Een groot aantal van mijn vaste bloglezers weet dat ik in het dagelijkse leven bij de provincie Zeeland werkzaam ben. De provincie besteedt veel tijd, energie en middelen om zichtbaar te zijn richting de eigen bevolking maar richt zich ook op sterk naar buiten. Een van de leukste middelen die daarbij ingezet worden is Z-zine, een soort digitaal magazine, waarop je een gratis abonnement kunt nemen en dat verrassend leuk is opgemaakt. Maar kijk zelf maar eens:   

http://zzine.zeeland.nl/nl/app#/issue=81&page=486, ben benieuwd wat jullie ervan vinden en/of je vaste abonnee wordt.

Vandaag stond op de website van Atletiek Zeeland ook een artikel uit de Nieuwsbode van Sint Laurens over een van mijn vaste loopmaatjes, Rinus. Vanavond bij ons rondje K. ging door de groep wie ervoor gezorgd had dat dit bericht aan de grote klok is gehangen. Ik had dit kunnen laten plaatsen maar heb dat niet gedaan. Helaas voor hem is er iets in zijn voet gebroken waardoor hij niet van start kan gaan over iets meer dan vijf weken in de marathon van Barcelona en dat is verre van leuk. Als voorbereiding op onze tocht naar een stad waar running and culture bijna vanzelfsprekend een twee-eenheid vormen, ga ik de komende weken wat foto’s van een eerder bezoek plaatsen.

Vandaag van de plek waar de start en finish is, bij de beurs van Barcelona:

Wanneer je start loop je tussen de twee torens door het Playa Espana op, driekwart rond en dan gaat de marathon richting Nou Camp, het stadion van FC Barcelona.

Vlakbij de start is een van mijn favoriete plekjes van de stad waar dat prachtige boek ' De kathedraal van de wind' zich afspeelt. Ik bedoel dan het door de architect Mies van der Rohe ontworpen paviljoen voor de wereldtentoonstelling in 1930 in Barcelona. Het is in 1929 gebouwd en vrij kort daarna weer afgebroken maar een aantal Spaanse architecten vond dat zo jammer dat men in de 80er jaren van de vorige eeuw na een zorgvuldige studie een reconstructie van het paviljoen hebben uit laten voeren. Het paviljoen is zo mooi van maatvoering, materiaalgebruik, lichtinval, en doet zo modern aan dat je bijna niet kunt geloven dat het ontwerp al weer meer dan 80 jaar oud is, zoals ook de daar in staande al vele malen nagemaakte Barcelonastoelen. Het paviljoen is maar klein, je bent er echt geen uren binnen maar het blijft wel op je netvlies hangen.

Barcelona is ook de stad van de pleinen. La Placa Espana en la Placa Cataluna zijn wel de bekendste maar het mooiste vind ik toch nog steeds het Placa Royal, een bijna volledig omsloten plein, met langs de zijkanten zuilengalerijen waarin tal van leuke en gezellige eettentjes zitten. Voor een van die restaurantjes staat bijna elke dag een lange rij, het eten is niet top wel goed maar de ambiance is geweldig.

We zijn met onze lopersgroep lang genoeg in Barcelona om de sfeer goed te pakken te krijgen en de vele culturele en culinaire specialiteiten te ontdekken maar om toch goed voorbereid aan de start te komen hebben we vanavond echt in weer en wind (vooral koude regen) getraind.

Volgend artikel in dit blog

0reacties