
50 Maanden in Brazilië (30) OKT 2006: Sterren in São Paulo en Minas
|
OKT
2006:
|
||
|
Translator/tradutor:
click/clique:
Dit artikel is ook via
www.eyeBrazil.com te lezen
Vast
In de septemberaflevering eindigde ik met de reis naar São Paulo. Een busreis van negen uur, ik arriveerde er in de avond. Dayane had afgesproken mij op het grote Tietêstation op te halen, maar later belde ze me op dat ik met de metro naar Tucuruvi moest reizen, en daar zou ze me oppikken. Tietê is een enorm busstation, met aansluitingen naar de internationale luchthaven Guarulhos en met aansluiting op de moderne metrolijnen. Ik ging op zoek naar een kaartje en nog geen vijf minuten later spoedde het moderne metrotreintje naar Tucuruvi, het eindstation dat niet ver van de voorstad Guarulhos ligt. Na ruim een half uur wachten arriveerde Dayane, met een waslijst aan verontschuldigingen. Maar het was niet haar schuld, ze kwam laat dankzij het als gebruikelijk vastzittende verkeer in deze miljoenenstad.
Arabian Night
Ik kreeg niet veel gelegenheid tot rusten, want ze had me uitgenodigd voor een besloten feestje met haar vrienden. Dayane en een naamgenote zouden hun verjaardagen vieren in hun favoriete bar. Een voor een arriveerden de vrienden en ik werd aan allen voorgesteld. Uiteindelijk was de tafel gevuld met drie mannen en acht vrouwen. Ik was de enige vrijgezel temidden van zeven vrijgezelle dames. Een goede vriend van Dayane nodigde ons uit naar zijn huis. Diego is modeontwerper, onder meer van badmode. Een kamer in zijn huis trok onze aandacht. Deze was in Arabische stijl, compleet met wandschilderingen, kleden, tapijten, kussens op de grond en waterpijpen. Er klonk Arabische muziek op de achtergrond. Dayane legde me uit dat bij Diego ze lessen volgde in het buikdansen. Samen met een vriendin gaf ze een korte demonstratie. Diego leerde aan ons enkele basispassen, de dames waren zeer enthousiast hierover. Dankzij de lange busreis voelde ik me zeer vermoeid, maar toch hield ik het vol tot de zon de dag verblijdde met de eerste schuchtere stralen. Nog altijd hebben wij allen goede herinneringen aan deze zeer bijzondere avond ehh.. nacht in Arabische stijl.
Stemmen
De eropvolgende dag was het verkiezingsdag, op een zondag. Het openbare leven was zo goed als stilgezet. Aangezien er in Brazilië stemplicht geldt, stonden er soms lange rijen voor de stembussen, zo zag ik het later op het journaal. Ik vergezelde Dayane naar haar stembureau. Daar was het gelukkig niet druk. Er waren diverse stemlokalen in een schoolgebouw, de kiezer kon via het nummer van kieskaart het juiste lokaal opzoeken. Er waren donkere doeken gespannen, waarachter de kiezer de vijf stemmen kon uitbrengen. Voor de president, de senator, gouverneur, federaal gedeputeerde en deelstaatsgedeputeerde. Elke kandidaat werd geassocieerd met een nummer van twee tot vijf cijfers. Ik mocht Dayane niet vergezellen naar de stemcomputer, ik mocht zelfs het stemlokaal niet in. Geduldig moest ik wachten tot ze klaar was met het kiezen van haar favoriete kandidaten. In de avond stroomden de resultaten verbazend snel binnen. En dat voor een enorm land! Nog voor middernacht werd duidelijk dat een tweede stemronde nodig was, maar dat zittend president Lula een grote voorsprong mocht verdedigen tegen nummer twee, Geraldo Alckmin, Dayanes favoriet. Ze vloekte dan openlijk (in het Portugees) toen de uitslag vrijwel definitief was. Een maand later zou Lula inderdaad een extra mandaat krijgen van vier jaar.
Krant
In september woonde ik een besloten feestje bij van vrienden van Carol, mijn reisgenote in Salvador. Een van deze vrienden werkte als journaliste bij een krant. Ze vroeg me of ik interesse had in een interview, en ik dacht waarom niet. Ik kreeg de indruk dat het bij een bevlieging bleef en verder niets van zou horen. Het tegendeel bleek waar, deze journaliste-in-opleiding leek nieuws te hebben geroken en als een bloedhond liet ze dit spoor niet los. Ik kreeg op een donderdagmiddag een telefoontje en ze vroeg mij (in het Portugees) naar mijn mening over de kwaliteit van het toeristisch aanbod en infrastructuur in Belo Horizonte. In die tijd was ik het Portugees allerminst machtig, maar ik slaagde er toch in haar duidelijke antwoorden te geven. Dat mijn naam later verkeerd werd gespeld, is slechts een kleinigheid. Na een half uur (via de mobiele telefoon) bedankte ze voor mijn medewerking en zei dat een fotograaf de volgende dag zou komen voor mijn foto. Wederom dacht ik dat dit niet serieus was. En wederom had ik het mis. Ik werd door de fotograaf gebeld en op vrijdagavond troffen we elkaar in het hart van de universiteitscampus. Hij stelde voor om voor de reitoria, het hoofdgebouw, de foto´s te maken. Professioneel ging hij aan de slag, tot verbazing en verwondering van passerende studenten. Een paar dagen later kreeg ik een telefoontje van de journaliste, dat mijn artikel in de krant stond, met foto en al. Een halve pagina groot.
Berg(t)op
Via andere vrienden van de Salvadorploeg werd ik uitgenodigd om naar de universitaire sterrenwacht te gaan. Elke vier weken is er een avond met open toegang. Het observatorium staat vanwege de lichtvervuiling niet in de stad zelf, maar op ruim vijftig kilometer op de top van een heuse berg van ruim zeventienhonderd meter, de Serra da Piedade. De Piek van Eerbied. Op deze bergtop staat een kleine kerk en een enorm kruis met het Christusbeeld en twee apostelen. Iets onder de top bevond zich een kluizenaarsgrot, waar lange tijd een kluizenaar heeft gewoond. We bezochten deze grot in het donker, gebruikmakend van het schaarse licht van de maan en onze mobieltjes. Er waren voordrachten te volgen en ik woonde een interessante lezing bij over zwarte gaten. Ik kon niet alles letterlijk volgen, maar de powerpointpresentatie maakte veel goed en duidelijk. Ik vroeg mezelf af wat het effect zou zijn als twee zwarte gaten in elkaars invloedssfeer zouden komen, maar die vraag bleef op het spreekwoordelijke tongpuntje rusten. Bij aankomst ontvingen we een volgnummer, waarmee je in die volgorde door de ruimtetelescopen mocht kijken. Zeer fascinerend waren de heldere beelden van de maan. Een van de telescopen was van Duitse makelij, die met koffiebonen was betaald. Die nacht, op de top van deze hoge berg, was het bitter koud, velen droegen winterjassen en droegen handschoenen, sjaals en mutsen. Het zou ongeveer tien graden of iets meer zijn geweest die lentenacht.
Pampulha
Aan het einde van de oktobermaand kwam er wat meer rust in mijn persoonlijke tent. De weekends waren wat rustiger en ik koos een zonnige zaterdag voor een rondwandeling van het Pampulhameer. Dit kunstmatig meer, aangelegd in de jaren veertig van de vorige eeuw, met enkele meesterwerken van architect Oscar Niemeyer verspreid over de oevers, heeft een totale lengte van ruim achttien kilometer. Elke honderd meter is gemarkeerd met met een paaltje, zodat de sportfanaat kan zien waar hij zich op het loop- of fietsparcours bevindt. Rondom het meer is een rondweg van een uitstekende kwaliteit aangelegd. Om de automobilisten duidelijk te maken dat het hier niet om een formule-1 circuit gaat, zijn er op regelmatige afstanden rotondes en drempels aangelegd. In deze oktobermaand waren grootschalige schoonmaakwerkzaamheden in volle gang. Het meer was zeer vervuild, dankzij de aanvoer van rivierwater uit aangrenzende gemeenten met zware industrie. Het waterpeil was met ruim eenderde verlaagd, grote oppervlakten kwamen droog te liggen en zo werden de oevers ontdaan van het grove, aangespoelde afval. Middels zuiveringsinstallaties werd gepoogd het water te zuiveren, zodat de penetrante stank van verrotting hopelijk tot het verleden zou worden verwezen. Het was niet mijn eerste volledige rondwandeling van dit meer, in vier opeenvolgende jaren heb ik het rondgewandeld, en van elke honderd meter minstens een foto gemaakt. Een mooie registratie van dit meer in de loop van de tijd.
|
||






















































ontwerp
poster: 

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).