Winter 2010, ik ben die eigenlijk spuugzat. Vanavond gedeputeerde Toine Poppelaars uitgezwaaid en in een lichte sneeuwstorm naar huis gefietst. Het is niet leuk meer, al die regen, die natte zooi, ik verlang naar de primavera, dat lichte jaargetijde dat Vivaldi al eens zo mooi verklankte in een van de standaard klassieke werken De Vier Jaargetijden.

Maar toch heeft de winter ook wel iets. Een van mijn favoriete nummers van de Steve Miller Band (of zoals we die vroeger weleens plachten te noemen de Stefan Molenaar Band, maar dat bekt niet) is Winter time. Een prachtige gitaarintro, gevolg door de harmonica en dan die tekst, eenvoudig maar toch ook veelzeggend en ook weer niet deprimerend

“ In the winter time
When all the leaves are brown
And the wind blows so chill
And the birds have all flown for the summer
I'm callin', hear me callin', hear me callin' “

Maar luister en kijk zelf even naar dit filmpje dat ik op you tube vond, een gedeelte van een live-concert waarin hij begint met dat ook weer zo prachtige Wild mountain honey en vervolgens Winter time, toppers uit de pophistorie!

http://www.youtube.com/watch?v=Q_Pe36AKDdM&feature=related

Maar er zijn natuurlijk meer groepen die de wintertijd als inspiratiebron hebben genomen,zoals Kayak, die ook een prachtige uitvoering van Wintertime op de plaat hebben gezet. http://www.youtube.com/watch?v=b7Rt_3ku3tY. Maar toch, ondanks al die mooie muziek verlang ik toch naar de lente. En ik heb weleens gehoord dat deze in het zuiden, in Spanje en Italië eerder inzet. Dus misschien kan ik daar al begin maart vol van profiteren als ik Barcelona ben. Staande op het dak van de Juan Miro Foundacion zie je niet alleen die humoristische beelden van hem maar heb je ook een prachtig uitzicht op Barcelona.

Bij de marathon van Barcelona kom je (gelukkig) niet langs dit museum want dit ligt langs een vrij steile weg naar de top van de Monjoich. Er is overigens wel van alles verzonnen om niet moe boven te komen. Je hebt natuurlijk gewoon de bus maar ook roltrappen aan de voorkant van de Montjoich. Aan de zijkant van deze berg/heuvel heb je ook de metro, ten minste de treinwagon die langs een tandwielrail (weet niet of dat zo heet) naar boven trekt, is een onderdeel van het metronet. Bij de marathon kom je wel langs die kerk, kathedraal die maar niet af komt, dat bijzondere bouwwerk van de architect Gaudi, de Familia Sagrada, al jaren staan de bouwkranen rond dit gebouw, maar het is echt indrukwekkend om te zien hoe de pilaren van de kerk gebaseerd zijn op de stengels van planten en hoe rijk de detaillering van deze kerk is. Voor dit moment een foto van de buitenkant, van de karakteristieke torens.  

Volgend artikel in dit blog

0reacties