
50 Maanden in Brazilië (29) SEP 2006: Vriendschappen en Verkiezingscampagnes
|
SEP
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen ![]() Een klein nieuwsgierig aapje.. Vriendschappen
Lentemaand september begon met het afstuderen van mijn reisgenote Carol. Tijdens onze reis naar Salvador in juli heb ik haar en nog een veertigtal studenten en aanhang leren kennen. Vriendschappen ontsproten, groeiden en bestaan nog steeds. Zo is bijvoorbeeld Washington, die overigens ook mijn labgenoot is op de universiteit, een van mijn beste vrienden. Vaak heeft hij mij uit de brand geholpen als ik weer eens moest verhuizen, en ik kon hem geregeld van advies voorzien wanneer hij reisinformatie nodig had. Tweemaal heb ik Washington en enkele van zijn vrienden vergezeld wanneer hij opging voor een toelatingsexamen voor een bedrijf of instituut, een zogenaamde concurso. Iedereen die solliciteerd op vrijgekomen posities bij de overheid of belangrijke bedrijven dient mee te doen aan een dergelijke concurso. De vragen zijn deels over algemene kennis en deels over specifieke kennis. De beste resultaten worden dan toegelaten. Deze concursos worden in weekeinden gehouden, en het is niet ongebruikelijk om mee te doen aan concursos in ander steden en deelstaten.
Formatura
Terug naar Carol. Ze studeerde pedagogie op een particuliere universiteit, Newton Paiva genaamd. Voor het studeren op een particuliere universiteit moet je en je familie een goedgevulde beurs hebben. De afstudeerceremonie was er dan ook naar. Kosten noch moeite leken gespaard om de afgestudeerden de avond van hun leven te bezorgen. Zoals gebruikelijk bij ceremonies, werd eerst het Braziliaanse volkslied aangeheven. Een ingehuurde zangeres voerde de boventoon, allen zongen uit volle borst mee. Inderdaad, de tekst, niet de meest eenvoudige, lijkt in iedere Braziliaan te zijn ‘ingeramd’. De geslaagden waren gekleed in een zwarte toga, met een zwart ruitvormig hoofddeksel. Om het middel droegen de studenten een brede, flegekleurde band. Pastelgeel, lichtblauw, roze. Afhankelijk van het type faculteit. Een opvallend gezicht om de heren met een roze band om hun middel te zien rondlopen.
Feestje
De ceremonie duurde in totaal wel twee uur. De studenten legden gezamenlijk hun beroepseed af, hielden toespraken voor hun familie, geliefden en hun geliefde docenten. Een voor een, op alfabetische volgorde van de voornaam, werden de studenten naar voren geroepen en werd ze hun diploma aangereikt. De fotograaf schoot dan een kiekje van de kandidaat en de verantwoordelijke docent. Geen stijve-harkengedoe, maar spontaan met de armen om elkaars schouder. Het slot van de ceremonie werd gemarkeerd met het loslaten van kilo´s confetti en het in de massaal in de lucht gooien van de hoofddeksels. Carol had mij uitgenodigd om haar besloten feestje bij te wonen en ze had mij vanwege mij opgedane reputatie gevraagd om foto´s te nemen. Op de achtergrond had Carol een beelscherm opgesteld waarop mijn muziekvideo´s van Salvador werden afgespeeld. Via haar vrienden leerde ik meer vrienden kennen, en ook deze vriendschappen bestaan nog altijd.
Verkiezingsstrijd
In oktober
werden de federale verkiezingen gehouden. De kiezer kon
keuzes maken voor zijn gedeputeerden voor zowel zijn
deelstaat als voor de federale staat, senator, gouverneur
van zijn deelstaat en voor zijn president. President
Lula, een oud-vakbondsleider die vroeger
machinebankwerker was en wegens verzet tegen de dictatuur
in het gevang werd gegooid, slaagde na drie mislukte
pogingen er eindelijk in om in 2002 tot president te
schoppen en genoot van een grote populariteit. De
verwachting was dat hij herkozen zou worden en winst zou
boeken op de kleurloos ogende tegenkandidaat Geraldo
Alckmin. Deelstaat Minas Gerais, waarvan Belo Horizonte
de hoofdstad is, zou een nieuwe gouverneur krijgen. De
gedoodverfde kandidaat was Aécio Neves, kleinzoon van
Tancredo Neves, de eerste burgerpresident na de
dictatuur. Tancredo was al ernstig ziek en overleed korte
tijd voordat hij tot president zou worden
geïnstalleerd.
Campagnes
In september kon je gewoonweg niet om de verkiezingen heen. Grote billboards met meer dan levensgrote foto´s van de kandidaten, partijvlaggen die werden rondgezwaaid door ingehuurde studenten en bijklussers. Geregeld ontving ik kleine foldertjes met daarop de foto en de politieke boodschap van de kandidaten. Vele blinde muren werden volgeplakt met affiches, volgekalkt met de (voor)namen van de kandidaten met hun corresponderende nummers. Elke partij heeft zijn unieke nummer, elke kandidaat heeft een nummer gelieerd aan die van de partij. Presidentskandidaten en gouverneurskandidaten hebben een getal van twee cijfers, senatoren drie, gedeputeerden vier, en deelstaatskandidaten vijf. Je kan je voorstellen dat de kiezers tureluurs worden van de verschillende getallen, maar gelukkig was het toegestaan om spiekbriefjes mee te nemen naar het stemlokaal. Er zou overigens elektronisch worden gestemd.
Busreis
Aan het eind van de maand maakte ik weer een busreis. Alleen, overdag. Een relatief korte reis van iets minder dan negen uur, als het tenminste meezit in het verkeer in en rond de megastad São Paulo . Dayane had mij uitgenodigd om een paar daagjes te komen, om haar te helpen met het inplannen van haar eerste reis in Europa. Een bijzondere en bijzonder interessante taak voor mij. Op haar kantoor kreeg ik de beschikking tot internet en zocht ik voor haar de reismogelijkheden op. Zo plande ik voor haar goedkope vluchten met de prijsvechters, plande ik een interessante treinreis door Italië, waarbij ze op de juiste dag Assis zou bezoeken, wanneer daar de jaarlijkse processie zou worden gehouden. Vervolgens zou ze door Frankrijk reizen en tenslotte via een Kanaalvlucht in Londen vrienden opzoeken. Ik surfte door diverse pagina’s en diverse talen, en stelde ik tot haar grote tevredenheid haar reispakket samen. Terwijl Dayane op weg ging naar Lissabon keerde ik terug naar het voor mij vertrouwde Belo Horizonte.
![]() HALVERWEGE de busrit, en nog steeds in Minas Gerais... |
||
Kees Smit 24-01-2010 19:11
Zonnige groeten.
De layout van mijn blogs heb ik aangepast dankzij mijn bijdragen aan de website eyebrazil. Ik leerde een beetje omgaan met Dreamweaver, een programma om websites te kunnen maken. Als het stramien eenmaal werkt, is het vervolgens een kwestie van eenvoudig knippen en plakken :)
Zonnige groeten.
Ik blog vanuit kaboel en probeerde gisteren mijn laatste blog aan de groep bloggers in het buitenland toe te voegen, maar op een op andere manier is dat mislukt. kan jij dat doen, of kan jij mijn vertellen hoe ik het moet doen? Bedankt!
groetjes, Mary
Zonnige groeten.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).




















































ontwerp
poster: 

Zonder politici zou nog kunnen...
Weer een compleet en informatief blog, Antoine.
Het loopt weer storm hier. :-))
Ceesgegroetje