
Rondneuzend in de enorme muziekverzameling van
mijn goede vriend M. kom ik een verzamel-cd van Georgie Fame
tegen. Ja, die ken ik nog wel van heel vroeger. Een aantal hits
had hij, in de jaren '60. 'Bonny and Clyde' galmde ik toen mee
met de radio. En wat later het aanstekelijke 'Rossetta', dat
Georgie samen zong met Alan Price.
Als ik de cd opzet blijkt dat ik nog meer liedjes ken. 'Yeh, yeh' en 'Get away', bijvoorbeeld. Wat een leuke muziek is dit eigenlijk. En wat klinkt het hip en eigentijds. Een energieke mix van Rhythm and Blues, pop en een stevige scheut jazz. Je hoort duidelijk waar iemand als Jamie Cullum de mosterd gehaald heeft.
En waarom staat Jamie wel in de hitparade en zijn we Georgie Fame vergeten ? Waarschijnlijk omdat Georgie zelf nog veel te serieus bezig is met nieuwe muziek maken om zich druk te maken over de liedjes die hij 45 jaar geleden zong.
Het levensverhaal van Georgie Fame staat uitgebreid op Wikipedia. Ik ga het hier niet herhalen. Maar even in vogelvlucht: Hij werd geboren in 1943 in Engeland en heet eigenlijk Clive Powell. Hij leerde jong piano spelen en kreeg als 16-jarige zijn eerste muzikantenbaantje in de band van de Britse rocker Rory Blackwell.
Niet lang daarna begeleidde hij, met zijn band The Blue Flames, zangers als Billy Fury en Marty Wilde. Begin jaren '60 ging hij, voorzien van de artiestennaam Georgie Fame, zelf zingen en plaatjes opnemen. Hij scoorde een hele reeks hits zowel in Europa als in de VS.
In de loop van de jaren '70 nam het succes af. Misschien spelen drugproblemen hierbij een rol. Ook was er een affaire met Nicolette, de vrouw van de Markies van Londonderry. Hoe het verhaal precies zit is me niet helemaal duidelijk. Georgie zou bij haar een kind hebben verwekt, maar dat wordt door andere bronnen ontkend.
Nadat de Markiezin van haar man scheidde trouwde Georgie in ieder geval met haar. Ze leefden niet echt lang en gelukkig. Nicolette pleegde in 1993 zelfmoord door van een brug te springen.
Desalniettemin is Georgie nooit gestopt met optreden en platen opnemen, voornamelijk met tamelijk serieuze jazzmuziek. Fans van Van Morrison hebben waarschijnlijk platen in huis waarop Georgie meespeelt, want in de jaren '80 en '90 had hij de leiding over Morrison's begeleidingsband.
Zijn oude hits zijn op cd verkrijgbaar en anders te beluisteren op YouTube:
'The ballad of Bonnie and Clyde'
Get away (Georgie op gitaar !)
Rosetta (met Alan Price)
De strip is weer
gemaakt door de Geheimzinnige Hulpman. Eerdere
afleveringen van dit verhaal verschenen op:
12 december - 16
december -
27 december -
29 december - 10
januari -
13 januari -
24 januari -
antoinette
duijsters 27-01-2010 10:17
De Stripman 27-01-2010 10:23
De Stripman 27-01-2010 11:08
@ Kuifje Simon: Dat vond ik ook !
De Stripman 27-01-2010 13:02
Maar in de jaren '80 was het leeftijdsverschil wel heel groot, natuurlijk. Later wordt dat minder belangrijk. Ik kan prima overweg met mensen van tussen de 20 en 90 jaar...;o)
beus 27-01-2010 13:04
Hip en eigentijds is het zeker niet.
Ik vind het ronduit oubollig.
De Stripman 27-01-2010 13:25
@ R. Krudzlo: Moet je doen !
Heb geluisterd en gekeken naar "Get away" en "Rosetta". Het brengt me terug naar de tijd dat ik nog op de middelbare school zat en met een aantal vrienden in een rockbandje zat dat bijna uitsluitend nummers van "The Animals" speelden. En jawel, uitzondering op de regel waren de nummers van Georgie Fame. Die wilden we nog wel spelen. Met name dus "Get Away" en "Rosetta".
Goeie herinneringen. Veel leuke meisjes. En toen nog niet zo veel drank.
De nummers zijn wel wat gedateerd, maar wat kan dat verrekken!! Het zijn bere goeie nummers!!!
Groet.
In de vroege jaren 70 hoorde ik van deze veelzijdige man zelfs...een cover van een liedje van J.J. Cale op de radio. Welke het nou was...eens kijken of ik me daar naar toe kan googelen, het lukt vast.
Ik twijfel tussen 'Cajun moon' en 'I'll be there, if you ever want me'... :)
Ook een liedje van J.J. Cale, en naast Georgie Fame ook Gary Brooker, Albert Lee, Peter Frampton en natuurlijk Bill Wyman zelf.....
www.youtube.com/watch?v=pxLrgD...
En die single met een nummer van JJ Cale was....Everlovin' woman.
Zo, weer eventjes 'uitgegraven', groet Bart
ceesincambodja
27-01-2010 14:32
Ceesgegroetje
er moeten meer filmpjes komen over
dit soort legendarische mensen
zij die met ons meeliepen in onze jeugd....;)
groet van Annet
Hans de
Gruiter 27-01-2010 16:19
Is het misschien omdat goeie muziek te moeilijk is voor een hitparade?
De Stripman 27-01-2010 17:36
@ Rein John: Je ziet zulke oude liedjes soms ineens weer terug in de hitparade. Dan is gedateerd weer hartstikke modern. Zou toch leuk zijn als Get away weer eens opgepikt werd...;o)
@ Bart: Mooie aanvulling ! Zo ver had ik nog niet door gezocht...;o)
De Stripman 27-01-2010 17:42
@ Annet: We moeten af en toe eens zo'n vergeten grootheid aan de vergetelheid ontrukken !
De boom blijft een tragisch verlies. Maar ik heb me voorgenomen om van de zomer zelf bessenstruikjes op mijn balkon te zetten. Ik denk aan cotoneaster, die worden niet al te groot...;o)
@ Hans de Gruiter: Maar in de jaren '60 en '70 waren die liedjes niet te moeilijk. Hadden wij dan meer smaak ? Wordt alles echt steeds slechter...? Of zijn wij nostalgische oude zeurpieten...;o)
ramirezi 27-01-2010 20:50
cor3306
27-01-2010 21:03
De Stripman 27-01-2010 21:29
@ Cor: De tekst van het liedje geeft de loopbaan van het stel aardig weer. Ik zag er ooit een documentaire over waaruit bleek dat Clyde ooit ernstig mishandeld was in de gevangenis en zich daarna niet meer levend wilde laten pakken. Bonny scheen echt van hem te houden. Toch tragisch en romantisch...
Ik vond de liedjes net iets te simpel, te gewoon en te mainstream. Nu ben ik er veel milkder over
Hartstikke geinige strip.
De Stripman 28-01-2010 08:40
@ Kokopelli: Tijd voor een herontdekking...;o)
Had ook weing vrienden toen hij vroegtijdig Himmelhoch ging.
De eerste platendruk op een single'tje van Dave Brubeck met 'Take Five' en 'Blue Rondo à la Turk' heb ik kunnen redden uit de grijpgrage klauwen van die bekeerling. Gekocht op een braderie met kermis.
Was desalniettemin ook een prachtig decennium.
Hans de
Gruiter 29-01-2010 09:30
De Stripman 29-01-2010 10:52
@ VSp: Gelukkig is mij in mijn jeugd weinig in de weg gelegd. Mijn ouders hielden van klassiek en jazz, maar ook van popmuziek...;o)
@ Ramirezi: Dan is het je vergeven...;o)
@ Hans de Gruiter: Ik ben het natuurlijk helemaal met je eens. De jaren '60 hebben veel moois meegebracht. Maar dat wij dat vinden komt ook wel doordat we toen jong waren. Er zijn vast wel mensen te vinden die de muziek van de jaren '80 en '90 te vuur en te zwaard zullen verdedigen. En kijk eens in de top 2000, daar rukken die jaargangen steeds meer op. Akelig genoeg...;o)
rene
louman 29-01-2010 22:04
De Stripman 30-01-2010 10:42
@ Zusenzo: Het bestaat echt, de markies van Londonderry. Het is een titel die op een gegeven moment verzonnen is om aan iemand cadeau te doen. Zo ging dat met adellijke titels.
Ik moet eerlijk bekennen dat ik niet zoveel van Jamie ken. Maar als zanger die pop en jazz vermengt lag de vergelijking voor de hand...;o)
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Nou,
vooruit ! Straks denken de mensen nog dat de Stripmannen niet
voor de vrede zijn...






Een overzicht van eet- en drinkverhalen op het Stripblog vind
je bij deze bijdrage: 

