Geweld op de werkvloer. (2)

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

!`ANDER BEN IK `!

duisternis in het licht

< Voorpagina

vrijdag 22 januari 2010 12:20 door Ina Dijstelberge

Tags: geweld op de werkvloer, welzijnswerk, insluiting

Ingesloten...

In dit tweede deel van deze serie wil ik een voorbeeld geven van niet verwijtbaar gedrag van cliënten die voor een hulpverlener zeer bedreigend (kunnen) zijn. Het zijn ervaringen die ik tegenkwam tijdens mijn stage als leidinggevende bij de gezinsverzorging in de gemeente Brummen. (1983-1984)

Naast het leidinggeven aan een groep gezinsverzorgenden, ouderenverzorgende en alfahulpen bestond mijn taak uit het bieden van psychosociale begeleiding aan cliënten die dat nodig hadden. Ook hiervoor ging je op huisbezoek. Onder deze mijn cliënten bevonden zich ook vader Job met een 21 jarige laagbegaafde en autistische zoon Arjen. Job zat in de WAO en kreeg drie keer twee uur huishoudelijke ondersteuning. Job was in een sociaal isolement geraakt omdat zoonlief het niet kon verdragen wanneer hij het idee had dat aan vader meer aandacht besteed werd dan aan hem. Arjen uitte zijn onmin in overdreven claimend gedrag in de richting van zijn vader terwijl hij zich tegen de bezoeker vaak agressief gedroeg. De opdracht was om te kijken of middels gesprekken het sociaal isolement van Job enigszins doorbroken kon worden.

Mijn allereerste doel was om voldoende vertrouwen bij Arjen te kweken zodat het mogelijk werd om ook met vader Job te spreken zonder dat Arjen dit als een bedreiging ervoer. Arjen had één grote hobby en dat was met ministeck portretten maken. Hij was daar erg goed in. De zolder die speciaal voor hem was ingericht hing vol met zijn kunstwerken. Favoriet waren de leden van ABBA, Agnetha, Björn, Benny & Anni-Frid waren in al hun outfits te bewonderen. In het eerste gesprek dat ik bij hen thuis raakte hij daar niet over uitgesproken.

Als ik ook maar even de neiging vertoonde om het onderwerp en daarmee ook de aandacht naar zijn vader te verplaatsen, sloeg hij met zijn vuist op tafel en eiste dat ik of zijn vader hem lieten uitspreken. I

k bedacht een andere strategie en probeerde een deal met hem te maken. Wanneer hij mij een kwartiertje met zijn vader zou laten spreken zou ik drie van zijn mooiste portretten bekijken. Na wat wikken en wegen ging hij hiermee akkoord en verdween hij naar zolder om drie van zijn creaties uit te zoeken. Een half uur heb ik met Job kunnen praten. Drie gesprekken werkte deze tactiek. En toen moest ik met iets nieuws komen.

De oplossing bood Arjen mij zelf aan, door te vragen of hij mij mocht portretteren in ministeck. Ik stemde daarin toe mits hij mij dezelfde tijd gunde met zijn vader. Dat mocht en zo gebeurde het dat ik twee keer per week op huisbezoek ging bij Job en Arjen. Het werd een vruchtbare relatie. Job kreeg weer bezoek, Arjen portretteerde mij drie maal en had het druk met het maken van portretten van de andere bezoekers van zijn vader. Drie maanden later zat mijn stage erop en moest ik Arjen en Job verlaten. Job begreep dit wel, maar voor Arjen zou dit als een schok komen en daarom stelde hij voor dat hij Arjen zou voorbereiden voordat ik hem het nieuws zou brengen dat ik niet meer zou terug komen.

De dag van het aankondigen van het afscheid kwam. Ik ging zoals altijd met Arjen naar zolder. Arjen was wat stiller en norser dan normaal. Hij reageerde niet op mijn grapjes en kwam gespannen over. Ik ging op mijn vaste plekje zitten, maar arjen liep niet naar zijn werkplek. In plaats daarvan sloot hij het luik en ging er, met zijn negentig kilo, bovenop zitten.

“Jij mag niet weg”, waren de enige woorden die hij uitbracht. Een half uur lang heb ik mij in allerlei bochten gewrongen om hem te overtuigen van het onmogelijke, maar Arjen was niet te vermurwen. Toen kwam, zoals ik had afgesproken, Job kijken. Het kostte hem een kwartier om Arjen te bewegen het luik te openen en mij te laten gaan. Dit alleen op de voorwaarde dat ik, zoals ik hem eerder aangeboden had, één keer per maand een bezoekje zou brengen.

eerder verscheen:

Deel 1 : Plattelandsjongeren

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

21reacties

Ruud Zweistra 22-01-2010 13:13

Je loopt achter, schat. De tijden zijn veranderd. Hier een actueler bericht uit Binnenlands Bestuur: www.binnenlandsbestuur.nl/acht...

Puinruimen in probleemgezin
Door Sjors van Beek • 15.01.10 • 0 reacties

Amsterdam kent sinds kort gezinsmanagers. Ze coördineren de hulpverlening rond ‘overlastgevende multiprobleemgezinnen’. Binnenlands Bestuur liep twee weken mee met Indra Lodiers, gezinsmanager voor de families Benabdellah, Idrissi en Alaoui.
‘Hardnekkige gezinnen’, zo noemen de hulpverleners hen: recalcitrante familieverbanden die jaar in jaar uit veel problemen hebben én veroorzaken. Overlast, criminaliteit, schulden, spijbelgedrag, agressie, in alle mogelijke combinaties en gradaties. Vaak ook nog gezondheidsproblemen en beperkte verstandelijke vermogens. Plus onwil of onvermogen om het wangedrag aan te passen. En meestal een fikse aversie tegen bemoeienis van buiten.
...
Familie Benabdellah
Vader, moeder, de zonen Driss (19) en Moustafa (17) en de dochters Zohra (14) en Samira (10) wonen nog thuis in Amsterdam- West. Dochter Naima (22) woont elders. Ouders werken niet en hebben vele tienduizenden euro’s schuld. Vader heeft psychiatrische problemen. Driss is veroordeeld voor diefstal, oplichting en mishandeling. Hij leidt aan psychische problemen en koestert volgens hulpverleners ‘een diepe wrok tegen de Nederlandse samenleving’. Driss is een van de leiders van de Chasségroep, een beruchte groep jongeren in Amsterdam- West. Ook Moustafa heeft een strafblad, hij spijbelt, en maakt deel uit van zo’n overlastgevende groep.

Familie Alaoui
Vader, moeder, twee zonen van 18 en 7 en een dochter van 16. Ze zijn gedwongen verhuisd naar Amsterdam-Noord toen ruzie met andere familieleden elders in de stad volledig uit de hand liep. In het gezin spelen psychiatrische en financiële problemen, zwaarlijvigheid en huiselijk geweld. De oudste twee kinderen zijn beiden ooit gepakt voor diefstal, de zoon ook nog voor mishandeling. Deze zoon zat in een groep overlastgevende jongeren, maar heeft zich daar ogenschijnlijk van losgemaakt.

Familie Idrissi
Vader staat ingeschreven in Amsterdam-Zuid, moeder in Slotervaart. Ze hebben vijf zonen en vier dochters, de oudste is 25, de jongste 7. Formeel zijn de ouders gescheiden maar de instanties wantrouwen dat verhaal en vermoeden uitkeringsfraude. Eén dochter heeft een goede baan elders in het land; één zoon heeft TBS, hij was lid van de Diamantbuurtgroep. Een ander is veroordeeld wegens verkrachting maar loopt vrij rond in afwachting van hoger beroep. De instanties omschrijven hem als ‘een wandelende tijdbom’.

P.S.
De groeten van Maria, die in haar blibliotheek druk zit te lezen in Nietzsche en Schopenhauer, en die van Marius, die aan het schilderen is in zijn ivoren toren.

Marius van Artaaa 22-01-2010 13:20

mooi beschreven en prachtig opgelost, Ina

onderhandelen over sociaal-emotionele behoeften
is sowieso het lastigst van alle deals die we
moeten maken, omdat tijd en aandacht altijd als
een schaarste ervaren wordt.

ik heb met mijn vroegere buren daar vreemde taferelen
mee meegemaakt. Als ik op bezoek kwam dan
praten ze tegelijk tegen mij, zonder zelf te merken
dat dat niet echt tot een gesprek kan leiden. Na iedere
toezegging ieder voor zijn beurt te praten, verliep
het weer tweestemmig. Ze waren vast gewend
nooit naar elkaar te luisteren.

Ina Dijstelberge 22-01-2010 13:23

Als je nog even geduld hebt kom ik in de Amsterdamse situaties....zul je zien dat die gezinsmanagers ook al lang bestonden. Wel onder een andere naam overigens. Ook de voorbeelden zijn niet nieuw, ik ken ze nog wel schrijnender.

Om je even op het juiste pad te zetten wat betreft deze en vorige bijdrage: Het is een serie in het kader van van mijn persoonlijke leven.
Vergelijkbaar met de series een inkijkje in mijn leven en werken in de huiskamer voor straatprostituees.

Ina Dijstelberge 22-01-2010 13:28

@ Marius : Een van de grootste problemen tegenwoordig is de factor tijd. Dit heeft met de veranderde financiering, daarmee gepaard gaande verzakelijking en vergroting van de caseload te maken. Bovendien is net als in het onderwijs de papierwinkel/registratie op de computer een tijdconsumerende bezigheid.
Ik ga aan het eind van deze serie in op de relatie met geweld en agressie.

Aad Verbaast 22-01-2010 13:45

Ik blijf het met interesse volgen. Ik ben benieuwd waar het naar toe leidt.
Mooie illustratie overigens dat je met creatieve oplossingen je zoveel mogelijk inlevend in de denkwereld van een ander veel kunt bereiken uit potentieel uitzichtsloze situaties.
Alhoewel je je wrs niet op je gemak hebt gevoeld daar op die afgesloten zolder..

P.S.: eerste zin: "niet verwijdbaar" is wat anders dan "niet verwijtbaar".. ;-)

Ina Dijstelberge 22-01-2010 13:59

@ Aad : Ik heb de spelfout verbeterd. Zoals ik al in mijn reactie naar Marius aangaf, denk ik dat een aantal rigoureuze veranderingen in de welzijnssector er toe hebben bijgedragen dat juist voor dit soort creativiteit minder/tot geen ruimte is. De gesynchroniseerde rapportage systemen, systematische hulpverleningsplannen en het gebrek aan tijd zijn hier de boosdoener. Ze hebben natuurlijk ook positieve kanten...;-)

Ruud Zweistra 22-01-2010 14:10

Ina Dijstelberge 22-01-2010 13:23
...Om je even op het juiste pad te zetten wat betreft deze en vorige bijdrage: Het is een serie in het kader van van mijn persoonlijke leven.

Reactie:
Net zoals gesteld werd dat de vorige serie over de pluriformiteit ging, maar in feite multiculturele propaganda werd?

BTW:
Hoe zou het nu komen dat mensen hun vertrouwen verliezen in politiek en middensector in het algemeen?

"Kijk eens wat een leuke lieve waardevolle buren je van ons krijgt..." Die je dan vervolgens wegpesten.

Ina Dijstelberge 22-01-2010 14:12

Nog iets inhoudelijks te melden Ruud?

Smokey 22-01-2010 14:33

Arjen heeft leren negociëren, van jou tijdens de therapie. Goed verhaal. Op `t laatst wel spannend met dat zolderluik.

coby 22-01-2010 14:36

Creatief, die oplossingen die je bedacht. In dit geval wist je al van te voren dus dat praten met Job agressief gedrag van zijn zoon kon geven. Het moeilijkste lijkt het me als je niets van te voren weet, en de agressie "zomaar" uit het niets zich aandient.
Boeiend beschreven Ina.

Hartelijke groet, Coby

vandyke 22-01-2010 17:30

Leuke serie Ina!
Zal het met belangstelling blijven volgen.

Marius van Artaaa 22-01-2010 17:31

klopt, Ina, bezuinigingen en andere ingrepen hebben vanaf de jaren tachtig de tijd feitelijk in alle non-profit-organisaties te ver gereduceerd. Bij efficiency-operaties worden de primaire handelingen miskend. Als je de benodigde tijd sowieso niet exact kunt berekenen, zit je dat er nooit onvoorziene tijd ingecalculeerd wordt. Terwijl dat bij iedere financiële planning standaard is. Ik heb daar zelf ook in het onderwijs, het welzijnswerk en de lokale overheid mee te maken gehad. Soms lukte het, bij projecten, maar meestal stierf een nota of memo de dood van een papieren tijger.

landheha 22-01-2010 19:19

"De opdracht was om te kijken of middels gesprekken het sociaal isolement van Job enigszins doorbroken kon worden. "
Sorry, maar van zo'n formulering krijg ik acute buikkramp.
Het niet-effectieve, de kansloosheid ervan druipt er toch van af. Maar goed, je was stagiaire, die krijgen wel vaker bezigheidstherapie. Kon je toen nog niet weten.

P.H.M. van de Kletersteeg 22-01-2010 21:57

Personelijk heb ik geen hoge pet van het welzijnswerk.
Maar ik ben blij dat Reve er ook over heeft geschreven.Hij heeft eens uitgerekend, dat een maatschappelijkwerker gemiddeld 45 minuten per dag met een klant praat.
Het is in de welzijnssector vooral het motto; veel wazig lullen, geen moraal, en zakken vullen.
Helaas maar waar.

Daar waar eenvoudige hulpverlening nodig is; bejaardentehuizen en thuishulp-wordt bezuinigd als de pest.Maar psychotherapietjes als een scheet dwars zit mogen geld kosten.
Als er maar 10 A4tjes voor worden volgeboerd met onzin

Ruud Zweistra 22-01-2010 23:15

Ina Dijstelberge 22-01-2010 14:12
Nog iets inhoudelijks te melden Ruud?

Reactie:
Nog iets inhoudelijks te melden, Ina, naast "blanken deugen niet" en je balletje balletje?

helena 23-01-2010 00:12

Vind dat je het goed hebt aangepakt

Vraag me evenwel af hoe het nadat jij vertrokken bent met Job en Arjen is gegaan. Had je het idee dat ze het samen wel zo konden redden? Lees wel dat je een keer per maand nog langs zou komen, goed dat je dat hebt gedaan!
Is er iemand anders voor jouw plaats naar hen toegegaan?

Maria Trepp 23-01-2010 10:33

Goed Ina, even iets anders, en dicht bij de mensen!!
Uiterst actueel en moeilijk thema: platspuiten, vastbinden enz. wat nu alles veel wordt gedaan.

Ina Dijstelberge 24-01-2010 20:39

@ Smokey: Niet alleen Arjen ook Job ging deze strategie toepassen. Hierdoor was het mogelijk dat er weer mensen op bezoek kwamen.

@ Coby : Een goede intake en rapportage van de verzorgende geeft altijd voldoende aanknopingspunten om je hulpverlening te starten.

@ vandyke : Ik heb de computer weer aan de gang dus ik kan weer publiceren.

@ Marius : Een van de redenen dat ik uit het welzijnswerk ben gestapt is de grote frustraties mbt hetgeen jij aanhaalt.

@ PHM : Ik vind het schandalig hoe juist die primaire zorg steeds verder na de achtergrond verdwijnt, daarbij komt dat vele die van de opleiding afkomen geen idee hebben van de harde praktijk.

@ Landheha : Ach, zo heeft ieder vakgebied zijn jargon. Kansloos...nee niet echt. Daar waar ik een opening heb gemaakt heeft degene die de cliënt overnam hier op kunnen voortbouwen. Zie mijn reactie aan Helena voor de uitkomst.

@ Ruud : Niet dus.

@ Helena : Eigenlijk was het heel onprofessioneel om dat voorstel te doen. Maar ik ben nog vier keer op bezoek geweest. Voor Arjen werd een opvang van drie dagen per week gevonden. Daardoor kon Job ook weer de deur uit.

@ Maria : Waar jij over spreekt is tweede lijn. Daar heb ik zelf weinig ervaring mee. Platspuiten en isoleren is door de tijd heen een veel gebruikt middel geweest, nu komt het meer en meer in de publiciteit.

knutselsmurf 25-01-2010 16:43

Krantenknipselverzamelaar Ruud is eigenlijk de intelligente versie van Arjen.
In plaats van zijn 90 kilo gebruikt hij zijn 140 of in die buurt IQ punten.
Ik zie liever Ruud in het laboratorium en Ina in het gemeentehuis dan andersom.

landheha 27-01-2010 20:56

@Ina
"Voor Arjen werd een opvang van drie dagen per week gevonden."
De enige oplossing om die vent uit de wurggreep te krijgen.
jargon of niet, dat heeft dus helemaal niets met 'gesprekken' te maken.
qed

Ina Dijstelberge 27-01-2010 21:05

@ Landheha : Ik kan je verzekeren dat er heel wat afgepraat is voordat zowel Job als Arjen inzage dat dit een voor hun beide goede oplossing was...

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Ina Dijstelberge

Woonplaats: Pendelend tussen Lelystad en Amsterdam
Ik ben met mijn blog begonnen op 3 juli 2007. Ik woonde toen in Engeland. Verwonderd zoek ik, in mijn schrijven, mijmeren, fotograferen en de interactie met de lezer, de weg. Onder de diverse widget staan gerangschikt naar thema links naar reeds gepubliceerde bijdragen. Er zijn ook een groot aantal foto bijdragen te vinden. Scroll gerust naar beneden.... Zo nu en dan maak ik onder pseudoniem een ander blog aan. Ik kruip dan in de huid van. Tot nu toe zijn dat BOM, Blogpsycholoog en Mawiyah. Dit zijn tijdelijke uitspattingen.
Beroep: Kijker,Denker,Doener
Hobbies: Lees mijn blog...
Vrouw, 46 jaar

Stuur Ina Dijstelberge een bericht

COPYRIGHT EN MODERATIE

Op alle door mij geschreven bijdragen/reacties en gemaakte fotoos is het auteursrecht van toepassing.

Moderatie:

Ik zal zoals mij dat blieft en gehouden de regels van het vkblog modereren. Reacties die door mij worden aangemerkt als loze reacties, niet ter zaken doende discussies, drogredenen, jijbakken en andere ongein in mijn reactie ruimte zullen verplaatst worden naar mijn afvalbakje.

BANLIJST:

dinsdag 2 maart 2010 21:06

Ria de Witte wegens super asociaal trolgedrag en identiteitsdiefstal.

IP 82.169.158.54

vrijdag 12 maart 2010 15:36

Ron Rozen wegens herhaaldelijk openbaar maken van privégegevens

IP 145.53.254.110

Monddode Vrouwen

Free Aung San Suu Kyi On June 19th 2007, Burma's democracy leader, Aung San Suu Kyi, celebrated her 62nd birthday. But she spent her birthday alone, under house arrest. She is now in her 12th year of detention. She isn't allowed to see family or friends as all visitors are banned. Her phone line is cut and her post is intercepted. Join the global campaign to free Aung San Suu Kyi and all political prisoners in Burma. Aung San Suu Kyi is now serving her third term of house arrest. She was arrested on 30 May, 2003 after the regime's militia attacked her convoy and killed up to 100 of her supporters. Take action now to help free Aung San Suu Kyi.

Birma 19 jaar later

OP 2 juni 2008 BEVRIJD!!!!: Ingrid Betancourt

Stop moord en verkrachting van vrouwen

Stop Honour Killing

Klik Hier voor meer informatie

Gendercide

Amnesty International

De Witte Lint Campagne is een campagne voor de bewustmaking en mobilisatie van de mannen, een opvoedings campagne van de jongeren tegen het geweld tegen de vrouwen, een campagne uiteindelijk voor een niet seksistische en geweldloze maatschappij. Waarom wordt er nooit gezegd dat het geweld vooral door mannen wordt gepleegd?

Stop aan het mannelijk geweld

Stop rape now!

VK blog

3 JANUARI 2010

VKblogdag

"DE VEELVORMIGE MENS"

OPROEP! doe mee aan een nieuwe VKblogdag.

VKblogdag DE VEELVORMIGE MENS, vervolg…

mijn bijdrage:

Jezelf zit in het verschil

overzicht alle bijdragen :

VKblogdag 'De veelvormige mens',een overzicht.

DOE MEE!

27 december

Vkblogdag

"AFSCHEIDSBLOG"

15 mei VK-blog Sleeveday. Meer weten? Kijk dan voor meer info op grandmaster dj's bijbehorende bijdrage. Vkblog Coverkopdag : Mijn eerste liefde.

Alle bijdragen vind je natuurlijk bij Grandmaster DJ

6 MEI VK POEZENBLOGDAG

Miauw.....VKpoezenblogdag

alle bijdragen bij Geroma.

10 december Mensenrechten op het VKblog

INITIATIEF VAN MO.

Het begon met een artikel in de NRC dat later overgenomen werd in de Volkskrant: een dertienjarig meisje was door de Somalische autoriteiten gestenigd tot de dood erop volgde omdat ze overspel zou hebben gepleegd. De trieste waarheid was, dat het meisje verkracht was door drie mannen en toen haar vader met haar naar de politie ging om aangifte te doen gebeurde iets dat geen weldenkend mens kan verzinnen: ze werd zelf aangehouden met de hierboven beschreven gevolgen. Verschillende bloggers besteedden hier aandacht aan en zo kwam de gedachte op om op 10 december, de internationale dag van de mensenrechten, een mensenrechtenblogdag te organiseren.

DE BIJDRAGEN (85):

11-12-2008 00:30 Afsluiting van een overweldigende dag
10-12-2008 0:00 BLOED!

13 decemeber start Winterwondersprookjesland vkblog schrijversmarathon

De indeling van de schrijvers is als volgt:

13 december: Johan HvD : Het begin
14 december: N=1 : De Bonus
15 december: Doranne : Een wak in de tijd
16 december: Lebonton : Wendingen
17 december: Brekebeen : Verwarring in het brein van Teun de Enkelaar
18 december: Ina Dijstelberge : Aab-e-Hayaat
19 december: Astrid Rijff : Het Boek
20 december: Bart:De ontsnapping uit het Zwarte Woud
21 december: 100 Woorden : Verbindingen
22 december: Kees Smit : Tijdloze tijd, meissie, tijd, tijd blijft!
23 december: Satuka : De Wachters der Tijden
24 december: Ivy :De ontknoping van de Tijd (Slot)

13 oktober 2007 : 24 uur van de Kip

De Kippenmadam roept bij deze samen met de Grote Kip alle VK bloggers op tot een dag van de kip. Spannende foto's, leuke verhalen, gedichten, alles is welkom op 13 oktober. Geef de kip de aandacht die ze verdient. Overigens, 'hanige' bijdragen zijn natuurlijk ook van harte welkom. Wij houden namelijk niet van discriminatie