Hoe blijf je vrolijk zonder training

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

Stripblog

Strips en verhalen

< Voorpagina

zondag 24 januari 2010 10:30 door De Stripman

Tags: stripman, strip, oi, chronisch ziek, geluk, zwemmen, fitness, training, gezondheid

Zo, eergisteren weer even de eendjes in het park gevoerd. Op de elektrische fiets. En bij terugkomst brak zowaar de zon door. Het leek wel alsof de lente in de lucht zat. Maar toen ik zo weer naar huis reed, na een kwartiertje buitenlucht, bekroop me wel even de gedachte of het nou eigenlijk de moeite wel waard was.

Voor ik eventjes het park in ga moet ik me eerst dik aankleden, drie verdiepingen afdalen, fiets uit de kelder halen... En dan alweer zo snel terug naar huis en me al die trappen weer omhoog hijsen. Waar doe ik het voor...?

Maar dat soort dingen moet ik me eigenlijk helemaal niet afvragen. Voor mij is dit net een mooi uitje. Ik rij even langs de glasbak en gooi een paar lege flessen weg, groet een voorbijganger, voer de eendjes en ga weer naar huis. Prima !

Op het eerste gezicht lijkt chronisch ziek zijn een lichamelijke bezigheid. Maar leven met een aandoening, die niet meer over gaat, blijkt in de praktijk vooral een mentale kwestie. Hoe blijf je ondanks alles toch een beetje vrolijk en optimistisch gestemd ?

Het is een evenwichtsoefening. Aan de ene kant moet je accepteren dat je niet gezond bent en dat ook niet meer zal worden. Aan de andere kant zul je toch uit willen kijken naar mogelijkheden om je toestand te verbeteren, of beter dragelijk te maken.

Er zijn ook omgevingsfactoren. Mensen om je heen willen graag dat het beter met je gaat, dat er progressie is. Je wilt die mensen niet teleurstellen. Je wilt jezelf niet tekort doen. Je wilt elke mogelijkheid benutten.

Het afgelopen jaar heb ik daarom hulp gezocht bij een revalidatie-arts. Op zijn advies ben ik met therapeutisch zwemmen begonnen. Maar daarom ook heb ik nu na een paar maanden, in overleg met diezelfde arts, besloten om weer te stoppen met zwemmen.

Aan de ene kant alles uitproberen, maar aan de andere kant accepteren dat je sommige dingen niet meer kunt en dat er op sommige punten geen verbetering in zit. Jammer maar helaas.

Het was best leuk, dat zwemmen. Maar wat heb ik er aan om twee of drie dagen per week voor pampus te liggen ? Hoe blijf je vrolijk gestemd als je elke week een paar dagen tegen de grenzen van je mogelijkheden op knotst ?

Even geen training dus. Misschien is het ook wel een denkfout om te verwachten dat je elk lichamelijk probleem weg kunt trainen. Toen ik laatst naar het schaatsen zat te kijken kwam dat ook ter sprake. Een van de rijdsters was overtraind geweest en daarna al 2 seizoenen uit vorm.

Oud-schaatser Bart Veldkamp vertelde dat hij dat zelf ook mee had gemaakt. Bij hem klaarde de toestand pas weer op nadat hij een paar jaar met schaatsen en trainen gestopt was. Je moet niet alles met training op willen lossen, was zijn conclusie.

Maar ik ga het eerdaags weer proberen bij de fysiotherapeut. Toch benieuwd of ik na een week of acht zonder lichamelijke oefening voor- of achteruit gegaan ben.

NB: Om niet in herhaling te vervallen leg ik niet elke keer uit wat mijn gezondheidsproblemen precies zijn. Wie er meer over wil weten kan op de links in de rechterkolom klikken, onder het kopje 'De gezondheid van...'.

Wie geïnteresseerd is in foto's en een filmpje van de eendjes in het park kan terecht op het Klupblog: Met de eendjes gaat het goed

De strip is weer gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Eerdere afleveringen van dit verhaal verschenen op: 12 december - 16 december - 27 december - 29 december - 10 januari - 13 januari -

En vergeet ondertussen de mensen met echte problemen niet !

banner 555

Toon gerelateerde artikelen

Dit bericht maakt deel uit van de groep(en)

Volgend artikel in dit blog

34reacties

M.D. 24-01-2010 10:42

wat jij schrijft over je trainingsdilemma, kan ik me goed voorstellen.
veel mensen denken dat 'bewegen' een soort wondermiddel is.

zelf had ik twee keer per week een soort training voor mensen die te weinig bewegen,
een goeie training, maar op een plek waarheen ik bijna twee uur onderweg ben (moet ook een flink stuk lopen) voor één uurtje trainen.
ben er voorlopig even mee gestopt.
en ben nog steeds op zoek naar een prettig(er) alternatief.
en denk wel eens dat in de winter de stress van erheen gaan nauwelijks opweegt tegen de voordelen ervan...

beus 24-01-2010 10:56

Er zijn chronisch zieken die zich gedragen als mensen met mogelijkheden, maar er zijn er ook die de nadruk leggen op de beperkingen.
Blijf zoeken naar de mogelijkheden.

Kees Smit 24-01-2010 11:23

Jan, je zegt weer wijze dingen over dat trainen en overtrainen. Je zou wensen dat iedereen Lichamelijke oefeningen van Midas Dekkers zou lezen. Al die onzin die de wereld sinds tweehonderd jaar, met mensen als Turnvater Jahn over zich heen gehaald heeft. Doe maar gewoon, is de boodschap van Midas. Maar ja, mensen willen toch ook graag sporten en wandelen en fietsen. De een vindt het heerlijk om als een gek te fietsen en halfdood thuis te komen, de ander kijkt graag om zich heen en vertelt je wat hij/zij allemaal gezien heeft.
Luister naar je lichaam, hou de regie in eigen hand, dat hoorde ik telkens toen ik revalideerde, maar ja, de dokter en de fysiotherapeut (en trainers!) praten je, zonder naar jouw lichaam te kunnen luisteren, de vreselijkste oefeningen en inspanningen aan. Wat is wijsheid? Je weet het nooit.
Fijne zondag, Jan, en heel veel vogeltjes op je balkon!

De Stripman 24-01-2010 11:23

@ M.D.: Bewegen hoeft niet persé te gebeuren in groepsverband. Je kunt ook zelf wat meer wandelen of fietsen...;o)

@ Beus: Dat doe ik. Maar de mogelijkheden moeten wel mogelijk zijn. Het nastreven van onmogelijkheden heeft niet veel zin en is deprimerend...;o)

@ Kees: Ik wil niemand de schuld geven, hoor. Ik wilde zelf de afgelopen jaren altijd graag aan het trainen blijven. Maar als trainen inhoudt dat je er de rest van de week van moet uitrusten, dan schiet het zijn doel voorbij. De afgelopen weken, zonder training, voel ik me beter en actiever, dan toen ik nog ging zwemmen...;o)

-martin- 24-01-2010 12:04

Jan jij hebt ook een echt probleem - niet alleen de mensen in
Verweggistan -, hoe opgewekt je er ook mee om gaat (waarvoor
hulde).

Accepteren en proberen dat is een mooie samenvatting van de
positie van een chronisch zieke.

Mij geeft het sporten wel het gevoel dat ik er zelf wat aan doe. Dat
het niet alleen de dokter, de medicijnen en het lot zijn die mijn status
bepalen. Maar ik heb makkelijk praten, een beetje pijn en verder niets.

Aad Verbaast 24-01-2010 12:09

Aleen maar dingen doen waar je plezier aan beleelfd Stripman.
En overrekken en overstrekken hoort daar niet bij lees ik zo.
Topsport is helemaal niet zo gezond als men zegt. Topsporters houden dat ook niet zo lang vol ;-)

Ik laat mezelf elke dag even uit...
Er zijn grenzen!! ;-)

antoinette duijsters 24-01-2010 12:18

Stripman, het is gewoon heerlijk om buiten te zijn, anderen mensen te zien, genieten van de natuur. Daarom ga ik naar buiten, jij misschien ook?
Echt dat sporten is onzin, doe gewoon wat je leuk vind en aan kunt.

Smokey 24-01-2010 12:33

Je hebt het duidelijk verwoord wat je voelt, maar jouw problematiek is als het vergelijken van appels en peren met |Haïtie. Cijfer jezelf niet weg want je hebt evenveel recht. Op elk niveau zijn er grenzen van het kunnen. Je mag niet meer energie spenderen dan je aankunt. Elke beweging veroorzaakt slijtage en elke rust zorgt voor opbouw. Dat moet in balans zijn. Individueel te bepalen.Luisteren naar je lichaam is voor ieder een devies. En als jij zin hebt om naar buiten te gaan en wat frisse lucht en zuurstof te tanken ( ook hard nodig voor de verbranding) dan luister je ook naar je lichaam.
Ja, ik vind dat je `t echt goed hebt beschreven Stripman. En je probeert er zeer positief iets van te maken..

zelfstandig_journalist 24-01-2010 12:47

Zwemmen, is het dus duidelijk niet. Zolang je je maar onder de mensen kunt begeven op de een of andere manier. Als je thuis hele dagen gaat zitten kniezen, geraak je voor je het weet in een depressie. Kleine uitjes kunnen grote vreugde brengen.

Catharina Anna Maria van Vliet 24-01-2010 13:09

Het gaat erom dat je iets vind waar je lol in hebt. En dagenlang bijkomen kan nooit de bedoeling zijn.

Catharina Anna Maria van Vliet 24-01-2010 13:09

Het gaat erom dat je iets vind waar je lol in hebt. En dagenlang bijkomen kan nooit de bedoeling zijn.

De Stripman 24-01-2010 16:47

@ Iedereen: Dank voor de bemoedigende woorden. Ik probeer er geen drama van te maken, want dat is het zeker niet. Heel uitgebreid antwoorden zit er ook even niet in, want mijn internetaansluiting spartelt wat tegen...;o)

ramirezi 24-01-2010 18:38

Je hebt het geluk dat je ook van de eenvoudige dingen kunt genieten (ik ook), dat is heel wat waard...

rene louman 24-01-2010 18:56

Je kunt ook op je favoriete muziek dansen. Maar dansen is misschien niet jouw ding. Ik zweer erbij omdat ik niet van trainen hou.

De Stripman 24-01-2010 20:09

@ Ramirezi: O, ja, ik ben blij dat ik geen sombermans ben en van het leven geniet...;o)

@ Rene Louman: Dansen doe ik af en toe (op mijn manier), maar dat hou ik ook niet al te lang vol...;o)

coby 24-01-2010 20:11

Je schreef inderdaad een tijdje geleden dat je ging zwemmen of althans dat ging proberen.
Je hebt het in ieder geval geprobeerd en ondervonden wat de gevolgen zijn. Kan me voorstellen dat je niet de rest van de week totaal uit het lood wil liggen en dingen tegen elkaar afweegt.
Het is inderdaad lekker om even het huis uit te zijn, even de frisse lucht in te ademen, en wat er verder kan, is meegenomen en bonus.

Hartelijke groet, Coby

Bart 24-01-2010 21:32

Ja, dat overtrainde gevoel, doodmoe en helemaal versleten, is voor niemand goed, en dan wordt het inderdaad tijd om naar je lichaam te luisteren.
En als zelfs Bart Veldkamp ineens verstandige dingen gaat zeggen...haha! :))
Toen ik zelf begin twintig was, trainde ik veel op de racefiets, en keek nauwelijks om me heen. En maar gefixeerd op trainen, trainen.....nu pak ik dat heel anders aan, veul minder fanatiek, en met oog voor de omgeving, het zal de leeftijd ook wel zijn.... ;-))

Hartelijke groet, Bart

cor3306 24-01-2010 21:37

Iedereen heeft er al veel over gezegd; ik herken het allemaal wel een beetje. M'n leven lang heb ik een loop handicap gehad dat klinkt een beetje raar maar echt onoverkomelijke problemen gaf dat toch weer ook niet. en nu ik nog wat strammer wordt roept iedereen je moet ook gaan zwemmen man , dat is goed voor je, maar ik denk dan bekijk het maar.

De Stripman 24-01-2010 21:55

@ Coby: Omdat ik er een tijdje terug over geschreven heb vond ik dat ik nu ook moest vertellen hoe het afgelopen is. En ik ga inderdaad liever een paar keer per week even echt naar buiten, het park in, of bij mijn ouders op bezoek. Als ik ga zwemmen kan dat dus niet...

@ Bart: Wijsheid komt met de jaren. Ik heb er jaren over gedaan om enig inzicht in mijn beperkingen en mogelijkheden te krijgen. En eigenlijk zou ik veel liever wel trainen, maar ik hou me in...;o)

@ Cor: Van de mensen er omheen krijg je wel de indruk dat er een heilig geloof is in de heilzaamheid van zwemmen...;o)
En voor een aantal mensen is het ook ongetwijfeld heilzaam. Dat het voor mij niet werkte is gewoon pech hebben...

Kokopelli 24-01-2010 22:50

@De Stripman: Het blijft altijd weer de vraag wat je er mee wint. Als het trainen ten koste zou gaan van de uitstapjes die je erg leuk vindt, zoals in het park gaan kijken, zou ik kiezen voor de uitstapjes. Maar het hangt er uiteraard ook sterk vanaf of de training noodzakelijk is om jouw mobiliteit op peil te houden.

Overigens, als ik jouw beschrijving lees wat er zoal bij zo'n uitstapje komt kijken lijkt me dat al een training op zich...

beus 24-01-2010 23:01

@Stripman: Kokopelli spreekt wijze woorden.
In jouw geval is het beste advies dat advies wat jij wilt horen.
Of dat het meest deskundige advies is, is dan natuurlijk de vraag.
Gelukkig blijf je de baas over je eigen lichaam en leven.

ceesincambodja 25-01-2010 01:18

Ik vind het moedig dat je niet bij de pakken neer gaat zitten Stripman.

Ceesgegroetje

galadriel 25-01-2010 10:22

je bent kampioen balanceren, 'k heb bewondering voor je De Stripman

De Stripman 25-01-2010 11:47

@ Kokopelli: Een paar keer per week even naar buiten is vermoedelijk de beste training. Of het genoeg is om mijn mobiliteit op peil te houden zullen we vanzelf wel merken...;o)

@ Beus: Het advies dat ik het liefste zou horen is: Ga deze oefeningen doen en binnen een paar maanden ben je weer helemaal fit.

Helaas is er niemand die me dat advies geven kan...;o)

@ Cees: Het is een kwestie van lijfsbehoud...;o)

@ Galadriel: Dank je ! Maar het is minder moeilijk als je geen keuze hebt...;o)

Mephisto 26-01-2010 02:53

Waar doe ik het voor...?
Nou, voor dat streepje zon, volovergoten genoten in de buitenlucht?

(Doodgaan kan altijd nog)

VSp 26-01-2010 09:59

Tsja, zelfs voorzichtig trainen, zoals je schrijft, kan teveel zijn of eist naderhand zijn tol. Iedere tred in de buitenlucht is dan reeds een stukje geluk.
Bewondering mijnerzijds voor de wijze waarop je hier mee omgaat!

Elders een advies over artsen die -wellicht kunnen bijdragen om, ondanks OI, de dimensies die je moet zoeken binnen je mogelijkheden, wat ruimer te maken.

Geniet ondertussen en wees dankbaar voor het feit dat je je niet laat verleiden tot somberen achter de geraniums.

De Stripman 26-01-2010 12:53

@ Mephisto: Maar het blijft jammer dat ik niet wat langer naar buiten kan...;o)

@ VSp: Dank ! Ook voor je mail...

paco painter 26-01-2010 18:32

Bewegen is dus inderdaad geen wondermiddel

VSp 27-01-2010 10:10

@stripman
No sweat, kleine moeite.

eva 27-01-2010 13:41

Je kunt het inderdaad ook te druk hebben met proberen en oefenen en
jezelf in beweging houden.
Je zegt iets waar ik ook wel eens aan mag denken:
In sommige situaties moet je niet altijd vragen of het al beter gaat!
De situtatie is soms zoals die is.
Dat iemand het kan aksepteren is al heel wat!

gr eva

Annet 27-01-2010 20:51

Vrolijk zijn is geen moeten Jan
maar het klopt: die eeuwige buitenwereld.....

Huxley (een wijsgeer geloof ik) zei:
Als het individu voelt wankelt de gemeenschap

Ik liet en laat m'n gevoelens bijna altijd blijken.......
en inderdaad vonden mensen dat eng, nu kan ik,
ouder wordend, ahum, het beter hanteren........

Ik sta sterker in m'n schoenen:*)

Eén van de moeiljkste vragen vind ik dan ook de vraag:
Hoe gaat het met je?

Hoewel het antwoord de ene keer beter gaat dan de andere...
Het is zo'n overvalvraag, soms.......pfffffffffffft

Groet van Annet

De Stripman 27-01-2010 21:04

@ Paco: Je moet het met mate doen, zoals de meeste dingen...;o)

@ Eva: Het is allemaal relatief, natuurlijk. Vaak voel ik me best goed, hoewel het dus nooit meer zo goed wordt als vroeger...;o)

@ Annet: De meeste mensen zitten ook niet wachten op een eerlijk antwoord, op de vraag hoe het met je gaat...;o)

zusenzo 30-01-2010 09:42

Sprak toevallig van de week met een diabetesverpleegkundige uit het ziekenhuis en die zei dat type 1 diabeten (mensen die van jongsaf aan al definitief aan de insuline zitten) nooit meer een compliment krijgen voor wat ze toch elke dag weer presteren (volhouden strikt regime). Toen ze dat deed in een groep type 1 diabeten wisten de mensen niet goed wat ze er mee aan moesten: het hoorde toch bij het leven en zo werd het ook dooorgaans door hun omgeving gezien. De link met jou is: chronische zieken krijgen te weinig credit voor wat ze toch elke dag weer doen in weerwil van hun beperkingen. Daarom bij deze: klasse ! En dank voor een verhelderend betoog.

De Stripman 30-01-2010 10:39

@ Zusenzo: Dank je ! Ik probeer er zelf niet voortdurend bij stil te staan. Er is ook niet veel keuze, je moet er wel naar leven omdat je anders in de problemen komt...;o)

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Over het Stripblog

Het Stripblog van de stripmannen komt voort uit de Strip van de week die al een aantal jaren bestaat als gratis email-service. De strip wordt afwisselend getekend door Stripmannen Jan en Wim. De column wordt geschreven door Jan.

Zie ook Waarom eigenlijk ‘de Stripman'?

De Stripman levert ook bijdragen aan:

Odilon de naaktkat

het Klupblog

het Mejanderblog

Volg Jan de Stripman ook op: Hyves en Twitter

Teller

Start op 18 september 2005

Op 18 september 2006 - 10.678 pageviews.

Op 18 september 2007 - 38.556 pageviews

Op 18 september 2008 - 97.844 pageviews

Op 18 september 2009 - 167.378 pageviews

Op 7 maart 2010 was de stand: 206.023

De telling is gebaseerd op de cijfers van OneStat.com. Het oranje GoStats-tellertje daaronder geeft het aantal pageviews sinds begin 2008. Zie ook de teller van Telmiep, onderaan de kolom.

visitor statistics

Over muziek

BalconyTV de favoriete muziekwebsite van de Stripman. Klik hier voor alle eerdere verhalen op het Stripblog over BalconyTV.

Zie ook: Pete Seeger en andere muzikale bijdragen over Steve Forbert, Warren Zevon, Han Reiziger, Mariza, North Sea Jazz, Calypso, the Bonzo Dog Doodah Band, John Zielman en vele anderen.

En: Nog meer links naar muzikale bijdragen over onder andere Babyshambles, Spike Jones, Woody Guthrie, Memphis Minnie, the Beatles en the Undertakers.

De gezondheid van de Stripman

Leven is ongezond, niemand houdt het eindeloos vol. Maar sommige mensen worden wat eerder ziek en krakkemikkig dan anderen. Ik behoor daar helaas toe. Ik heb een chronische aandoening die OI wordt genoemd, Osteogenesis Imperfecta. Toen ik voor het eerst over mijn chronische ziekte schreef dacht ik niet dat ik dat nog veel vaker zou doen. Er zijn leukere onderwerpen. Maar ik kreeg er veel reacties op en hoewel ik het veel meer over andere dingen heb, is het toch een van de thema’s van dit blog geworden.

Eerdere stukken over de gezondheid van de Stripman:
Deze week heb ik mijn eerste rolstoelritje gemaakt

Stilstand is vooruitgang

‘Ik wist helemaal niet dat je ziek was…’
Beseffen jullie gezonde mensen eigenlijk wel wat een geluksvogels jullie zijn ?

Tsjonge ! Zie ik er zo gezond uit dan ?

Drie eenvoudige manieren om je lichamelijke conditie te verwoesten
‘Nu stuur ik je alweer iets om te doen...'

Even een beetje dimmen, Stripman !

Soms een rolstoel en dan toch weer de fiets...
Hoe zou het met Chrissy gaan ? - Leven met een chronische ziekte

En de gesproken verhalen:
Ongezond maar toch gelukkig - deel 1
Ongezond maar toch gelukkig - deel 2

Mensen, dieren en planten

Op onderstaande verzamelpagina's vind je (bijna) alle bijdragen die op het Stripblog geplaatst zijn over vogels, mensen, andere dieren en planten. Vaak ook over hoe mensen met andere dieren en planten omgaan. Maar ook over de wonderlijke eigenschappen van mens, dier en plant...

De Vlaamse Gaai kan mooi zingen met links naar bijdragen over pestvogels, het Naardermeer, eiken en beuken, het puttertje, de hommel en andere natuurlijke onderwerpen.

Operation Migration - Trompetkraanvogels en andere natuurverhalen over bijvoorveeld de oehoe, bonte spechten, jonge scholeksters, prikneusjes, lobelia's, slakken en nog veel meer...

Hoe zou het met de eendjes gaan ? met links naar een aantal verhalen over het voeren van de eenden in het park.

Vogelwebcams 2006:
Volg de slechtvalken per webcam
Valken, koeien en reclame die werkt

Vogelwebcams 2007: Een overzicht is te vinden bij deze bijdrage:
Het broedseizoen is weer begonnen

Een overzicht van het broedseizoen van 2008 vind je bij dit verhaal:
Het is nu echt begonnen !

En het seizoen van 2009:

Vogelwebcam nieuwsoverzicht

Soestdijk en wijde omgeving

Bij onderstaande bijdragen vind je een reeks links naar eerdere verhalen over ons dorp, ons land, Europa en wijde omgeving:
Laten we de crisis nu eens positief bekijken... met links naar verhalen over politiek, de nieuwe spelling, bureaucratie, koninginnedag, België, Friesland, de energie prijzen en andere onderwerpen.
Soestdijk, provincie Utrecht, Nederland, Europa, Aarde, Heelal met links naar nog meer bijdragen over onder meer politiek, de NS, stormen, het Nederlanderschap, vakantie, beschaving, arbeidsongeschiktheid, file's en achterstandswijken...