Ik weet dat het jaren kan duren voordat je kunt inzien én accepteren dat alcohol grondslag is van de meeste van onze huidige persoonlijke en maatschappelijke problemen. Want we moeten leren om afstand te nemen van gewoontes. De gewoonte om alcohol te drinken. En dat is in een samenleving, waar 85% boven de twaalf jaar op een of andere manier aan alcohol vast zit, niet gemakkelijk. Dat is niet enkel te wijten aan het verslavende effect van de stof alcohol, of het glaasje en het borreltje. Dat is ook te wijten aan de peer-group waar je deel van uit maakt. Want deze peer Group produceert promillagebewustzijn. Alcohol, veranderd in feite het  lichaam én het bewustzijn van de drinker. En dat veranderen valt ook weer terug te veranderen. We worden immers ook weer nuchter. Daarom is het kunnen inzien dat alcohol aan de meeste problemen ten grondslag ligt ook afhankelijk van inzicht in het sociale en maatschappelijke verkeer en de rol van alcohol daarin.

Wat is er aan de hand als we ervaren dat iemand alcohol drinkt? Er vind een wisseling van stemming plaats op basis van alcohol en níet vanwege eigen emotie van het moment of vanuit de natuurlijke roes..

Onze sociale omstandigheden zijn hier debet aan. Wij komen niet meer op de éérste plaats samen om na te denken, maar om te drinken of om met drinken bezig te zijn. Welk voorbeeld geven wij dan aan onze kinderen? Denk aan normalisatie van alcoholgebruik en het daar uit voortkomend gedrag en bewustzijn. En dat zowel in privé als in openbare ruimtes. Ook op televisie, zien we bij elke afsluiting van om het even welke klus, de fles weer open gaan. En we accepteren ook, dat we moeten drinken als we iets afgemaakt hebben of als we iets gepresteerd hebben. En dat doen we allemaal met het grootste gemak. Normalisatie van stemmingswisselingen noemen we dat. We zoeken zelfs naar aanleidingen om te kunnen feesten en dan bedoelen we in feite: om te kunnen drinken. De gereguleerde joods-christelijke feesten zijn niet meer genoeg. We verzinnen er steeds nieuwe feesten bij en stellen samen met verenigingen, sportclubs en culturele organisaties nieuwe feesten in. Ook een bedrijfsuitje of borrel is doodgewoon. We feesten van het ene feest naar het andere. En soms wordt iets als af beschouwd, al tijdens een opbouwproces en is de invloed van alcohol tijdens de besluitvorming en creatie ook aan te wijzen. Alcohol drinken maakt immers onverschillig.

Handelen, denken en voelen is op die manier gebaseerd op stemmingswisselingen tussen dronken en niet dronken. En als het goed is moet je daar volgens de drinker ook nog een touw aan vast kunnen knopen. Maar is dat waar?

Promillagebewustzijn.

We weten dat alcohol drinken stemmingswisselingen veroorzaakt bij de regelmatige drinker. We drinken dan ook om die stemmingswisseling te bereiken. Spreekt de mens onder nuchtere omstandigheden dan spreekt hij anders dan als hij spreekt onder invloed van alcohol. Deze stemmingswisseling is niet logisch maar wordt bepaald door een toegediende stof. De drinker spreekt door terwijl hij in feite door de verdoving van drank vertrekt. Na de dronk zijn we immers niet meer wat we zijn. Bewustzijn wordt promillagebewustzijn. Als de drinker regelmatig drinkt zal dat promillagebewustzijn ook gaan doorklinken in het spreken onder nuchtere omstandigheden en op een gegeven moment is het onderscheid zelfs zoek. Ook voor de toeschouwer. Doen we dit echter niet alleen, dan wordt het norm. Geen natuurbasis of grondwet maar de stof C2H5OH (alcohol) is debet aan deze stemmingswisseling. Maar waarom zouden we in een dialoog van stemming moeten wisselen?

Wat is zo bedreigend dat we het samen nadenken niet meer toevertrouwen aan onze natuur maar verwisselen voor een norm : samen drinken? Omdat we op de vlucht willen voor de consequenties van de natuur. Daarom is het meest lompe verschijnsel van een drinker: vertrekken (fig) terwijl hij/zij toch blijft zitten. Daardoor veranderd de drinker niet alleen zijn stemming maar ook de stemming van de niet drinker. Kinderen zijn hier meestal het slachtoffer.

Alcohol veroorzaakt niet alleen bij de drinker een stemmingswisseling maar ook bij de aanwezige niet drinker. Maar daar heeft de drinker al lang geen boodschap meer aan. Want de drinker stelt zich, onder invloed van alcohol,  iets voor, een promillagebewustzijn, dat er voor een ander onder nuchtere omstandigheden niet is. De drinker verliest dus contact met de werkelijkheid. U kunt nagaan wat het effect is als 85% van de mensen uit onze samenleving dat met de regelmaat doet.

Gaan we niet mee met de drinker in zijn promillagebewustzijn, dan wordt hij/zij overmoedig en in toenemende mate agressief. Het is natuurlijk niet moeilijk te raden wie er het onderspit delft in een gesprek of ruzie als door de één gedronken is en door de ánder niet. En het is natuurlijk niet moeilijk te raden dat als er wapens zijn, wie ze dan het eerste gebruikt. Alcohol jaagt op en het promillagebewustzijn is te herkennen aan een onnatuurlijke opgewondenheid en aan een kort lontje.


Bovendien is de drinker een bet-weter, kijk maar naar de wetenschappen sinds Plato. Plato was zelfs de grondlegger van het promillagebewustzijn. Hij legaliseerde dat door middel van een ideeënwereld. Maar ook ideeën en wetenschap kunnen door stemmingswisselingen beïnvloed worden. En dat komt niet alleen omdat studenten aan de universiteit tweemaal zoveel alcohol drinken dan leeftijdgenoten met andere bezigheden. En dat al sinds Plato. Maar dat komt ook omdat de meesters van de wetenschappen, de geestelijken en techneuten, er wel pap van lusten waardoor de stemmingswisselingen bij hun zelf en hun studenten niet meer opvalt. Daardoor kunnen de beperking voor het leerproces niet meer gezien worden.

En dan spreken we nog niet  over de gevolgen van deze beperkingen. Want als ze al gezien kunnen worden door die geestelijken en techneuten, die voor de samenleving en de werkelijkheid zorgen op kennisgebied, dan wordt de rol van alcohol alsnog ontkent. Promillagebewustzijn is in de grond ontkennend bewustzijn. Al was het maar dat door de dronk de natuurlijkheid van het organisme, de drinker, ontkent wordt. Maar U kunt zich waarschijnlijk ook wel voorstellen wat er gebeurt als we natuurwetten en techniek op degelijke stemmingswisselingen grondvesten. We stapelen mislukking op mislukking.

Zou u langs de weg een wiel laten wisselen door een dronkaard? Of zou u uw gebroken been willen laten zetten door een chirurg die twee flessen wodka achter de kiezen heeft. Het komt voor, en we beschouwen het als normaal dat zoiets fout af moet lopen maar we trekken er geen consequenties uit naar alcohol omdat we ook van onszelf weten dat we stomme dingen kunnen doen als we gedronken hebben. Alcohol normaliseerde zo, door deze onverschilligheid, wel een bepaald gedrag. Promillagegedrag. En ik ben benieuwd wat de alcoholdrinker met zijn gedrag en zijn stemmingswisselingen de belastingbetaler kost. Nuchter gezien is deze vraag stellen de meest klare wijn. Maar de drinker wisselt van stemming en verstaat iets anders.

Vanuit dergelijke stemmingswisselingen, waarbij alcohol de basis is, wordt de realiteit geweld aangedaan. Wat voor de dronk A was, kan na de dronk B zijn. A is dan B geworden, maar let wel: op basis van een niet-talige veroorzaker. Van A naar B, wordt namelijk veroorzaakt door stemmingswisseling naar aanleiding van alcohol gebruik. En dus niet door een logische component. Hoe kun je als drinkers elkaar nog verstaan, maar bovenal hoe kun je als niet drinker de drinker nog verstaan?

Zo zijn er dronkaards (A) die weer van andere dronkaards (B) mogen beweren, (en daardoor legaliseren van) dat “elk voordeel een nadeel hep”. Die opmerking wordt dan (C) een voorbeeld van het promillagebewustzijn. Dit promillagebewustzijn, heeft tot gevolg gehad dat we in onze samenleving het onderscheid tussen een voordeel en nadeel verloren zijn. Zelfs directies en besturen verwerkten het in hun bedrijfsvoering. Winstwaarschuwing is zo’n voorbeeld van dergelijke logica.

Als zoiets niet gezien wordt dan komt dat door promillagebewustzijn en de onverschilligheid veroorzaakt door drank. Want als een voordeel een nadeel kan hebben, dan kan een nadeel ook een voordeel hebben en is het verschil tussen vóórdeel en nádeel zoek. Vóór kan ná worden en omgekeerd. Maar, kan het gezochte dan al op voorhand gekend zijn? Met andere woorden, kunnen we wel op voorhand weten wat ons voordeel of nadeel zal zijn als we het toekomstige aangaan? Ja zegt de drinker want: elk nadeel hep een voordeel. Maar tevens neemt hij daardoor alvast een voordeel, juist vanwege zijn stemmingswisselingen in de toekomst. Voor een verslaafde is drank namelijk het enige voordeel de rest maakt hem onverschillig en dat is alleen voor de Ander een nadeel.

Deze logische onverschilligheid is een consequentie van alcohol want de uitspraak "elk nadeel hep een voordeel" is niet gedaan door een logicus, maar door een ex voetballer en is niet gedaan in een collegezaal maar op televisie toen Nederland te bezopen was om de opmerking op zijn consequenties te beoordelen omdat Nederland weer eens moest voetballen voor een leger Bacchanten. Als Nederland voetbalt en het wordt uitgezonden dan is promillagebewustzijn en gedrag troef.

Zeven miljoen mensen hoorden in een beschonken staat aan dat een voordeel geen voordeel meer is, en accepteerden dat van een voetballer die van voren niet weet dat hij van achter ook nog leeft en zich daardoor haarfijn van het promillagebewustzijn weet te bedienen zodanig dat de goegemeente op basis van zijn ideeënwereld,  zijn stemmingswisselingen ondergaat alsof het de normaalste zaak van de wereld is. De spreker is namelijk even onze god en we identificeren er in een dronken staat lustig op los. We worden namelijk allemaal profeten. En die blinde identificatie met het niet identieke is door onverschilligheid, het meest angstaanjagende verschijnsel van de dronkaard.

Daarom kan het jaren duren voordat een alcoholdrinker inziet dat hij/zij part is van het probleem en de samenleving daarin. Het voordeel van alcohol is namelijk dat je bij 85% van de samenleving hoort. De rest is allemaal nadeel. Je blijft immers ook na de dronk alleen. En een uitzonderlijk nadeel is wel, dat de drinker ook daarover onverschillig is. Want wees nou eens eerlijk. Het zou toch een vóórdeel zijn als we het geld en de tijd wat nu ons alcohol drinken vraagt, omzetten in hulp aan kinderen in de wereld waarvan er elke vier seconden eentje sterft aan honger en dorst.

Maar het nádeel zal wel zijn dat u drinkt en niet buiten het promillagebewustzijn kunt om deze daad te stellen. Dat is dan uw voordeel. Maar ondanks dat,  hoop ik voldoende aangegeven te hebben dat dát echt niet logisch meer kan zijn. Want dat promillagebewustzijn slechts komt, vanwege een Andere dan een talige stof. Alcohol als derde element. 

Volgend artikel in dit blog

0reacties