Gisteravond sprak ik boer Kees in het kroegje aan de overkant. Nu is het kroegje aan de overkant een kroegje voor mannen die op mannen vallen. En voor vrouwen die op vrouwen vallen. En voor ons dus, want wij zijn als buren altijd welkom, ondanks dat we hetero zijn.

"Ben je al benaderd voor boer zoekt man?" vroeg ik hem. Hij vertelde dat dit inderdaad het geval was, maar dat hij toch maar had besloten het niet te doen. Vanwege de kerk. "Vanwege de kerk?" vroeg ik verbaasd. Welzeker.
In het kleine dorp waar boer Kees woont, is homoseksualiteit een enorm taboe.
Toen Kees naast zijn geliefde achter de kist van zijn onverwacht gestorven vader had gelopen, kwam de dominee de volgende dag  zeggen dat Kees zich maar beter kon uitschrijven. Dit gebeurde in 2007.

Ongelovig staarde ik hem aan. Het moeten verbergen van je voorkeur, lijkt me iets van dertig jaar geleden of nog langer.

Mijn moeder viel op vrouwen. Ze was lesbisch, zoals dat heet. Dat ik dat nu zomaar kan opschrijven, is eigenlijk een wonder. Zij heeft dat nooit zo open kunnen doen in ieder geval, ze heeft het haar hele leven verborgen gehouden. Haar ouders wisten het niet, officieel. En ook op haar werk werd er niet over gesproken. Het kon niet zijn.
Zij hoopte altijd dat het anders zou worden, dat er een maatschappij zou ontstaan waarin alle liefdes zouden mogen.
Ze zong vaak "sorry dat ik besta":

"  Er moest toch een liedje zijn,

Al was 't alleen maar een refrein,

Al waren 't maar vijf regeltjes,

over Romeo en Julius

Maar daar zijn we nog niet aan toe -

Taboe, Taboe -

Geen aria's, nooit aria's

Voor de paria's

Maar over veertig jaar, wie weet,

Staan er liedjes in de hitparade,

Niet alleen maar over hij en zij,

Maar ook over hij en hij,

Liedjes over hem en hem,

Zonder aarzeling of rem

Dan zingt iedere romanticus

Heel gewoon, zo is het dus

Romeo en Julius "

"Ze zeggen dat ik me tegenover God zal moeten verantwoorden" zei boer Kees
" Dat denk ik niet," zei ik "volgens mij is God nog altijd liefde. Kijk maar naar de brieven van Johannes. Die dominee zich straks moeten verantwoorden, niet jij" Geen idee waarom ik het zei, zo Bijbels ben ik niet, waarom het in me opkwam weet ik niet, maar het leek het enige juiste om te zeggen.

Aan het eind van de avond, zag ik boer Kees glimlachend de nacht in verdwijnen,  innig gearmd met een mooie Indische jongen.

Volgend artikel in dit blog

2reacties