkingen te stellen aan de uitingsvrijheid dient er een dringende maatschappelijke behoefte daartoe aanwezig te zijn, de beperking moet evenredig zijn aan het te bereiken doel en de aangevoerde redenen relevant en in overeenstemming met artikel 10 lid 2. [..]
(J.M. de Meij e.a., 'Uitingsvrijheid. De vrije informatiestroom in grondwettelijk perspectief', 2000, pag 252)
Telkens als journalisten en opiniemakers benadrukken hoe waardevol en belangrijk een vrije en vrijmoedige gedachtewisseling is voor een democratie, gaan zij ervan uit dat dit alleen geldt voor hun eigen journalistieke uitingen en (dus) niet voor die van gewone burgers in hun ingezonden brieven, weblogs, reacties en andere (pogingen tot) bijdragen aan 'het publieke debat' en 'maatschappelijke discussie'.
Folkert Jensma, oud-hoofdredacteur van NRC Handelsblad, schreef op 19/1 jl in een opiniestuk over het proces-Wilders:
De rechter kijkt of een uiting onnodig grievend is in relatie tot de maatschappelijke discussie: wie zegt het, wat zegt-ie en waar komt het vandaan. Politici, kunstenaars, columnisten en andere beroepsmatige deelnemers aan het publieke debat krijgen extra ruimte."
Nog afgezien van het feit dat het begrip 'beroepsmatige deelnemer aan het publieke debat' innerlijk tegenstrijdig is (tot het publiek behoren is per definitie geen beroep) is het de vraag gewettigd waarop dit voorrecht van een grotere mate van uitingsvrijheid (bovenop de al ruim voorhanden mogelijkheden daartoe waarover leden van deze groepering kunnen beschikken) dan gebaseerd is? Folkert Jensma denkt kennelijk NRC, en niet (meer) zelfstandig.
"Grondwet en wetten gelden in principe voor iedereen en elementaire rechten van de mens zijn in internationale verdragen en in constituties vastgelegd," schrijft prof. Kees Schuyt (lid Raad van State, oud-lid WRR en oud-columnist van de Volkskrant) op pag. 83 van zijn onmisbare boek 'Over het recht om wij te zeggen' (2009). Laat iedereen zich hiervan goed bewust zijn en blijven, inclusief journalisten en door hen uitverkoren professionals:
"De werking van het gelijkheidsbeginsel heeft een dynamiek gegeven aan de ondermijning van groepsprivileges. [..] De democratische rechtsstaat bracht daarbij door rechtsregels begrensde machtsuitoefening, participatie van burgers bij bindende besluitvorming en reductie van willekeur." (ibid. pag 83)
Ondertussen blijken de machtswellust, de willekeur en de wraakzucht van de moderator van de opiniepagina's van de Volkskrant bepaald níet door rechtsregels (laat staan door die van democratie, moraal en fatsoen) te worden begrensd. Is dit bewust en toelaatbaar rechtsrelativisme of juist één van de symptomen van een verstervingsproces van recht dat niet wordt gerespecteerd en onderhouden, laat staan gehandhaafd?
De Volkskrant schreef op 5/1 jl in haar Commentaar schijnheilig dat buigen voor intolerantie of terugdeinzen voor mogelijke belediging van gelovigen niet passen in een vrije samenleving en dat een democratie niet kan gedijen zonder onbevangen kritiek, botsing van ideeën, tegenspraak en satire. Volgens de (anonieme) commentaarschrijver is geen enkele opvatting, ook geen religieuze, bij voorbaat boven kritiek, onderzoek of spot verheven: "Hoe hoog de prijs ook is, het verdedigen van deze vrijheden is een dure plicht van elke democratische staat." (VK 05-01-2010, 'Een Deense Held', extra.volkskrant.nl/opinie/art...)
Ja, ja. Gewone mensen moeten vooral niet denken dat zij op grond van dit beginsel dus ook gewoon kritiek op de journalistiek mogen en kunnen uiten. Diezelfde journalistiek zal dit soort uitingen namelijk op allerlei legale en onrechtmatige manieren keihard onderdrukken. Er is niemand - geen columnist, geen rechtskundige en zeker geen politicus - die tegen deze democratische misstand protesteert, want hij/zij weet zeker dat hij voortaan door de journalistieke gemeenschap zal worden kaltgestellt en zodoende buiten de dominante maatschappelijke orde wordt geplaatst.
In navolging van het EHRM benadrukken prof. J.M. de Meij c.s. in bovengenoemd boek 'Uitingsvrijheid' dat politici ongezouten kritiek moeten kunnen verdragen omdat de grenzen voor aanvaardbare kritiek bij een politicus anders liggen dan bij een privé-persoon (pag 254 en 255), omdat de vrijheid van het politieke debat nu eenmaal de essentie van het concept van een democratische samenleving is. Ook deze auteurs doelen echter op kritiek die door de journalistiek wordt geuit op personen die in politieke, bestuurlijke, economische en/of en culturele machtsposities verkeren.
Maar waarom bestaat deze ruimte voor kritiek en spot niet als die gericht zijn tegen door media uitverkoren opiniemakers zoals columnisten, politieke analisten, commentaarschrijvers, presentatoren en recensenten? De merkbare invloed die zij uitoefenen op de publieke meningsvorming en politieke besluitvorming rechtvaardigt mijn inziens een slechts door wet en rechter beperkte recht en mogelijkheden van burgers om hen kritisch te volgen én te beoordelen. Daarbij geldt de door het door het EHRM in de zaak Thorgeirson geformuleerde uitgangspunt dat 'discussion on matters of public concern' niet beperkt mag worden tot 'political discussion'.
jannie de
man 21-01-2010 13:59
Joris
Driepinter 21-01-2010 16:07
jannie de
man 21-01-2010 17:39
Jannie is het met de VK eens. Hoe bestaat het! Het is vast een complot denk je niet?
Joris
Driepinter 22-01-2010 08:37
Je schrijft dat je het met de Volkskrant eens bent. Wat bedoel je daarmee? Dat je het per definitie, altijd en kritiekloos eens bent met alles wat de VK schrijft, meent, goedpraat of bekritiseert, benadrukt of verdoezelt, propageert of juist negeert? "Ik denk VK en dus niet zelfstandig", is dat wat je bedoelt?
Ik denk zelfstandig en ben het dus lang niet altijd eens met de Volkskrant. Wat is daar zo verkeerd aan? Vwb je opmerking van 21-01-2010 13:59: Ik heb een prima leven als burger van een vrije en democratische rechtsstaat en bovendien hoog opgeleid, financieel onafhankelijk, in goede harmonie met mijn eerste en enige echtgenote, dol op wandelen, natuur en dieren. Ik ben echter wars van hypocrisie, onrechtvaardigheid, rassenwaan, (zelf)discriminatie, schending van mensen- en burgerrechten, vriendjesjournalistiek en dus ook van belangenbehartiging en politiek activisme onder de valse vlag zogenaamde journalistieke ongebondenheid, onafhankelijkheid en betrouwbaarheid. Je hebt het recht om het daar niet mee eens te zijn, maar kom in een discussie als deze dan alsjeblieft met deugdelijke tegenargumenten ipv alleen maar met geschimp.
Joris
Driepinter 22-01-2010 11:26
ombudsman 22-01-2010 11:43
Als je dan toch iets citeert, diteer dan wel alles en grijp niet alleen wat je van pas komt.
En dan nog iets. Vanaf nu gooi ik alle anonieme reacties weg. Op dit blog speel je maar mee onder je eigen naam en ip-adres.
Open en bloot en niet verscholen achter een veilig avatar.
Wie zich toch anoniem hier meldt wordt van dit blog verbannen.
En overigens was het geen recensie, maar een opiniestuk. Als je dat verschil niet eens kent, moet je vooral niet hoog van de toren blazen.
Joris
Driepinter 22-01-2010 11:46
ombudsman 22-01-2010 11:55
Nou plezier zal het me niet doen. Maar je bent gast op mijn blog. Ik heb het recht te weten wie je bent. Als je hier wil meepraten doe je dat herkenbaar. Neem een voorbeeld aan je vriend Robert van Waning.
En overigens kan het geen nieuws zijn voor je dat ik wil dat je hier herkenbaar bent. Als je mijn columns goed leest - waarop ik je nog nooit heb kunnen betrappen - dan weet je dat ik vind dat elke reactie op het vk-blog en op de opiniesite onder eigen naam moet.
U schrijft aan 'Joris Driepinter' dat hij een voorbeeld moet nemen aan mij, terwijl ik door VK-moderator Henk Müller juist ongeschikt bevonden ben voor deelname aan het openbare publieke debat op de opiniepagina's van de website van de Volkskrant!
(Mijn verbanning werd overigens nooit deugdelijk gemotiveerd, al beschuldigde u mij wel (eveneens zonder enige staving) van 'absurde reacties en vuige suggesties'.
"Neem een voorbeeld aan je vriend Robert van Waning," schrijft u schamper, terwijl ik die man/vrouw helemaal niet ken en hij/zij mij ook niet. Dat weet u best.
In het publieke debat bestaan (als het goed is) geen vrienden of vijanden, maar alleen verifieerbare feiten, deugdelijke argumenten, verdedigbare standpunten en persoonlijke meningen. Verder spelen ook achtergronden, bindingen, loyaliteiten en belangen een grote rol in journalistieke bericht- en opiniegeving en in maatschappelijke en politieke discussies, maar die worden vaak door rookgordijnen omhuld, ook door (zogenaamd ongebonden en onafhankelijke) media en hun uitverkoren opiniemakers. Met name op dit laatste verschijnsel is mijn voornaamste kritiek gericht, zoals u ook heel goed weet.
Leve onze democratische rechtsstaat en leve de onafhankelijke journalistiek (voorzover nog in leven).
flipwillemsen 22-01-2010 13:35
Ik ben het helemaal met u eens wb anonimiteit. Ik heb ook bijna altijd niet anoniem gereageerd en had onder mijn eigen naam en met een foto van mezelf een blog op VK weblog. Totdat ik door een blogger, die met open vizier streed, telefonisch ben bedreigd en de politie heb moeten bellen. Een angstige ervaring. Met als gevolg dat ik voortaan nog wel uitkijk om niet anoniem te bloggen of mijn mening te geven. Ik zou het juist veel beter vinden als aan de ruimte die bijvoorbeeld Robert van Waning inneemt met zijn steeds weer hetzelfde verhaal eens paal en perk werd gesteld. U kunt toch aan de IP nummers zien wie de persoon achter de naam is?
Of vergis ik me?
Thom
Meens 22-01-2010 13:51
Ik zou niet weten hoe ik dat zou moeten kunnen zien aan de ip-nummers. Ik ben op dat terrein een digibeet. Waar het mij om gaat is dat ik moet kunnen weten wie iets schrijft. Als Joris D. mij zijn identiteit kenbaar maakt, mag hij van mij als Joris D. blijven schrijven. Doe hij dat niet, dan even goede vrienden (ik kem hem ook niet), maar wil ik hem niet meer op mijn blog.
@Robert van Waning
HIj moet een voorbeeld aan u nemen omdat u wel onder uw eigen naam schrijft. Dat zegt niets over de inhoud van wat u schrijft. Want dat is steevast hetzelfde in een telkens wisselend jasje.
Dat ik het had over uw vriend, komt louter en alleen omdat jullie het zo roerend eens zijn met jullie ongefundeerde kritiek op alles en iedereen.
En voor wie twijfelt aan mijn identeit, ik ben nu niet ingelogd, maar zag in mijn mail dat er was gereageerd.
U reageert nooit inhoudelijk op wat ik schrijf. U bent het kennelijk niet eens met mijn opvattingen over de democratische rechtsstaat, maar u zet er nooit uw eigen argumenten en mening tegenover.
En, inderdaad, de democratische rechtsstaat heeft vele jassen maar steeds dezelfde inhoud: Respect voor (en waar nodig verdediging van) mensen en hun fundamentele en democratische rechten. De onafhankelijke journalistiek zou hier pal voor moeten staan, maar die heeft het vaak te druk met het behartigen van andere belangen dan het algemeen maatschappelijk belang.
@flipwillemsen,
Iemand vertelde mij ooit dat u een vrouw bent. Is Flip Willemsen uw eigen naam?
flipwillemsen 22-01-2010 14:26
Ik begrijp het. Ik mag dus reageren met de fakenaam 'tante truus' als u mijn echte naam heeft. Vind ik terecht. Want dat betekent dat iedereen ter verantwoording kan worden geroepen voor zijn/haar uitlatingen.
@Robert
Ik begrijp uw verwarring wb mijn geslacht. Ik ben namelijk een halve kerel.
Thom
Meens 22-01-2010 14:48
Helemaal juist. Zo is het. Als ik maar weet wie tante truus is. Zo kun je voorkomen dat gekken je identiteit achterhalen, zoals bij jou is gebeurd, maar ik kan je wel bereiken als dat nodig is.
@ Robert van Waning
Ik heb zoveel mail met u gewisseld, ik blijf niet aan de gang. Zonder mijn interventies was u al een half decennium geleden verbannen. Dat bent u kennelijk al vergeten. Een democratische rechtsstaat heeft ook een geheugen.
U schrijft inderdaad veel, maar u reageert nooit inhoudelijk op argumenten of vragen. Zo ben ik wel gedwongen om in herhaling te vallen, netzolang ik een deugdelijke motivatie van mijn verbanning ontvang.
U kunt niet volhouden dat bijdragen als bijvoorbeeld die van 21-01-2010 13:22 niet voldoende stof bevatten voor overrweging en discussie.
Is Flip Willemsen nu wel of niet zijn/haar eigen naam? Schuilnamen zijn toch altijd laf, ook als de redactie weet wie zich daarchter verschuilt, vindt u ook niet? Ik denk dat 'flipwillemsen' onder zijn/haar eigen naam minder gorigheden zou schrijven. Ik heb daar mijn portie wel van gehad, maar kennelijk vond de moderator dát wel allemaal prima. Willekeur en vriendjespolitiek heersen op de website van de Volkskrant.
flipwillemsen 22-01-2010 15:28
Ik ben een vrouw. Het is mijn echte naam. Ik kan me herinneren dat ik u dat in het verleden ook 'verteld' heb.
"Dit blog werd getiranniseerd door mannen met een autoriteitsconflict. Masturbanten die op elke site en iedere blog hun mening lozen. Ze spoelen hun kwakje niet gewoon door het toilet, nee, dit type man eist dat hun meninglozing, bestemd voor het riool, als parfum verkocht wordt waar de hele wereld van kan genieten. Niemand zit op hen te wachten, maar dat willen ze niet geloven. Ze zijn doof en blind, maar dat komt natuurlijk van al dat masturberen. Ik heb mijn best gedaan, mannen. Maar helaas. Elke zelfreflectie is jullie vreemd. Toch zou ik voor de moeite het door mij begeerde bootje cadeau krijgen. Ik zal Hofland een mailtje sturen. Dan ga ik het zelf wel ophalen, kan hij het meteen voor me signeren. Ruk ze, heren. Groet! FW"
De moderator vindt het nog steeds prima dat bloggers elkaar op de grofste en schunnigste manieren beledigen, maar als iemand het echter waagt om alleen maar ironisch “knap hè?” te schrijven in een beredeneerde en correct geformuleerde kritiek op iets wat een columnist had geschreven, dan wordt hij door dezelfde moderator voor onbepaalde tijd verbannen zonder dat hij daartegen bezwaar kan maken bij Ombudsman ("Ik kan niets voor u betekenen. U heeft het aan de stok met de moderator.")
flip
willemsen 23-01-2010 16:23
PS: wenst u uw vrouw sterkte namens mij?
Joris
Driepinter 23-01-2010 18:04
sabine vreugdenhil 24-01-2010 13:49
Ik ben het met u eens, het niveau daalt. De debattechnieken van Robert van Waning , het te pas en onpas bijdragen plakken, keur ik af. Het getuigt niet van fatsoen. Hij heeft zijn ban niet voor niets gekregen natuurlijk.
Voor de discussie is het beter als mensen inhoudelijk reageren op bijdragen van anderen. Daar is deze ruimte voor bedoeld. Simpelweg afkeuren zonder nadere toelichting voegt niets toe. In mijn bijdragen (bijvoorbeeld van 21-01-2010 13:22) zit genoeg stof voor overweging en debat, dunkt mij. Ik wacht op uw tegenspraak, en die mag best stevig zijn maar graag wel feitelijk en inhoudelijk.
@Joris Driepinter, bedoel je het niveau van mijn bijdragen of die van Flip Willemse?
sabine vreugdenhil 24-01-2010 15:59
1) U moet de zaken niet naar uw hand zetten. U dient de feiten juist weer te geven en eerlijk te blijven. Ik lees nergens dat Flip Willemsen er bij de ombudsman op aan dringt u het zwijgen op te leggen. Ze stelt een beperking van de door de ombudsman aan u beschikbaar gestelde ruimte voor. U reageert namelijk vaak off-topic onder zijn stukken en vecht een strijd uit waar de lezer niets mee te maken heeft. Ik vind dat geen gek voorstel. U zou uw reacties kunnen beperken tot twee per ombudsmanstuk.
2) Antwoord op uw vraag welke bijdrage u te onpas heeft geplakt. Ik doel op de bijdrage van een jaar geleden. Die komt neem ik aan van een totaal andere discussie en wordt dus uit zijn verband gerukt. Dat vind ik net als Joris Driepinter onfatsoenlijk.
Hiermee sluit ik de discussie.
Willekeurige beperking van iemands spreekruimte is hetzelfde als iemand het zwijgen opleggen.
Flip Willemsen speelt hier een heilig boontje, wat zij zeker niet is, getuige haar 'debattechniek'' waarvan ik hier maar één staaltje heb weergegeven. Bij andere gelegenheden schreef zij hele 'bijdragen' met alleen "Kwak kwak kwak, kwaak kwaak kwaak, etc etc." Moderator Henk Müller laat zulke 'bijdragen' gewoon staan, zolang er maar geen inhoudelijke kritiek wordt geleverd op uitingen van zijn beschermelingen. Daar is mijn kritiek op gericht, en niet ten onrechte, denk ik.
Kennelijk keurt u zulke schunnige bijdragen zoals die van Flip Willemsen niet af en bent u het daarin eens met de moderator.
Kennelijk vindt ook dat dit niet de plaats is voor correct geformuleerde bijdragen met verifieerbare feiten en beredeneerde argumenten. Ik vind juist van wel. Dus zijn wij het niet eens. Onder normale omstandigheiden ontwikkelt zich dan een discussie op basis van feiten, argumenten en meningen.
Maar nee hoor, hier wordt meteen geroepen om beperking van iemands mogelijkheid om zijn oprechte en correct geformuleerde mening te uiten. Dat is de cultuur die hier tot stand is gebracht door een moderator die maling heeft aan de democratische functie van een publiek debat op een openbaar forum waarop burgers in vrijheid hun meningen mogen en kunnen uiten.
A propos: U vereenzelvigt zich met het standpunt van 'Joris Driepinter', maar het staat niet vast wat hij eigenlijk bedoelde. Misschien vond hij juist zulke zinloze, grove en schunnige uitlatingen als die van Flip Willemsen juist onfatsoenlijk. Dat weten wij pas als hij zich wat duidelijker uitlaat.
PS
In verband met mijn verbanning is dit de enige plek waarop ik nog kan deelnemen aan het publieke debat op het forum van mijn keuze, namelijk de website van mijn ochtendkrant. Ik maak hiervan gebruik omdat ik niet anders mag en dus ook niet anders kan.
stan van
houcke 25-01-2010 00:02
Kijk nog even met mij mee naar de eerste foto in het jaaroverzicht dan ziet u hoe een regen van fosfor over een bebouwde kom neerdaalt bovenop Gazastad, waar een onbewapende burgerbevolking zich verschuilt in een van de meest dichtbevolkte stukjes aarde. Kennelijk moet ik mijn Volkskrant-collega's uitleggen dat dit een oorlogsmisdaad is, zoals deskundige juristen kunnen uitleggen. Daarover met geen woord in het fotobijschrift. Waarom niet? Het is algemeen bekend dat zowel het VN-onderzoek als het onderzoek van talloze onafhankelijke mensenrechtenorganisaties hebben vastgesteld dat de Israelische strijdkrachten op grote schaal oorlogsmisdaden hebben gepleegd. Sterker nog: de Israelische autoriteiten zelf hebben dit toegegeven.
Zo formuleerde de Israelische generaal Eisenkott de zogeheten Dahiye Doctrine van het Israelische leger als volgt: 'What happened in the Dahiya quarter of Beirut in 2006 will happen in every village from which Israel is fired on. We will apply disproportionate force at the heart of the enemy's weak spot (civilians) and cause great damage and destruction. From our standpoint, these are not civilian villages (towns or cities), they are military bases. This is not a recommendation. This is a plan. And it has been approved.' En het doel ervan is volgens de Israelische generaal b.d. Giora Eiland om 'the national infrastructure' te vernietigen 'and (inflicting) intense suffering among the population.' En ook de toenmalige Israelische premier Olmert dreigde met 'buitensporig geweld'. De lezer vindt hier niets van terug in het jaaroverzicht. Integendeel, de tekst suggereert dat het bloedbad, want dat was het, begonnen is met raketbeschietingen vanuit Libanon, wat apert onjuist is. En ook de suggestie dat de oorzaak van het grote aantal slachtoffers, onder wie meer dan 300 Palestijnse kinderen, het gevolg was van het 'saboteren' van 'humanitaire hulp' is een moedwillige vertekening van de werkelijkheid. Collectieve bestraffing, eveneens een oorlogsmisdaad, was juist de bedoeling van de extremisten onder de zionistische autoriteiten is Israel. Al deze feiten verzwijgt de redactie. Waarom? Is dat de taak van een onafhankelijke journalist?
Nog gekker wordt het wanneer we de bladzijde omslaan en zien hoe de daders van de oorlogsmisdaden door de Volkskrant als slachtoffers worden afgebeeld. De tekst onder de foto die over twee pagina's is afgedrukt, luidt als volgt: 'Rouw. Israelische soldaten rouwen op 7 januari bij het graf van een kameraad. Sergeant Alex Mashavisky kwam om bij een gevecht in de Gazastrook. Ondanks herhaalde oproepen van de internationale gemeenschap tot een staakt-het-vuren gaan de gevechten tussen Israel enerzijds en de Palestijnse strijders van Hamas en de Islamitische Jihad anderzijds onverminderd door. De Israeliers zijn de Gazastrook binnengevallen om schuilplaatsen van Palestijnse strijders en hun wapens op te sporen en te vernietigen.'
Wat valt op aan dit bijschrift? Allereerst dat een slachtpartij waarbij meer dan 1400 Palestijnen worden gedood, de meerderheid van hen burgers, tegenover 'slechts' 10 Israelische militairen en 3 Israelische burgers, afgeschilderd wordt als 'gevechten'. Dit is geen strijd, geen oorlog, dit is een bloedbad, een afstraffing, terreur. Verder valt op dat het Joodse militair een naam heeft, terwijl de ruim 1400 Palestijnse slachtoffers, onder wie meer dan 300 kinderen, voor de Volkskrant naamloos blijven. Niet alleen dat, de Palestijnse slachtoffers, een veelvoud van de Joodse slachtoffers, zijn in tegenstelling tot de daders van de oorlogsmisdrijven volstrekt onzichtbaar gemaakt. Op de foto van Gazastad, een grote stad notabene, zien we geen enkel mens, Op de foto van de Joodse militairen staan alleen maar mensen, de omgeving is even onzichtbaar als de ware slachtoffers. Ik stel met nadruk 'de ware slachtoffers', aangezien een dode militair iemand is die tijdens zijn werk is gesneuveld, een bedrijfsongeval als het ware, terwijl een dood kind dat slachtoffer is van 'buitensporig geweld' een 'echt slachtoffer' is. Maar dat kind krijgt van de Volkskrant geen enkele aandacht. De Joden 'rouwen', de Palestijnen kennelijk niet. Althans, hun leed is onvoldoende relevant om in beeld te brengen. En dat is een bewuste keuze van de redactie geweest.
Dan dit: 'De Israeliers zijn de Gazastrook binnengevallen om schuilplaatsen van Palestijnse strijders en hun wapens op te sporen en te vernietigen.' Dat is de officiele Israelische propaganda, waar je als journalist doorheen moet prikken, propaganda moet je niet klakkeloos doorgeven. In werkelijkheid ging het om een collectieve bestraffing, zoals de Israelische autoriteiten zelf ook hebben verklaard. Tijdens een recente wake op de Dam ter herinnering aan het bloedbad in Gaza betitelde de 85-jarige Hajo Meijer, overlevende van Auschwitz, de Israelische oorlogsmisdaden als 'staatsterreur'. Hij wees erop dat er een ononderbroken lijn loopt van Guernica, Warschau, Rotterdam naar Gaza. 'In alle gevallen werd getracht de bevolking op de knieen te dwingen door staatsterreur.' Ook Meijer citeerde in dit verband de Israelische generaal Eisenkott. En het uiteindelijke doel ervan is volgens de Israelische generaal b.d. Giora Eiland om 'the national infrastructure' te vernietigen 'and (inflicting) intense suffering among the population.'
Thom Meens, u zult inmiddels begrijpen dat uw antwoord niet ingaat op de kern van de zaak. Desalniettemin, succes met uw krant.
vriendelijke groet
stan van houcke
journalist/schrijver
amsterdam
jannie de man 25-01-2010 02:13
1) Het waren fosforbommen boven Gazastad. Er is gerectificeerd. Daaruit kan worden geconcludeerd dat de VK niet bewust een verkeerde voorstelling van zaken heeft gegeven.
2)De fotoredactie heeft uitleg gegeven: het gaat om het beeld, niet meer en niet minder.
3)De hoofdredacteur heeft zich uitgesproken en duidelijk gemaakt dat er gestreefd wordt naar evenwichtige berichtgeving. En hoe moeilijk dat is in dit conflict.
4)De ombudsman geeft toe dat de suggestie is gewekt dat Israel werd beschoten.
Kortom: wat wilt u nog meer? Ik denk dat het waar is als de ombudsman zegt dat de krant het bij sommigen in dit conflict nooit goed kan doen.
Daarbij komt dat ik de verwijten van sommigen richting de ombudsman naar persoonlijke strijd vind rieken.
stan van
houcke 25-01-2010 08:09
ik weet niet wie u bent en namens wie u spreekt, maar ik weet wel dat u de strekking van mijn reactie niet begrijpt. ik heb me dus kennelijk niet duidelijk genoeg uitgedrukt voor iedereen. daarom, speciaal voor u en degenen die mij misverstaan: in een beeldcultuur, de cultuur dus waarin wij leven, krijgen mensen hun informatie voor een zeer groot deel via beelden. die beelden scheppen de meningen van de kijker over van alles en nog wat. beelden zijn in tegenstelling tot geschreven tekst direct en veelal ongecompliceerd. men hoeft er als het ware niet over na te denken. daarom gebruikt men ook juist beelden. welnu om een bloedbad dat, zoals nu bekend is een oorlogsmisdaad was van ongekende omvang waarbij o.a. meer dan 300 palestijnse kinderen vermoord werden, samen te vatten in twee beelden waarvan 1 een foto is van de rouwende oorlogsmisdadigers die afgebeeld worden als slachtoffers, en de ander een beeld is waarbij de ware slachtoffers onzichtbaar zijn gemaakt, zowel qua beeld als qua tekst, is journalistiek verwerpelijk, omdat het een ernstige vertekening van de werkelijkheid geeft. neemt u dit maar van een oudere journalist als ik aan. daarover spreekt de ombudsman niet. ik hoop de zaak voor u duidelijk te hebben gemaakt.
vriendelijke groet
stan van houcke
"De vrijheid van meningsuiting, de vrije uitwisseling van gedachten, een onbelemmerd debat zijn democratische en ook wetenschappelijke grondbeginselen die in het verleden regelmatig door de Israëllobby geschonden zijn."
(Stephen M. Walt, mede-auteur van 'De Israël Lobby', in: Stan van Houcke, 'De oneindige oorlog', (2009, pag. 251))
En helaas niet alleen in het verleden, en ook niet alleen in mijn geboorteland de VS..
Joris
Driepinter 25-01-2010 10:58
Joris
Driepinter 25-01-2010 11:03
stan van
houcke 25-01-2010 11:44
stel uzelf de volgende vraag: zijn de twee foto's die de volkskrant afdrukte illustratief voor hetgeen gebeurd is, ik bedoel dekken de beelden de lading? waren de israelische soldaten de slachtoffers en was de palestijnse bevolking onzichtbaar? in eerste instantie gedeeltelijk wel natuurlijk, aangezien de nederlandse correspondenten via de aivd gewaarschuwd waren niet meer naar gaza te gaan waardoor ze niet ter plaatse getuige konden zijn van wat de israelische autoriteiten zelf 'disproportioneel geweld' noemden. maar afgelopen december wist de volkskrant inmiddels dat er op grote schaal oorlogsmisdaden waren gepleegd door de israelische strijdkrachten, zoals blijkt uit talloze onafhankelijke onderzoeken, van amnesty international en human rights watch tot aan de de rapportage van de vn. welnu, komt deze informatie tot uitdrukking in die foto's? nee, geenszins. integendeel zelfs, er wordt een tegenovergesteld beeld opgeroepen.
het was milan kundera die erop wees dat 'de strijd van de mens tegen de macht de strijd is van de herinnering tegen het vergeten.' dat is ook een reden voor mij geweest om mijn boek over het midden oosten-conflict op te dragen aan onder andere Eitan Bronstein, de joodse directeur van Zochrot, een in 2002 opgerichte Israëlische organisatie die de joods-Israëlische bevolking bewust wil maken van de Palestijnse ‘Nakba, de Palestijnse catastrofe van 1948… door die te herdenken, erover te getuigen, te erkennen en te helen.’
Waarom is het geven van een juist historisch verslag zo uiterst belangrijk? De psychotherapeuten Martine Groen en Justine van Lawick schrijven in hun studie Intieme Oorlog dat een chronisch conflict alleen dan opgelost kan worden als er een ontwikkeling doorlopen wordt ‘van schaamte naar schuld, naar bekennen en vervolgens naar boete, vergelding, vergeving en eventueel verzoening. De eerste stap is het benoemen van de vernederingen en de kwetsuren en de schaamte die daarmee gepaard gaat [...] Als dit is uitgesproken, helpt een schuldbekentenis om de schaamte te verminderen.’ Groen en Van Lawick constateren: ‘De mishandelaar – meestal de man -- schaamt zich voor zijn daden, de mishandelde – veelal de vrouw -- schaamt zich voor wat haar overkomt […] Schaamte dient […] uitdrukkelijk aan de orde te komen om de spiraal van geweld te kunnen doorbreken […] Bij geweld in de relatie is er sprake van een voortdurende grensoverschrijding […] waarbij de mishandeling gepaard gaat met dreiging, intimidatie, vernederen, treiteren en ander emotioneel gedrag. Het geweld is ingebed in een patroon van machtsuitoefening waarin vaak een afwisseling te zien is tussen gewelddadig en relatief rustig gedrag […] In de pauze na de uitbarsting van geweld ervaren beide partners de schaamte.’ En die schaamte manifesteert zich weer in woede en agressie, in een onvermijdelijke spiraal naar beneden tot in het uiterste geval de dood erop volgt. De dader wordt als het ware gegijzeld door zijn eigen onvermogen de schaamte onder ogen te zien. Op die manier komt de dader ook niet aan de schuldvraag toe en dat is met name zo problematisch omdat ‘schuld is goed te maken’, maar ‘bij schaamte is dat veel moeilijker. Bij deze emotie is sprake van een fundamenteel tekortschieten, en dat geeft een gevoel van falen, van niet toereikend zijn […] Het zelfbeeld wordt geschonden. Bij schaamte staat het zelf centraal dat veroordeeld wordt, bij schuld is het niet het zelf maar een daad die negatief beoordeeld wordt.’ En dat laatste is veel makkelijker te accepteren.
tot zover de twee psychotherapeuten. met andere woorden: het met beelden vertekenen van de werkelijkheid is een misdadige handeling die de geschiedenis niet verandert maar wel het bewustzijn ervan verziekt. een krant moet zich daar niet voor lenen, de pers dient mensen bewust te maken van de pijnlijke werkelijkheid, moet een tegenmacht vormen door te herinneren.
draai de zaak om. stel de palestijnen hadden meer dan 1400 joods-israeli's vermoord, onder wie meer dan 300 kinderen. had de volkskrant dan in het jaaroverzicht een foto gepubliceerd van rouwende palestijnse strijders en een foto van verder onzichtbare en naamloze joden? nee dus. daarmee wordt duidelijk hoe bedrieglijk de volkskrant was. hier is geen sprake geweest van een fout, hier was sprake van een bewuste misleiding. de volkskrant zou zich moeten verontschuldigen voor deze propaganda. het wissen van de geschiedenis is iets wat doorgaans in totalitaire systemen gebeurt. thoms meens is niet op deze feiten ingegaan.
stan van houcke
journalist/schrijver
amsterdam
jannie de
man 25-01-2010 12:38
Ik gebrijp de strekking van uw betoog heel goed. Ik spreek namens mezelf. Ik ben niet dom, ik ben een VK lezer en word door niemand betaald.
Misschien begrijp u niet wat ik wil zeggen. Dus nog een keer de kern. De ombudsman heeft zich uitgesproken over de vertekening van de beelden en erkent dat de suggestie wordt gewekt dat Israel werd beschoten. Dat vind ik een duidelijke uitspraak. Ik maak er uit op dat het niet om een bewuste actie van de VK gaat om het beeld te vertekenen. Er is dus geen sprake van misdaad of van een Israel-lobby.
Kunt u dat accepteren? Nee. Hier is geen sprake van het gevaar van geschiedvervalsing. Het lijkt erop dat u elke, maar dan ook elke gemaakte vergissing en fout aangrijpt om uw eigen theorie te bevestigen. Namelijk dat er sprake is van Israel lobby en complotten. Alles beoordeelt u alleen met die kokerblik. Op mij komt het fanatisch over. Een blik en houding die ik vaker bespeur bij mensen die extreem betrokken zijn bij het conflict en verblind door hun emotie de tegenstellingen op scherp zetten zonder te luisteren naar de ander.
Ik ben ervan overtuigd dat het in dit geval niets met een Israel lobby heeft te maken.
Joris
Driepinter 25-01-2010 12:56
stan van
houcke 25-01-2010 12:56
ik begrijp uit uw reactie dat u meent dat als de zaak omgedraaid wordt de volkskrant hetzelfde had gereageerd. dus stel de palestijnen hadden meer dan 1400 joods-israeli's vermoord, onder wie meer dan 300 kinderen dan had volgens u de volkskrant in het jaaroverzicht een foto gepubliceerd van rouwende palestijnse strijders en een foto van verder onzichtbare en naamloze joden. ik deel die mening niet, heb geprobeerd dit te onderbouwen, maar u houdt vast aan een volgens mij absurde aanname. dat is uw goed recht, net zoals het mijn recht is de bewering van thom meens aan het eind van zijn betoog niet te accepteren. dat heeft niets te maken met kwalificaties als 'fanatisch', overigens een gruwelijk germanisme, maar zo werkt de democratie nu eenmaal. het heeft geen zin zoals u doet mij allerlei woorden in de mond te leggen die ik niet gebezigd heb. ik vrees dat u niet weet hoe beeld gebruikt wordt in onze cultuur. het is niet anders. ik heb mijn best gedaan u iets over mijn vak duidelijk te maken.
vriendelijke groet
stan van houcke
Thom
Meens 25-01-2010 13:27
Even voor alle duidelijkheid. De foto van de fosforbommen is aangeleverd door een buitenlands persbureau, inclusief het foute bijschrift. Maar het blijft natuurlijk ontzettend suf van de fotoredactie dat daar geen belletje is gaan rinkelen bij het zien van dat foute bijschrift.
Je kon op je tien vingers aanvoelen dat dit geen raketten waren, die vallen niet zo uiteen.
Dat belletje had wel moeten rinkelen en dat dit niet is gebeurd, is fout. Maar voor zover ik het heb kunnen achterhalen, is er geen sprake van dat de redactie bewust Israël uit de wind heeft willen houden. Er is domweg gekozen voor een mooie foto.
Wat ik gek vind, is dat bijna iedereen hier zeker weet dat er wel boze opzet van de redactie in het spel is. Raar, ik ben de enige die met de redactie heeft gesproken. Ben erg benieuwd waar u allemaal uw wijsheid vandaan haalt.
Joris
Driepinter 25-01-2010 14:00
stan van
houcke 25-01-2010 14:01
het antwoord daarop is simpel, ik ben meer dan vier decennia journalist en volg het midden-oosten al zo'n twee decennia. laat ik u slechts 1 simpel voorbeeld geven van de onevenwichtige berichtgeving door de westerse commerciele media zodra het over 'de joodse staat' handelt. het gaat hier om wat in het angelsaksisch taalgebied officieel heet 'censorship by omission'.
'Het volgende schreef ik acht jaar geleden in het tijdschrift de Humanist:
Twaalf jaar geleden bezocht ik in gezelschap van Anneke Jos Mouthaan van 'Een Ander Joods Geluid' en Israëlische vredesactivisten de bezette gebieden. Terwijl we in Gaza-stad met een Palestijnse kinderen spraken schoten Israëlische militairen zonder aanleiding op onze groep. Tijdens het begin van de tweede intifadah, in oktober 2000, was ik voor de VPRO-Radio op de Westoever en zag nabij Ramallah op enkele meters afstand van me hoe een dertienjarig Palestijns kind door een militaire scherpschutter met een hoge snelheidskogel door zijn rechteroog werd geschoten en stervende werd afgevoerd. Van zelfverdediging was geen sprake, de Israëlische soldaat schoot vanuit de bovenste verdieping van een hotel op een afstand van tenminste 400 meter. De journaliste Amira Hass van de Israëlische kwaliteitskrant Ha'aretz, die in tegenstelling tot de Nederlandse correspondenten op de Westoever woont, interviewde een van de sluipschutters. 'Wanneer de officieren te velde de scherpschutters opdracht geven te vuren, dan is de intentie om het hoofd te raken, want als hij schiet, doet hij dat om te doden… Twaalf jaar en ouder mogen we neerschieten,' aldus de Israëlische militair. Hij gaf overigens toe dat het moeilijk is om leeftijden te schatten. 'De richtlijnen… veranderen elke dag, soms zelfs meermalen per dag. Wanneer er aan Israëlische zijde doden vallen, mogen wij meer schieten.' Over het aantal Palestijnse doden zei hij: 'Zes per dag is normaal, het kunnen er ook veel meer zijn.' Het alleen verwonden van kinderen wordt doorgaans als ondoeltreffend beschouwd, want 'verwondingen hitsen de gemoederen veel meer op.'
Zie: home.wxs.nl/%7Ehouck006/israel...
In diezelfde tijd bleven de westerse commerciele media dit soort informatie verzwijgen omdat het niet paste in de propaganda van het zogeheten 'Vredeproces.' En zo verzweeg de 'vrije pers' dat vanaf herfst 1993, toen de Oslo-akkoorden werden ondertekend, tot de herfst van 2000, toen de tweede intifada uitbrak, de Israëlische overheid maar liefst 16.000 hectare Palestijns land confisqueerde. Bovendien werd in bezet gebied bijna 400 kilometer aan toegangswegen voor de Joodse kolonisten aangelegd, verdubbelde het totale aantal kolonisten en kwamen er 30 nieuwe nederzettingen bij. Desondanks bleven mijn collega's braaf de misleidende kwalificatie 'het vredesproces' gebruiken. Overigens was ik niet de enige journalist die getuige was van deze Israelische wreedheden. Elke journalist die serieus verslag wilde doen kon dit zien. Maar de meesten wilden het niet zien, omdat ze dan de consensus moesten verbreken, en op die manier hun carriere op het spel zouden zetten. Wie het wel zag was de gelauwerde oud-correspondent van The New York Times Chris Hedges. In zijn in 2003 verschenen boek War Is a Force That Gives Us Meaning schrijft hij over zijn verblijf in het Palestijnse vluchtelingenkamp Khan Younis in de Gaza strook:
It was still. The camp waited, as if holding its breath. And then, out of the dry furnace air a disembodied voice crackled over a loudspeaker from the Israeli side of the camp's perimeter fence. "Come on, dogs," the voice boomed in Arabic. "Where are all the dogs of Khan Younis? Come! Come!" I stood up and walked outside the hut. The invective spewed out in a bitter torrent. "Son of a bitch!" "Son of a whore!" "Your mother's cunt!" The boys darted in small packs up the sloping dunes to the electric fence that seperated the camp from the Jewish settlement abutting it. They lobbed rocks towards a jeep, mounted with a loudspeaker and protected by bulletproof armor plates and metal grating, that sat parked on the top of a hill known as Gani Tal. The soldier inside the jeep ridiculed and derided them. Three ambulances -- which had pulled up in anticipation of what was to come -- lined the road below the dunes. There was the boom of a percussion grenade. The boys, most no more than ten or eleven years old, scattered, running clumsily through the heavy sand. They descended out of sight behind the dune in front of me. There were no sounds of gunfire. The soldiers shot with silencers. The bullets from M-16 rifles, unseen by me, tumbled end-over-end through their slight bodies. I would see the destruction, the way their stomachs were ripped out, the gaping holes in their limbs and torsos, later in the hospital.'
Ook ik heb in het grootste Palestijnse ziekenhuis in het bezette Oost Jeruzalem Palestijnse kinderen zien sterven aan schotwonden of verwondingen veroorzaakt door zogeheten rubber kogels, die in feite van metaal zijn met een dun laagje rubber eromheen. Ik zag de geplette hoge snelheidskogels die chirurgen uit het lichaam van kinderen hadden verwijderd, tezamen met darmen en ander vitaal weefsel. Israelische kogels die met een snelheid van 1000 meter per seconde intern grote gruwelijke wonden veroorzaken. Iedere correspondent ter plaatse zou hier elke dag over hebben kunnen berichten, maar deden dit bewust niet en doen dit nog steeds niet. De hele wereld had al lang kunnen weten dat Israel een schurkenstaat is die op grote schaal de Palestijnse bevolking terroriseert en zonodig afslacht. Maar het Westen blijft deze terreur politiek, economisch en zelfs militair steunen en wel omdat wij geen normen en waarden hebben. We hebben veel praatjes, maar dat is om de werkelijkheid te verhullen. Deze terreur wordt gesteund door de westerse politici en verzwegen door een groot deel van de westerse commerciele media, door mensen zonder moraal.
Thom Meens, binnen deze onevenwichtige vorm van berichtgeving beoordeel ik de publicatie van de twee foto's in de Volkskrant. Ik kan u tientallen zo niet honderden voorbeelden geven van de tendentieuze berichtgeving zodra het het midden oosten betreft. u hoeft mijn website maar te volgen en u weet wat ik bedoel. Ook aan u de vraag:
draai de zaak om. stel de palestijnen hadden meer dan 1400 joods-israeli's vermoord, onder wie meer dan 300 kinderen. had de volkskrant dan in het jaaroverzicht een foto gepubliceerd van rouwende palestijnse strijders en een foto van verder onzichtbare en naamloze joden?
In afwachting van uw antwoord,
Stan van Houcke
Journalist/schrijver
Amsterdam
PS. Het is mijn collega Chris Hedges die erop wijst dat 'historical memory is hijacked by those who carry out war. They seek, when the memory challenges the myth, to oblitarate or hide the evidence that exposes the myth as lie. The destruction is pervasive, aided by an estasblishment, including the media, which apes the slogans and euphemisms parroted by the powerful.' Warm aanbevolen deze studie van Hedges, die jarenlang oorlogen van nabij gevolgd heeft. Titel: War Is a Force That Gives Us Meaning. En na het gelezen te hebben zult u het minder 'gek' vinden dat ook professionele journalisten sceptisch kunnen staan tegenover de journalistiek.
Reggie
Roning 25-01-2010 14:38
De comissie Davids zou een les geweest moeten zijn dat we niet zondermeer kunnen/moeten vertrouwen op externe bronnen. Ik zie hierin geen uitzondering voor journalisitiek.
Ik weet niet over welk bewuste foto het ging maar de tweede foto lijkt veel op hetgeen beschreven:
www.telegraaf.nl/binnenland/58...
Ik had moeite om de context van die foto te begrijpen.
Voor mij is het nog niet uitgesloten dat er van opzet geen sprake is.
Dat de Volkskrant niet de trigger was dat is wel duidelijk. Voorlopig blijft het daarbij.
Thom
Meens 25-01-2010 14:38
Dat zal allemaal best kloppen, maar waar haalt u het bewijs vandaan dat uitgerekend deze foto op basis van een vooroordeel is gekozen? Dat bewijs is er niet, want dat was niet zo.
Dat u dat niet gelooft is niet mijn, maar uw probleem.
stan van
houcke 25-01-2010 15:12
ik zie het niet als mijn probleem dat de volkskrant-berichtgeving onevenwichtig is, het is eerder een probleem voor de slachtoffers van die berichtgeving, maar dat ben ik dus niet. overigens, zou u nu mijn vraag kunnen beantwoorden. ik herhaal hem nog even:
draai de zaak om. stel de palestijnen hadden meer dan 1400 joods-israeli's vermoord, onder wie meer dan 300 kinderen. had de volkskrant dan in het jaaroverzicht een foto gepubliceerd van rouwende palestijnse strijders en een foto van verder onzichtbare en naamloze joden?
en nu we toch bezig zijn, de relevante feiten die ik in mijn vorige stuk gaf werden dus door de volkskrant verzwegen zoals ik opmaak uit uw opmerking: 'dat zal allemaal best kloppen'. kunt u een verklaring geven voor het feit dat de volkskrant deze feiten bewust verzweeg?
in afwachting van uw antwoord
stan van houcke
jannie de
man 25-01-2010 15:49
Ik twijfel niet aan uw kennis en evenmin aan uw ervaring als journalist. Ik weet en neem van u aan dat er met berichtgeving en beelden gemanipuleerd wordt. Maar ik ben van mening dat u de VK onterecht beschuldigt van het bewust verzwijgen van de werkelijke situatie. U schuift de VK een ernstig misdrijf in de schoenen. De foto van de fosforbommen ,aldus de ombudsman, is ,begrijp ik, aangeleverd door een buitenlands persbureau, inclusief het foute bijschrift. Bij de fotoredactie had een belletje moeten gaan rinkelen. Dat is niet gebeurd. De ombudsman heeft het onderzocht. Het is geen boze opzet geweest. Waarom wilt u dat niet accepteren? De VK treft geen blaam en heeft geen banden met de Israel lobby. Hoe graag u misschien het tegendeel wilt horen en bewijzen. Misschien kunt u onderzoeken welk buitenlands persburaeu de foto heeft geleverd. Of is dat algemeen bekend? Dat is misschien belangrijker dan een fotoredactie van een krant te beschuldigen van het bewust verkeerd weergeven van berichten.
stan van
houcke 25-01-2010 15:52
dit is een herhaling van zetten. als u wilt weten hoe de volkskrant keer op keer de berichtgeving over het midden oosten vertekent leest u dan mijn weblog.
nogmaals de vraag aan u:
draai de zaak om. stel de palestijnen hadden meer dan 1400 joods-israeli's vermoord, onder wie meer dan 300 kinderen. had de volkskrant dan in het jaaroverzicht een foto gepubliceerd van rouwende palestijnse strijders en een foto van verder onzichtbare en naamloze joden?
vriendelijke groet
stan van houcke
Reggie
Roning 25-01-2010 15:53
De foto is opzienbarend. Als de bijschrift inderdaad een fout betreft dan kan het niet anders dan dat die betreffende bijschrift tot een ander foto toebehoort. Anders zitten er wel behoorlijk veel 'typefouten' in, om het maar even zachtjes uit te drukken.
Reggie
Roning 25-01-2010 15:55
Mogen we de naam weten van de buitenlandse persbureau die de foto heeft aangeleverd?
jannie de
man 25-01-2010 15:57
Degene die in herhaling valt en doof en blind is, bent u. U houdt hardnekkig vast aan uw eigen waarheid zonder ook maar 1 spatje te luisteren naar de ander.
Zo blijft het altijd en eeuwig oorlog.
Ik ben in uw website niet geinteresseerd. Als dit een voorproefje was, weet ik het wel.
Reggie
Roning 25-01-2010 16:01
U doet hetzelfde als u stellig kunt beweren dat de Volkskrant geen banden heeft met de Israel Lobby.
Welk bewijs draagt u hier voor aan?
Artikelen van Yochanan Visser en zijn 'undercover; operatie hier op de VK doen mij namelijk anders vermoeden.
Joris
Driepinter 25-01-2010 16:05
stan van
houcke 25-01-2010 16:08
en dat vermoedde ik al vanaf het begin. u bent niet op zoek naar de werkelijkheid, maar naar een bevestiging van uw vooronderstellingen. ik ben daarentegen als journalist op zoek naar de werkelijkheid achter de facade. u verweet mij 'extreem betrokken' te zijn bij een conflict waarbij tijdens de laatste grootschalige inval in drie weken tijd meer dan 300 palestijnse kinderen werden vermoord in gaza. ik concludeer daaruit dat u zelf geen kinderen heeft. ik ben vader van vier kinderen en kan me dus ook volstrekt niets voorstellen bij uw kwalificatie 'extreem betrokken'. mevrouw de man, er bestaat geen enkele rechtvaardiging voor het vermoorden van kinderen. en nu heeft u nog steeds niet de enige vraag die ik u gesteld heb beantwoord.
vriendelijke groet
stan van houcke
jannie de
man 25-01-2010 16:22
U gaat wel ver met concluderen. Een meester in het balletje terugspelen. Appeleren aan onderbuikgevoelens.
Als vader van maar liefst 4 kinderen zou u beter moeten weten. Mag ik dat zeggen?
Afijn Jannie houdt het voor gezien en weet zeker dat met mensen als meneer Stan van Houcke en Joris Driepinter en meneer van Waning (zodra hij weer thuis is) de vrede voor eeuwig uitblijft.
stan van
houcke 25-01-2010 16:27
ik appeleer aan geen enkel onderbuikgevoel, ik appeleer aan uw persoonlijke verantwoordelijkheid, aan moralliteit, aan menselijkheid, aan betrokkenheid bij de slachtoffers van de door het westen gesteunde oorlogsmisdrijven. ik bedoel: hoe haalt iemand het in zijn hoofd om in een jaaroverzicht rouwende israelische militairen te tonen, terwijl die verantwoordelijk zijn voor de dood van meer dan 1400 palestijnen, de meerderheid van hen gewone burgers, terwijl meer dan een derde kind was. wat een vertekening van de werkelijkheid. dat realiseert zich elke journalist die gehoord heeft van de rapporten van de mensenrechtenorganisaties en de vn-rapportage. de volkskrant plaatst in het jaaroverzicht toch ook geen foto van de treurende familie van de man die een aanslag op het koningshuis pleegde.
in de hoop daarmee een en ander te hebben rechtgezet.
stan van houcke
Joris
Driepinter 25-01-2010 16:39
VolkskrantWatch 25-01-2010 22:09
Dezelfde Thom Meens die hier naar zeggen *proest* 'elke dag met de dood wordt bedreigd', en stelt na 25 jaar Volkskrantredactie "onafhankelijk" te zijn.
Journalistiek wordt hier misbruikt om een goedgelovig publiek te laten wennen aan de onvermijdelijkheid van oorlog. Dankzij die foto's van Israëlische fosforbommen weten de Iraniërs ondertussen wat hun te wachten staat.
stan van
houcke 26-01-2010 11:45
nogmaals: zou u nu mijn vragen willen beantwoorden? stel de palestijnen hadden meer dan 1400 joods-israeli's vermoord, onder wie meer dan 300 kinderen, had de volkskrant dan in het jaaroverzicht een foto gepubliceerd van rouwende palestijnse strijders en een foto van verder onzichtbare en naamloze joden?
en daarnaast, de relevante feiten die ik heb gegeven in vorige reacties werden door de volkskrant verzwegen, zoals ik opmaak uit uw opmerking: 'dat zal allemaal best kloppen'. kunt u een verklaring geven voor het feit dat de volkskrant deze feiten bewust verzweeg? dit zijn fundamentele vragen aangezien de antwoorden een inzicht kunnen geven in journalistieke criteria die gehanteerd worden door de volkskrant.
in afwachting van uw antwoord
stan van houcke
Thom
Meens 26-01-2010 11:54
Ik geef geen antwoord op theoretische vragen. Uw vraag over die foto ga ik dus niet beantwoorden.
Mijn opmerking dat dat best zal kloppen haalt u uit zijn verband. Ik heb dat allemaal niet onderzocht en heb bedoeld te zeggen dat ik niet twijfel aan wat u opschrijft. Of dat allemaal in de loop der jaren is verzwegen is vers twee. Dat vereist vooringenomenheid, die ik niet heb ontdekt.
stan van
houcke 26-01-2010 12:05
wat betreft die 'vooringenomenheid', die kan alleen ontdekt worden nadat men langere tijd de berichtgeving heeft onderzocht en geanalyseerd, zoals u op mijn weblog kunt zien. die 'vooringenomenheid' heeft u niet 'ontdekt', ik wel. maar goed, ik begrijp dat u hier niet op in wilt gaan of kunt gaan, en dat u de feiten die ik aandraag 'allemaal niet onderzocht' heeft. vandaar dat ik als journalist de stelligheid waarmee u het een en ander beweert niet kan accepteren. een gedachtenuitwisseling is onmogelijk zodra de een weigert zich op de hoogte te stellen van de aangevoerde feiten van de ander. ik krijg de indruk dat u probeert met de dooddoener 'dat zal allemaal best kloppen' een serieuze discussie te vermijden. jammer, maar het is niet anders.
vriendelijke groet
stan van houcke
De vooringenomenheid van de opinieredactie en van moderator Henk Müller blijkt overduidelijk uit dat zij dergelijke oorlogshitserij ongemoeid laten en dus kennelijk geen moeite hebben met de wens van deze reageerder (een echte 'reaguurder') dat miljoenen Iraniërs binnenkort als Gazanen zullen branden door Israëlische fosforbommen.
Ondertussen ben en blijf ik nog steeds verbannen omdat ik milde maar wel gegronde kritiek had geuit op iets wat een VK-columnist had geschreven en met name op wat hij daarbij bewust had weggelaten.
Ter info van Stan van Houcke:
Paul Brill had in zijn column ‘Obama’s lakmoesproef’ (VK 27-11-2009, extra.volkskrant.nl/opinie/art... ) geschreven:
“Kunnen bepaalde problemen in de wereld worden omzeild of verlicht door ze domweg anders te definiëren? Het lijkt er wel eens op dat sommigen menen dat dit inderdaad mogelijk is. Vorig weekeinde woonde ik een grote internationale veiligheidsconferentie bij in de Canadese havenstad Halifax. Alle hot issues kwamen aan bod: de toekomst van de NAVO, Afghanistan, Pakistan, Iran, het Midden-Oosten, zeepiraterij, nucleaire ontwapening.”
Op 27// schreef ik hierop een reactie in de daartoe bestemde ruimte op de website van de Volkskrant:
"Knap hè, hoe Paul Brill met zijn verwijzing naar 'het Midden-Oosten' het noemen van Israël als 'hot issue' zorgvuldig vermijdt. Hij laat echter geen gelegenheid onbenut om Iran in een kwaad daglicht te stellen. Ook hier niet, dus. Iran moet natuurlijk goed in de gaten worden gehouden, maar Israël is en blijft nog altijd 'the hottest issue of them all' met zijn systematische schendingen van het internationale recht (waaronder kernwapenverdragen)."
Deze reactie bleek zonder mededeling (laat staan deugdelijke motivatie) wél te zijn verwijderd door moderator Henk Müller. Sindsdien ben ik ook verbannen en uitgesloten van deelname aan de discussies op de opiniepagina's van de Volkskrant, terwijl engerds als Yaïr Bar en 'kocahilmi' gewoon door kunnen gaan met hun streven om de huizen en inwoners van Teheran te laten branden
Hoewel zowel Iran als Israël beide in het Midden-Oosten liggen, vermeldde Paul Brill alleen Iran als 'hot issue' en Israël opvallend genoeg niet. Ondanks het feit dat dit past in een patroon van enerzijds verhulling (van Israëls oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen) en hetze (tegen Iran), wenst Ombudsman Thom Meens er geen blijk van vooringenomenheid en partijdigheid in te zien.
Van mij hoeven zulke schandalige bijdragen als die van 'kocahilmi' niet door de moderator te worden verwijderd, maar ik protesteer wel tegen de willekeurige verbanning van critici, dissidenten en opposanten die oprecht (en op goede gronden) van mening zijn dat de Volkskrant activistische opiniejournalistiek en zelfs agitatieve propaganda ('agitprop'') voert ten gunste van Groot-Israël. (Zie alleen maar dat artikel van Yaïr Bar.)
stan van
houcke 26-01-2010 13:38
als journalist ben ik van mening dat dit een aardig voorbeeld is van de 'vooringenomenheid' van de volkskrant. mag ik uw reactie hierop.
stan van houcke
Joris
Driepinter 26-01-2010 14:06
Marcel van Dam is heel een ander verhaal. Die heeft zo veel gezag dat de redactie hem niet de wacht durft aan te zeggen, ook al willen zij dat soms nog zo graag. Afgezien van Evelien Tonkens zouden zij dan geen enkele gezaghebbende opiniënt meer over hebben.
Thom Meens is tot mijn spijt ook meer Alibiman dan Ombudsman. In conflicten tussen lezer en krant houdt hij zich afzijdig of kiest de kant van de krant. Ook na mijn laatste onverdiende, onterechte, ongemotiveerde en mijns inziens zelfs onrechtmatige verbanning, kon (of wilde) hij niets voor mij betekenen: “U heeft het aan de stok met moderator Henk Müller.” Maar dat was juist de reden waarom ik mij tot hem als Ombudsman had gewend!
Thom Meens heeft wel een paar keer bemiddeld om een verbanning na enige tijd te laten opheffen door de censor van de Volkskrant. Sommigen vinden dat ik hem daar dankbaar voor moet zijn. Volgens mij is vrijheid van meningsuiting echter een fundamenteel recht waarover ieder mens moet kunnen beschikken, en dus geen gunst, privilege, vriendendienst of beloning voor welgevalligheid en braaf gedrag.
Volgens Meens was 'de toon' van mijn reactie op de column van Paul Brill niet de juiste geweest. In de Spelregels staat echter niets over de gewenste (laat staan vereiste) 'toon' van reacties en bijdragen. Dat zou ook raar zijn, want in een democratische rechtsstaat mag alleen de wetgever voorwaarden stellen aan aard en inhoud van publieke uitingen van vrije burgers. Volgens een recent hoofdredactioneel Commentaar van de Volkskrant mag het publiek debat best scherp en ook spottend van toon zijn. Volgens mij weerspiegelde dat commentaar niet de geest van deze bange, partijdige en belangenbehartigende krant:
Buigen voor intolerantie, of terugdeinzen voor mogelijke belediging van gelovigen, passen niet in een vrije samenleving. Zonder onbevangen kritiek, botsing van ideeën, tegenspraak en satire, gedijt geen democratie. Geen enkele opvatting, ook geen religieuze, is bij voorbaat boven kritiek, onderzoek of spot verheven. Hoe hoog de prijs ook is, het verdedigen van deze vrijheden is een dure plicht van elke democratische staat. Niet alleen Kurt Westergaard zelf, maar ook de krant waarin hij publiceerde en de Deense gezagsdragers die tot nu toe in deze ernstige zaak geen krimp hebben gegeven, verdienen achting en steun.”
Bron: ‘Een Deense held’, Commentaar VK 05-01-2010, extra.volkskrant.nl/opinie/art...
flipwillemsen 26-01-2010 19:28
"De prijs van de vrijheid, zo begreep de generatie die de Amerikaanse Grondwet al discussiërend opstelde, is eeuwige waakzaamheid."
(Naomi Wolf, 'Het einde van Amerika', 2008, pag 45.)
"Deze onderdrukkende macht zou allerlei vormen kunnen aannemen: .. zelfs de vorm van het volk zelf dat wreed een minderheid zou onderdrukken. De Grondwet en de Bill of Rights werden .. gepresenteerd .. als een barricade tegen wat de Stichters en hun landgenoten zagen als een natuurlijke neiging van mensen om anderen te onderdrukken als hun macht niet aan banden wordt gelegd." (ibid. pag 41)
"De schrijvers van The Federalist Papers - Alexander Hamilton, James Madison en John Jay - legden uit dat .. het 'systeem van checks and balances' zou voorkomen dat een groep ' verenigd ten behoeve van een gezamenlijk belang of verlangen' anderen van hun rechten zou beroven." (ibid. pag 44)
"Alle dictators scheppen een externe en een interne bedreiging .. stellen gewone burgers onder toezicht, pakken ze willekeurig op en laten ze willekeurig vrij .. verwerpen afwijkende meningen als 'verraad' .. en ondermijnen op den duur de rechtsorde." (ibid. pag 46)
Een goed functionerend stelsel van 'checks and balances' van een gezonde, evenwichtige, transparante, eerlijke en rechtvaardige democratie beperkt ook de macht en invloed van de 'vrije pers' zodat zij niet kan worden misbruikt als instrument om burgers hun fundamentele rechten te ontnemen en zodoende de democratie te ondermijnen ten gunste van groeps- en deelbelangen.
VolkskrantWatch 26-01-2010 22:49
(Elsbeth Etty, column 'Respect voor het echte gezag', NRC Handelsblad 26 januari 2010.)
Deze column van Elsbeth Etty ging weliswaar over de nieuwe omroepen WNL (zeg maar: De Telegraaf) en PowNed, maar is evenzeer van toepassing op de ideologisch-activistische opiniejournalistiek van de Volkskrant die opnieuw bezig is ‘’opnieuw een clubblad te worden, maar dan van een andere club” (Frank van Vree, ’De metamorfose van een dagblad’
, 1996, pag 117). Zie ook mijn VK weblog ‘Volkskrant, open uw vizier en benoem uw nieuwe identiteit en gewijzigde signatuur! (www.vkblog.nl/bericht/279266 )
stan van
houcke 27-01-2010 16:38
'One of the tendencies of democracy... is the danger that rhetoric would displace or at least overshadow epistemology; that is, the temptation to allow the problem of persuasion to overshadow the problem of knowledge. Democratic societies tend to become more concerned with what people believe than with what is true, to become more concerned with credibility than with truth.' Vandaar ook dat Thom Meens ooit eens schreef dat de waarheid ergens in het midden ligt, met andere woorden dat er geen feiten bestaan, alleen maar meningen. Dat gaat net zolang op tot dit soort mensen door de feiten worden verpletterd, maar ook dan zullen ze niet beseffen wat er met hen gebeurt.
stan van
houcke 27-01-2010 19:17
ik ben wat pessimistischer dan jij. ik denk dat een aanzienlijk aantal mensen niet beseft verpletterd te zijn. de commerciele media hebben daarin een vitale rol gespeeld. net als de priesters in de middeleeuwen bepaalde de pers -- toen ze nog het monopolie had op de berichtgeving -- wat waar was en wat niet, wie belangrijk was en wie niet. john berger schreef niet voor niets: Look at the power structure of the surrounding world, and how its authority functions. Every tyranny finds and improvises its own set of controls. Which is why they are often, at first, not recognized as the vicious controls they are. The market forces dominating the world assert that they are inevitably stronger than any nation-state. The assertion is corroborated every minute,' en hij wees er terecht op dat (ondanks of, misschien beter, juist dankzij de commerciele massamedia) 'er grote delen van de… arbeiders en middenklasse bestaan die zich niet helder kunnen uitdrukken als gevolg van de grootscheepse culturele deprivatie. De middelen om datgene wat ze weten te vertalen in gedachten is hen ontnomen… Ze bezitten geen voorbeelden die ze kunnen volgen, waarbij woorden ervaringen duidelijk maken.’
alleen voor de opportunist 'moet de waarheid ergens in het midden liggen,' ook al wordt hij met de neus op de feiten gedrukt. hij ontkent gewoon de feiten.
jannie de man 27-01-2010 19:43
Hoe is het mogelijk dat mannen die de democratie zo hoog in het vaandel hebben geen enkele andere waarheid dulden dan hun eigen waarheid. Mannen die niet van wijken willen weten, die moeten scoren. Niet zullen rusten voordat ze de ander hebben uitgeschakeld. Tot een antwoord hebben gedwongen. Democratie noemen ze dat. Obsessief met je eigen zaak bezig. Mannen die iedereen verdenken die er een andere mening op na houdt.
Wie niet voor hen is, is tegen hen. Wie zich niet uitspreekt hoort automatisch bij de tegenpartij. Ze kunnen zich niet indenken dat er mensen zijn die zich bekommeren om Palestina , en er toch als het om deze foto gaat, na uitleg van de ombudsman een andere mening op na houden dan zij. Nee, Jannie is meteen pro-Israel. En heel dom natuurlijk. En ze zal wel geen kinderen hebben.
Misschien begrijp je nu ook waarom ik geen antwoord geef op jouw vraag, Stan.
Ga je dit ook weer op je site zetten, Stan?
Mensen die de democratie hoog in het vaandel hebben, geven ruimte aan mensen die het niet met hen eens zijn. Die ruimte is voor jou niet afgesloten, maar voor mij wel. De moderator van de Volkskrant heeft mij namelijk verbannen vanwege gegronde en beredeneerde kritiek op een hypocriete en manipulatieve column in de Volkskrant.
De Ombudsman heeft zonder een deugdelijke motivatie ingestemd met deze antidemocratische en onrechtstatelijke maatregel. Hoezo, 'democratie'? Hoezo, 'rechtsstaat'?
Wees eens duidelijk: Gun je mij de ruimte om op het openbare discussieplatform van de Volkskrant mijn oprechte mening te uiten, of niet? Ik gun jou wel die ruimte wel, hoezeer ik het ook oneens ben jouw mening die louter gebaseerd is op wat is geschreven door mensen die geen tegenspraak dulden.
Naomi Klein beschikt blijkens haar boek 'Het einde van Amerika' (zie hierboven) over goede antennes om dit proces in zijn vroegste stadia te herkennen. Jij en ik en gelukkig vele anderen gelukkig ook, maar de meeste mensen ondergaan toch liever een zoveelste herhaling van een tragische geschiedenis.
VolkskrantWatch 27-01-2010 22:17
jannnie de man 27-01-2010 22:31
Meneer van Waning heeft zijn ban niet gekregen vanwege zijn uitgebreide reacties. Maar vanwege de inhoud, of de toon ervan. Iets anders is zijn 'gedrag' op dit webblog. Ik begrijp wel dat zijn uitgebreide off-topic reacties op het weblog van de ombudsman(omdat hij op de opiniesite zijn mening niet kan geven) voor anderen een doorn in het oog zijn. Hij misbruikt de reactieruimte. De lezer is niet geinteresseerd in zijn persoonlijke strijd met de VK-redactie. Hij dramt en dramt en dramt.
Joris
Driepinter 28-01-2010 08:50
jannie de
man 28-01-2010 11:55
Censuur, toe maar. U durft. U concludeert er maar op los. Heeft u kinderen? De term past wel bij mensen met meningen zoals u. Wedden dat het op de stite van meneer van Houcke komt te staan? Zou het met het oog daarop niet beter zijn dat u in het Engels reageert?
Volgens Henk Müller was mijn reactie 'off-topic'. Dat was niet vol te houden, want in mijn reactie bestond uit een letterlijk citaat uit de column van Paul Brill en mijn inhoudelijke kritiek daarop. Müller heeft niet de moeite genomen om een andere motivatie te verzinnen.
Volgens de Ombudsman was de 'toon' van mijn reactie verkeerd geweest. Dit kan echter geen grond opleveren voor zo’n strenge maatregel. De Volkskrant schreef bovendien zelf in haar hoofdredactioneel commentaar:
"Zonder onbevangen kritiek, botsing van ideeën, tegenspraak en satire, gedijt geen democratie. Geen enkele opvatting, ook geen religieuze, is bij voorbaat boven kritiek, onderzoek of spot verheven. Hoe hoog de prijs ook is, het verdedigen van deze vrijheden is een dure plicht van elke democratische staat "
(‘Een Deense held’, Commentaar VK 05-01-2010.)
Volgens adjunct-hoofdredacteur Arie Elshout had ik moderator Henk Müller ernstig beledigd en zou alleen ‘een goed gesprek’ een oplossing kunnen bieden. Ik heb Henk Müller nimmer in het openbaar beledigd, maar hem wel eens in een persoonlijke e-mail geschreven dat hij volgens mij de verkeerde man op de verkeerde plaats is. Een persoonlijke brief mag echter geen reden zijn om iemand uit te sluiten van een openbaar discussieplatform. Het zijn enge praktijken om deelname aan openbare publieke discussies afhankelijk te laten zijn van een goede persoonlijke verstandhouding met de censor.
”Het recht op habeas corpus betekent dat je als je wordt [bestraft] het recht hebt op confrontatie met degenen die je beschuldigen en op, behandeling door een onpartijdige rechter of jury, om vast te stellen of je inderdaad misdreven hebt waarvan je wordt beschuldigd. Als je onschuldig bent, is er kortom hoop dat je dat kunt aantonen en dat je weer in vrijheid wordt gesteld. Het betekent dat je onschuld je beschermt. In een dictatuur beschermt je onschuld je niet.”
(Naomi Wolf *), ‘Het Einde van Amerika’, 2008, pag 66.)
*) Op 27-01-2010 21:22 noemde ik haar abusievelijk Naomi Klein. Sorry.)
Janny de Man schrijft op 27-01-2010 22:31: “De lezer is niet geïnteresseerd in zijn persoonlijke strijd met de VK-redactie.” Dit doet denken aan wat ik zojuist las in het boek van Naomi Wolf:
“.. een soort magisch denken [geeft] veel mensen een groter gevoel van veiligheid wanneer ze ‘anderen’ naar wrede gevangenschap afgevoerd zien worden. Dit is de regressieve verleiding van fascisme – een ‘papa-zou-mij-geen-kwaad-doen’-soort van denken, een gevoel van een streepje voor hebben, waarin papa’s door de staat gesanctioneerde toorn en zelfs geweld zich richten tegen anderen.” (ibid. pag 67)
Naomi Wolf beschrijft op pakkende wijze hoe moeilijk het is om een open samenleving in stand te houden en hoe gemakkelijk het is om die af te (laten) breken. In het kader van een ‘fascistische verschuiving’ komen fundamentele instituties van de vrijheid steeds meer onder vuur te liggen en rechten worden gaandeweg steeds meer uitgehold.
Ik vecht hier voor het herstel van mijn recht op vrije meningsuiting (behoudens, etc.). Dat zou iedere aanhanger van de democratische rechtsstaat toch moeten aanspreken. Een platform waarop openlijk wordt gebeden om het laten branden van de inwoners en huizen van Teheran kan wel wat tegenspraak gebruiken, dunkt mij.
jannie de man 28-01-2010 12:54
Ach gut. Naomi Wolf en haar 'papa zou mij geen kwaad doen'-soort van denken. Jannie is simpel. Ja hoor. Ook u concludeert er maar op los om uw eigen theorie te bevestigen. Verder reikt uw betoog niet. Even voor de duidelijkheid: als iemand mij achterom mailt dat ik de verkeerde vrouw op de verkeerde plaats ben, kon hij ophoepelen. Zacht gezegd. Een excuus zou beter zijn. Gaat u nu alweer opnieuw beginnen? Ook aan u de tip: is het met het oog op het plakken van meneer Stan van Houcke en zijn website niet beter dat u uw uitgebreide betogen in het vervolg in het Engels schrijft?
This was it.
With men like you, or should I say dictators like you, believers in only their own Truth, peace in the Middle East stays away for ever.
Have a nice life.
Joris
Driepinter 28-01-2010 13:02
Als dit uw bijdrage aan vrede in het Midden-Oosten is, Jannie de Man, dan zou daar bij het uitbreken van die vrede wat u betreft niet veel hoeven veranderen: Onrecht , willekeur en vernedering blijven regeren en de democratische rechtsstaat blijft een illusie.
flipwillemsen 30-01-2010 15:44
Ze strijden voor een goede zaak, Stan en Robert. Waarheid en feiten en het ontmaskeren van leugens.Een journalist dient de waarheid, in het bijzonder Stan van Houcke. Maar begin bij jezelf zou ik zeggen. Op de site van meneer van Houcke staat onder mijn naam (Flip Willemsen) een tekening van een mens/half man, half vrouw. Dit terwijl ik duidelijk heb aangegeven hierboven dat ik een vrouw ben(22-01-2010 15:28) en ik meneer van Waning dit al een jaar geleden heb gemeld. Desondanks twijfelt meneer van Waning.Omdat het hem goed uitkomt. Ook heeft meneer van Waning mijn woorden verdraaid door een reactie van mij van een jaar geleden bij een totaal andere discussie te plakken in deze reactieruimte.(zie hierboven: 23 -01-2010 14.00) Vervolgens heeft meneer van Houcke deze geplakte reactie weer op zijn site geplakt en schrijft hij eronder dat ik zo op iedereen reageer die een andere mening heeft dan ik. Dat het om een geplakte reactie van een jaar geleden gaat bij een andere discussie laat hij onvermeld. Ik bedoel maar. Sjoemelaars van de werkelijkheid,manipulators van de waarheid. Feitenverdraaiers van het eerste uur. Stinkende praktijken houden ze erop na. Moeten we dat soort mensen geloven? Liegen ze ook zo als het om Israel en Palestina gaat?
En maar plakken. Vies hoor.
Onze rechtenloze machteloze 'monddode'burger meneer van Waning verdient een staatsbegrafenis.
Een rol closetpapier en een schone onderbroek lijkt me meer op zijn plaats.
Joris
Driepinter 01-02-2010 16:27
flipwillemsen 01-02-2010 21:30
Vooruit dan maar, ook een schone onderbroek en een rol closetpapier voor Joris Clitoris
Joris
Driepinter 02-02-2010 12:13
Thom
Meens 02-02-2010 12:56
Uw stelling klopt niet. Ik haal niets weg. Als ik alle rotzooi, onzin, gedram en niet ter zake doende reacties moest verwijderen, was het hier zo nu en dan erg stil.
Joris
Driepinter 03-02-2010 08:52
Joris
Driepinter 03-02-2010 10:40
flip
willemsen 03-02-2010 12:06
Ik werk graag mee aan uw sociologisch experiment. (02-02- 2010:12:13) Tegen een onderzoek heb ik ook niets, zolang het niet inwendig is.
@ Robert van Waning
HOUT MOET.
Probeer het anders eens met Norit.
Joris
Driepinter 03-02-2010 17:04
john
edwards 04-02-2010 23:08
Wat heeft u toch ongelooflijk veel tekst nodig om met de nauwkeurigheid van een stotterend automatisch vuurwapen uw punt te maken. Erg vermoeiend. U beschouwt zich wellicht als een Mulish-kloon qua tekstbehandeling en vermeend inzicht?
Joris
Driepinter 05-02-2010 08:41
Joris
Driepinter 05-02-2010 13:01
flip
willemsen 05-02-2010 15:14
De Norit was blijkbaar uitverkocht?
Advies: Stop een kurk in uw kont. Desnoods in elkaars kont. Is weer eens wat anders dan veren in elkaars reet.
Joris
Driepinter 05-02-2010 15:24
flip
willemsen 05-02-2010 15:40
Met mijn geslacht is alles in orde. Maar met dat van u blijkbaar niet. Lukt het niet meer?
Viagra? Is dat iets voor u?
Tip: Vraag even aan de apotheek of Norit de werking van viagra niet ongunstig beinvloedt. Anders blijft hij slap. En voorzie ik een reactiedraad van 500.
flip
willemsen 05-02-2010 15:56
U heeft in tegenstelling tot uw vriend Joris een punt. Puntje. Dat is een beginnetje, zo'n puntje. U kunt het voorlopig dan ook houden bij Norit alleen. Nog geen viagra dus. Maar wel trouw uw Norit blijven gebruiken.
Joris
Driepinter 05-02-2010 16:05
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

In mijn VK-blog 'Gaza-ontkenners: Kijk!' (www.vkblog.nl/bericht/239313/G...) van 3 januari 2009 stond ook een foto van zo'n fosforbom: palestinian.ning.com/photo/whi.... Het gebruik daarvan werd natuurlijk door Israël en zijn lobby natuurlijk heftig ontkend.
VK-columnist Bert Wagendorp schreef in zijn column 'Jaarwisseling' in de Volkskrant van 3 januari 2009:
"Oudejaarsnacht in de Gazastrook, dat was pas heftig. Zelden zo'n vuurwerk gezien en overal branden. Maar ze hadden daar ook geen Commissie Overlast Jaarwisseling (COJ), dus dan vraag je erom."
Het schrijven en afdrukken van die gotspe was óók geen vergissing. Wagendorp had dat enthousiaste 'ooggetuigenverslag' vast doorgebeld gekregen van zijn in Israël wonende grootmoeder die het op haar tv had gezien.
Het gaat de Volkskrant steeds om het belang dat wordt gediend met haar berichtgeving, opiniesturing en haar stelselmatige onderdrukking van afwijkende meningen. Het foute onderschrift onder de Israëlische forsforbom boven Gaza Stad moet dan ook in dat licht worden gezien. Israël lijkt wit doordat zijn vele vijanden zo zwart mogelijk worden afgeschilderd, desnoods per 'vergissing'..
'Iran, here we come.' had eerlijkheidshalve de kop moeten luiden boven het artikel van Alfred Spijkers op de Forum-pagina van de Volkskrant van vandaag, zaterdag 16 januari 2010.