Huiselijk geweld aanpakken via verder inperken van privacy?
Huiselijk geweld rijst weer de pijn uit volgens een nieuwsitem. Er zijn tegenwoordig maatregelen, zoals tien dagen uit huis plaatsen van de dader en intussen hulp regelen. Uitstekend.
Ik ben echter bang dat dit soort verhalen weer aanleiding zijn om de privacy van de burger verder in te perken. Het werkt niet! Het kinddossier heeft er nog steeds niet toe geleid dat kinderen met autisme makkelijker een school vinden, of dat Jeugdzorg sneller en daadkrachtiger is. Onze zoon zit ook in de gevarenzone voor schooluitval, en niemand die iets kan, alleen de ambulant begeleider vanuit het rugzakje, die overigens weg bezuinigd gaat worden.
Er wordt enorm op GGZ bezuinigd, en op geschikt onderwijs voor kinderen met problemen. Het zet je relatie onder druk, zo heb ik al drie weken geen gezellig moment gekend met mijn man. Altijd proberen problemen op te lossen.
De oorzaak van problemen weten is de enige manier om ze op te lossen. Dit vereist zeer gespecialiseerde hulp. Daarnaast kan niemand tegenwoordig nog iets goed doen. Opvoeders al helemaal niet. Je irritatie neemt sterk af als je zelfvertrouwen hebt, die wordt steeds weer op de proef gesteld. Ouders van kinderen met autisme staan er meestal alleen voor, omdat mensen denken dat alle problemen van het kind aan hen liggen. Ik zeg niet dat dit tot agressie leidt, wel word je veel minder boos en wanhopig als je steun ontvangt, zoals wij.
Ik geniet dagelijks van alles wat er is in het leven, en denk: zelfs al zou er straks geen school meer zijn voor onze zoon, we maken het hier thuis veilig, en zijn gelukkig met elkaar. Om dit te kunnen moet je voldoende steun hebben, en liefst ook uitzicht op een toekomst voor je kind.
Ik denk eerder dat er een sterke drang is van overheidswege om toch tegen elke prijs de privacy van burgers in te perken, hen volledig in kaart te brengen. Hen bang maken voor terrorisme werkt nu niet meer. Wijzen op kindermishandeling werkt wel, mensen denken dat de jeugdzorg ineens daadkrachtig wordt van alle opgeslagen demografische gegevens. Maar ze ligt lam van de bureaucratie. Meer GGZ is de enige oplossing voor alle ellende, waarbij je soms inderdaad even een duidelijke grens mag trekken naar de dader.
Maar je moet aan zo veel regeltjes voldoen voor je hulp krijgt, alleen bij geweld is er nu een snelle noodoplossing. Je merkt ook als je kind tegenwoordig gewond is, dat er zorgvuldig wordt nagegaan hoe dat komt. Zo moest ik een half jaar geleden een arts hebben, omdat een wildvreemde jongere ons kind iets had aangedaan (bij autisme gebeurt dat sneller). Onze huisarts was er niet, doktersassistenten probeerden te zoeken naar iemand. Het was echter een doorschuifsysteem waarbij de een me naar de ander stuurde. Ik wilde na een half uur een derde praktijk bellen van ellende, maar ik kwam niet meer van hen af, omdat het een geweldadig incident betrof. Zo hoort dat ook.
Maar ligt de hulpverlening ondanks dat niet veel te veel lam? Deze hele blog is ontstaan omdat kinderen met NLD nergens hulp kunnen krijgen, omdat wetenschappers nog niet vastgelegd hebben waar je het moet indelen. En mensen als ik kunnen zonder diagnose geen hulp krijgen - de wachtlijst voor diagnosticering van autisme bij volwassenen is hier en daar zo verstopt dat er geen mensen meer op mogen!
Op sommige momenten ben ik zwaar de wanhoop nabij geweest, maar ik leef maar bij de dag en dan geniet ik van alles wat er nu is. Dat moet je leren, maar het lukt ook omdat het nu nog relatief goed gaat met onze zoon. Ik kan me voorstellen dat zo ontzettend veel mensen de wanhoop nabij zijn....dat praat geweld NOOIT goed. Geweld tegen kinderen is het ergst dat er bestaat. Maar in deze samenleving zijn kinderen aan de leeuwen overgeleverd, en niet altijd omdat ouders tekort schieten. Ook als de ouders het eigenlijk wel aan kunnen, want de energie en moed van ouders wordt zeer ondermijnd door monsterlijke indicaties, bureaucratie en wachtlijsten.
Ouders staan er vaak alleen voor. Den Haag maakt zich alleen druk om doden. En ontkent de machteloosheid van de jeugdzorg. Beschuldigt individuele medewerkers en houdt de bevolking zoet met checklists die de bureaucratie niet oplossen. Geen wonder dat er nog zo weinig respect is voor ouders van kinderen met autisme, want medewerkers in de GGZ of jeugdzorg worden al met weinig respect beoordeeld door de overheid.
Fleur 31-01-2010 11:29
Begin al vroeg om met kinderen over hun gevoelsleven te praten.
Verzet tegen pesterijen is aan te raden.
Mensen die zelf gepest zijn hebben een harde muur om zich heen.
Hun werkelijke gevoelens tonen ze niet meer.
Als jij wanhoop zo goed kent,waarom zag je de mijne dan niet in?
Of zie je die van mij wel degelijk?
Welke maatregelen beperken de privacy?
Kan je mij dat ajb uitleggen,ik begrijp de connectiie niet...
Fleur 31-01-2010 20:00
En dan ook nog dat lange zeer uitgebreide antwoord.
Ja,rust wat.
Ik begrijp,wat je uitlegt.
Ik hou ook niet van al die inzage in je privacy.
Heb zelfs geen airmiles of andere rotzooi.
Als je eens wist,hoe ik werkelijk ben...
lisettexoverxnld 03-02-2010 16:23
Kinddossier vraagt het kind het hemd van het lijf over gezondheid en welzijn ouders, en al hun contacten. De commercie houdt ook alles wat je doet bij, je kunt natuurlijk ook besluiten geen klantenkaart te nemen. Maar het gaat om de bestwil van het kind, terwijl de jeugdzorg nu al lam ligt van bureaucratie. Ik denk verder dat ouders die iets te verbergen hebben, huiverig worden om naar de dokter te gaan of hulp te zoeken als een kind te snel uit huis geplaatst worden. Je kunt mensen die niet te ver afgegleden zijn namelijk prima thuis helpen, maar het ontbreekt jeugdzorg en GGZ aan menskracht en flexibiliteit. Dit laatste door afschuwelijke bureaucratie.
Helaas heb ik jouw blog niet gelezen Fleur, ik heb het zeer, zeer druk. Onder meer met de papierwinkel voor onze zoon.....
lisettexoverxnld 04-02-2010 08:24
De Centra voor Jeugd en Gezin bieden alleen soelaas als ze vreselijk veel van autisme weten. Want als dat net even te weinig is, moet je dus weer doorverwezen worden naar jeugdzorg, die je weer doorverwijst naar een gespecialiseerd centrum. Want onze zoon kan alleen 'om de hoek' begeleid worden als die mensen daar wel heel erg veel van autisme weten. Ik weet bijvoorbeeld ook niet of ze kunnen inschatten hoe heftig zijn probleem op een bepaald moment is. Indicatie voor zware hulp moet dan toch weer van zeer gespecialiseerde mensen komen.
lisettexoverxnld 09-02-2010 19:10
lisettexoverxnld 17-03-2010 21:07
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).
lisettexoverxnld
Hoe deze blog tot stand kwam
Na vele gesprekken met bekende en onbekende (ervarings-)deskundigen over de term NLD is deze blog tot stand gekomen. De ervaringen van volwassen lotgenoten waren zeer herkenbaar. Bij dezen dank ik hen allemaal, van hen heb ik het meeste geleerd! Mijn opleiding bestaat uit 3/4 HBO-verpleegkunde, diploma journalistiek bij de LOI en diploma directiesecretaresse. Verder ben ik bezig met talen op nogal hoog niveau.
Momenteel werk ik samen met een deskundige. Het is de bedoeling
dat zij haar reactie zal gaan geven op mijn teksten. Dit kost
echter tijd. 
Groepen
Autisme
Opgericht door ijskastmoeder op woensdag 27 mei 2009 00:36, 13 leden
Voor alle berichten uit het Autisme Spectrum
In de overgang!
Opgericht door zilvertje op zondag 7 juni 2009 13:58, 3 leden
Alles wat met de overgang te maken heeft.
Met kinderen
Opgericht door thera op dinsdag 26 mei 2009 18:24, 46 leden
Opvoeding, problematiek, onderwijssystemen, perikelen op school, luisteren naar elkaar, anekdoten, ontdekkingen en bijdragen van kinderen zelf"Etiket" is een handleiding voor je probleem
Diagnose in 1984, 17 jaar, net na opname: Losmakingsproblematiek met beginnende hysterische karakterneurose. Gezinsproblematiek.
Diagnose eind 1985, na twee jaar opname: dwangmatige persoonlijkheidsstoornis. Die diagnose is me overigens niet medegedeeld, ik had zogenaamd niets meer.
Deze blog gaat over NLD. Dit doe ik omdat de symptomen die bij NLD beschreven staan mij de meeste antwoorden geven op vragen. Echter ik vertoon tevens symptomen van ADHD, angststoornis, depressie en Asperger c.q. PDDNOS. Als kind had ik nogal wat symptomen van ODD (Oppositional Defiant Disorder; ernstige opstandigheid). Tevens heb ik een slechte motoriek, kenmerkend voor veel mensen met Asperger.
Voor de buitenwereld kom ik volkomen normaal over. Ik kan gewoon opvoeden en een goede relatie er op na houden, vrijwilligerswerk doen en studeren. Alleen moet ik wel hard knokken om mee te kunnen draaien. Net zoals je net na een echte griep best kunt werken, maar veel en veel meer moeite hebt om de dag door te komen en productief te zijn. Mensen die dat niet kunnen en een speciale aanleg hebben, zijn daar niet zelf schuldig aan. Veel hangt af van goede steun en een juiste (werk-)omgeving. Die krijg ik wel en dat scheelt veel. Kinderen met een andere aanleg moeten we zeker steunen, zij hebben dat nodig. Het is heel moeilijk om met een speciale aanleg met alle enorme krachten in jezelf om te gaan.
Ik ben zeker niet veel met mijn stoornis bezig. Eigenlijk vooral
als ik blog, daarna niet meer. Ik heb veel en veel meer
interessen dan autisme, maar daar begin ik hier niet over. Anders
wordt de blog 10x zo groot en ongeschikt om te linken vanuit
sites met soortgelijke onderwerpen. 
Uiteraard beschrijf ik mijn eigen ervaring. Die hoeven niet overeen te komen met mensen die mogelijk verschijnselen vertonen die dezelfde naam mogen dragen. Wel heb ik veel lotgenoten gesproken met soortgelijke problematiek.
Laatste reacties
Huiselijk geweld aanpakken via verder inperken van privacy?
lisettexoverxnld: Ook weer zo'n fraai stuk van de Ombudsman www.volkskrant.nl/binnenland/a....
Bos stopt voor zijn gezin, een andere reden komt niet in mij op
lisettexoverxnld: Dank je wel, Assyke!
Bos stopt voor zijn gezin, een andere reden komt niet in mij op
assyke: ik druk op dat groene pijltje, omdat ik vind dat …
Bos stopt voor zijn gezin, een andere reden komt niet in mij op
assyke: mag die man alsjeblieft gewoon voor zijn gezin kiezen, of …
In de duistere krochten van mijn ziel....
lisettexoverxnld: Weer ben ik zeer boos op mezelf. Reden is: mijn …
Archief / RSS
Bekijk het hele archief van lisettexoverxnld, of klik op een van de jaren hieronder om een deel van het archief te ontsluiten.
Zoek in het archief
Abonnementen
| Alle blogs |
|
 |
 |
| Deze gebruiker |
|
|
|
En tegelijkertijd worden ouders nu al bij voorbaat in de misdadigershoek gestopt, je bent schuldig totdat je onschuld bewezen is. Een kind met een blauwe plek was vroeger normaal, want kinderen spelen nou eenmaal enthousiast en maken zich niet druk over een valpartij meer of minder. Maar als ouder heb je de neiging je kind te vertellen vooral rustig te lopen, vooral niet te blij te spelen, want hij zou maar eens licht gewond kunnen raken...
Zeer trieste ontwikkeling, een overheid die niet meer haar gezond verstand gebruikt, maar enkel meewiegt op de laatste hypes...met alle gevolgen van dien voor de individuele onschuldige man, vrouw, of kind.
Jij hebt, door jouw schrijftkracht, een stem en daardoor macht...en je gebruikt het goed.