IJskastmoeder
met aspergerdochter
VKBlog Headerimage

Winterdepressie I

donderdag 28 januari 2010 14:16 door ijskastmoeder

‘Mama, kom je bij me zitten?’ fleemt ze met een klein stemmetje. ‘Tuurlijk lieve schat, ik kom er zo aan.’ Ik verzamel wat dingen te doen en installeer me op de bank, onze lekkere grote leefbank waar we wel met zijn zessen languit op kunnen liggen en hangen. Met de hocker die nooit meer van zijn plaats gaat omdat iedereen met de benen omhoog wil. Daar liggen we weer. Zij onder een dekentje, dicht tegen me aan gekropen, haar hoofd in een holletje onder mijn arm en ik met de laptop op schoot en een kopje thee binnen handbereik.

 

Bijna knus, maar toch net niet. Het meisje is al wekenlang het liefste heel dichtbij, ze verdraagt het zelfs niet als ik even naar boven wil om de was te doen. Dan loopt ze mee, gaat naast de wasmachine op de trap zitten en wacht tot ik klaar ben. Als ik boodschappen doe, gaat ze mee. Als ik eten kook komt ze me ‘helpen’. Als een schaduw volgt ze me en slaat het liefste dag en nacht haar armen om me heen. Ze speelt niet met vriendinnetjes, wil niet uit logeren, heeft buikpijn voor pianoles, zelfs bij dansles heeft ze hoofdpijn, ze krijgt haar werk niet af op school, ze krijgt haar huiswerk niet geleerd, ze lacht niet meer, ze wil niks meer, alleen maar onder een dekentje op de bank. Dicht tegen papa of mama aan.

 

Ik doe het met liefde. Ik zou willen dat het hielp. Hoe lang houd je zoiets vol? Hoe lang hou ik het vol? Maar steeds vaker ook denk ik; hoe lang mag zoiets duren voor een kind?

Dit bericht maakt deel uit van de groep(en)

Volgend artikel in dit blog

16reacties Volg reacties met RSS   aanbevelen afbevelen Waarschuw de redactie Je moet inloggen om het bericht in een van je groepen onder te brengen Attendeer je vrienden Delen op nujij.nl Delen op ekudos.nl Delen op del.icio.us
Avatar van dianne dianne 28-01-2010 15:33
het klinkt zo gezellig, maar o wat is dit moeilijk. Ik wens je vertrouwen, ik wens je meisje vertrouwen
dat er snel, zomaar, genoeg vertrouwen is dat ze weer op eigen kracht verder kan.
Avatar van lidy lidy 28-01-2010 18:03
Door er niet (volledig) aan toe te geven. Het zal namelijk nooit veranderen. Als jij er aan toegeeft zal ze niet leren over die drempel te gaan. En ik weet als geen ander dat ze zal protesteren. Ik geloof dat je een beetje onverschilliger moet worden voor haar noden en dat zeg ik terwijl mn hart uitgaat naar dat kleine meisje van jou.
Avatar van landheha landheha 28-01-2010 19:39
zoals lidy zegt.
Avatar van coby coby 28-01-2010 19:40
Dat klinkt inderdaad als depressie, je hebt er wel eerder over geschreven dat je dochter daar elke winter last van heeft. Dat ze 's ochtends al haar bed niet uit wil, niet wakker wil zijn en worden. En de winter duurt nog even....... En komt elk jaar weer opnieuw...
Het zou fijn zijn als er iets was dat het wat lichter maakte, bijna letterlijk en figuurlijk bedoeld..

Hartelijke groet, Coby
Avatar van ijskastmoeder ijskastmoeder 28-01-2010 21:13
@lidy en landheha, gemakkelijker gezegd dan gedaan maar ik doe mijn best. Dus ze gáát naar school, en ze gáát naar piano/dansles, en ze móet huiswerk maken, achter de lamp voor lichttherapie en douchen en zich gedragen tegenover haar zusje en ons. Blijft toch die donkere wolk, dat intense verdriet, de continue agressiestroom en de machteloosheid als moeder dat je niks anders kan doen dan volhouden en doorgaan.

@coby deze winter in alle hevigheid, zo erg hebben we het nog niet meegemaakt. Ze is natuurlijk ook nog 's naar een andere school, er staat een 'te koop' bord in de tuin en misschien zijn de hormonen wel in aantocht, je weet het niet...
Avatar van assyma assyma 29-01-2010 07:39
Mijn kinderen zijn ook allebei ziek en zitten nu ook al bijna een hele week bij mij op schoot. Afgezien van de zorgen die ik me maak over hun gezondheid en of de antibioticakuur wel goed wordt toegediend etc....geniet ik vooral van deze onverwachte klefheid;-)

Mijn oudste wil de laatste paar maanden ook niet meer naar school, hij gaat wel, maar daar gaat een hoop gemor aan vooraf. Gesprekken met de juf hebben niet echt iets opgeleverd, maar heeft de juf wel inzicht verschaft in het persoontje van mijn zoon.

Wat je vraag betreft over hoe lang zoiets voor een kind mag duren, denk ik dat het voor een kind dat reeds in de puberteit is, zoiets niet te lang moet duren, omdat het schadelijk is voor de ontwikkeling van haar ik.

Dat ze een moeder heeft bij wie ze kan schuilen zolang ze daar behoefte aan heeft, ik denk dat je haar daarmee al heel veel helpt. Maar op een gegeven moment moet ze toch weer haar hoofdje zelf kunnen optillen.

Moeilijk hoor. Ik wens jullie beiden veel sterkte en jou veel wijsheid.
Avatar van eva eva 29-01-2010 13:18
Met interesse gelezen!
Dianne zegt het mooi!
gr eva
Avatar van zusenzo zusenzo 30-01-2010 09:22
Och, wist niet dat je er zo jong al last van kon hebben. Coby memoreerde er al aan: helpt meer licht wellicht ? Een vriendin heeft van de grote lampenfabrikant uit het Zuiden des Lands een speciale lamp gekocht en dat maakt de winter iets dragelijker.
Avatar van jacqueline jacqueline 31-01-2010 11:44
Het vraagt wat energie om zo veel te geven..en je doet zo je best.... Wij hebben ook geleerd om, zoals Lidy aangeeft , meer afstand te nemen, dat is een moeilijke weg maar het helpt wel!. Wat ik ook heb geleerd is dat mijn zoon op zulke momenten overvraagd wordt. Ik weet natuurlijk niet of dat voor jou meisje ook zo is. Het is o zo moeilijk te merken doordat ze verbaal zo sterk zijn, bij ons gebeurd nog wel eens dat Tom door zijn omgeving overschat wordt en dat hij zichzelf overschat, iedereen "vergeet" de structuur en duidelijkheid er in te houden. Wanneer de dingen dan op gaan stapelen en steeds onduidelijker worden wil(lees: "kan") hij ook niets meer en wordt bepalend voor(de sfeer) in het hele gezin. En tja,je zegt het al, een andere school en een te koop bord dat zijn al flinke onduidelijkheden. Misschien juist nu ook met kleine dingen super duidelijk zijn voor haar zodat ze daar steun aan heeft? Ik wens je veel kracht toe.
Avatar van Aspergermeisje Aspergermeisje 31-01-2010 13:24
Ijskastmoeder, ik denk dat je die veranderingen die je noemt ook niet moet onderschatten. Samen met de winter kan dat (in mijn ervaring) voor veel spanning zorgen. Ik ben net verhuisd, er zijn veranderingen in mijn studie en in de begeleiding die ik krijg. Dat zorgt bij mij voor angst voor veranderingen (en overprikkeling). Ze zoekt naar vastigheid bij jou. Jij bent haar (ik zoek een spreekwoord, maar ik kan het niet vinden). Haar baken? Klopt dat woord? Je snapt wat ik bedoel hoop ik. Ik zou dat ook zo laten door veel structuur te bieden en alles tot in details uitleggen, maar dat doe je al. Misschien ook laten merken dat het mag en dat je het begrijpt, dat ze zich nu zo moe voelt. Dat kan ook al schelen denk ik.
Avatar van anne anne 02-02-2010 09:05
mijn man, asperger heeft ook last van de donkere dagen van de winter.
Hij kan er wel steeds beter mee omgaan door het benoemen van het probleem.
Maar ook door nadruk te leggen op wat er leuk is aan de donkere dagen. (kaarsen aan, in bed liggen samen terwijl het regent, Sneeuw)
Het moeilijkste vindt hij dat het niet te zien is wanneer de winter eindigt.

Er was van de week een documentaire over de biologische klok van de mens op een van de discovery kanalen. Daar werd ook duidelijk dat mensen behoefte hebben aan licht.
Wellicht dat met googlen op biologische klok en licht nog meer tips geven.
Avatar van marimbaplayer marimbaplayer 02-02-2010 16:32
Hoi Ijskast moeder,

Ik lees dat jouw dochter voor de lichtlamp zit met het huiswerk maken, misschien is het een mogelijkheid om het tijdens het ontbijt ook te doen, dit helpt mij wel.

wat uiteraard ook lastig is voor je dochter is de verandering van school en het feit dat haar veilige huis te koop staat (ik moet ergens anders heen waar kom ik terecht?)

ik kan niet anders dan je sterkte wensen
Avatar van m m 03-02-2010 18:31
mijn hart gaat uit naar jouw meisje. Ik weet hoe leeg en naar je je kunt voelen in moeilijke tijden. Ik weet ook dat ze het echt alleen moet doen,alleen uit het dal klimmen. En dat maakt jou als moeder zo vreselijk onmachtig. En dat terwijl je je al zo vaak onmachtig voelt, als moeder van een kind met autisme. Je bent al zo ver met haar....Tijd voor zon, licht en lucht. Sterkte!
Avatar van Mariska Mariska 04-02-2010 11:28
biqiWat ik hier lees, herken ik zo. ..
En ik wil je een hart onder de riem steken...weet hoe zwaar het is, een kind (de mijne is tien) in een ernstige winterdepressie. Alles is hetzelfde, en gelukkig hebben wij een fantastische kinderpsychiater die haar enorm goed begeleid, lichttherapie, antidepressiva..geduld, af en toe zelf even afstand van de situatie (elkaar als ouders, opa; oma; ..) ontzien...
Verder accepteren dat het is zoals het is, liefde geven en veel geborgenheid, grenzen houden maar zeker ook niet alles maar goedvinden "watn ze heeft het al zo moeilijk" . Iedereen heeft het moeilijk, jullie ook. Zoek een psychiater (kinderpsychiater) en start zo snel mogelijk met behandeling. Voor dat het effekt geeft, ben je al gauw weer weken verder. Nadeel" Het wordt elk jaar weer winter..
Een voordeel: "Dan krijg je ervaring hoe ermee om te gaan en vooral, hoe te handelen"Dat verlicht het volgend jaar mogelijk een beetje...
Ik hoop het voor je. En zet mijn huis vol met blauwe druifjes en tulpen, veel licht in de kamer en probeer vooral ook lief te zijn voor mezelf, want jij (Ik) moet de kar trekken, ze kan het zelf (even ) niet.
Sterkte ermee!!!
Avatar van AnnH AnnH 04-02-2010 16:43
ik voel heel erg met je mee! wij merken ook dat zelfs onze puberdochter met ASS bij de minste spanning of tegenslag wegzinkt in een stevige depressie. We proberen haar dan ook te stimuleren toch haar normale leven te volgen, niets af te gelasten, gewoon doorgaan. Maar ja, gemakkelijker gezegd dan gedaan. Je moederhart bloedt bij zoveel ellende in je kind en je wil het enkel knuffelen en alles doen voorbijgaan, maar enkel tijd kan helpen. Afstand nemen en de dingen nuchter bekijken is zo moeilijk dan. Zelfs al is knuffelen en vertroetelen niet altijd het beste, het toont je dochter dat je haar niet laat vallen, dat ze altijd op je kan rekenen en dat betekent heel veel voor haar, geloof me.
Veel sterkte !!!
Avatar van ijskastmoeder ijskastmoeder 06-02-2010 21:59
Dank voor jullie hartelijke en meelevende reacties. De kunst is niet met zijn allen ten onder te gaan en erop te vertrouwen dat het weer lente wordt. Wordt vervolgd...
@Mariska, zou je me een mailtje willen sturen?

Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.

Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

  •  
Profielfoto ijskastmoeder

ijskastmoeder

Op dit blog berichten van een moeder met een kind dat niet volgens het boekje grootgroeit. Dochterlief heeft Asperger en al doende leer ik hoe we haar daarin kunnen begeleiden en wat dat van mij vraagt. Op zoek naar kennis, op zoek naar ervaringsverhalen en al schrijvend pogen het onzichtbare zichtbaar te maken en opgedane ervaringen te delen. Heb je vragen, wil je iets kwijt? Reageer gerust in de redactieruimte, dan leren we er allemaal iets van. IJskastmoeder is geen kouwe dame, noch voelt zij zich miskend. Ze draagt de naam met opgeheven hoofd en ziet het als een Geuzennaam.
Vrouw, 43 jaar
  • Niet verplicht
  • Je boodschap moet minstens 5 en hoogstens 1500 tekens bevatten
  •  

IJskastmoeder Het Boek

 

 Boek kopen?

www.ijskastmoeder.nl

Kort

Berichten over ouderschap, autisme, MetaMama en IJskastmoeder in maximaal 140 tekens op twitter @oudercoach

Je bent

foto

Je bent gewoon je bent

gewoon een mens

dat is een warm en onontwarbaar wezen

en toch kun je gebeuren als een wonder

 

dit fragment uit een gedicht van Ellen Warmond stond op het geboortekaartje van onze oudste. website statistics

 

LEESHONGER?

foto

Verwant

Loslaten uit liefde | ISBN 97809959924 Ingrid Ketelaar-Blokpoel & Rianne van Leeuwen www.loslaten.info

Kinderen van de Kannerschool | ISBN 904390080X Julia van Bohemen

 

Interessant

Kind als geen ander - moeders van gehandicapte kinderen tussen wie en wat | ISBN 9055735108 Jet Isarin

Een gesloten boek - autisme en emoties | ISBN 9034459094 Peter Vermeulen

Werk maken van vrije tijd | ISBN 906445325X Steven Degrieck

 

Fijn, handig!

Mijn kind heeft autisme | ISBN 9789020966329 Peter Vermeulen & Steven Degrieck

Oudergids Autisme - een praktische handleiding sociale vaardigheden | ISBN 9057121840 Carolien van der Velde

Het syndroom van Asperger | ISBN 902651672X Tony Attwood

Gratis pictogrammen - www.sclera.be

 

Op de website van het boek IJskastmoeder staat een uitgebreide boekenlijst met beschrijvingen. Aanvullingen welkom.

Groepen

Autisme

Autisme

Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 12 leden

Voor alle berichten uit het Autisme Spectrum

Met kinderen

Met kinderen

Opgericht door thera op dinsdag 26 mei 2009 18:24, 45 leden

Opvoeding, problematiek, onderwijssystemen, perikelen op school, luisteren naar elkaar, anekdoten, ontdekkingen en bijdragen van kinderen zelf

foto

Favorieten van ijskastmoeder

  zilver Ans  Slangen coby galadriel Kitty  Schoenmakers lisettexoverxnld M.D. oliphant Thera

Lezen.tv

foto Veel te kijken, weinig te lezen Ga kijken en geniet van prachtige interviews waar schrijvers mogen uitpraten, doorpraten en voorlezen.

Men moet geduld hebben met het onopgeloste in het hart en proberen de vragen zelf lief te hebben, als ontoegankelijke ruimtes, als boeken, geschreven in volkomen onbekende taal. Wanneer men die vragen leeft, leeft men misschien geleidelijk, zonder het te merken, op een ongewone dag binnen in het antwoord. Rainer Maria Rilke

Beziehung - Jelena Shum

foto














Meer van Jelena Shum: www.shum.de

‘sommige herinneringen moet men als sieraden dragen op het blote lichaam als littekens’
Gerrit Kouwenaar

Ziel en zaligheid

 

foto Koormuziek is als balsem voor de ziel.

In het diepe

foto

Wat is jouw AQ?

Verschillende mensen laten mij weten zoveel te herkennen in het verhaal van mijn dochter. Zit er in ons allen een autist? Op deze plaats kun je een testje doen: Autisme-spectrum Quotiënt Psycholoog Simon Baron-Cohen en zijn collega's van Cambridge Autism Research Centre hebben de Autisme-spectrum Quotiënt, AQ, ontwikkeld om de mate van autistische eigenschappen bij volwassenen aan te geven. Bij de eerste grote meting waarbij de test gebruikt werd, scoorde de controle-groep 16,4. 80% van mensen met een diagnose van autisme of een aanverwante stoornis scoorde 32 of hoger. Ik had 17, mijn lief 25. En jij?

Laatste reacties

persona

School V
Anne: Wat is precies de betekenis van ijskastmoeders?

persona

Diagnose XIV
zusenzo: Tja, hoezo marktwerking in de zorg ? Zodra je een …

persona

Logeren I
Edwin de Jonge: De Heeren Wonen, een miezerige tent. Edwin De Jonge Info@deheerenwonen.nl 0243888366

persona

Diagnose XIV
alb4bob: azojHallo, helaas nog steeds te weinig bekend over het Syndroom …

persona

Diagnose XIV
jacqueline: sterkte met het harde werken aan het thuisfront!!

  •