
Plunderende, levensgevaarlijke inwoners van Haïti? Hoe doen media verslag van 'na de aardbeving'?
A woman cried as a man helped her out of a crowd. The Haitian police broke up the group after they stormed a food distribution area at the police station in Cite Soleil, breaking the metal security gate.
De aandacht voor de aardbeving in Haïti is in ons land inmiddels bijna verstomd. Ook in de Volkskrant is de ramp geen voorpaginanieuws meer en wordt er amper iets lezenswaardigs over geschreven. Ondertussen gaat de ellende voor de inwoners die de ramp hebben overleefd gewoon door. Voedsel en water komt nog lang niet op de plek waar dat het hardste nodig is. Media rapporteren over een vechtende en plunderende bevolking. De vraag is in hoeverre de media hier een juist beeld schetsen van de werkelijkheid.
Media leggen te veel de nadruk op de 'veiligheidssituatie'
Volgens journaliste Linda Polman, zelf jarenlang inwoonster van Haïti en bekend van o.a. de boeken 'k Zag twee beren (over de achterkant van de VN-Vredesmissies), 'Bot Pippel(over vluchtelingen uit Haïti die in wrakke bootje de Caraïbische Zee oversteken naar de VS) en de Crisiskaravaan (over hulporganisaties) hebben de media te veel de nadruk gelegd op de 'veiligheidssituatie' in o.a. Port-au-Prince.
Ze schrijft in een artikel in Vrij Nederland, getiteld Help, Arme sloebers!, hoe bijna twee weken lang diverse verslaggevers melding doen van grootschalige plunderingen, geweld en chaos. Ongeveer een dag na de aardbeving, sprak een CNN-verslaggever al van 'een explosie van geweld' waarbij hij wees op een groepje Haïtianen die elkaar achterna zaten met lege kartonnen biscuitdozen. Dit verhaal moest hij uren later rectificeren. Het bleek dat er sprake was van een 'explosie van vreugde'. De correctie kwam evenwel te laat en het perspectief van de internationale media was al bepaald. 'De veiligheidssituatie' zou twee weken lang de meest gebruikte invalshoek voor de verhalen over de aardbeving blijven.
Verslaggevers zitten volgens Polman met z'n allen opgepropt in en om één Groene Zone (de luchthaven) in een enkele stad. Bij zoveel vraag is het aanbod aan nieuws al snel veel te klein. Verhalen over chaos en plunderingen werden heet opgediend, incidenten werden gebracht als staande praktijk, en omdat het zich allemaal zou afspelen in de gevaarlijke Rode Zones1 (Polman omschrijft deze als grote delen van de stad, arme wijken waar buitenlanders alleen dachten heen te kunnen als ze gewapende VN-soldaten mee konden krijgen), werden geruchten niet of nauwelijks gecheckt.
Er zijn ook no go-areas, de armste wijken, waar zelfs VN-soldaten zich niet wagen te begeven. In Port-au-Prince, één van de armste steden in de wereld, woont 80% van de bevolking in 'onafzienbare sloppenwijken'.
Wat een weliswaar groot en dramatisch, maar verder 'gewoon' humanitair rampgebied is, werd betreden alsof het er oorlog was en slachtoffers werden benaderd als rondschuimende war lords.
Polman wijst ook op de gebrekkige infrastructuur en andere factoren die een rol speelden bij het feit dat veel slachtoffers nog niet (of onvoldoende) werden voorzien van voedsel en drinken in de afgelopen periode. Maar volgens haar had het slakkentempo waarmee hulpgoederen werden uitgedeeld, alles te maken met een deken van angst die de hulpoperatie verstikte.
Met de door de media gecreëerde beelden van levensgevaarlijke Haïtianen, gingen de hulporganisaties mee en gebruikten deze als medeverklaring voor hun traagheid. Lieten de beelden wel zien wat er ons werd verteld bij de beelden door de media? Vraagt Polman zich af.
Wat lieten de beelden echt zien?
'Vechtpartijen' bleken duwpartijen om flessen water en eten - niet onbegrijpelijk na dagen honger en dorst; bij 'gewapende bendes die zich meester maken van de straten' zagen we een handvol mannen met machetes, die net zo goed op weg konden zijn naar een ingestort huis om iemand te helpen uitgraven; en de 'golven van plunderingen' konden ook worden geïnterpreteerd als overleven met voedsel dat er was, maar dat de mensen niet kregen.
Tegengeluiden waren er ook, Polman wijst o.a. op verslaggevers van de BBC die wel alleen en te voet door de Rode Zones durfden en Haïtianen zagen die straten aanveegden en in hun netste kleren al weer naar de kerk gingen. Aan de eigenaresse van een supermarktje dat nog overeind stond, vroeg een BBC-reporter of ze niet bang was voor plunderaars. 'Nee. Zo zijn de mensen hier niet,' zei ze.
Haar mening wordt ondersteund door de heer Bosch van Rosenthal, correspondent van het NOS Journaal, en voor de NOS aanwezig in Haïti. Hij twittert op 17 januari 2010 :
Stuk in de Times is van de Nederlandse Linda Polman, zie ik nu. Ze schrijft dat CNN hulpverleners angst aanjaagt. Heeft ze gelijk in denk ik
wat hier (nog) NIET gebeurt: massale plunderingen, boel in de fik, overal op straat geschoten. indruk soms gewekt. klopt niet
Screenshot van het blog van Linda Polman
Volgens de Verenigde Naties is er inderdaad geen sprake van massale plunderingen en klopt het ook niet dat de VN dagenlang geen voedselhulp hadden verstrekt. De Verenigde Naties verdedigen zich tegen de kritiek op de trage en chaotische hulpverlening in Haïti. Voor een deel is die kritiek het gevolg van de sensatiezucht van journalisten, denken de VN.
Als je het blog leest krijg je eigenlijk het beeld van geduldige en ordelijke rij wachtenden bij een bepaalde voedseldistributieplek (bij een politiebureau). Maar door politie-agenten werden ze gedwongen zich in een kleiner gebied samen te pakken wat vervolgens een reusachtig knelpunt werd. De menigte werd naar een hek "gedrongen" waarop politie-agenten op hen in sloegen. Het ijzeren hek begaf het en er ontstond de nodige chaos. De politie sloeg en duwde de mensen weg van het terrein.
We krijgen een video van Carel Pedre te zien (zie onderstaande video). Carel Pedre is een Haïtiaanse DJ die het internet gebruikt - o.a. twitter - om verslag te doen van de nasleep van de aardbeving. De video is dinsdagavond 26 januari opgenomen (op de video staat weliswaar 29 januari maar dat is een fout) en laat soldaten van een zwaar bewapende vredesmacht uit Brazilië zien die toezicht houden op het uitdelen van voedsel aan de menigte. De beelden spreken voor zich....
Ook de tweets van Carel Pedre worden geciteerd. Op twitter meldt Carel Pedre woedend te zijn omdat de VN met traangas mensen aan het besproeien is.
UN are spraying gas in the distribution line!
En hij vraagt zich af hoe men - als er geen plan is om het verdelen van voedsel en water juist uit te voeren, de inwoners van Haïti kan helpen om een verwoest land weer op te bouwen...:
If u don’t have a plan to distribute food and water properly. How will you help us built up a devastated country?
Zelf volg ik Carel Pedre ook op twitter dus ik had zijn tweets al gelezen.
Reuters bevestigt dat er met traangas werd gespoten en dat met de distributie van voedsel werd gestopt. Reuters: Brazilian U.N. peacekeeping troops sprayed tear gas at a frantic crowd of thousands crowding a food handout outside the wrecked presidential palace earlier on Tuesday. “They’re not violent, just desperate. They just want to eat,” Brazilian army Colonel Fernando Soares said. “The problem is, there is not enough food for everyone.” [...]
De videobeelden van het traangas zijn ook opgenomen door de Associated Press:
VN/WFP gaan over tot ander systeem van voedseldistributie
Het WFP (Wereldvoedselprogramma van de VN) laat weten tot een ander systeem van voedseldistributie over te gaan. Je zou kunnen concluderen dat men dus toch de kritiek serieus heeft genomen en erkent dat de voedseldistributie ook problematisch verliep. Zou men de raad van Carel Pedre hebben gelezen?
Hij gaf via twitter namelijk adviezen hoe de voedseldistributie anders zou kunnen.
Advice #1.1: Give Each Family Representative a Card or a Plastic Bracelet To Have Acces To The Distribution Point.
Advice #1: Ask each family affected to choose someone to receive the humanitarian Aid.
Dat de voedselhulp belemmerd werd, was volgens het WFP te wijten aan o.a. de vernielde infrastructuur. Toch was het WFP tot nu toe in staat om ca. 600.000 inwoners van bijna 16 miljoen maaltijden te voorzien sinds de aardbeving.
Het nieuwe voedselverdelingssysteem behelst ondermeer het uitdelen van voedselbonnen. Hierdoor kunnen per dag 10.000 Haïtianen aan rijst geholpen worden bij elk van de 16 locaties rond Port-au-Prince. Het WFP wil zo twee miljoen mensen aan eten helpen in twee weken tijd. De zestien locaties zijn alleen toegankelijk voor vrouwen.
Ondertussen is er sprake van een exodus uit de hoofdstad Port-au-Prince. Veel inwoners hopen betere leefomstandigheden te vinden in het platteland of overzee. Dit, terwijl sinds langere tijd sprake was van een trek van het platteland naar de stad om werk te vinden. De hoofdstad groeide zo in enkele jaren van 400.000 inwoners tot meer dan twee miljoen inwoners. De Volkskrant meldt dat meer dan 120 Haïtianen in een gammele boot voor de kust van de Turks- en Caicoseilanden opgepikt zijn door de marine. De Haïtianen probeerden hun door een verwoestende beving getroffen land te ontvluchten. Dat meldde de Britse BBC vrijdag op zijn website. Gevreesd wordt dat de komende periode een groot aantal Haïtianen zal proberen hun land te verlaten.
De komende periode zal uitwijzen of iedereen die hulp (voedsel, drinken, gezondheidszorg) nodig heeft, die ook krijgt. Speciale aandacht zal uit moeten gaan naar diegenen die in de no go-areas wonen (de slums). Tevens zal aan de (weder)opbouw van het land gewerkt moeten worden.
Bovendien zullen de media de inwoners van het land niet in de steek moeten laten en erover blijven rapporteren. Maar dan ook iets anders laten zien dan rellen en vechtpartijen; de media zullen zich minder moeten richten op de excessen.
Volgens Linda Polman laten de alternatieve media dus een ander beeld zien dan de "mainstream media". Dit werd ook duidelijk in het blog "The Lede" van de New York Times. In een volgend artikel zal ik beschrijven hoe alternatieve media (blogs, twitter) verslag doen van 'na de aardbeving'.
1. Deze indeling in Groene en Rode Zones bestaat al langer.
2. The Lede is a news blog that remixes the day’s top stories, adding information gleaned from Web sites around the world or gathered through original reporting by writers, editors and readers of The New York Times, to provide fresh perspectives on events and to draw readers in to the world-wide conversation about the news taking place online.
De New York Times twitter list van Haïti:
http://twitter.com/nytimes/haiti-earthquake
Haïti slideshow voedseldistributie New York Times
Foto: Damon Winter/The New York Times
lidy
02-02-2010 11:15
-martin- 02-02-2010 11:29
Heel weinig lees je over de noodzaak van schuldkwijtschelding en de voorwaarden bij IMF-leningen. Structurele aanpak - geen Structural Adjustment.
Wat 555 hier mee te maken heeft is me een raadsel. Volgens mij doen die goed werk.
helena 02-02-2010 11:33
In mijn artikel heb ik meer kritiek op bepaalde media dan op de hulporganisaties zelf. Ik wilde nog verwijzen naar het boek van Joris Luyendijk in bovenstaand stuk en had er al een samenvatting van gemaakt maar dat heb ik weer verwijderd.
Ik vind het toch jammer dat veel mensen (ook op het VKBlog) de huidige grotere hulporganisaties zitten te bekritiseren en zeggen alleen nog maar particulieren te ondersteunen. Of helemaal niets meer te doen....
Verder denk ik dat de vele particulieren helemaal weinig kunnen beginnen in zo'n rampgebied. Er is ook een kritisch rapport enige tijd geleden alweer geschreven over die vele particulieren die in een ontwikkelingsland hulp willen verlenen. Zal dat even opzoeken dat rapport en wellicht er ng wat over schrijven.
@Paul, ja dat is het punt, men praat elkaar na. Wil niet achterblijven bij wat de concurrentie doet, etc. Zie ook mijn reactie aan Lidy. En het boek van Joris Luyendijk "het zijn net mensen".
@Martin goed dat je wijst op die rellen en dat die aanleiding zouden zijn van Haïti een militair protectoraat te maken, dat wist ik niet. Zonder overheid....Ik las ergens een artikel over wat de (weder)opbouw zou moeten betekenen. Daar stond ook iets in over het bestuur van het land. Klopt je leest ook weinig over de noodzaak van schuldenkwijtschelding. Maar men is er wel mee bezig.
Ben het eens dat 555 goed werk verricht!
www.vkblog.nl/bericht/298919/1.......
Weerzinwekkend hoe laag de mens kan zakken..
helena 02-02-2010 12:22
@All
zie bijvoorbeeld dit rapport van Lau Schulpen over private ontwikkelingshulp:
www.ru.nl/aspx/download.aspx?F...
(downloaden, PDF-bestand). Het is van 2007
Mijn schoondochter heeft jaren op Haiti gewoond, haar vader deed daar liefdadigheidswerk, en vertelde dat als zij hulpgoederen uitdeelden het er altijd zo chaotisch aan toe ging. Voor het oog alsof het relletjes waren, alsof er geplunderd werd, maar voor Haitianen de gewoonste zaak van de wereld. Wel heel makkelijk voor journalisten om dat als "geweld" te portretteren.
Het is zo makkelijk de zaak te bedotten.
Groet,
helena 02-02-2010 19:24
Goede toelichting ook, dat het er altijd zo chaotisch aan toe gaat als er hulpgoederen werden uitgedeeld.
Woont je schoondochter nu elders? (in Nederland?).
@allen/geïnteresseerden, nogmaals, de bedoeling van mijn artikel is niet om de grotere hulporganisaties te bekritiseren. Natuurlijk, enige kritiek is op zijn plaats, maar ik vind dat ze goed werk doen. Mensen die alleen aan particulieren geld geven vind ik ook naïef want daar zie je vaak dat de vele particulieren die aan private ontwikkelingshulp doen (kan van alles zijn) tamelijk onwetend zijn, ook niet bestand zijn tegen corruptie, weinig kunnen beginnen tegen vaak machtige overheden en bijvoorbeeld ook grote bedrijven. Grotere hulporganisaties, daar kleven ook nadelen aan, maar ze hebben wel enige kennis en deskundigheid in huis en kunnen volgens mij ook meer invloed uitoefenen. Men vergeet bovendien dat mensen die voor bijvoorbeeld Artsen Zonder Grenzen werken hun leven op spel zetten (ken iemand die daar voor heeft gewerkt en in Peru ten tijde van Lichtend Pad gevaarlijke situaties heeft meegemaakt).
Ik vind het ook erg raar als mensen onvoorbereid op reis gaan naar een ontwikkelingsland en niet weten wat bijvoorbeeld ontwikkelingsproblematiek inhoudt. En wat dit betekent, en wat je zoal aantreft als je in zo'n land bent!
Zelf ben ik in Nicaragua geweest, en "gelukkig" had ik sociale geografie gestudeerd waardoor ik enige kennis had van ontwikkelingslanden, en ik had me voor die reis ook voorbereid. Veel gelezen, gekeken naar de stedenband die Utrecht heeft met Leon (stad in Nicaragua) en de projecten waaraan Utrecht de gemeente Leon hielp om ze uit te voeren (bijvoorbeeld de favelas).
Aad Verbaast
02-02-2010 19:33
Je laat duidelijk zien wat er dan kan gebeuren.
helena 02-02-2010 20:05
Je zag dat een aantal reageerders op bepaalde websites waar over die relletjes werd geschreven, dat mensen dát als werkelijkheid zagen en dat men vond dat de inwoners van Haïti daardoor ook geen hulp verdienden...
Aad Verbaast
02-02-2010 20:22
ook jij schrijft regelmatig over rampen, en je weet ook hoe snel die snel worden vergeten. Hoor je nog wat over Darfur? En over al die andere plekken waar ook honderdduizenden mensen per jaar omkomen van honger en dorst?
Nieuws is nieuws, en het is geen nieuws meer als het herhaald in beeld komt.
Mensen zijn op ziek naar 'nieuwe kiks'. Media volgen die eigenschap. Ze leven er van.
Cynisch? Ja mischien wel.
helena 02-02-2010 21:45
Langdurige conflicten (uitzichtloze conflicten) zijn ook geen nieuws. Jammer dat men geen tijd heeft en soms ook de tijd niet neemt om dingen echt uit te zoeken. Dan maar even geen nieuws, maar wat later een achtergrondartikel.
Particulieren en/of kleine organisaties kunnen pas weer wat doen als de eerste chaos achter de rug is
En die moet je dan ook alsnog van harte(blijven) steunen
Het is dus niet of/of maar en/en
Het is trouwen geen honderd miljard wat Nederland geeft Lidy, maar honderd miljoen
Ongeveer net zoveel als er hier per maand vergokt wordt in de diverse loterijen
Dus laten we niet teveel zeuren of ons goeie geld wel terecht komt, alles wat daar nu komt is meegenomen voor die stakkers daar
Goeie bijdrage Helena
En ik zou nog heel veel willen zeggen, maar dan wordt het misschien te lang en kan ik er beter een blog over schrijven.
Ik heb van de week dit stuk geplaatst
www.vkblog.nl/bericht/299036/G...
om aan te tonen dat berichtgeving zo gekleurd kan zijn, het is zo makkelijk om mensen te beïnvloeden.
Maar dat zou je dus ook van dat filmpje kunnen zeggen want Marjon van Royen laat een paar heel onsympathieke rijken aan het woord die alle vooroordelen bevestigen.
Zouden er echt geen sympathieke rijken te vinden zijn geweest die het wèl wat interesseert wat er gebeurt? Misschien zijn er ook wel rijken die vrijwilligerswerk doen in ziekenhuizen, weet ik veel?
En ik heb er dus ook bezwaar tegen om deze ramp "een van de ergste ooit" te noemen.
Ik kan mij heel veel, net zo erge, of nog ergere rampen herinneren, waarom zeggen mensen dit?
Om meer geld los te krijgen?
(Dat denk ik dan met al mijn wantrouwen)
En over "geven" of "niet geven" zal ik nog wel eens bloggen, dat is een persoonlijke keuze.
Groet,
johanna_nouri
03-02-2010 09:05
Mooi blog. Wat mij intrigeert is altijd weer hoe veerkrachtig mensen kunnen zijn. Al een paar dagen na de aardbeving werd er op straat weer groente en fruit verkocht, de frisdrankfabriek draaide al weer.
Nieuws is geld. Goed nieuws is geen nieuws. Slechts nieuws is geld en verkoopt dus goed.
Honderden journalisten die zitten te wachten op slecht nieuws hebben de neiging om elke negatieve gebeurtenis duizendvoudig uit te vergroten.
Dat met dit commerciële mechanisme enorm veel schade kan worden aangericht blijkt hier nog maar weer eens.
Wij krijgen leugens voorgeschoteld en de zo noodzakelijke hulp stagneert of wordt niet gegeven.
Mijn houding t.a.v. de moderne media is er een van grote twijfel. Ik geloof niets meer.
Ik lees wel wetenschappelijke boeken en tijdschriften in de hoop dat men daar niet liegt en bedriegt.
De commercie maakt meer kapot dan je denkt.
Hartelijk dank voor je solide en ogen-openend artikel.
Groet.
lidy
03-02-2010 10:30
Sorry van de vergissing, het moet natuurlijk100 miljoen zijn.
Bovendien heb ik een ander aspect aangekaart waar niemand op in gaat, namelijk dat ik het een taak vindt van de VN om bij grote rampen zoals in Haïti de hulp te organiseren en te coördineren.
Nu lopen de hulpverlenende instanties en de landen elkaar in de weg. We kennen de verhalen nog wel van de vorige ramp, waar de hulpverlenende organisaties onderling vochten om hulpverleningsprojecten.
Bovendien krijg je de beschuldigingen dat er een gevecht om de macht wordt uitgevochten.
Vandaar dat ik vind dat het de hoogste tijd wordt dat de VN deze hulptaak op zich gaat nemen.
helena 03-02-2010 11:37
@Sefke, indeed, 555.
@Cat, had je berichtje al gelezen maar nog niet naar die video gekeken dus ik kom zo kijken. De VN noemde deze ramp de ergste of een van de ergste waarvoor ze zich ooit gesteld zagen.
Denk dan aan de vele mensen die geen onderdak meer hebben, de armoede die er al was en al die andere problemen die er al speelden in Haïti, de infrastructuur die was vernietigd en weet ik wat nog meer. Zal nog eens op zoek gaan waarom ze het zo'n grote ramp hebben genoemd heb het destijds wel gelezen waarom.
Ja je hebt gelijk iedereen mag zelf natuurlijk bepalen of ie wel of niet geeft, ik vind het soms alleen vervelend als mensen (en die zijn er) de hulporganisaties zo gaan afkammen!
helena 03-02-2010 11:48
Ja dat schreef Linda Polman ook, mensen pakken hun leven weer op en verkopen weer dingen en doen van alles! Vind ik ook veerkrachtig!
@Rein-John Scholtens
Ik denk dat het zo erg niet gesteld is als jij het stelt Rein-John want er zijn nog tal van goede artikelen te lezen in kranten etc. .... het is alleen soms de vraag hoe men nieuws brengt en wat er verteld wordt (of geschreven).
@Lidy, dank voor je toelichting,.
Klopt, Artsen Zonder Grenzen is er een of twee jaar geleden uitgestapt (er was iets met het geld dat overbleef maar wat ze niet voor andere projecten mochten gebruiken dacht ik). Ik vind AzG ook een goede organisatie.
Ik weet niet precies hoe het zit met de VN, wat ze nu doen en of ze in staat zijn om te coördineren en organiseren bij grote rampen. Er zijn verschillende 'afdelingen' (WFP bijvoorbeeld) van de VN die hun taken uitvoeren, zoals voedsel uitdelen. Zouden die dan ook geen coördinerende taken hebben?
De VN heeft wel berekend hoeveel geld er nodig is om in ieder geval die hulp te verlenen (voedsel, drinken, tenten). Denk dat ze ook coördineren waar wat terecht komt. Weet alleen niet hoe het zit met dat geld van Giro 555 en dat zal wellicht ook wel gecoördineerd worden met de VN?
Kees Smit 03-02-2010 12:59
helena 03-02-2010 20:02
@Allen
heb nog even wat info gezocht. Zie bijvoorbeeld dit artikel in NRC:
(is van 21 januari 2010)
www.nrc.nl/buitenland/haiti/ar...
De VN heeft speciaal OCHA aangewezen om een en ander te coördineren, na de Tsunami waar inderdaad men elkaar in de weg liep etc.
Er moest een compleet nieuwe manier van werken komen, waarbij de VN-noodhulporganisatie (OCHA) bij nieuwe rampen in principe de leiding zou hebben en de andere VN-organisaties, aangestuurd door OCHA, ‘clusters’ zouden leiden van ngo’s en nationale reddingsteams.
De mensen moeten beseffen, vervolgt hij, dat „internationale reddingsacties nooit grote groepen slachtoffers bereiken in de eerste weken van een ramp”. Dat gebeurt meestal pas de tweede of derde week. „Het is zo effectief als het kan zijn”, zegt Egeland. Zelfs als de coördinatie vlekkeloos verloopt, dan nog kan niet iedereen worden geholpen. Dat is volgens hem nou eenmaal de cynische realiteit van rampenbestrijding.
Daarbij, zegt Egeland, is noodhulp een „beperkt instrument”. „Het probleem is niet zozeer coördinatie, maar het feit dat Haïti totaal onbeschermd is gelaten voor zulke rampen.” Hij bedoelt dat er de afgelopen jaren niets is gedaan om de schade in het geval van een ramp te beperken, voorbereidingen te treffen. En dat neemt hij de Haïtiaanse autoriteiten én de internationale gemeenschap kwalijk. „De lokale elite, de internationale gemeenschap en de internationale elite hebben Haïtianen laten doodgaan door een gebrek aan voorzorgsmaatregelen.”
Het kost volgens hem niet veel meer om bijvoorbeeld gebouwen aardbevingsbestendig te maken, of mensen te vertellen wat ze moeten doen als er een ramp is. Maar daarvoor wordt geen geld gegeven, alleen tijdens rampen geeft de internationale gemeenschap gul, maar daarna wordt een land vergeten. Wat er wel wordt gegeven, verdwijnt vaak in de zakken van corrupte politici.
De Noor pleit daarom voor hulp op lange termijn. Een ‘Marshallplan’ voor vijf jaar, nog eens 3 tot 4 miljard dollar bovenop de circa 500 miljoen die de internationale gemeenschap nu wil vrijmaken voor onmiddellijke hulp. Maar hij is „sceptisch” of het zover komt.
Of dat geld dan niet in dezelfde bodemloze put verdwijnt? De corrupte regering zit er immers nog. Egeland pleit voor verandering van onderop. „Een nieuwe generatie mensen opleiden.” Maar er is nog een lange weg te gaan.
Via de website van Giro 555 (SHO):
hier staat wat ik al dacht, namelijk:
Bij rampen worden onder de hoede van de Verenigde Naties 12 clusters gevormd rond bepaalde thema’s zoals water, gezondheid, voeding. De coordinatie van elk cluster wordt door één van de deelnemende organisaties op zich genomen. Dagelijk komen de clusterleiders bij elkaar om met elkaar af te stemmen. De SHO organisaties opereren binnen dit clustersysteem.
De coördinatie moet ervoor zorgen dat de vele hulporganisaties hulp brengen waar die nodig is.
Bedenk je ook dat als er in NL bijvoorbeeld een ramp gebeurt die een derde van het aantal inwoners dakloos zou maken, mensen die sterven, mensen die geen eten hebben, en weet ik wat nog meer, dan is er hier ook niet meteen hulp! Denk maar niet dat je de eerste dagen dan al meteen geholpen wordt.
Rein-John Scholtens 04-02-2010 19:20
Ik raad je aan om het boek van onderzoeksjournalist Nick Davies van "The Guardian" maar eens te lezen.
Het heet "Flat Earth News". Misschien dat je na het lezen van dit boek er iets anders over denkt.
Het is mijns inziens alleen maar verstandig om uiterst sceptisch te zijn aangaande alles wat via de media tot je komt. Nieuws is altijd subjectief. Wie vergaart het? Wie redigeert het? Wie publiceert het? En ga zo maar door.
Groet.
Maak meteen van de gelegenheid gebruik om je nog te wijzen op het boek van Joris Luyendijk "Het zijn net mensen". Dat is in dit verband ook zeer verhelderend.
helena 04-02-2010 19:49
Ik ken het boek van Joris Luyendijk al, heb het ook ergens hier in een reactie van me gemeld. had zelfs een samenvatting van het boek "het zijn net mensen" in het artikel hierboven ook verwerkt maar toen werd het wat erg lang en dat deel heb ik vervolgens verwijderd.
Het boek "Flat Earth News" , daar heb ik ook al over gehoord maar heb het nog niet gelezen.
Ga dat dus zeker doen want het lijkt me interessant!
Maar ga eerst nog het boek "I owe You" (Noreena Hertz) lezen en eigenlijk ook "Hot, flat and crowded" van Thomas L. Friedman.
helena 18-02-2010 15:48
mijn oom ligt al een tijdje doodziek in een ziekenhuis in een ver land (is nu wel in een beter ziekenhuis maar lag elders in een slechter ziekenhuis en aangezien zijn toestand verslechterde is hij met een air ambulance vervoerd naar een beter ziekenhuis, ligt nu al een week op IC (Intensive Care), had in NL al met rotziekte te maken.
erger me veel aan die klaagblogs over non-problemen en tuthola-achtige libellestukjes!
Luister veel naar mooie muziek die de meeste bloggers lekker NIET kennen!
Karsu Dönmez en haar band was bij Vrije Geluiden! Zie rechts de video in mijn infoblok (Widget).
Karsu Dönmez maakt overigens hele bijzondere muziek en ook heel fraai!
gr.koen.
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

De 500
rijkste mensen in de wereld verdienen samen meer dan de 416 miljoen
armste mensen Nelson Mandela (1995): "Massive poverty and
obscene inequality are such terrible scourges of our times —
times in which the world boasts breathtaking advances in science,
technology,industry and wealth accumulation — that they have
to rank alongside slavery and apartheid as social evils" Bron:


Mijn weblog
is geboren op 21 september 2005. Ik ben geboren op 1 juli 1960.
Mijn blog ziet u hier: vanaf het eerste stukje tot nu kunt u volgen
wat ik geschreven heb en wat ik aan beeldmateriaal heb toegevoegd.
Hier ziet u een foto van mezelf, toen ik nog kind was. Terug naar
vroeger...



