‘Schandalig dat we op de valreep moeten constateren dat dit college er nog steeds een rommeltje van maakt’, sprak CDA-raadslid Beppie Hagenaars eind vorige week met trillende stem. ‘We zijn op het verkeerde been gezet. Ik voel mij bedonderd’, vulde haar GroenLinks-collega Arno Bonte aan. De klok liep intussen richting 2 uur. In de nacht, wel te verstaan. 

Ja, de gaspitjes in de raadszaal van Rotterdam stonden weer op de hoogste stand. En zo kreeg het Rotterdamse college van B en W in het zicht van de verkiezingsdatum 3 maart alsnog een motie van afkeuring aan de broek. Het CDA, zelf deel uitmakend van de coalitie, hielp die motie van Leefbaar Rotterdam aan een meerderheid.

Aanleiding voor het nachtelijke spektakel was een nieuwe kostenoverschrijding van 5 miljoen euro bij de problematische aanleg van een parkeergarage onder het Museumpark, naast het Erasmus Medisch Centrum en het Museum Boijmans Van Beuningen.

Wat de Noord-Zuidlijn is voor Amsterdam, is deze ‘Blunderput’ voor Rotterdam. Verzakkingen, aanhoudende kostenoverschrijdingen, technische onbeheersbaarheid, incompetente ambtenaren, onvoldoende alertheid bij bestuurders, raadsenquête, kortom alle ingrediënten van een hoofdpijndossier zijn aanwezig.

Eerder al dreigde deze parkeergarage in aanbouw de om heel andere redenen uit het college verdwenen VVD-wethouder Jeannette Baljeu op te vreten. Een nederige Baljeu kreeg eind 2007, na de raadsenquête, een krappe herkansing.

Dezelfde Baljeu, nu fractievoorzitter en VVD-lijsttrekker, gaf met haar steun voor de motie van afkeuring een dikke onvoldoende aan zichzelf en haar eigen wethouderschap. Ze oogde bij de stemmingen nerveus en ongelukkig. Haar situatie deed een tikkeltje Kafkaësk aan.

Een motie van afkeuring krijgt extra gewicht als de indieners en/of de ontvangers haar interpreteren als een motie van wantrouwen. Die uitleg is helemaal niet ongebruikelijk in de politiek en dan is het voor bestuurders meteen opstappen geblazen.

Daarvan is in dit Rotterdamse voorbeeld geen sprake, ondanks de dramatiek in de raadszaal. Het huidige college neemt de motie voor kennisgeving aan. Ook de raad duidt zijn vonnis niet als een opzegging van het vertrouwen.

Of het politieke debat in de tweede stad van het land de komende weken nog op zakelijke toon gevoerd kan worden, is een andere vraag. Afgelopen week vond ook het ‘verantwoordingsdebat’ plaats: een traditionele terugblik op succes en falen van vier jaar collegebeleid aan de hand van een per definitie kritisch rapport van de lokale Rekenkamer. Dat debat verliep langs voorspelbare lijnen. Lijsttrekkers stonden tegenover lijsttrekkers.

Volgend artikel in dit blog

8reacties