Gister even de weg geïnspecteerd en een foto van het uitzicht genomen
De laatste vier dagen had ik huis en tuin niet verlaten. De berichten over sneeuw en gladheid, binnenblijven als je er niet per se uithoefde, had ik maar eens ter harte genomen, hoewel ik nogal eigenwijs ben. Alert ‘orange’ is een serieuze aanduiding.
Het plan was, dinsdag, morgen dus, naar huis te gaan. Maar ik had nog niet één keer kunnen kijken voor de bekende kleinigheidjes die een vader meeneemt als hij twee weken van huis is geweest.
Het plan was, zeker omdat het weggetje voor het huis goed begaanbaar was gebleken, dat vandaag goed te maken. Ik wilde daarvoor naar Leclerc in Langres.
De reden is dat daar veel keus is, er een fatsoenlijk hapje kan worden gegeten en er goedkoop kan worden getankt. Alles in één, en dan kon ik om een uur of 2 thuis zijn, was het idee, om wat op te ruimen, schoon te maken en in te pakken.
Om half 11 reed ik weg en het viel me alleszins mee. Op wat ijzige plekken en een hert op de weg na, verliep de omweg vlot. Die omweg was noodzakelijk want niet overal wordt gestrooid en geschoven. Alleen op doorgaande wegen.
Maar helaas, op enige afstand van Langres begon de sneeuw en dat bleef flink liggen. Dilemma: nu terug gaan of doorzetten. Ik besloot tot het laatste. In Langres werd het gevaarlijk.
Dilemma: Aan de noordkant blijven bij de Intermarché, waar je prima kunt eten of om de stad heen naar Leclerc, zoals voorgenomen.
Je begrijpt, ik glibberde om de stad heen, gleed op een rotonde al een beetje weg en reed stapvoets, achtervolgd door een rij auto’s en vrachtwagens ( met spijkerbanden, vermoed ik) tot de afslag naar Leclers (St. Geosmes). Niet gestrooid, niet geschoven en de sneeuw joeg wellustig in het rond.
Ik heb eerst maar getankt, dan was dat gedaan. Euro 1,28 de liter. Mooi. Schuifelend reed ik de parkeerplaats op en koos een voor het wegrijden strategisch plekje. Ik moest inmiddels nodig, dus liep ik naar de ingang bij de toiletten en het restaurant. Op slot. ‘De kou’, vermoedde ik en probeerde de hoofdingang. Op slot. 'En al die auto’s dan…?'
‘Het spijt ons, chère clientèle, wegens inventarisatie is de zaak vandaag tot 14.00 uur gesloten'.
Het was 11. 35 uur! Ik heb even gevloekt. Dat mogen jullie best weten.
‘Het kan alleen maar erger worden, ik ga terug’, besloot ik. Echt glibberend bereikte ik eerst de grote, zuidelijke parkeerplaats en besloot alsnog Langres in te gaan om te lunchen. Maar tien meter van de auto, vond ik het weer zó beroerd en zag ik me al vast komen te zitten, dat ik besloot toch naar huis te gaan. Weer aan de noordkant, kwam er een volgende oplossing in mijn hoofd: De Intermarché. Eerst eten, dan de winkel ernaast in en dan wegwezen, voor het donker.
Net binnen en aan een lekker soepje, zag ik dat de sneeuw verhevigd naar beneden kwam, mooi en heel gezellig zo van binnenuit gezien. Ik rekende om 13.05 af en het nare gevoel bekroop me al: zou ik de Franse sluitingstijden zijn vergeten?
'Ja hoor’, zei de mevrouw van de kassa, ‘de zaak gaat pas om 14.30 weer open’…
Stapvoets rijdend uit de auto genomen op de terugweg
‘Wegwezen nu het nog kan’, voelde ik en daar ging ik. De omweg van de terugweg, kreeg er een omweg bij, want de hele route bleek nu ondergesneeuwd, licht bevroren en dus eigenlijk onbegaanbaar. Uiteindelijk bereikte ik ons eigen stadje Bourbonne, waar de Aldi net open was gegaan. Ik heb daar mijn presentjes gekocht.
Helaas bleek de doorgaande weg naar ons dorp, ook al met een omweg, nog erg glad, hoewel er zichtbaar was gestrooid, dus ik keerde om en zocht een café voor een kopje koffie. Voor de zekerheid. De bazin rookte me in de nek. Gezelligheid in zo'n uitgestorven stadje? Ho maar.
Bij het bord rechts slaan we normaal rechtsaf. Nu maar niet.
De na een half uur wachten aangevangen terugreis, heuvel op en weer heuvel af, 12 km lang, heeft me drie kwartier, pijn in mijn hoofd en kramp in mijn ingewanden bezorgd. Ik was om vier uur thuis, bekaf.
De auto wilde de oprit niet meer nemen. De kachels waren uit, natuurlijk.
Waarlijk een onvergetelijke tocht, maar een die me doet afzien van de poging morgen thuis ‘te geraken’. Het schijnt woensdag wat beter te worden.
Tot zover, en verder niet
Ate 01-02-2010 20:11
Groet .
Wel sfeervolle beelden.
Moonfairy 01-02-2010 21:12
en hopenlijk lekker rustig bij je godin zit
groet Moon
Geroma 01-02-2010 21:47
Die bovenste foto spreekt echt tot de verbeelding, het lijkt wel een sprookje.
Doe voorzichtig en blijf desnoods zo lang als nodig is joh!
Liefs van hier;-)
@Jacob, het is altijd spannend en altijd een beetje anders hier, maar dit was van spanning wat veel. En dan allemaal voor niks:-)
@Ate, ik heb naast de auto op het parkeerterrein de sneeuw een beetje geelachtig gemaakt. Open en bloot. O zo:p)
@Miss en Joost, foto's nemen uit een rijdende auto is spannend, want je ziet thuis pas of ze zijn gelukt.
@Cor, het is voor mij altijd een combinatie hier. En dan heb ik het nog niet over dat kleine dode duifje, dat op zijn snaveltje was gevallen en daarna natuurlijk bevroren...
@René, dat is er zeker, maar de tv viel vorige week uit, en het internet, en het licht...maar gelukkig maar tijdelijk.
@Moon, ik was zelf ook nogal opgelucht, kan ik wel zeggen, en doodmoe. Al met al toch 100 km gereden, geglibberd, bedoel ik.
@Geroma, dat sprookje is er iedere dag en ieder uur ziet het er anders uit. Ik houd het weer in de gaten, want als ik thuiskom, moet dat heelhuids zijn, toch?
Allen, goet, O.
K 01-02-2010 23:14
o.a. aan jou denken.....dus mijn blogbijdrage is ook voor jou......
Ik ga nu je bijdrage lezen........
ijskastmoeder
01-02-2010 23:17
en de Aldi ook in France...allez hein......
het is toch geweldig weer hè Chiel........
Salut de moi, Annette:)
Lucienne
02-02-2010 03:29
dianne 02-02-2010 10:40
Ik voelde je spanning in het lezen overslaan...
sterkte
Maar je hebt weer iets mooi gemaakt van een avontuur. Voortaan maar een paar blikken soep in de kelder...
spannend geschreven
met zeer fraaie fotoos
Uitkijken op de terugweg !!
simongroet
De Stripman 02-02-2010 11:34
eva 02-02-2010 11:41
Gelukkig heelhuids overgekomen!
WAT EEN PRACHTFOTO, die eerste!
gr eva
A C T U A L I T
Y 02-02-2010 17:55
Beautifulll meneer...
Tjee, wat een mooi Foto's..
Excuus dt ik zo laat réageer!!!!!!
Groet à Vous... en Morgen
à Demain Mercredi... prend le Temps
Pour Revenir a les pays Bas.....
Ik zal jullie, dankend voor de aandacht, gezamenlijk toespreken.
Vandaag dooide het, ondanks wat sneeuw. Ik las in de krant dat in de departementen hier de schoolbussen niet reden en dat in de grootste stad van de haute Marne (St Dizier in het noorden) de stadsbussen die middag niet reden. Dat is een exceptie.!
Ja, kort samengevat, het was een rare en enge dag.
Temeer daar ik in december al van de weg was gegleden boven een diepte van een meter of drie, Ik ben toen losgetrokken, Appelvrouw, door een 'riverain' met...spijkerbanden onder zijn auto, terwijl de tractor van de kippenbuurman onderweg was. Toen in het donker. Die heuvels, behoorlijk steil, maken het grote verschil.
Vannacht ook dooi en morgen regen. Ik ga het proberen:-)
Groet, O, lekker voor het vuur.
En al die kale haken
Aan de gevel
Die vroegen om een
Loden last
Die we allen dragen
Maar zo graag voor altijd
Kwijt zouden zijn...
Ik vond ze vroeger eng
Bij de slager als er
Halve dieren aan hingen...
Koude salut uit een koude landstreek.
à bientôt, Éléphant.
A C T U A L I T
Y 02-02-2010 18:19
Zit U - Ghy nog in den Buitenlande..
heb jij een Foto van de Buiten-kerstbal gemaakt??
Wil ik graag zien , of een keer Hebben..
Je hebt weer een mooie tekst geschreven..
Ik zou zeggen met alle Pijn: "Hou je Hááks"!!.
En velen vinden jouw Lied-tekst wat op mij slaat
zeer Mooi, en zelfs émtioneel..
Je hebt mij beter getypeerd dan menige Psycholoog er niet om..
Dat wou ik Elegant-elephantastisch even aan je kwijt Man..
Hou je Hááks et a Bientot..
Wat een kramp geeft het rijden onder die omstandigheden hè?
Dan ben je zo blij als je er bent. Geniet van de warmte van het vuur!
Hartelijke groet, Coby
oliphant
02-02-2010 21:16
Toch dank voor je dank.
Het dooit nu, dus het zal geen problemen geven morgen Dordrecht wee op te zoeken. Daar zijn ook twee open haarden en een houtkachel. Dus we blijven in de sfeer...:-)
@Coby, ik kan en ga naar huis. Ik zal zorgen goed aan te komen. En je avatar heeft je al verraden en dat je een sL IMME Juf bent, dat is me wel bekend:-)
Sanders (zoon) eerste juf, groep 1 en 2, heette Coby en was de beste die hij tot nu toe heeft gehad. O zo, de namen hebben een betekenis/inhoud/bestemming enz.
Groetjes, O.
bert 03-02-2010 22:48
en voorzichtig weer terug !
Mous
08-02-2010 18:44
Jim Hasenaar
11-02-2010 18:28
www.vkblog.nl/blog/2783/We_wor................
Paul
Nijbakker 14-02-2010 22:29
Inloggen is niet verplicht om je commentaar achter te laten.
Beperkt HTML (<b>vet</b>, <i>cursief</i> en <u>onderstreept</u> toegestaan; webadressen worden automatisch omgezet in werkende links).

Toen Oliphant
nog klein was Was oma's tuin nog groot De bomen waren sterk als
reuzen En niemand ging nog dood Maar toch was opa al gestorven En
dat leek toen weer heel gewoon Oma alleen, hij wist niet beter En
de man in huis, dat was haar zoon