Geweld op de werkvloer.(3)

Bepaalde onderdelen van deze website vereisen het gebruik van javascript. Indien u van alle functies gebruik wilt maken, zult u javascript moeten toestaan.

!`ANDER BEN IK `!

duisternis in het licht

< Voorpagina

maandag 25 januari 2010 13:50 door Ina Dijstelberge

Tags: geweld op de werkvloer, almeerse jongeren, probleemjongeren, agressie en intimidatie

3. Almeerse jongeren.

In dit derde deel keer ik terug naar het jongerenwerk. Een ander setting, andere doelgroep en andere werkwijze.

Nadat ik in 1985 afstudeerde, verkeerde ons land in een economische crisis. De werkeloosheid was huize hoog en in de welzijnssector stond de blik op bezuinigen. Na een jaar vond ik voor 20 uur betaald werk als jongerenwerker in het vijf jaar oude Almere Buiten. Net als de wijk stond ook het jongerenwerk nog in de kinderschoenen. In tegenstelling tot het min of meer ‘anarchistisch’ georganiseerde jongerenwerk uit de jaren 1970-1980, was het jongerenwerk in Almere uiterst professioneel opgezet. Bovendien konden we putten uit een zeer ruim activiteiten budget. Een paradijs voor de jongerenwerker en jongeren…

Het credo ‘met, door en voor jongere’ was in een duidelijke hiërarchische organisatie gezet met een activiteitenraad, werkgroepen waar jongeren de activiteiten voorbereiden en een aparte groep zaalwachten die naast het samen met een jongerenwerker leiden van een werkgroep belast was met de naleving van de huisregels en veiligheid tijdens de openingstijden. Hoewel de maximum leeftijd voor toegang 23 jaar was, lag de gemiddelde leeftijd rond de 16 jaar. Zo’n 100 jongeren vormde de vaste bezoekersgroep. De meeste jongeren gingen naar de middelbare school of volgde een mbo opleiding, een kleinere maar wel zeer actieve groep ging naar het hbo of werkte. De meest bewerkelijke maar ook zeer actieve groep vormde de 25 drop-outs en/of de in die tijd in zwang rakende benaming randgroep jongeren.

Over het algemeen viel de agressie bij deze jongeren wel mee. Dat kwam ook omdat de grootste raddraaiers al een definitieve schorsing hadden. Voor hen was in Almere Stad een speciale groep opgericht . Er waren echter een achttal jongeren die met ernstige gedragsproblemen kampten. Dit uitte zich in overmatig drank en drugsgebruik, vernielingen, diefstal en bedreigingen. Over het algemeen wisten zij zich in het jongerencentrum aardig in te houden, dat wil zeggen er was weinig sprake van agressie en geweld.

Uit de hand gelopen flauwe grappen, pest en treitergedrag waren echter standaard gedrag en wanneer de heren hierop werden aangesproken kon dat nog wel eens overgaan in intimidatie. Om er voor te zorgen dat deze groep niet de overhand zou voeren werd door de teamleider een beleid van de strakke hand ingevoerd. Enige soepelheid m.b.t. de handhaving van de huisregels die tot dan toe nog wel eens gehanteerd werd overboord gegooid en er werd een pasjes met daaraan gekoppeld registratiesysteem ingevoerd. Ik had er mij bedenkingen bij. Vooral omdat dit zou betekenen dat een aantal oudere jongeren (23-25) niet meer toegelaten zouden worden. Het waren vooral deze jongeren die het al te puberale gedrag van de rotjochies in toom hielden.

Het wegvallen van de sociale controle door de oudere jongeren was na een paar weken al merkbaar. De groep ging meer en meer de sfeer op een negatieve manier bepalen en lieten zich steeds minder gelegen aan de regels van het JC. De vaste bezoekers groep begon te slinken en een aantal activiteiten moesten wegens gebrek aan belangstelling stop gezet worden.

Besloten werd om vijf jongens, die de spil van de groep vormde, voorgoed de toegang te ontzeggen. Nadat dit hun was verteld en de daad bij het woord was gevoegd brak de hel los. Nog dezelfde nacht werden er een aantal ruiten ingegooid. De volgende avond verschenen de vijf en twee vaders voor het centrum. Schreeuwend en vloekend eisten de vaders dat wij hun zonen weer toelieten. We nodigde de vaders uit voor een gesprek op kantoor. In dit gesprek probeerde we uit te leggen welk gedrag aanleiding was geweest voor onze beslissing. Enig begrip toonde de vaders niet. Hun zoons deden immers dat soort dingen niet. We hielden, ondanks de bedreigingen en verwensingen, voet bij stuk.

Hoewel in het jongerencentrum de rust weerkeerde, werd de situatie rondom het JC er niet beter op. De groep die niet meer welkom was hing namelijk wel altijd in de buurt rond. Aangezien zij ook een zekere populariteit genoten bij de rest kreeg je een hoop in en uitgeloop. De onrust op straat leverde vele klachten op en de politie drong er steeds meer op aan om tot een oplossing te komen door de heren weer toe te laten. Onder voorwaarden is dat toen gebeurd.

Voor de jongens een triomf, voor ons hoofdpijn.

eerder verscheen:

Deel 1 : Plattelandsjongeren

Deel 2 : Ingesloten

Toon gerelateerde artikelen

Volgend artikel in dit blog

15reacties

knutselsmurf 25-01-2010 16:11

Het enige lichtpuntje dat ik zie, is dat de jongens kennelijk nog onder gezag van een vader stonden, al was die vader niet het beste voorbeeld dat je je kon wensen.

fred van der walibi 25-01-2010 16:40

Het blijft dus dweilen met de kraan open
goeie story verder
hoe hield je het vol

Aad Verbaast 25-01-2010 16:51

Moraal van dit verhaal: je kunt ze maar beter binnen hebben dan buiten zetten?

P.H.M. van de Kletersteeg 25-01-2010 17:04

Als ze er eenmaal definitief zijn uitgegooid, is er geen dreiging van strafmaatregel meer mogelijk, en is er dus geen controle meer mogelijk.
beter was geweest een schorsing voor bepaalde tijd.

Ina Dijstelberge 25-01-2010 17:59

@ Knutselsmurf : Ze hadden inderdaad een aardje naar hun vaartje;-)

@ Fred : Ik heb zelf altijd van het werk genoten, dat het uiteindelijk meer energie heeft gekost dan dat ik toen doorhad is een tweede.

@ Aad : Als het op buurtoverlast aankomt wel....

@ PHM : Het probleem wqas dat zij al tig schorsingen voor bepaalde tijd gehad hadden. Op een gegeven moment houdt het op. Althans dat vond de meerderheid van het team.

Peter Hoopman 25-01-2010 19:52

'De barbaren komen' ;-)

Ina Dijstelberge 26-01-2010 00:17

@ Peter : Die waren er volgens mij altijd al ;-)

coby 26-01-2010 10:23

En zo bepaalde de groep uiteindelijk toch nog de gang van zaken al konden en mochten ze niet meer naar binnen....

Hartelijke groet, Coby

-martin- 26-01-2010 10:46

Ina mooie serie. Plaats de hele discussie
maar in een historische context. Vroeger
hoorde je altijd de jeugd van tegenwoordig,
daarvoor hoorde je dat ook al en nu hoor je
dat nog steeds. Ja opvoeden, begeleiden,
helpen, sanctioneren en straffen zijn een
deel van de taak van een samenleving. Ik
lees momenteel een Lydia Rood verhaal
voor over kinderen op een strafeiland, waar
geen volwassenen zijn. Het is wat idealistisch,
maar ik vind het een verademing naast de
TV en kranten over dit onderwerp.

Ina Dijstelberge 26-01-2010 13:22

@ Coby : Dat is het dilemma waar je mee moet schipperen. Ik zelf ben van mening dat juist de moeilijkste zolang mogelijk binnen en betrokken bij het centrum moet houden.
Juist dit laatste was vanwege de desinteresse heel moeilijk.
De jongens waren voor de meeste activiteiten niet te porren.
Een kookgroep voor jongens bracht uiteindelijk uitkomst....

@ Martin : Dank.
Je legt de kern op hetgeen ik met deze serie wil laten zien.
Het is een menselijke eigenschap die wij als het ware moeten leren bedwingen.
Ik schreef daarover al eens een bijdrage.
www.vkblog.nl/bericht/160672/W....
Agressie en geweld zin altijd een middel geweest om een boodschap over te brengen. Vaak met succes en daar ligt de crux.
Het verhaal van Lydia ken ik niet.

R.Kruzdlo 27-01-2010 11:44

Ik had het gelezen en aanbevolen zonder commentaar

Groet Robert

Rein-john Scholtens 27-01-2010 15:45

Beste Ina,

Het draait allemaal om begrip, om empathie. Het lijkt voor grote groepen mensen erg moeilijk te zijn om zich op een serieuze wijze te verplaatsen in de gedachten- en gevoelswereld van een ander.
En daar draait het mijns inziens nu juist net allemaal om als je met jongeren omgaat. Zeker als het gaat om sociaal en emotioneel gedepriveerde jongeren. Vanuit een empathische positie is het makkelijker en in veel gevallen zelfs voor de hand liggend om het (wan) gedrag van jongeren te duiden en uiteindelijk in goede, positieve banen te leiden.
Het komt er vaak op neer dat je je eigen IK even in de ijskast moet zetten als je een veilige haven voor een onzekere, bange en lastige puber wilt betekenen.
De wijze waarop wij onze samenleving economisch hebben ingericht maakt het er meestal niet makkelijker op. Het veelvoud aan keuzes en verleidingen die de jonge mensen van nu in de huidige maatschappij als het ware bespringen liegt er niet om. Een knappe man/vrouw die op een volwassen wijze weerstand kan bieden aan de corrumperende verlokkingen van onze consumptiemaatschappij.
Het begeleiden van kinderen op hun pad naar volwassenheid gaat je niet in je koude kleren zitten. Daar kan ik ook over meepraten.
Uiteindelijk gaat het bij de opvoeding van jonge mensen om het bijbrengen van het vermogen om onbaatzuchtige liefde te kunnen geven geven.
"It's a hell of a job"!!
Groet

-martin- 28-01-2010 15:55

De serie heet Drakeneiland, er zijn vijf boeken van. Ik wordt nu vanachter
de playstation gesoufleert er is ook een www.drakeneiland.nl van. Het is
wat oppervlakkig, maar soms toch ook niet. Ze speelt ook met het verschijnsel
rotjochies en meiden, maar dan voor tien-twaalf jarigen.

landheha 29-01-2010 22:23

@Ina
ik zie ergens het jaar 1985 voorbijkomen, maar verder geen update meer van deze timestamp.
Leuk stukje over jouw persoonlijke ontwikkeling.
Je vindt het vast niet erg als ik dit stukje als volkomen niet-relevant voor de huidige situatie inschat.

Ina Dijstelberge 03-02-2010 15:18

@ Robert : Dank
@ Rein John : Heel mooi benadert. Je zult zien dat een houding zoals jij die beschrijft ook bij volwassenen niet misstaat.
@ Martin : Mijn zoon is inmiddels 21, maar ik hou de boeken in gedachte voor eventuele kleinkinderen.;-)
@ landheha : Ik heb daar van eind 1986 tot november 1988 gewerkt. Toen werd ik moeder.
Ik denk dat agressie en geweld in tijdloos is, alleen de verschijningsvorm verandert...

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (vet, cursief en onderstreept toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Ina Dijstelberge

Woonplaats: Pendelend tussen Lelystad en Amsterdam
Ik ben met mijn blog begonnen op 3 juli 2007. Ik woonde toen in Engeland. Verwonderd zoek ik, in mijn schrijven, mijmeren, fotograferen en de interactie met de lezer, de weg. Onder de diverse widget staan gerangschikt naar thema links naar reeds gepubliceerde bijdragen. Er zijn ook een groot aantal foto bijdragen te vinden. Scroll gerust naar beneden.... Zo nu en dan maak ik onder pseudoniem een ander blog aan. Ik kruip dan in de huid van. Tot nu toe zijn dat BOM, Blogpsycholoog en Mawiyah. Dit zijn tijdelijke uitspattingen.
Beroep: Kijker,Denker,Doener
Hobbies: Lees mijn blog...
Vrouw, 46 jaar

Stuur Ina Dijstelberge een bericht

COPYRIGHT EN MODERATIE

Op alle door mij geschreven bijdragen/reacties en gemaakte fotoos is het auteursrecht van toepassing.

Moderatie:

Ik zal zoals mij dat blieft en gehouden de regels van het vkblog modereren. Reacties die door mij worden aangemerkt als loze reacties, niet ter zaken doende discussies, drogredenen, jijbakken en andere ongein in mijn reactie ruimte zullen verplaatst worden naar mijn afvalbakje.

BANLIJST:

dinsdag 2 maart 2010 21:06

Ria de Witte wegens super asociaal trolgedrag en identiteitsdiefstal.

IP 82.169.158.54

vrijdag 12 maart 2010 15:36

Ron Rozen wegens herhaaldelijk openbaar maken van privégegevens

IP 145.53.254.110

Monddode Vrouwen

Free Aung San Suu Kyi On June 19th 2007, Burma's democracy leader, Aung San Suu Kyi, celebrated her 62nd birthday. But she spent her birthday alone, under house arrest. She is now in her 12th year of detention. She isn't allowed to see family or friends as all visitors are banned. Her phone line is cut and her post is intercepted. Join the global campaign to free Aung San Suu Kyi and all political prisoners in Burma. Aung San Suu Kyi is now serving her third term of house arrest. She was arrested on 30 May, 2003 after the regime's militia attacked her convoy and killed up to 100 of her supporters. Take action now to help free Aung San Suu Kyi.

Birma 19 jaar later

OP 2 juni 2008 BEVRIJD!!!!: Ingrid Betancourt

Stop moord en verkrachting van vrouwen

Stop Honour Killing

Klik Hier voor meer informatie

Gendercide

Amnesty International

De Witte Lint Campagne is een campagne voor de bewustmaking en mobilisatie van de mannen, een opvoedings campagne van de jongeren tegen het geweld tegen de vrouwen, een campagne uiteindelijk voor een niet seksistische en geweldloze maatschappij. Waarom wordt er nooit gezegd dat het geweld vooral door mannen wordt gepleegd?

Stop aan het mannelijk geweld

Stop rape now!

VK blog

3 JANUARI 2010

VKblogdag

"DE VEELVORMIGE MENS"

OPROEP! doe mee aan een nieuwe VKblogdag.

VKblogdag DE VEELVORMIGE MENS, vervolg…

mijn bijdrage:

Jezelf zit in het verschil

overzicht alle bijdragen :

VKblogdag 'De veelvormige mens',een overzicht.

DOE MEE!

27 december

Vkblogdag

"AFSCHEIDSBLOG"

15 mei VK-blog Sleeveday. Meer weten? Kijk dan voor meer info op grandmaster dj's bijbehorende bijdrage. Vkblog Coverkopdag : Mijn eerste liefde.

Alle bijdragen vind je natuurlijk bij Grandmaster DJ

6 MEI VK POEZENBLOGDAG

Miauw.....VKpoezenblogdag

alle bijdragen bij Geroma.

10 december Mensenrechten op het VKblog

INITIATIEF VAN MO.

Het begon met een artikel in de NRC dat later overgenomen werd in de Volkskrant: een dertienjarig meisje was door de Somalische autoriteiten gestenigd tot de dood erop volgde omdat ze overspel zou hebben gepleegd. De trieste waarheid was, dat het meisje verkracht was door drie mannen en toen haar vader met haar naar de politie ging om aangifte te doen gebeurde iets dat geen weldenkend mens kan verzinnen: ze werd zelf aangehouden met de hierboven beschreven gevolgen. Verschillende bloggers besteedden hier aandacht aan en zo kwam de gedachte op om op 10 december, de internationale dag van de mensenrechten, een mensenrechtenblogdag te organiseren.

DE BIJDRAGEN (85):

11-12-2008 00:30 Afsluiting van een overweldigende dag
10-12-2008 0:00 BLOED!

13 decemeber start Winterwondersprookjesland vkblog schrijversmarathon

De indeling van de schrijvers is als volgt:

13 december: Johan HvD : Het begin
14 december: N=1 : De Bonus
15 december: Doranne : Een wak in de tijd
16 december: Lebonton : Wendingen
17 december: Brekebeen : Verwarring in het brein van Teun de Enkelaar
18 december: Ina Dijstelberge : Aab-e-Hayaat
19 december: Astrid Rijff : Het Boek
20 december: Bart:De ontsnapping uit het Zwarte Woud
21 december: 100 Woorden : Verbindingen
22 december: Kees Smit : Tijdloze tijd, meissie, tijd, tijd blijft!
23 december: Satuka : De Wachters der Tijden
24 december: Ivy :De ontknoping van de Tijd (Slot)

13 oktober 2007 : 24 uur van de Kip

De Kippenmadam roept bij deze samen met de Grote Kip alle VK bloggers op tot een dag van de kip. Spannende foto's, leuke verhalen, gedichten, alles is welkom op 13 oktober. Geef de kip de aandacht die ze verdient. Overigens, 'hanige' bijdragen zijn natuurlijk ook van harte welkom. Wij houden namelijk niet van discriminatie